Daddy's Home 2 (2017)

Er is op dit moment niemand die zo goed de slappe huilebalk kan spelen als Will Ferrell, al kan dat ook wel eens op de zenuwen gaan werken. Ferrell kruipt opnieuw in de huid van Brad Whitaker, die zijn taken als vader/stiefvader sinds het einde van de eerste film prima lijkt te te kunnen delen met Dusty Mayron [Mark Wahlberg]. Maar wanneer één van de kinderen tijdens een Kerstrecital publiekelijk verklaart dat ze graag een 'normale' Kerst wil met de hele familie, voelen beide vaders zich schuldig en besluiten ze het erop te wagen. Maar dat betekent wel dat er lastige knopen moeten worden doorgehakt. De plotseling aangekondigde komst van Dusty's van-dik-hout-zaagt-men-planken vader [Mel Gibson] maakt het er bovendien niet makkelijker op.

Ferrell en John Lithgow [als diens vader] gaan soms iets te ver op in hun idiote personages, Gibson speelt zijn rol als Mel Gibson naar behoren, maar het is Wahlberg die hier de film bij elkaar houdt met een vertolking die stevig in de werkelijkheid geworteld is, evenals Linda Cardellini als Brads onrustige vrouw. Het plot is wat mager, maar de verschillende activiteiten die de families ondernemen bezorgden mij vaak een glimlach en regelmatig kon ik hardop lachen, wat mij de bescheiden tekortkomingen van deze pretentieloze Kerstfilm zeker doet vergeven... en bijna vergeten!

Redelijke film waarin de twee vaders hun weg hebben gevonden in het co-ouderschap. De humor van dit vervolg is net als zijn voorganger weer flink overdreven en niet alles is dan ook even grappig. Maar toch is deze film net wat beter dan het eerste deel en dat heeft vooral te maken met de leuke casting van Mel Gibson en John Lithgow als de vaders van de vaders. Een kleine 3.0 sterren.

Daddy's Home is lief vervolg op het origineel uit deel 1. Het is allemaal niet briljant, maar wanneer ik Will Ferrell zijn gezicht zie dan word ik altijd vrolijk. De idioterie samen met John Lithgow is fantastisch en deze momenten hebben mij het vaakst een lach bezorgd. Mel Gibson en Wahlberg zijn ook wel leuk, maar waar de film vooral op Gibson lijkt te mikken (marketing), vind ik vooral het eerder genoemde koppeltje het leukst. John Cena zijn rol valt een beetje tegen, dat had ik eigenlijk wel grappiger verwacht.

Ach, het is een fijn niets aan de hand filmpje met af en toe leuke grappen en een leuk einde in de bioscoop met zijn allen. Niet zo leuk als deel 1, maar ook geen overbodig vervolg.

3,0*

"We're back, with more daddies!"

Blijkbaar heeft het eerste deel genoeg geld opgehaald, opdat er groen licht is gegeven voor een vervolg.

Nu de rivaliteit tussen Brad en Dusty uit de lucht is en ze zelfs gemoedelijk co-ouders zijn, wordt de boel opgeschud door bezoekjes van hun vaders om gezamenlijk Kerstmis te vieren. Men lijkt hier het pad te willen bewandelen van films als 'Meet the Parents' en 'Meet the Fockers'.

Veel gaat uit van de inbreng van John Lithgow als de idiote vader van Brad en Mel Gibson als de norse macho vader van Dusty. Echter ligt het er allemaal te dik bovenop, ondanks een aantal leuke vondsten. Ik mis een personage zoals die van Thomas Haden Church in het vorige deel die voor de nodige afwisseling zorgt. Jammer genoeg wordt er te weinig gedaan met deze cast.

Wederom heeft de film moeite om de juiste toon te vinden; is dit nu een familiefilm of een harde comedy voor volwassenen? Hinkelend op beide gedachten stevent 'Daddy's Home 2' af op vele fysieke grappen en een onzinnig einde om je als kijker - geforceerd - in de kerstsfeer te brengen.

Al met al iets minder dan deel één en hooguit vermakelijk voor enkele gestoorde situaties. Het opvallende is wel dat dit vervolg ongeveer dezelfde speelduur kent, maar toch lang aanvoelt.

