The Shape of Water (2017)

Een zesje voor deze film. Mooie rol van Sally Hawkins en ook Jenskins en Shannon voldeden. Het verhaal en de tijdsbeeld kwamen ook fijn uit de verf. Alleen dat “pak” waar dat wezen in liep was imo een schande. Het leek wel of ik naar de winnende creatie van de winnaar van het zesde seizoen van Face-Off zat te kijken!!

Erg fijn.

Er zijn er niet zoveel, maar del Toro is één van die genreregisseurs die ook in Hollywood nog wel z'n plan weet te trekken. Z'n kleinere films blijven duidelijk beter, maar ook z'n grote blockbusters zijn doorgaans stukken beter dan het gemiddelde.

Gelukkig is The Shape of Water wel weer een wat kleinere film, al zie je het er amper aan af. Alles is piekfijn verzorgd, tot in de kleinste details. Visueel is het schitterend, soundtrack is goed en ook het acteerwerk mag er best zijn. Hawkins doet het perfect, maar het is allicht Shannon die het best uit de hoek komt, vooral omdat hij van z'n typecast nog wat extras weet te maken.

Verhaaltje is redelijk simpel, maar daar draait het dan ook niet echt om. Een goeie genrefilm bewijst zichzelf op uitvoering en sfeer en daarvan is er hier meer dan genoeg. Sterke film weer van del Toro, hij blijft zich bewijzen.

4.0* en een uitgebreide review

Guillermo del Toro on the Oscars, Inclusion, 'The Shape of Water' - Variety

Prachtige film, visueel een parel voor het oog en het acteerwerk en camerawerk zijn ook top.

Zoals alle films van Guillermo del Toro die haast altijd een lust voor het oog zijn.

Deze film is als een sprookje, zeer voorspelbaar maar als ze allemaal net als deze op een prachtige wijze verfilmd worden, dan zou ik willen zeggen...... kom maar op !

visueel schitterend sprookje

fijne boeiende film

Mooi verhaal in een originele verpakking. Mooie film met goede actrices en acteurs.

I can handle poop.


O. O. De kat blaast. Wat een gek ding is dat. Die moet ik even bekijken. Is dat om op te eten?? Hmm, het smaakt wel lekker..

Afgrijselijk dat ze dit laten zien. Ik mag dan niet helemaal meteen van katten houden, maar de gedachte dat die poezenwezens opgevreten worden, ook in Korea.. Ik zou er spontaan helemaal vleesloos door worden. Ik eet nu al met iets meer moeite vlees dan ik al deed.. Nee, ik vond dat echt super zielig.

En wat meer is.. Het is niet zo goed als Pan. Michael Shannon kan niets fout doen (wat een acteur zeg, allemachies), maar ik snap de molen van oscarbafta niet helemaal. Ingepakt zootje. Het is niet helemaal dromerig of echt compleet sprookjesachtig zoals ik me herinner van die film. Er rust wel een bepaalde glans van een mysterieus luchtje over heen. Maar het droomt niet meteen helemaal weg. Ik had toch liever gezien dat het echt in Spanje plaatsvond, met de achtergrond van de regisseur in gedachten. Dat vond ik van Crimson Peak. Nu weer. Het is alsof het Spaans is, maar de voertaal blijft Amerikaans. Mij kan dit niet bekoren, want ik heb het liefst dat iedereen keurig binnen alle landsgrenzen blijft waar het kan. Maar goed, dit klinkt wel erg behoudend natuurlijk.

Het is niet helemaal mijn pakkie aan. Maar wel fijn genoeg.

Visueel een mooie film, maar het raakte me niet. Wel mooie scenes, maar vond het nogal eentonig, en niet boeiend genoeg.

Typische Oscar winnaar. Lekker vaag verhaal, maar super mooi geschoten en wat een rol van Michael Shannon!! Een must see!! Ligt het aan mij of zijn er meer mensen die zich ergerden aan het onnodige sex-gehalte in deze film. Niet echt des Hollywoods.....

Goede acteurs, top camerawerk en zeer origineel verhaal!

