Mektoub, My Love: Canto Uno (2017)

Vanaf 19 juli 2018 in de bioscoop (Cinéart)

Het zou tijd worden. Lijkt er dus inderdaad op dat dit in twee delen uitkomt, zoals in een eerder artikel op IndieWire al werd aangekondigd (zie auteurspagina).

Ah, Kechiche doet een Desplechin-light. Met 180 minuten op de teller ...

Dit ziet er ook goed uit.

‘Mektoub My Love’ First Reactions Enraged By ‘Blue is the Warmest Color’ Director’s ‘Masturbatory’ Male Gaze | IndieWire

Beetje sensatie natuurlijk zo'n artikel, maar ik benieuwd of er een kern van waarheid inzit.

Onder het voorbehoud dat ik de film natuurlijk zelf nog niet gezien heb, maar het lijkt erop dat men:

1. Niet bekend is met het oeuvre van Kechiche vóór La vie d'Adele.

2. De 'male gaze' van de film verwart met de persoonlijke voorkeuren van de regisseur.

Verder; kunst mag best een beetje schuren, moet dat zelfs doen.

'Male gaze' ... : ')

Vermoeiend hoor. We gaan het zien volgend jaar.

Eén of twee jaar geleden schreef de Britse schrijver Jonathan Coe een artikel over Milan Kundera, waarin hij zijn oeuvre en plaats in de literatuur ook meende de maat te noemen nemen vanwege een te exclusieve 'male gaze'. Ontzettend vermoeiend inderdaad, zulk gezever. Je vraagt je af of dit soort mensen überhaupt begrijpt wat kunst is.

Ik vond de seksscènes in 'Blue is the Warmest Color' al richting smakeloos, dus kennelijk kan ik met deze film helemaal mijn lol op.

Er zou een nachtclubscène inzetten van ruim een half uur. I'm in.

Is dit een 'wellicht' voor het IFFR?

Voor iedereen die geen 2 1/2 maand kan of wil wachten, maak even een ritje over de grens. Vanaf woensdag draait hij al in België

laat maar komen die lading aan kritiek, ik ben om.

[Tijdelijk in België wonen heeft z'n voordelen]

Nouja, kern van waarheid... continue framing op de billen van vrouwelijke hoofdpersonages geeft gazers alle munitie die ze nodig hebben. Is ook niet nodig daarom heen te draaien. Op het vlak van narratief en personages vond ik 'em een stuk verrassender/genuanceerder. Maar daarvoor moet je 'em eerst zelf maar gewoon gaan zien.

Was ik wel van plan.

En wat gaze betreft, ik ben ook maar een mens.

Plotgewijs zal het vooral in het 2de deel moeten gebeuren denk ik. Desondanks wel drie heerlijke uren gehad zeg, echt fan van deze filmstijl. Voelt doorgaans heel erg casual aan en volgens mij is driekwart van de film geimproviseerd. En altijd flirtend met de grens van het voyeurisme.

Jeroen's gaze...!

Dan klinkt het wel heel officieel opeens

Wel zin in deze film, ben erg benieuwd. Tbouwh vond hem goed, aan het hartje op letterboxd te zien...

Betekent male/Jeroens gaze dat de vrouwen/wereld door de ogen van de man worden getoond? Met name gericht op wat zij graag zien?

Ben wel erg benieuwd hiernaar trouwens. Had dit even helemaal gemist, hopelijk snel op blu-ray.

Hij is net pas uit, sterker nog, nog niet eens officieel

Is mij ook nog niet helemaal duidelijk. Iemand die het hier kan toelichten?

Ik geloof dat je wel in de goede richting zit, maar ik vraag me af in hoeverre het gaat om 'een mannelijke weergave' of om een film 'door de ogen van de man'. Als in: is het noodzakelijk dat een 'mannelijke regisseur' een mannelijke blik creëert in zijn films, of is er iets karakteristieks aan een 'mannelijke blik' dat veel meer betrekking heeft op het kunstwerk, en in principe uitgevoerd kan worden door iedereen?

De term male gaze wordt gebruikt om een perspectief aan te duiden dat vrouwen door een masculiene en heteroseksuele bril bekijkt en daarbij vrouwen objectificeert.

Thanks Sater.

