Escape Room (2017)

Dat hij niet zo waardeloos zou zijn als zijn naamgenoot, dat was alles wat ik hoopte. Tot mijn grote verbazing blijkt dit echter een prima horrorfilm te zijn, met een prima scenario, sterke spanningsopbouw en flink wat geslaagde schokmomenten en verrassende wendingen. Peter Dukes schreef en regisseerde deze horrorfilm en bouwt de suspense op slimme wijze op, zeker zolang de vier deelnemers aan de Escape Room dat 'het' allemaal bij het spel hoort. Sterk is ook hoe Dukes de handelingen van Brice [Skeet Ulrich], de eigenaar van de Escape Room rechtvaardigt. De finale is niet helemaal waterdicht - de politie zou toch minimaal moeten onderzoeken of Brice bij de moorden betrokken is - maar dat is gelukkig één van de weinige kritiekpuntjes op deze uiterst vermakelijke horrorfilm.

Aardig.

De betere van de twee Escape Room films uit 2017. Nu is dat ook niet zo moeilijk, die andere is echt een compleet gedrocht. Deze film is vooral erg degelijk, een film die z'n uitgangspunt enige eer aan doet, maar verder ook weer niet zo heel veel toevoegt.

Het begin wordt vooral opgeleukt door wat horror referenties. Wat gepalaver over The Thing en een slinkse Gremlins knipoog moeten duidelijk maken dat Dukes een horror fanaat is. Daarna gaan we echter al snel over tot de orde van de dag: de escape room.

Probleem met die dingen is dat ze misschien net iets té handig zijn voor horror regisseurs. Je laat jezelf opsluiten, je weet dat er geen connectie is met de buitenwereld, ze zijn al horror themed ... alles waar een goeie horror regisseur toch nog enige inventiveit voor nodig heeft is al gecovered door het concept. Dat maakt dat het verder allemaal erg voorspelbaar is, al vanaf de eerste minuut.

Maar Dukes brouwt er toch nog een redelijk sfeervol filmpje van. De gore is wat flauwtjes misschien, maar qua creep zit het wel goed. Net genoeg spanning, de personages zijn net likeable genoeg en het loopt best vlot, ondanks dat er weinig verrassing inzit.

Een aardig horrortje voor tussendoor met andere woorden. Verwachtingen niet te hoog leggen, maar het kijkt best lekker weg.

3.0*

Blijkbaar is dit de betere Escape Room film, daarom gekozen om deze als eerste te kijken. Ben nu wel heel benieuwd naar die ander, want heel goed was dit niet.

Buiten het feit dat het allemaal erg voorspelbaar is en de personages allemaal best irritant zijn is het grootste hekelpunt dat de film voornamelijk in het begin nergens "opleeft". Kan er de vinger niet op leggen, maar het voelde allemaal erg stoffig en dof aan en dat haalde voor mij een stukje spanning weg. Er wordt mijn inziens ook te weinig moeite gedaan om te escapen, wat je wel zou verwachten als je vast zit in zo'n kamer.

Naarmate het einde vorderde verloor de film me helemaal. Erg raar en vooral zwak. Het is niet barslecht, maar wel een beetje saai en zoutloos. Jammer.

Het concept lijkt boeiend, maar de uitwerking valt wel echt tegen. Het verhaal en de personages bieden weinig vermaak en ook de spanning ontbreekt. De locatie is hier eerder saai dan een troef. 4/10

Zo verschrikkelijk slecht , wat heeft de doos er nu in godsnaam ermee te maken . Het einde ook ,Dit moest verboden worden.

Oh mijn god. Wat moet ik hier nou van zeggen?
Laat ik beginnen met het begin stuk. Waar sloeg dat op? Even serieus, 5 minuten lang verspilling aan 1 of andere Arabische vloek.
Ten 2e het acteer werk, WAT SLECHT! Het eerste moment al dat die dude en die chick in beeld komen, ben je mij al verloren. Die kunnen écht niet acteren. Vandaar dat ze ook als eerste doodgaan haha
Ten 3e dat overdreven seksueel gedoe. Man man man we weten allemaal wat seks is, we hebben allemaal wel eens piemels borsten en een kont gezien, waarom moet het altijd zo obsessief over seks gaan? Lijkt wel alsof de makers van zulke films echt gefrustreerd zijn. Gooi er een halfnaakt wijf in en wat puberale obsessieve seks-talk en ze denken een goeie film te hebben, lachwekkend.
Ten 4e kan je álles voorspellen. Al vanaf het moment dat ze die room instappen weet je precies wie er als eerste aangaat. Ook met die schaar, dat ie hem naast zich neerlegt, is gewoon vragen om moeilijkheden. Je weet ook precies wie er als laatste overblijft en zelfs hoe diegene gaat ontsnappen.
Tja en verder kan ik er niks over zeggen. Behalve dat het acteerwerk echt waardeloos is en dit eruit ziet als een hele cheapass film.
Voor een echte horror liefhebber like moi is dit gewoon een Bassie en Adriaan vertoning. Jammer.

