Hostiles (2017)

Gisteren gezien in de sneak. Wat een fantastische film, wat een epos. Het verhaal is in grote lijnen dit: een groepje soldaten onder leiding van Joseph Blocker moet een stervend opperhoofd van de Cheyenne Indianen begeleiden naar het Cheyenne reservaat. Onderweg komen ze de weduwe Rosalie Quaid tegen die zich aansluit bij het gezelschap. Tijdens deze lange tocht wordt de karavaan achtervolgd door onheil. Het is een trage film die mij geen moment verveelde, maar anderen hadden daar meer moeite mee getuigden het gelach en gehinnik op precies de verkeerde momenten in de bioscoopzaal. De filmposter zegt al: "We are all hostiles", en de film draait dan ook om dat thema, wie is goed, wie slecht, wie zijn je tegenstanders, wie zijn je medestanders, waar hoor jezelf bij en kun je leven met je eigen demonen.

In de hoop iets van verzoening te bewerkstelligen, geeft de Amerikaanse president Benjamin Harrison in 1892 het bevel om het Cheyenne Opperhoofd Yellow Hawk [Wes Studi] en zijn familie vrij te laten en ze te escorteren naar Bear Valley in Montana, hun geboortegrond, waar de aan terminale kanker lijdende Yellow Hawk op vredige wijze kan sterven. Captain Joseph Blocker [Christian Bale], die in de beruchte Battle at Wounded Knee een bloederige strijd tegen Yellow Hawk en de zijnen vocht, moet onder dwang van Colonel Abraham Biggs [Stephen Lang] zorgen voor een veilige reis. Hij kent het gebied en is één van de weinige officieren die de taal spreekt. Wanneer zijn kleine expeditie onderweg stuit op een huis dat is afgebrand door bloeddorstige Comanches, maakt Yellow Hawk duidelijk dat ze alleen kunnen overleven als ze samenwerken. Het is de eerste van vele dilemma's die Blocker dwingen om zijn denkbeelden te herzien en in het reine te komen met zijn eigen geweten.

Eén van de grote verdiensten van deze western is dat de sterke karakteriseringen in het uitstekende scenario ook acteurs in relatief kleine rollen de kans geven om te schitteren. Dat geldt zeker voor Stephen Lang, maar ook voor Ben Foster als een oud-soldaat die diende on Blocker. Wes Studi is de enige die de relatief kleine rol van Yellow Hawk de waardigheid en de diepgang kan geven die het vereist en hij stelt niet teleur. Rosamunde Pike toont op hartverscheurende wijze het rouwproces van een jonge vrouw wiens gezin voor haar ogen is uitgemoord. Christian Bales uitgebalanceerde vertolking is bereid op gepaste momenten in de schaduw te staan van zijn tegenspelers, maar maakt grote indruk in de finale van deze bijzonder indrukwekkende western. Het enige kritiekpuntje is de iets te lange epiloog, maar een kniesoor...

Een erg sterke film. Het type film die nog wat sterker aanvoelt als je goed en wel thuis bent.

Wat centraal staat in deze film zijn de emotionele banden tussen mensen. Zowel in positieve als in negatieve zin. Een film die prachtig laat zien dat goed en slecht erg met elkaar vervlochten zijn en dat jouw situatie/context bepaalt hoe je tegen anderen en de wereld aankijkt. Wat zo'n film maakt of breekt is de mate van volwassenheid die gepaard gaat met het vertellen van het verhaal.

De film is dan ook oprecht volwassen. Rosamund Pike en Christian Bale spelen geweldig. Pike laat heel krachtig zien hoe het moet voelen om alles wat je dierbaar is te verliezen. Haar reddeloosheid en onmacht zijn geweldig in beeld gebracht. Bale speelt daarentegen een echte autoritaire kapitein die overeind probeert te blijven in een wereld die zichtbaar verziekt is. Grijstinten in de mens worden op magnifieke wijze vertoont en verwerkt in zijn personage. Een goed mens die verkeerde dingen heeft gedaan en gezien. Ook tijdens de film komt zijn worsteling met de realiteit naar voren. De hele film door zie je dat zich een strijd in hem afspeelt. Continu wordt hij geconfronteerd met een werkelijkheid waarin goed en kwaad niet zo makkelijk te duiden zijn. Een wereld waarin zijn ervaringen en zijn (hierdoor) gevormde beeld van de realiteit, niet één op één stroken met de werkelijkheid.