Maar het was maar een dolletje uiteraard. Ik moet hem nog zien, dus kan daar nog weinig over zeggen

Er is een aantal zaken die ik niet kan uitstaan in film. Nietszeggende, zinloze seksscènes, flaring en mensen die Heineken drinken. Vandaar dat ik binnen een paar minuten al het donkerbruine vermoeden kreeg dat dit een zeer zware zit zou worden. Vanaf dat moment gaat het zowaar bergafwaarts, want de overige 170 minuten zijn volstrekt inhoudsloos! Wanneer Amin [Shain Boumedine] de koeriersfiets van Tony [Salim Kechiouche] bij het huis van Ophélie [Ophélie Bau] ziet staan, gluurt hij door het raam en ziet hij hoe ze flink van bil gaan. Ophélie is echter verloofd met een soldaat die met haar wil trouwen wanneer hij terugkomt en wanneer Amin laat merken dat hij weet dat ze vreemd gaat is ze als de dood dat haar verloofde erachter komt. Het blijkt echter een publiek geheim en nee, de verloofde speelt verder geen enkele rol in deze film! Waar gaat dit dus over? Nou, over een stel bevallige meiden (veelal in bikini's gefilmd en met veel close-ups van hun achterwerk) en knappe jongens die flirten, praten over volstrekt oninteressante koetjes en kalfjes, rondhangen op het strand, op stap gaan, zich bezatten en los gaan in cafés en nachtclubs (met veel close-ups van vrouwenbillen en zelfs een shot 'up the skirt!). Oh ja, je ziet ook nog een schaap bevallen van een lammetje, ook al heeft die scène geen enkele functie. Probeer je in te denken dat je drie uur lang op een strand probeert een boek te lezen en zit naast een club roddeltantes die constant zeveren en roddelen over zaken die je niets aan gaan en je totaal niet interesseren. Zo heb ik deze film ervaren en een ieder die niet voortijdig een voorstelling van deze tijdverspiller verlaat, dient een oorkonde te ontvangen van de verantwoordelijke bioscoop. Wie altijd al een nepversie van Supertramps 'School' heeft willen horen of wie kickt op een slechte loop van 'Sing Hallelujah' van Dr Alban, geeft deze film wellicht een halve ster meer. "Drama is life with the dull bits cut out", aldus Alfred Hitchcock. Deze film bestaat echter uitsluitend uit 'dull bits'. Afschuwelijk...

Ah, mooi. Zin in!

De eerste 5 minuten zijn denk ik toch vooral de dikke middelvinger waar het NRC over sprak, en tegelijkertijd bieden ze de juiste introductie voor Amins verlangen naar Ophelie.

Op 1 of andere manier was het gewoon heerlijk om 3 uur lang mee te gaan in deze rare situatie. Soms zit je er midden in, maar soms voel je opeens ook precies de afstand die Amin lijkt te voelen, zoals Fabian123 hierboven goed omschrijft.

Tussen al het gekwebbel, versieren, verleiden, dansen, drinken en soms ook huilen ben je een soort maatje dat niet helemaal op kan gaan in de feestvreugde. Ik vond de lange eind sequentie eigenlijk niet goed gelukt, omdat je uit zo'n disco setting audio-visueel gezien meer kan halen (denk ik), maar langzaamaan werd ook in die scene de identificatie met Amin weer sterker, en is het licht afstandelijke gevoel (ondanks de close-up camera) juist perfect overgebracht.

Daarnaast vind ik de voyeuristische (ik mag de term niet meer horen) blik hier wel erg fraai gedaan. Het is een blik die zichzelf bewust is van de grenzen die het overschrijdt.
Als kijker voelde ik constant de spanning waar de camera mee lijkt te spelen. Als in: 'eigenlijk hoor ik nu niet te kijken'....'oke, heel snel dan, kort naar beneden'...'dat kon eigenlijk niet, snel weer blik op normaal'. Het is sterk uitgevoerd, juist omdat het wel een moreel besef heeft.

Ik wil het geen 'male gaze' noemen omdat ik dergelijke kritiek nogal gratuite vind, maar in dit geval zou je het een hele zelfbewuste male gaze kunnen noemen, en zijn de mensen die struikelen over de zogenaamde male gaze met open ogen in Kicheche's kleine val getrapt.

Ik vond de seksscènes in 'Blue is the Warmest Color' al richting smakeloos, dus kennelijk kan ik met deze film helemaal mijn lol op. [/quote]

Ik vond het juist prachtig. Deze film staat dus om mijn nog te kijken lijst.

Ik haat druk gekwebbel in de bios. Ook OP het doek. Niet te doen. Seksscene beloofde aan het begin nog veel goeds, maar daarna ... Overigems prima naturel geacteerd. Maar 3 uur lang, zonder echt plot en die drammerige mensen. Nee trek dat slecht.