Dikke 2,0 sterren.

Je krijgt wat je verwacht, een overdreven flauwe komedie. Maar net als deel 1 vond ik hem erg geslaagd. Ferrell en Wahlberg hebben een goede chemie en ik was erg verrast door Gibson die heel grappig was. Verhaal is natuurlijk slap, maar de grappen maken dat weer goed. Leuk kerstsfeertje ook verder.

3.5*

Redelijk.

De formule is eigenlijk al op na de eerste film, daarom worden er ditmaal wat nieuwe personages geïntroduceerd om de boel op te leuken. Opas! En nog twee zéér verschillende ook, net zoals hun zonen eigenlijk. Bekende sequel elementen, het resultaat is dan ook maar half geslaagd.

Gibson en Lithgow doen het niet eens zo heel slecht, maar hebben gewoon weinig materiaal om mee aan de slag te gaan. Elk speelt z'n eigen typetje, comedie komt vooral uit het contrast tussen de verschillende karakters. De geinigste is dan nog Gibson, maar hij is ook wel meteen de grootste klootzak van de bende.

De humor is nog steeds een beetje hit & miss. Af en toe grappig, soms ook te lange tijd zonder dat er echt veel te lachen valt. Beetje drama op het einde (duh), al is dat gelukkig wel wat beperkter dan normaal. Als tussendoortje is het dan ook nog wel te doen, maar echt goed kan je het bezwaarlijk noemen.

2.5*

Daddy's Home 2 speelt nogal op safe, net als de voorganger. De humor is makkelijk en inhoudelijk is de film enorm voorspelbaar. Maar toch is het allemaal best lollig, door het onderlinge gekibbel van Ferrell en Wahlberg en ook wel met de introductie van vaders Mel Gibson en John Lithgow. Het kost me overigens wel moeite om die laatste nog los te zien van zijn rol als de Trinity Killer in Dexter. Uiteraard is vooral Gibson weer lekker grof, zoals hij in bijna al zijn films is. Zulke personages fleuren een brave film als deze wel op. Als ze op het einde massaal Do they now it's Christmas zingen dan knalt het glazuur bijna van mijn tanden, maar aan de andere kant is het ook best sympathiek en passend.

Kleine 3*

Jammer dat het een kerstfilm is geworden, persoonlijk hou ik daar helemaal niet van, maar Ferrell vind ik wel een geinige vent en er zitten best wat grappige scènes in. Ook zijn veel dingen erg flauw maar de cast speelt leuk en ik heb hier en daar wel kunnen lachen.

Dit is de derde keer dat Mark Wahlberg en Will Ferrell (die ik beiden meestal goed en leuk vindt in films) samen in een Komedie film te zien zijn. De eerste keer was in de zeer flauwe Actie / Komedie film "The Other Guys (2010)" en de tweede was het eerste deel van "Daddy's Home" uit 2015. Ik moet zeggen dat alle drie de keren niet bepaald succesvol was, want ook deze Komedie film is zeker niet geslaagd (is misschien ook beter om deze film te bekijken rond Kerstmis) en ik heb ook zelden moeten lachen om de vele flauwe en kinderachtige humor. Het enige leuke in deze film is eigenlijk nog het toevoegen van de vaders van Dusty en Brad, welke namelijk gespeeld werden door de bekende acteurs Mel Gibson en John Lithgow.

In dit verhaal, welke zich afspeelt rond Kerstmis, hebben de vaders Dusty (Mark Wahlberg) en Brad (Will Ferrell) hun strijdbijl inmiddels begraven en kunnen ze het ook goed vinden met elkaar. Samen bereiden de twee een gezellig kerstfeest voor hun kinderen voor. Maar als Dusty’s vader Kurt (Mel Gibson) en Brads vader Don (John Lithgow) ten tonele verschijnen, komen de familieruzies echter snel weer boven drijven en lopen de spanningen hoog op.

Hoewel ik me nog enigszins vermaakt heb met het eerste deel van "Daddy's Home", was dat bij deze film zeker niet het geval. Sterker nog, ik heb me vooral zitten te ergeren en te irriteren en dat min of meer gedurende het hele verhaal. Het dertien in een dozijn verhaal is daarbij ook nog eens tenenkromend slecht en dat geldt eigenlijk ook voor de meeste humor in het verhaal, welke zoals al eerder gezegd voornamelijk flauw en kinderachtig is.