En het einde doet voor mij goed. Je kan het einde eigenlijk zelf invullen en dat vind ik - in de lijn van Red Sparrow (oké, die was ietwat duidelijker) recht doen aan dit soort films.

Binnen het genre avontuur/drama geef ik deze film een verdiende 4.5/5.

Gekeken in een strak uitverkochte zaal waar het vaak muisstil was. Dat Cooper wel raad weet met een camera wisten we al, met name door Out of The Furnace eveneens met Bale.

Bij vlagen is deze film echt fantastisch met hypnotiserende scenes. Christian Bale laat maar weer eens zien dat hij toch echt tot de grootsten behoort. De hele cast is sowieso uitstekend al focust de film zich echt op de karakters van Bale en Pike. Dit is aan de ene kant jammer want je wilt graag meer weten over bepaalde karakters zoals Sgt. Thomas Metz. Maar anderzijds blijft de film wel zijn doel in het zicht houden en krijgt Capt. Joseph J. Blocker wel de volle ruimte. Blocker is een man die enorm met zichzelf in conflict is, zijn haat tegen de natives en het wreken van kameraden terwijl hij weet dat hij gewoon met keiharde genocide bezig is.

Prachtige locaties en scenes, maar vooral een film welke zijn tijd neemt in een filmlandschap overspoelt door blockbusters met snelle cuts. Voor mij een verademing die mij soms zelfs deed denken aan The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford.

Bij een herziening stijgt mijn beoordeling waarschijnlijk nog. Verder ook een prachtige score weer van Max Richter.
Nog even een prachtige scene voor de liefhebber...
Hostiles Movie Clip - The Finality of Death

De film oogt als een doorsnee-western, maar zelfs de enthousiaste reacties hier hadden me niet voorbereid op de emotionele impact die deze film op me zou hebben: ik kan me niet herinneren dat ik eerder zo vaak natte ogen had tijden het kijken van een film. Nu zegt dat nog niet heel veel want ik huil sowieso makkelijk als het verdriet niet mezelf betreft – ik huil al bij een begrafenis van een wildvreemde en deze film toont nogal wat begrafenissen – maar de film is ontegenzeggelijk emotioneel en intens en weet de emoties ook echt weet over te brengen. De film is ook spannend waarin de spanning eruit bestaat wie de tocht gaat overleven en wie wie zal verraden of vermoorden.

Het is ook een film met diepgang: de film is niet alleen een confrontatie met de dood, met trauma en verdriet (“je weet niet wat oorlog met een man doet”) en het harde bestaan in het Wilde Westen die doet denken aan Hobbes’ natuurtoestand van een ‘oorlog van allen tegen allen’ waar het leven “solitary, poor, nasty, brutish, and short” is (en dat min of meer wordt herhaald in het aan D.H. Lawrence ontleende motto van de film: “The essential American soul is hard, isolate, stoic, and a killer. It has never yet melted.”), maar de film gaat ook over wraak en vergiffenis, meedogenloosheid en mededogen, over plicht en passie, over loyaliteit en rechtvaardigheid, over vrienden die vijanden worden en vijanden die vrienden worden. Zoals het hoort bij een western gaat de film m.i. niet over goed en kwaad in de beschaafde, rationele en abstracte betekenis (zoals bij Kants categorisch imperatief) maar over een persoonlijke ethiek voorbij goed en kwaad en een moraal die past bij een strijd op leven en dood. Reeds een begrip als ‘menselijkheid’ is abstract en leeg in zo’n harde, vijandige omgeving (in de film wordt die term ook gebruikt door precies die mensen die zelf niets hebben meegemaakt).

De film zegt ook iets over het Amerika van nu zonder die boodschap op te dringen: dat zit enerzijds al Lawrence’s motto (de Amerikaan is nog steeds eenzaam en hard) maar de keerzijde (in een strijd op leven en dood doet de huidskleur van de ander of überhaupt de geschiedenis er niet toe) is ook nog altijd relevant en geeft ons hoop voor de toekomst (waarin men zelfs iets kan lezen als dat juist de VS de natie van de hoop en toekomst zijn omdat ze in de hardste grond is geworteld). Ik zag een recensie die de film verweet halfslachtig te zijn: wil het tonen dat de Amerikaan een meedogenloze moordenaar is, zoals het motto suggereert, of dat hij toch ook zacht en rechtvaardig kan zijn? Maar volgens mij leert de film dat er geen tegenstelling (en dus geen halfslachtigheid) is: juist als de mens zijn beschaving wordt ontnomen, kan hij oprecht goed zijn – die blijkt uit zijn handelen in plaats van uit theoretisch oordelen – omdat zijn menselijkheid en innerlijke goedheid dan ook bloot komt te liggen.