Erg rechttoe-rechtaan, voorspelbaar verhaaltje, maar de sfeer maakt oh zo veel goed. Het zijn bijna masterclasses die Del Toro elke keer weer geeft. Prachtig.

De begin jaren 60 sfeer is wel te voelen al zou ik niet weten hoe dat voelt want toen was ik nog niet geboren. Maar de hele aankleding en de communistische paranoia is overduidelijk. Michael Shannon speelt inderdaad subliem. Het verhaal is meer stripboek verfilming maar dan meer voor volwassenen als we het naakt en de masturbatie scenes niet voor jeugdig publiek geschikt achten. Gaat deze film me bijblijven? Nah, dat denk ik niet.

"If I told you about her, what would I say? That they lived happily ever after?"

Op voorhand vroeg ik me af of Guillermo del Toro 'El Laberinto del Fauno' kon overtreffen. Ondanks dat hij daar niet in slaagt, levert hij wederom degelijk werk af.

Met 'The Shape of Water' presenteert hij namelijk een kundig gemaakt sprookje waarin een bijzondere band ontstaat tussen een schoonmaakster die niet kan praten en een gevangen zeemonster. Gezien het opmerkelijke uitgangspunt had ik verwacht dat men buiten de gebaande paden zou treden, maar er wordt stevig vastgehouden aan de traditionele conventies; alles ligt er zo dik bovenop.

Het tijdsbeeld van de jaren '60 wordt prima gevangen, middels de aankleding en muziek. Op momenten wordt de film zelfs een hommage aan het oude Hollywood. Maar het is blijkbaar niet genoeg, want er moeten ook nog wat maatschappelijke thema's in verwerkt worden, zoals racisme en homofobie. Jammer genoeg leidt het niet af van het karig verhaaltje.

Gelukkig blijft Del Toro een echte vakman. In het geheel ziet de film er uitermate verzorgd uit, met name de belichting staat als een paal boven water. Het lijkt net alsof je zelf onder water bent, wat een mooie ervaring kan vormen. Daarbij speelt de cast - en dan in het bijzonder Sally Hawkins - goed, echter word ik nergens gegrepen. Net zoals het narratief dwaal ik als kijker af.

Al met al een aardige fantasy, maar wat mij betreft te traditioneel.

Kleine 3,0 sterren.

Nee, ik kan me niet vinden in de meeste kritieken hieronder.

Oscar of niet, ik zag net in Cinerama 1 een saai en ongeinspireerd sprookje.

Visueel zag het er allemaal aardig uit, maar dat alleen levert nooit een goede film op.

Verder een irritante eendimensionele rol van Jenkins, die ik normaal wel goed kan hebben.

Kan hij verder niets aan doen, ligt allemaal aan het slappe script.

Verhaal raakte me emotioneel geen moment, was blij dat het er op zat.

Enige lichtpuntje was het mooie lied van Alice Faye, dat me deed terugverlangen naar

Alice doesn't live here anymore van Martin Scorsese.

In bijna elke mening hier lees ik dat de film 'voorspelbaar', 'traditioneel', 'conventioneel' etc is hetgeen als een minpunt wordt opgevoerd. Maar zoals ik in mijn recensie/mening al heb gezegd, geloof ik dat Del Toro dit bewust heeft gedaan.

We leven immers niet meer in de moderniteit, waarin kunstenaars de voorhoede ('avant-garde') wilden zijn van de revolutionaire Waarheid die vaak even lelijk of shockerend moest zijn als de moderne tijd zelf met haar machines, genocides en ontmenselijking (waardoor het grote publiek afhaakte bij moderne kunst), maar in het postmodernisme. Bij het postmodernisme reflecteert men bovenal op de kunst zelf (zodat kunst nu vooral over kunst zelf gaat), is elk idee van Waarheid verlaten (als de moderniteit elk jaar weer een nieuwe Waarheid naar voren schuift ga je uiteindelijk twijfelen of er wel Waarheid bestaat) zodat alles met een zekere ironie/knipoog wordt gepresenteerd en citeert/graait men liever uit de kunstgeschiedenis met al haar stijlen in plaats van zelf iets nieuws te bedenken. Zo ook wordt film een reflecteren op de film, dus op de filmgeschiedenis: bijna elke hedendaagse film is een pastiche, zoals bv. alle films van Tarantino bovenal een herhaling en ode aan bepaalde oude genres zijn.