De humor heeft o.a. betrekking op chocomel, het toneelstuk van één van de kinderen op school, de aankomst van de vaders van Dusty en Brad op het vliegveld (bij de aankomst van de vader van Dusty, is wederom het liedje "Thunderstruck" van de Australische rockband "AC/DC" te horen), het rijden naar het vakantiehuis in de besneeuwde bergen, de douche in het vakantiehuis, de kerstverlichting in combinatie met een sneeuwruimer (daarom moest ik wel nog glimlachen), het rodelen met een band van een berghelling, de thermostaat in het vakantiehuis welke steeds door iemand op 29 graden wordt gezet, het omzagen van een boom, als kerstboom, in het bos wat een telefoonmast blijkt te zijn, het bowlen waarbij iemand bijna een score van nul punten haalt, het stelen in een winkel, het schieten op een kalkoen waarbij iemand gewond raakt, het verblijf in het ziekenhuis, het spelen van het spelletje "improv-ninja", het kerstspel in de kerststal, het gedoe om eierpunch, het vertrek naar huis wat verhindert wordt door een lawine en natuurlijk de vele slechte en belachelijke dialogen onderling, al dan niet ontstaan vanwege ruzie.

Maar het echte dieptepunt van het verhaal is eigenlijk nog het einde, welke zich afspeelt in een bioscoop (waarbij ook nog eens een stroomstoring ontstaat), en waarbij ze met zijn allen het bekende kerstliedje "Do they Know it's Christmas" van "Band Aid" uit 1984 gaan zingen (Brad slaat daarbij ook nog eens op een trommel) en welke velen een leuk liedje vinden. Het zingen deed pijn en mijn oren en heb ik ook snel vooruit zitten te spoelen. En het enige grappige bij het zingen van het kerstliedje, is als John Cena (in de rol van vader Roger, die de vader is van Adrianna en die op het einde van het eerste deel van "Daddy's Home" ook al even te zien was) dan op een gegeven moment zegt:

"Ik draai dit ook in de zomer"

Een andere leuke dialoog in het verhaal is als de vaders Don en Kurt elkaar voor het eerst zien op het vliegveld en ze samen met elkaar praten en er dan o.a. gezegd wordt:

Don: Ik zoek altijd vluchten uit met zo veel mogelijk tussenstops. Zo kan ik veel nieuwe mensen spreken.
Kurt: Je spoort dus niet. Goed om te weten

Na het einde in de bioscoop volgt er nog een scene waarbij de moeder van Brad, te weten Ginny (Priscilla Manning), aankomt op het vliegveld met haar nieuwe man (ze is dus gescheiden van Don en dat krijg je op een gegeven moment te weten in dit verhaal) en die man blijkt dan Sully Sullenberger te zijn en dat is natuurlijk de man die 155 vliegtuigpassagiers heeft gered door te landen op de Hudson rivier bij New York en waarover de fraaie Drama / Biografie film "Sully (2016)" is gemaakt. Brad is daar overigens niet echt blij mee.

De cast (zie filmposter) in deze film is indrukwekkend met de bekende acteurs Mark Wahlberg, Will Ferrell, Mel Gibson (als de vader Kurt, die vroeger Spaceshuttle piloot was en die vaak van vrouwen snoept) en John Lithgow (als de veel pratende vader Don, die vroeger architect was), maar helaas bakken ze er niet veel van en vond ik alleen Will Ferrell en Mel Gibson het nog enigszins verdienstelijk doen. John Lithgow vond ik eigenlijk best irritant en dat geldt zeker ook voor alle kinderen in het verhaal, welke gespeeld werden door Scarlett Estevez (als dochter Megan), Didi Costine (als dochter Adrianna, die vrijwel continue op haar smartphone kijkt) en Owen Vaccaro (als de brildragende Dylan, die een oogje heeft op de Aziatische Casey).