De film is vrijwel perfect en mijn voorlopige favoriet voor 2018. Hooguit is hij heel af en toe iets te traag en iets te makkelijk scorend in emotie: een kniesoor die daar op let maar daarom net geen vijf sterren.

PS. Opmerkelijk trouwens dat de film in Nederland enthousiast maar in de VS zelf lauw wordt ontvangen: wellicht past deze film beter bij ons beeld van Amerika dan bij het zelfbeeld van de Amerikanen zelf?

Moeilijk te beoordelen western waarbi de openingsscène mij enigszins deed denken aan een soortgelijke scène in de westernklassieker The Searchers (1956) van John ford. Ook in die film werd een blanke familie door de Comanchen uitgemoord. Verder houdt elke vergelijking op. Daar werden de indianen nog als de bad guys gezien en de blanken als de good guys. In Hostiles zijn er noch goede noch slechte guys. De blanke kolonisten toonden hun wreedheid tegen de native Americans maar die laatsten konden er ook wat van. Tja, in tijden van oorlog houdt nu eenmaal de mensheid op. Voorbeelden ten over. Behalve de openingsscène vond ik ook de slotscène zeer sterk waarbij we een blik kregen van het normale burgerlijke leventje van de Amerikanen die duidelijk het einde van het wilde westen markeerde. De enige overlevende van de indianenfamilie werd geen strobreed in de weg gelegd. Verder valt deze film op door de schitterende fotografie. Het landschap in een western heb ik nog nooit zo mooi in beeld gezien.
In het kort samengevat: een zeer geslaagde western dus dit Hostiles die je wel even tot nadenken zet en duidelijk niet thuis hoort in het rijtje van vaak inhoudsloze pief paf poef westerns waarmee we in de jaren vijftig van de vorige eeuw werden doodgegooid. Van mij mogen er nog meer van dit soort westerns gemaakt worden.

4.0*

Als westernliefhebber was ik benieuwd naar deze film. Echter, nadat ik de bioscoop uitliep wist ik nog niet precies wat ik ervan moet vinden. Een dikke voldoende, ja, dat wel...

Hostiles is een zware film, een soort western in de trant van Unforgiven en Brimstone. Moeilijke karakters, traag verteld, een sombere sfeer. De manier waarop westerns de laatste jaren wel vaker gemaakt worden, en die ik wel kan waarderen.
De diverse manieren waarop Native Americans neergezet worden in deze film vind ik aardig, toch een groep die vaak een onderbelichte rol krijgt in westerns, of slechts heel eenzijdig: als de oude wijze natuurliefhebbers, of als moordlustige wilden. In deze film zien we iets meer nuance, hoewel het ook hier helaas te oppervlakkig blijft. Dat deed Kevin Costner beter met Dances with Wolves.

Christian Bale in het wilde westen die een vijand moet begeleiden... waar zagen we dat ook alweer eerder? Oh ja, 3:10 to Yuma. Die film lijkt echter in de verste verte niet op Hostiles, ondanks dat Ben Foster ook in deze film een bad guy speelt.
Hostiles is veel zwaarder, trager en daarmee waarschijnlijk wat ontoegankelijker dan 3:10. Daarentegen wordt er wel een vergelijkbare psycholgische setting neergezet: twee vijanden die gedurende de film elkaar leren waarderen. Hoewel die in 3:10 veel beter uitgewerkt wordt dan hier.
Crowe was als Ben Wade een gelaagd karakter waardoor je elke scene weer op het verkeerde been werd gezet en nieuwe inzichten kreeg in diens beweegredenen, terwijl Chief Yellow Hawk helaas een bijzonder eenzijdig karakter blijft. Deze film had veel meer gewicht kunnen krijgen als zijn personage beter uitgewerkt was, want het is misschien wel het belangrijkste personage in de film.

De film speelde voor mijn gevoel trouwens wel vaker leentjebuur bij andere westerns. Een dialoog over het doden van een man leek af en toe letterlijk uit Unforgiven gekopieerd. Nu snap ik dat dat in een film waarin vergelijkbare thematiek besproken wordt dit misschien niet te voorkomen is, maar het voelde iets te herkenbaar.