Teleurgesteld,

Mijn broertje zei dat Escape Room een leuke film was en toen hij naar de film omschrijving keek dacht hij ook dat het deze film was. Achteraf bleek dit een andere film te zijn dan hij gezien had. Ik gok dat hij die van 2019 heeft gezien en nu ben ik toch weer benieuwd naar die film.

Maar goed, het begin leek een beetje op de film Djumanji met dat kistje daar deed het me in ieder geval aan denken. Dan zag ik toch weer een bekend gezicht uit Scream en begon ik me meteen te ergeren dat hij dat kistje koopt, want wat heb je nou aan één kistje en er wordt zelfs gezegd dat het kistje duister is...

Irritante flitsen ook als ze net de escape room in gaan en op het einde ook vervelend. Nergens vond ik het spannend of eng worden, maar gelukkig is het meeste van de film niet erg saai. Alleen het einde vond ik saai en raar.

Acteerwerk ook matig en vond het ook echt heel irritant dat ze op een gegeven moment de hoop opgaven en ze dan weer verder gingen en dan weer de hoop opgaven en dat sommige personen ook weer heel dom deden.

86 minuten voelden op het einde toch wel echt te lang worden, dus gelukkig is de film niet al te lang. De andere twee Escape Room films ben ik ook benieuwd naar en ik hoop dat die beter zijn dan deze.

Het principe van een film met escape rooms bevalt mij altijd goed. Zelfs als de raadsels niet veel voorstellen, bekruipt mij altijd een benauwend gevoel. De mogelijkheid dat een raadsel niet tijdig wordt opgelost en de personages ten onder dreigen te gaan, is een spannende mogelijkheid. In deze film slaagt regisseur Peter Duke er goed in om de spanning prettig te laten oplopen of te laten sudderen. Ik zal eerlijk bekennen dat ik me er, ondanks de magere raadsels en de matige invulling van de karakters, heel fijn door liet meeslepen.

Een beetje vervelend is dat drie van de vier protagonisten bestaan uit onuitstaanbare zenuwlijers, waarvan een mannelijke horrornerd wel de ergste is. Je weet wel. Zo’ n persoon die geen kans onbenut laat om op een irritante manier zijn horrorkennis te spuien om te laten zien wat voor een ontzettende horrornerd hij is. Ach, prima hakvlees, zullen we maar zeggen. Het enige personage in het bezit van enige karakterbouw is de alleraardigste vriendin van de nerd. Zo heb je toch net voldoende prettige aanwezigheid om je empathische gevoelens op los te kunnen laten.

De aandacht gaat vooral uit naar de hachelijke situatie van de vier in de escape room. Het interessantste karakter bevindt zich echter buiten de escape room. De in geldnood verkerende eigenaar van het spektakel is Skeet Urich, die vreemd genoeg weinig speeltijd krijgt. Een gelaagde tragedie ligt hier voor het oprapen. Zo lijkt de film het in beginsel ook aan te pakken als het eerste deel van de film vooral om hem draait. Blijkbaar besloot Peter Duke dat de psychologische insteek niet spannend of interessant genoeg zou worden, want de camera begeeft zich al snel down to earth naar de escape room en zijn tijdelijke bewoners. Dag Skeet.

Hoewel Duke hier misschien een interessante psychologische draad laat gaan, wordt de kijker goed bedeeld met fijne horror. Dramaturgisch stelt het verhaal misschien niet veel voor, maar het is absoluut spannend in de escape room. En ach, de personages… Een gemaskerde dreiging en domme keuzes bevrijden de kijker langzaam maar zeker van die last. Eind goed, al goed.