De vrouwen van Brad en Dusty, welke gespeeld werden door respectievelijk Linda Cardellini (in de rol van Sara) en Alessandra Ambrosio (in de rol van Karen), waren ook best irritant, maar ze compenseerden dat nog enigszins door hun uiterlijk en zeker wat betreft de laatst genoemde, welke een rondborstig Braziliaans model is.

Al met al een tenenkrommende slechte Komedie film (die met circa 95 minuten gelukkig niet al te lang duurt) waarmee ik me nauwelijks vermaakt heb en die het aankijken ook niet waard is en dat ondanks het dit keer meespelen van Mel Gibson en John Lithgow. Ik hoop eerlijk gezegd dat er geen derde deel meer zal volgen, maar ik ben er bang voor.

Mel Gibson steelt voor mij de show. Doet mij terugdenken aan een mix tss Riggs and de vrouwengek van What Women Want. Riggs had ook altijd een komische kant in Lethal Weapon en ik vond What Women Want echt heel goed. Lithgow is toch altijd een beetje wennen in een komische rol. Ferrell, Wahlberg en Cardellini vond ik in de 1ste al goed, dus heb me met deze ook prima vermaakt. Voor mij mag er een 3de aankomen. 4 stars.

Als geheel geen geweldige komedie. Er zitten zeker sterke momenten in, dus als je tevreden bent met vijf, zes sterke scenes dan is dit misschien je ding, maar voor de rest forgettable. Ferrell vind ik een goede komiek, en is het ook nu weer als stuntelende ouwehoer lekker op dreef, Wahlberg blijft dienstbaar maar onopvallend in zijn slipstream. De toevoeging van beider vaders is redelijk geslaagd, met name Ferrell en Lithgow krijgen de lachers op hun hand, wat het tandem Wahlberg/Gibson pas tegen het einde enigszins lukt. Met name Mel Gibson komt nogal stroef over, en lijkt niet erg gemotiveerd om er iets bijzonders van te maken(of zou die strakke kop komen door te veel gezichtsbehandelingen?). In zijn vroegere serieuze films was mad mel vaak moeiteloos grappiger(remember Martin Riggs?). Al met al vooral leuk voor degene met weinig kijkervaring aangaande dit type film, voor iemand met meer eelt op zijn filmziel passeren er wat al te veel clichés om onder de indruk te raken. En ook een foute keuze om dit weer rond de kerst te situeren, alle voorspelbare gebeurtenissen die dan blijkbaar in een Amerikaanse komedie moeten worden gestopt, komen ook hier weer voorbij, en dat overdreven sentiment zal voor een nuchtere Hollander niet altijd werken.

“You know, I'm just getting the feeling maybe you guys would like some privacy.”

Redelijk. Om een aantal grappen heb ik best moeten lachen en de acteurs doen het aardig, maar het is niet genoeg voor een geslaagde kerst komedie. Daddy’s Home 2 heeft een vreemde mix tussen een feel good kerstfilm, en een soms wat vreemde en ongemakkelijk komedie (vrouwenversierder Mel Gibson? Je dochter leren schieten, leuk man…). Veel grappen zijn zo inspiratieloos dat zelfs Will Ferrell er weinig mee kan. Het zoetsappige einde doet pijn aan je tanden.

Gibson en met name Lithgow redden deze film met hun vermakelijke clicherollen. Het verhaal is uiterst voorspelbaar en geheel volgens het boekje. Enkel geslaagde grappen, die in deel 1 ontbraken, maakt dit vervolgd beter geslaagd.

Karakters zijn beter doorontwikkeld dan het eerste deel en de nieuwe gezichten maken het qua aanvulling zeer interessant. Het kerstsfeertje is ook goed vertegenwoordigd. Al met al een heerlijke, komische feelgood movie.

De eerste kerst film zit er alweer op. Dat kan ook niet anders als de mensen in je werk bus nu al fanatiek ‘Skyradio’ op willen zetten om in de kerstsfeer te komen. Mij hoor je totaal niet klagen, als fanatieke fan van de kerstdagen mag het van mij nog wel eerder beginnen. Ik ben daarom ook altijd best fan om kerstfilms te kijken gedurende de decembermaand en nu het toch al de eerste van de maand is, waarom niet gelijk eentje aan slingeren?