Het verhaal ontrolt zich traag, maar eigenlijk weten we al vanaf het begin hoe dit zich gaat ontwikkelen. Dat maakte het voor mij af en toe lastig om mee te leven met de hoofdpersoon. Bale die voor de zoveelste keer peinzend voor zich uit staart, maar nog niet tot de conclusie komt dat hij en de chief meer op elkaar lijken dan hij vermoedde, en daardoor maar blijft twijfelen aan zijn eigen handelen... ik vond dit inzicht wat lang duren. Bale speelt overigens erg goed, maar zijn personage blijft toch wat kleurloos.

Gelukkig hebben we daar Ben Foster, die weer net zo’n gluiperige rol speelt als in 3:10. Hij is in deze film het morele kompas, en wrijft iedereen even flink het zout in de oorlogswonden. Doden is doden, of dit nu onder werktijd gebeurt, of niet.

Net zoals de vrijwel elke western, is ook deze een genot om naar te kijken. Paarden in woeste landschappen vervelen mij nu eenmaal niet snel, vooral niet als dit gecombineerd wordt met een degelijk verhaal en zulk goed acteerwerk als hier. Ook de schietpartijen zijn fantastisch gefilmd. Zeer vakkundig gemaakte, maar helaas geen perfecte western.

Jammer, maar de film liet mij grotendeels koud. Geen idee waar het aan ligt. Het rustig kabbelend tempo beviel me wel, Bale kan ik goed hebben, de omgevingen zijn vaak erg mooi en de sfeer is sterk. Ook enkele losse momenten zijn goed gedaan, vooral als het wat spannender wordt. Maar te vaak ook vond ik het totaal niet interessant en vielen er te veel stiltes en kijk je naar wat pratende mensen waar verder niets gebeurt. Ik vond de film wel gewoonweg echt te lang duren. Speelt daarbij mee dat ik dit inhoudelijk een heel zwakke film vindt vol clichés en die van te voren helemaal is uit te tekenen. Zo'n Bale die toch aan het eind sympathie heeft voor de vijand waar hij jarenlang tegen heeft gevochten en ineens anders kijkt naar diegene aan wiens kant hij vroeger stond. Blgh. Het hing nog net aan de goede kant van geloofwaardigheid, maar ik vond het wel gewoon vervelend want ik heb eigenlijk gewoon een bloedhekel aan zulk type omwentelingen. Daarnaast ook dat dommigheden die me storen, zoals dat gedoe met die gevangene die wordt losgemaakt in de regen en ontsnapt. 2,5*.

In 1892 moet kapitein Joseph J. Blocker het stervende hoofd van een indianenstam, Chief Yellow Hawk, naar zijn geboortegrond brengen. Wat volgt is een dun 'ga van A naar B'-verhaaltje. Het mogen duidelijk zijn dat "Hostiles" dus geen plot-gedreven film is, het drijft compleet op de karakters. Of beter gezegd: op één karakter: dat van de hoofdpersoon. Het is vooral Blockers die met zichzelf een innerlijke strijd levert en hierdoor wordt het, ondanks het vele leed en geweld, nergens indringend. Hoeveel problemen met onderlinge verhoudingen en conflicten tussen indianen en Joseph en zijn mannen er ook worden opgeworpen, het boeit allemaal maar mondjes maat. Vreemd is het ook dat er wel geprobeerd wordt om een film zonder helden en schurken te laten zien maar dat het geweld door de indianen veel explicieter in beeld werd gebracht. Daarnaast had de film een overvloed aan uitgestrekte landschappen, die de lengte van de film flink oprekte. Dit was zeker geen pluspunt aangezien de film toch al aan de ruime kant was. De film is nog enigszins gered door het sterke acteerwerk van met name Christian Bale en Rosamund Pike maar ook de rest van de bijrollen. Al is het gek dat ook daar de indianen bijna van geen betekenis waren. Ook lijkt regisseur en scenarist Scott Cooper soms te twijfelen welke boodschap hij uit wil dragen. Cooper is zeker een goed regisseur maar helaas kon ik van deze film veel minder genieten. De film haalt voor mij net een magere drie sterren.

Het was al weer een behoorlijke tijd geleden dat een film zo'n verpletterende indruk op mij maakte als deze Hostiles.Keek er sowieso al erg naar uit want regisseur Scott Cooper wist met zijn drie vorige films (Crazy heart,Black mass en Out of the furnace) al flink indruk te maken en er zat naar mijn idee ook een stijgende lijn qua kwaliteit in.