Regelmatig wordt direct de oude of zelfs oorsprong van de film geëerd (bv. The Artist, Hugo) en volgens mij is Shape of Water ook zo'n film: niet voor niets wordt direct en indirect aldoor naar oude - al dan niet stomme - films verwezen en volgens mij heeft Del Toro bewust alle filmclichés nogmaals opgevoerd omdat ze klassiek zijn en de filmliefhebber ervan houdt. Wel doet hij dat uiteraard in een hedendaags, oorspronkelijk jasje met meerdere stijlen en genres door elkaar gegooid en in zijn typische - letterlijk fantastische - stijl waarbij hij erin slaagt om die filmclichés opnieuw actueel te maken. PS. Het is mijns inziens deze ode aan de filmgeschiedenis, dus aan de film zelf, waardoor Hollywood bijzonder gecharmeerd is van de film.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen; ik denk dat deze Shape, zoveel nominaties heeft gepakt omdat het filmjaar 2017 toch niet al té groots was. Hoe kan deze 13(!) nominaties hebben is de vraag.

Shape is een best mooie film met een paar uitschieters. De grootste is Michael Shannon, die ik na Nocturnal Animals ben gaan waarderen. Deze man heeft het in zich personages neer te zetten, zoals non stop rokende sheriff in Animals, of nu als bad guy.

Naast Shannon heeft de film mooie plaatjes, goede effects en weet de film tegen het eind eindelijk een beetje vaart in te winnen. Aan mij was het gedeelte met de liefde tussen mens en monster namelijk niet besteed.

Tikkie voorspeelbaar en niet helemaal mijn ding. We gaan erachter komen of Three billboards de Oscar voor beste film had moeten krijgen. Ben benieuwd wat we in de bios gaan aantreffen.

Mooi, sfeervol sprookje, toch weer een goede film, ondanks dat Del Toro zich niet wezenlijk vernieuwd. Verrassend wel toch dat deze zoveel Oscarnominaties heeft binnengehaald want uiteindelijk zeker niet beter dan zijn eerdere meesterwerkjes Pan's labyrinth, Crimson Peak of Hellboy die echter niet zoveel prijzen lof kregen toebedeeld. In 2017 zijn er overigens ook wel betere films gemaakt(Three Billboards Outside Ebbing, Missouri)dus de oscar voor beste film vind ik wat overdreven . Ach, zal als oeuvreprijs bedoeld zijn zullen we maar zeggen, want de man heeft een vrij unieke stijl en ons als regisseur in betrekkelijk korte tijd al veel gegeven. The Shape of Water is als vertelling fraai maar ook te traditioneel verteld, miste toch wat betoverende magie, niet veel verassingen. Pas tegen het einde, als de stomme Elisa plotseling in zingen uitbarst, en natuurlijk tijdens de gewelddadige finale wist de film me pas echt te raken. Van te voren kijk je met gepaste maar afstandelijke bewondering naar wat zich hier afspeelt. Film heeft verder veel baat bij de sterke rolbezetting. Hawkins is altijd goed, zo ook hier. Sthulbarg toont weer zijn veelzijdigheid, Jenkins en Spencer zijn bijna onopvallend sterk in de bijrollen. Enkel Shannon heeft de pech dat zijn rol van slechterik wel erg eendimensionaal is geschreven, iets wat Del Toro(zie Pan's labyrinth) wel vaker laat gebeuren. Shannon's Strickland is slecht, slecht en nog eens slecht en dat zullen we twee uur lang met zijn allen weten. Al met al zeker een must see, al mag Del Toro wat mij betreft de volgende keer best meer van zijn eigen gebaande paden afwijken.

Dit echt een hele rare film, uitschieters omhoog en omlaag.

Maar die dans-scene was echt ver-schrik-ke-lijk.

Best wel onzin dit, niet leuk.

Ga je mee Martine? Ik wil weg. Maar ach zij vond het wel romantisch.