Het verhaal was geinig en sloot opzich wel leuk aan op het eerste deel. Misschien wel leuker om die eerst gezien te hebben want dan weet je wat meer over de personages. Niemand word echt goed voorgesteld buiten de nieuwe leden om, neem daarbij een John Cena en de ouders van Mark en Will. We volgen de families waarbij de opa’s aan komen draven voor de kerst en besluiten even later die met z’n allen te vieren. Hier gaat het echter helemaal mis als onder andere ‘Kurt’ besluit om de families een beetje tegen elkaar op te zetten waardoor de families geregeld een ruzie beginnen te krijgen, er hier en daar veel irritatie is op elkaar en het allemaal toch niet zo gezellig gaat worden. De families beleven veel komische momenten met elkaar waarop volgt dat de dagen voor kerst flink in de soep lopen. Echt een verhaal is er niet, de film is in het algemeen puur gericht op veel kloten en vooral niet serieus zijn, geinige situaties mee maken en klungelen.

De cast vond ik leuk. Ferrell blijft toch wel één van mijn favoriete op het komische vlak die buiten zijn eigenzinnige typetjes toch nog vaak best vermakelijk kan zijn. Mark Wahlberg deed het ook leuk en hem zie ik graag terug in films. Is sinds het begin van mijn ‘film verslaving’ al één van de favorieten en dat blijft het nog steeds. En uiteraard doet Mel Gibson het ook altijd wel leuk. Ook Cena was een leuke toevoeging, de dames zijn leuk om te zien. Linda Cardellini blijft in mijn ogen een knappe vrouw en die mag er ook echt wel wezen. De kids zijn leuk maar daar had ik niet veel mee!

De film werd ook wel opgevuld met leuke muziek. Zo konden we tijdens de introductie van ‘Kurt’ (Mel Gibsion) genieten van het liedje ‘Thunderstruck’ die natuurlijk zo wel erg stoer over wist te komen. En voor de rest was het natuurlijk vrij standaard met wat kerst muziek, waarvan ik het einde toch leuk vond waar de cast het liedje ‘Do they Know it's Christmas’ gingen spelen, erg vermakelijk.

De komische scènes kwamen vooral van Ferrell af die weer genoeg dommigheid mee maakte. Onder andere het neerhalen van een zendmast, de kerstversiering van het huisje af roppen met een veegmachine en noem zo maar op. Maar ook domme kleine dingetjes als het stoer weg gooien van de tas van ‘Dusty’ en daarna als mietje snel de auto in haha, lachen man!

Al om al erg vermakelijke kerstfilm die de maand goed begint. Ik ben klaar voor de kerst dagen en nog maar 19 dagen wachten en dan mag ik lekker genieten van de welverdiende vakantie! Even twee weken uit de klote regen, wind en koude weer ?. Toch heb ik het gevoel dat ik ‘Daddy’s home 2’ iets te leuk vind dan het gemiddelde hier maar ach, wat boeit dat?

3.5*

Een mix van Meet the Fockers en National Lampoon's Christmas Vacation.

Ook deel 2 is net als deel 1 een clichématige feelgood film. Is dat erg? Nee, af en toe is zo'n film , mits er een goede cast is, gewoon prima om te bekijken. Op de kinderen en de vrouwen na waren de vaders en de opa's de enigen die de film overeind hielden. Will Ferrell blijft gewoon een van mijn favorieten in dit comedygenre.

Ik heb deel 1 nog niet gezien, maar die zal ik zeker nog gaan zien. Ik heb mij vermaakt. Ik vond de personages erg goed gecast en ook overtuigend! Leuke feel good film!

Mwah.

Deel 2 is een herkauwde versie van het eerste deel. Het is niet slechter of beter, maar gewoon meer van hetzelfde. Het brave familiegehalte zorgt voor veeleer een sympathieke film, maar echt grappig wordt het nergens. Will Ferrell en Mark Wahlberg moeten screentime delen met John Lithgow en Mel Gibson, geen slechte acteurs, maar het zorgt er wel voor dat ze met z'n allen eigenlijk te weinig kwaliteitsvolle scènes hebben. Iedereen moet immers aan bod zijn geweest.

2,5

Heerlijke film voor op de zondagmiddag.