Het verhaal draait om kapitein Joseph J. Blocker die min of meer tegen zijn zin de zieke Chief Yellow Hawk plus aanhang naar zijn geboorte grond moet begleiden,om daar in vrede te sterven.Beide mannen zijn behoorlijk getekend door de oorlogen en omstandigheden en hebben ook een bloedig verleden met elkaar.

Vervolgens ontvouwd zich een hoogstaand en aangrijpend drama/western die me voor de volle lengte wist te boeien.De al eerder genoemde traagheid gaf voor mij alleen maar meer realistisch de omstandigheden weer en ik denk ook dat Hostiles de film is die het beste, (zover ik ze gezien heb) de periode en situatie van eind negentiende eeuw natuurgetrouw benaderde.

Dat Scott Cooper ook nogal wat geweld/actie buiten beeld liet afspelen gaf het allemaal nog een desolater gevoel.

Komen nog de prachtige beelden en de geniale acteerprestatie van Christian Bale bij (Pike en Studi deden het trouwens ook erg goed en Ben Foster geeft in een kleine maar indrukwekkende rol nog maar eens aan waar precies de schoen wringt) en je hebt een geweldige film.

Kleine minpuntjes waren dat de frequentie van gebeurtenissen van de reis wel erg hoog lag (al kwam dat hier nog geeneens slecht uit) en dat het karakter van Yellow hawk wel wat eendimensionaal bleef.

Voor de rest een uitstekende film en misschien wel toekomstig Western klassieker?

Wat mij betreft wel.

Wow, wat een film heb ik gisteren gezien. Voor mij persoonlijk één van de beste die ik ooit gezien heb. Het verhaal en de tijd waarin het zich afspeelt boeien me sowieso enorm. Daarnaast heb je prachtige beelden, ferme acteerprestaties, mooie muziek en werd ook de gevoelige snaar af en toe geraakt. Echt een meesterwerk!

Waanzinnig !! Dikke pluim voor Bale .

Lichte tegenvaller, deze sfeervolle en intelligent uitgewerkte western. Ogenschijnlijk is er weinig mis; de cast is prima, het camerawerk prachtig en de muziek subtiel indringend, maar na een sterk begin komt de klad er langzaam in. Heel langzaam, want de film is erg traag. Gaandeweg kruipen er onwelkome sentimentele details in het script en bepaalde personages groeien te snel naar elkaar toe, iets dat de geloofwaardigheid van het geheel flink ondermijnd. Jammer, want er valt verder veel te genieten. Christian Bale is uitstekend in de hoofdrol.

Bijzondere, maar ook wat merkwaardige filmervaring die qua stijl goed aansluit bij Coopers vorige drie films. In een tijd dat alles maar steeds vlugger moet, neemt deze man zich de tijd om een echt verhaal te vertellen, en die vermeende traagheid werkt ook nu weer wonderlijk goed. Niet alles is functioneel en Hostiles had best een kwartier korter gekund zonder aan kracht te verliezen maar wat overheerst is dat heerlijke gevoel dat dit wel puur film is, zo eentje die je absoluut op een groot bioscoopscherm moet ervaren. Een western die inhoudelijk soms voorspelbaar en old school oogt, maar met moderne technieken is vervaardigd waardoor je een soort Dances with Wolves voor een nieuwe generatie krijgt. Aangrijpend, menselijk en bij vlagen ook gruwelijk. Setting, Camera- en acteerwerk is fantastisch, bijna tot in de perfectie. Bale en Pike zijn zeer goed gekozen voor hun rollen, en spelen intens en vanuit hun kracht. Geen film voor lieden die op zoek zijn naar een snelle hap, maar wel Coopers beste film tot dusverre, maakt nieuwsgierig naar wat de man nog verder in petto heeft.

Zeer aangenaam om te zien de relatie tussen 2 vijanden. En dan de waanzinnige beelden maken het af. Voor sommigen kunnen er veel trage momenten zijn maar die vond ik niet storend.

Mooie sfeer, gevoel kortom aanrader!

Mooie beelden, overtuigende acteerprestaties maar helaas een onvoldoend geloofwaardig scenario (360 graden ommekeer in de relatie kapitein-chief, lawine aan onheil dat de jonge weduwe overkomt) waardoor deze prent al gauw vervelt van meesterwerk tot prima filmpje.