Dikke tegenvaller. Matig. Rommelig. Pretentieus. Een 'net niet' film. Qua sfeer en aankleding leunt de film heel erg op 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain' maar zonder dat het verhaal je pakt. Het verhaal wil maar niet boeien. Het monster is ongeloofwaardig en die bad scene met dat monster, wat moet ik me daar bij voorstellen ?

Pluim voor Michael Shannon als Strickland ...

Heerlijk filmpje.

Visueel een plaatje en de sfeer is heerlijk.

Bekijk deze film zoals je een sprookje bekijkt en het is een bijzondere kijkervaring.

Mooi acteerwerk van vooral Shannon maar ook zeker van de andere spelers(sters)

Misschien nog eerder La Cité des Enfants Perdus. De film moet het ook naar mijn smaak hebben van de sfeer en minder van de love story. De beste scenes waren die zonder het amfibisch wezen.

3,5*

Fijn sprookje, dat er prachtig uitziet en lekker wegkijkt. Het wezen deed me erg denken aan The Creature from the Black Lagoon, en gaf de film en het verhaal een eigen smoel. Want van de romance, de bordkartonnen goede en slechte karakters, en het wat flauwe koude-oorlog-plotje moet The Shape of Water het niet hebben. Maar de film deed ook veel wel goed. Michael Shannon was weer eens erg sterk en uberhaupt was het acteerwerk goed voor mekaar, het zag er zeer verzorgd en visueel fraai uit en op sfeer waa er ook weinig op aan te merken. Solide werkje.

De grote winnaar van de Oscars 2018 en dan heb ik er wel interesse in, ook al zijn de Oscars al jaren een politiek spelletje en nogal overschat qua winnaars, maar dat terzijde. The Shape of Water is ook een Del Toro film en dan heb je sowieso mijn interesse al, want die man kan verhalen vertellen en je volledig onderdompelen in een andere wereld. Iets wat hem met deze film ook absoluut lukt, vooral op gebied van sfeer. Zoveel prachtige shots, intense scènes en prachtige aankleding. Jammer dat het verhaal inhoudelijk niet zo bijzonder is, zelfs een beetje simpel. Als love story vond ik het niet enorm pakkend. Maar het hoeft ook niet perse origineel te zijn om indruk te maken. Michael Shannon en vooral Sally Hawkins vond ik erg goed in hun rol. Knap hoe die laatste zo overtuigend haar rol speelt, toch niet gemakkelijk. Na het zien van de film vind ik de Oscar voor beste film overdreven, maar niettemin een film die me heeft overtuigd.

3,5*

Normaal gezien nikske voor mij zo ne film maar het kon er nog mee door.

Ik had verwacht dat ik die binnen de 30 min zou afzetten maar het boride toch wel een beetje waardoor ik toch blijven kijken ben.

Voor mij is 1 keer wel voldoende.

Goede film maar de top nu ook niet.

Dit kan alleen Guillermo del Toro

Tsja.

The Shape of Water was wel een filmpje waarnaar ik uitkeek. Maar mijn verwachtingen zijn toch niet helemaal door deze oscarwinnende film volbracht. Three Billboards had de oscar van mij wel gemogen om heel eerlijk te zijn.

Het is net als Pan's Labyrinth een sprookje voor volwassenen. Constant had ik ook het gevoel alsof ik onder water zat, visueel is het erg mooi en Shannon snapt zijn rol zeker wel. Alles is natuurlijk helemaal verzorgd. Maar het is toch het verhaal dat me niet pakte.

Emotioneel greep hij me niet, ik voelde niks en op een gegeven moment begon ik me eigenlijk ook een beetje te vervelen. Del Toro is een goede regisseur, maar hier ben ik niet weg van

Vind je? Three Billboards is wel schitterend geacteerd maar op vlak van regie bleef dat, in tegenstelling tot Shape of Water, nogal gewoontjes.

Mwa. Dat zal ook wel de reden zijn geweest. Persoonlijk pakte Three Billboards mij meer en ging hij op een hele slimme manier het verhaal door. The Shape of Water is mooi, maar in mijn ogen ook niet veel meer dan dat.

Een leuke feel good movie met heel mooie aankleding zowel visueel als muzikaal. Het verhaal is grappig, maar flinterdun.