Mijn vriendin en ik waren beide een beetje gaar en huiverig voor de maandag, drukke dagen op het werk voor de boeg. Toen wilde wij een niet al te zware film gaan kijken en onze keuze viel op deze film. Absoluut geen spijt van!

Echt heel verrassend was hij niet, maar dat was ook niet per sé nodig. We hebben heerlijk zitten lachen met een heerlijk kerstgevoel erbij. Lekker Amerikaans zoet, met een extra schep suiker er overheen maar dat mocht de pret zeker niet drukken. Rete voorspelbaar, dat wel. In ieder geval waren de 'sketches' leuk genoeg om een mooie avond te beleven. Voor het hele gezin een aanrader.

Nu dan even het technische gedeelte, acteerwerk was okee, niet heel goed. Deze cast zit niet tussen mijn favorieten, behalve Mel Gibson, maar die was ook tijdens deze film gewoon zichzelf. Het filmwerk en special effects ook niet heel bijzonder maar dat had deze film ook niet nodig. Iedereen wat mij betreft een dikke voldoende. Van alles precies de juiste afweging en dat maakte dat deze film echt een dikke voldoende van mij krijgt.

Afgelopen zomer nog deel 1 voor het eerst gezien. Ik heb altijd wel een beetje een zwak voor Ferrell, hoewel ik zijn films lang niet altijd hoogstaand vind. De eerste Daddy's Home had potentie, maar er had wat mij betreft veel meer in gezeten. Deel 2 had mijn interesse omdat dit een kerstfilm betreft, maar eigenlijk kom ik hier tot dezelfde conclusie.

Jawel, de film heeft zeker enkele leuke momenten. Die Band Aid referenties zijn daar een voorbeeld van evenals de uit de hand gelopen kerstversieringen. De film speelt af en toe leentjebuur bij Christmas Vacation en Meet the Fockers, maar ironisch genoeg is de film dan wel vaak op zijn best. Verder blijft de kritiek namelijk dezelfde die voor deel 1 ook geldt: ik krijg de indruk dat Ferrell en Wahlberg worden afgeremd. Het is allemaal wat braaf soms. John Lithgow vond ik perfect gecast; overduidelijk Ferrell's pa in deze film. Met Mel Gibson kon ik daarentegen vrij weinig. Hij loopt de hele tijd wat te grommen en sarcastisch te doen, maar is eigenlijk nooit leuk. Had ook wat meer verwacht van de interactie tussen hem en Lithgow.

Ach, het kijkt prima weg. Er zijn te veel goede kerstfilms om Daddy's Home 2 te bewaren tot de feestdagen zelf, maar het is een alleraardigste film om rond deze tijd van het jaar eens de revue te laten passeren. De kerstsfeer zit er namelijk wel in. Het onmiskenbaar mierzoete Amerikaanse sausje dat eroverheen gegoten wordt is wel iets dat je op de koop toe zal moeten nemen.

2,5*

Een vervolg dat qua kwaliteit helemaal in de lijn ligt van het eerste deel. Nergens hoogstaand of zelfs goed, maar wel anderhalf uur simpel feelgood vermaak. De humor is nog steeds grotendeels flauw, maar deze keer misschien een tikkeltje minder braaf. Dat komt voornamelijk door de aanwezigheid van de lekker incorrecte en grove Mel Gibson, al wordt zelfs hij erg in toom gehouden. Toch wel een beetje jammer, want met het acteertalent dat hier verzameld was, had je best een wat volwassenere en grappigere komedie kunnen maken. Will Ferrell was niet echt goed op dreef, en werd zelfs wat overschaduwd door de andere acteurs. Nota bene Mark Wahlberg vond ik zelfs leuker en beter ingespeeld met de rest van de cast in dit vervolg. Het ultieme dieptepunt is het gezamenlijke zingen van het kerstlied op het einde; hoe cringe kan je het maken zeg. Maar over het algemeen was het, net zoals deel 1, nog wel vrij genietbaar hersenloos kijkvoer. Goed? Nee, maar ook nergens vervelend. 2.5*.

Bizar laag gemiddelde. Heb zo'n beetje de hele film krom gelegen van het lachen. De beide grandpas voegen met hun persoonlijkheden veel humor toe. Vond 'm veel beter dan het eerste deel.