Fraaie western. Het verhaal is niet bijzonder maar wordt wel erg sterk uitgewerkt door Cooper. De opening hakt er direct in. Daarna wordt de film heel rustig opgebouwd en leren we de diverse karakters goed kennen. Traag, ja, maar de film verveelt geen moment. Je blijft continue geboeid kijken, zowel door het sterke acteerwerk als de wonderschone natuur beelden. Erg mooi geschoten allemaal met een evenzo mooie soundtrack. De film bevat enkele actiescenes en die mogen er best zijn. Het einde zit vol emotie. Topper! 4.0

Wat moet je hier verder nog aan toevoegen, behalve de inhoud van het verhaal, dat inderdaad niet al te moeilijk in elkaar zit. De film is gewoon fijn om naar te kijken en ook wij vinden deze een 8 waard!

Scott Cooper weet er voor te zorgen dat een film met lange speelduur geen seconde verveeld. Het verhaal, de beelden en het acteerwerk zijn hier debet aan. Het verhaal an sich is ook niet vrij bijzonder maar alles er omheen maakt het gewoon een geweldig geheel.

"De ware Amerikaanse ziel is hard, geïsoleerd, stoïcijns en moordzuchtig. Ze is nog nooit gesmolten."

Met bovenstaand citaat van schrijver D. H. Lawrence opent deze sterke film, welke betiteld staat als een Western / Drama film (wat het ook is), maar het had ook makkelijk betiteld kunnen staan als een "Horsemovie", omdat de hele reis (die na circa 25 minuten begint en welke centraal staat gedurende de hele film) in het verhaal gemaakt wordt te paard, m.u.v. de laatste minuut van het verhaal m.b.t. de trein.

Het verhaal speelt zich af in 1892 en draait om de legendarische kapitein Joseph J. Blocker (Christian Bale met imposante snor), die een enorme hekel aan indianen heeft en op het punt staat om met pensioen te gaan, maar er staat hem nog één klus te wachten. Ironisch genoeg moet hij de op sterven liggende en gevangengenomen Cheyenne indiaan en opperhoofd Yellow Hawk (Wes Studi) en diens gezin terugbrengen naar de geboortegrond in Montana, zodat hij daar kan sterven. Tijdens hun reis van Nieuw-Mexico naar Montana stuiten ze op de jonge weduwe Rosalee Quaid (Rosamund Pike), wiens hele gezin is vermoord door Comanche indianen. Ongeacht hun onderlinge frictie, bundelen de soldaten en de indianen hun krachten om de reis te overleven en hun medereizigers te beschermen tegen vijandige Comanche-stammen.

Regisseur Scott Cooper (o.a. bekend van de films "Crazy Heart (2009)" en "Out of the Furnace (2013)", de laatste film is overigens ook met acteur Christian Bale in de hoofdrol) bouwt gestaag aan een fraai oeuvre van rauwe, emotionele "Americana" films, waaronder deze ook valt en deze film begint ook gelijk hard en rauw, waarbij de man van Rosalee Quaid, te weten Wesley Quaid (Scott Shepherd), wordt gescalpeerd (expliciet in beeld gebracht) door Comanche indianen die het voorzien hebben op hun paarden en verder worden hun twee vluchtende jonge dochters, te weten Lucy (Ava Cooper) en Sylvie (Stella Cooper), zonder pardon in de rug dood geschoten door de indianen en sterft de neergeschoten baby in de armen van Rosalee Quaid, die weet te ontkomen door zich te verstoppen in het bos.

Zowel door het citaat als de keiharde opening, weet je meteen in wat voor een wereld je bent belandt in deze Western / Drama film. De filmtitel slaat overigens zowel op de soldaten als de indianen, want in deze keiharde sombere wereld staat iedereen elkaar naar het leven, al gloort er nog een beetje hoop aan de horizon. Parallellen met het heden zijn allicht geen toeval.

De uitgestrekte landschappen op de route naar Montana zijn beeldschoon en het is tevens een spannende reis, want achter elke rotsformatie en op elke open plek met wuivende pluimen kan gevaar loeren en gevaar (Comanche indianen, pelsjagers, een soldaat die moet worden terechtgesteld en een landeigenaar) zal ook regelmatig hun pad kruisen en zal ook voor de nodige slachtoffers zorgen. Het einde was overigens zowel rauw als mooi en dat laatste zeker m.b.t. de keuze die Joseph J. Blocker uiteindelijk maakt en die keuze heeft betrekking op Rosalee Quaid en het indianenkind Little Bear (Xavier Horsechief), die met zijn drieën als enige de reis overleven.

"Hostiles" is geen plotgedreven film, maar drijft op karakters en vooral op één karakter, namelijk dat van hoofdpersoon Joseph J. Blocker, die naarmate het verhaal vordert verandert, gespeeld door Christian Bale in een intense hoofdrol. Ook de rol van Rosamund Pike (die ik graag zie in films) mocht er wezen en ik moest zelfs een traantje laten bij de ontroerende scène waarbij ze zelf haar vermoorde gezin wilt begraven in de harde grond.

Het acteerwerk, ook in de kleinere rollen (o.a. Rory Cochrane met flinke baard in de rol van Sergeant Thomas Metz, Jesse Plemons in de rol van Luitenant Rudy Kidder en Jonathan Majors in de rol van donkere Korporaal Henry Woodson), van vrijwel de gehele cast mocht er zijn, maar helaas blijft opperhoofd Yellow Hawk kwalijk genoeg maar een plat personage en dat is jammer in deze verder sterke film.

Al met al is "Hostiles" een vakkundig gemaakte Western / Drama film, die geen moment saai is, maar juist weet te boeien van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 130 minuten).

Uitstekend.

Hostiles brengt eerst en vooral een afwisselend verhaal, van een actievol begin naar een gelaagd psychologisch drama tot weer een krachtige shoot-out.

De personages zijn interessant en brengen de film tot leven. Het is niet altijd doorsnee western, maar wel enorm sfeervol. Dat er zonder franjes gewelduitspattingen gebeuren, werkt uitstekend. Zo heb ik het graag.

Christian Bale - met majestueuze stache! - zet een prima prestatie neer als gekwelde oorlogsveteraan. Zijn interacties met zijn tegenspelers zijn écht goed - ook al is het nu Wes Studi, een ijzersterke Rosamund Pike of Ben Foster.

Scott Cooper slaagt er wederom in een geweldige sfeer neer te zetten. Qua regie klopt m.i. alles; Gecombineerd met een degelijke soundtrack en briljante aankleding levert dat enkel uitstekende cinema op. De stijlbreuk aan het einde - niet per se slecht maar gewoon niet in lijn van de film - vergeef ik hem.

4,5

Prima film, op zich wel een slowburner dus niet voor iedereen weggelegd. Ik vond het tijdsbeeld goed geschetst, kostuums zagen er leuk uit, acteerprestaties heel goed. Deze film moet je zeker zien als je fan bent van Christian Bale, hij speelt wederom grandioos met zijn dikke mustache. Rosamund Pike is steeds haar eigen zelf, ze doet het niet slecht maar ik weet niet wat er zo bijzonder aan haar is. Waarschijnlijk haar grote ogen. Ben Foster had ik in een grotere rol verwacht. Hij schittert hier wel in zijn rol als gevangene.

Hostiles is traag en weinig actievol, maar wel aangrijpend, sfeervol en complex in de emoties. Het gaat over personen die gemoord hebben, maar ook veel vrienden zijn kwijtgeraakt. Een film over verlies, haat maar ook vergeving en nieuwe vriendschappen.

Sterk.

In het begin een paar sterke scenes - gewelddadig en emotioneel. Daarna verandert de focus meer naar de karakters. Sterk neergezet door Bale vooral, maar ook de andere rollen. Knap werk van de regie lijkt me daar de hoofdzaak in. Hoewel het einde me dan wat verkeerd viel - een schoonheidsfoutje wellicht, maar misschien ook net iets meer dan dat - er bekroop me het gevoel dat het een poging was om een soort cirkel in het verhaal te brengen over het thema 'de moderne tijd komt er aan' of zoiets. Net niet gelukt, als dat de bedoeling was.

Een film die over gevoel, emotie en relaties gaat met op de achtergrond een Amerika dat leidt onder een identiteitscrisis.

Heel mooi geacteerd. Prachtige beelden. Goede muziek die past bij de beelden.

Beslist geen doorsnee Western.

De laatste reis van Gele Havik

Psychologische western, zeker niet doorsnee, maar kende ook middelmatige stukken. Hostiles speelt zich af in een Amerika dat vermoeid is van oorlog en conflict, met mensen die de zinloosheid van het vele bloedvergieten hebben ingezien en er zo snel mogelijk een eind aan willen maken. En haat en dood blijven maar voortduren, ook tijdens de expeditie waarbij een kapitein een stervende Indianenchef en zijn gezin moet begeleiden naar zijn geboortegronden op order van de president. Ze ontfermen zich over een vrouw in shock die zopas man en kinderen heeft verloren bij een Indianenaanval . De reis zal lang zijn, en met het terugkeren van zijn humane gevoelens wordt hij geconfronteerd met de wandaden uit zijn verleden. Hoewel de film zeker sterke momenten kent, voelt het soms ook erg geforceerd aan en grossiert cooper hoe verder hoe meer in overdreven sentiment. De bittere sombere western van het begin eindigt stilaan in een opeenvolging van feelgood scènes. En daar vond ik de film een stuk minder sterk. Gelukkig zorgt Cooper, in mijn ogen een prima regisseur, weer voor een prachtige cinematografie en een leuke cast die een zeer stevige indruk nalaten.

Goeie film waarbij de opbouw en het verhaal zelf een andere insteek heeft dat de meeste westerns die we kennen. Goed acteerwerk en prachtige locaties zorgen voor de rest. Nergens overdreven sentiment en het de slotscène is op dat gebied zelfs magnifiek uitgewerkt. 7,5/10

“I've killed everything that's walked or crawled. If you do it enough, you get used to it.”

Fantastisch. Ik heb een zwak voor het Western genre, en Hostiles mag ook weer aan het roemruchte rijtje worden toegevoegd. De gruwelijke openingsscene laat al gelijk zien wat je kan verwachten, en Hostiles is soms een rauwe en ijzingwekkende film.

Maar ook een menselijke en emotionele film, en vooral de scènes tussen Bale en Pike laten twee mensen zien die veel (zo niet alles) hebben verloren. Er is chemie tussen de acteurs, wat de allerlaatste scene ook zo mooi en bevredigend maakt. De cinematografie is bijna een recensie op zich waard, en ook de score zorgt voor een perfecte Western sfeer. Sterk acteerwerk ook van onder andere Studi, Plemons, Cochrane en Foster. De ommezwaai die Bale’s personage maakt gaat wel heel erg snel en het langzame tempo moet je liggen, maar ik heb genoten.

Wat ik een beetje mis in de besprekingen hier is het overdreven plechtstatige van de film. Allemaal van die betekenisvolle blikken, de korte knikjes, het elkaar begrijpen zonder woorden, de handdruk. Sentiment op z'n Amerikaans. Het verhindert voor mij de mogelijkheid om echt mee te leven.

Dat laat onverlet dat Hostiles zijn momenten heeft. Vooral de hele sequentie waarin de vrouw wordt aangetroffen en opgenomen in de groep is mooi (hoewel uiteindelijk het sentiment eveneens te zwaar wordt ingezet, maar dat kan daar nog wel). Fraaie landschappen zijn er ook, waarbij de cinematografie zelf niet al te bijzonder is, en de dissolves zeker naar het einde toe zelfs wat irriteren. De muziek van Max Richter vond ik niet zo passen.

Het basisverhaal is wat mij betreft wel prima voor zo'n prent, ook met de omkering van het karakter van Joe had ik geen moeite, hoewel het niet bepaald sprankelend origineel is. Jammer nog van enkele ongeloofwaardige zaken (de openingsscène bijvoorbeeld, verschans je je als man en vrouw in huis dan maak je tenminste een kans, of dat die pelsjagers zomaar drie vrouwen meenemen en vlak erna hun kamp opslaan).

Nee, echt goed kan je dit niet noemen. Niet lang geleden zag ik bijvoorbeeld Loin des hommes, die veel puurder is.

De film deed mij onmiddellijk aan Once Upon a time in the West denken. Dezelfde traagheid en het accent op de karakters. Er ligt wat mij betreft iets te veel een sausje van moraliteit overeen maar daarvoor is het ook een Amerikaanse film. Een van de betere films van afgelopen tijd.

Fijne western. Het plot is zeer onderhoudend, het acteerwerk goed verzorgd en de locaties zijn uitstekend. Christian Bale mompelt bij tijd en wijlen wel wat erg, zodat ondertiteling geen overbodige luxe is, maar hij zet zijn rol prima neer. De film weet de aandacht prima vast te houden, al zitten er enkele scènes in die wat minder zijn. Over de gehele linie genomen echter een western die zeker de moeite waard is.