Mother! (2017)

Op zich een interessante interpretatie waar ik zeker de gelijkenissen zie, alleen strookt het 'rebirth' einde wat mij betreft daar niet mee.

Ach uit de as van de vernietiging/oorlog zal altijd weer een nieuwe samenleving herreizen. Dat is een universeel thema dat op vrijwel alles van toepassing is. Na de nacht komt er weer een dag enzovoorts...

Wow, Aronofsky did it again. Net niet zo goed als Black Swan en Requiem for a dream, maar beter dan The Fountain of Pi. De film schept in de eerste plaats sfeer. Die van beklemming, van overweldiging. Geen moment rust, en dat in de positieve zin van het woord. Gaandeweg komt de symboliek met religie sterk naar voren. Normaal hou ik niet van dergelijke boodschap die er te dik op ligt. Mensen maken hier ook een politiek vergelijk. Je haalt er maar uit wat je als kijker ervaart, maar dat zie ik er helemaal niet in.

Er is zoveel uit te halen. De broedermoord, de lijn tussen delen en stelen, de relikwieën, de schepper, het geweld in naam van geloof en natuurlijk de offer van het kind en het eten van het lichaam. Een gedurfde film van Aronofsky, waarvan ik enigszins begrijp waarom deze film niet zoveel te zien is in de eindejaarlijstjes. Voor de ene de beste film van het jaar, anderen zien er enkel provocatie in.

Het zal er wel niet van komen, maar Jennifer Lawrence mag gerust een Oscar winnen voor beste actrice. Een film waarvan je op het puntje van je stoel zit. Sterke montage waarmee eerst een beklemmende sfeer wordt opgebouwd en later de boel zo snel escaleert in één ruk. Fantastisch gedaan. Visueel is het soms wat minder en Bardem staat in de schaduw van Lawrence hier. Kleine dingen die de film weghouden van een echte topscore.

Politieke discussie en offtopic berichten verwijderd, hou het bij de film.

En ik de mijne. Smaken verschillen. Sommige mensen kunnen dat slecht accepteren en komen dan met allerlei dwaze argumenten aanzetten. Dat is behoorlijk onnodig, want als jij andijvie niet lekker vindt dan kan ik wel gaan uitleggen dat het wel degelijk lekker is, maar daar verander ik jouw smaak niet mee.

Maar waarom direct een 0,5? Waarom zulke heftige overdreven reacties. 0,5 is letterlijk het slechtste van het slechtste.

Man man man, met hele hoge verwachtingen ergoed voorgaan zitten, maarwat een dikke tegenvaller.

Er ontspint zich een complete choas waarbij je je steeds afvraagt of de dame in kwestie lijdt aan psychoses, maar net als je denkt dat je alles hebt gezien breekt code rood uit.

Na afloop naar bed gegaan met het gevoel dat ik na een treurig spel heb zitten kijken

Het was inderdaad treurig, ja.

Een 4.5* is toch ook best heftig? Alleen dan vanaf de andere kant.

Dit ja. Iemand mag het niet een van de slechtste films vinden, maar een ander wel een van de allerbeste films die er is.

Zolang er maar een onderbouwing bij zit, da's wel altijd zo fijn.

Ik snap het ook wel. Kijk er meer van op als hier iemand drie sterren zou neerkwakken met de opmerking dat het 'em niet zo veel deed' of dat de film 'wel oké' was. Bij uitstek een love or hate-titel dit.

Helaas niet mijn film, had meer schrik momenten verwacht eigenlijk.

Schrikmomenten verwacht men nooit. Volgens mij heb jij helemaal niks van deze film begrepen.

Absurde thriller met persoonlijke nachtmerrie van personage "Mother" (Jeniffer Lawrence).

De eerste 70 minuten waren intrigerend te noemen met uiterst merkwaardige personages en een sfeer die enkel maar benauwender en dreigender werd. Maar de film slaat volledig door na bovengenoemde minuten. Het blijft hectisch, hysterisch maar ook over de top waardoor ik afhaakte en mijn interesse in het verhaal verloor. Ook het einde was een deceptie. Het begon allemaal prima maar eindigde in een bittere teleurstelling.

2.5*

Nog net op tijd gezien om de film in mijn top 10 van 2017 te zetten. En wel bovenaan.

Er zijn hier al pagina's volgeschreven, die bijna allemaal heb genegeerd om van te voren zo min mogelijk over de film te weten te krijgen. In ieder geval had ik wel meegekregen dat er veel Bijbelse symboliek in de film zit.

Nochtans voelt de film in het begin meer psychologisch aan. Ik heb Teorema niet gezien, wel Visitor Q, wat een soort van ode aan/parodie op die film is en ben om die reden bekend geraakt met het idee achter die eerste film. Mijn aanvankelijke indruk van Mother! was dan ook dat Teorema de belangrijkste inspiratiebron vormde. Halverwege slaat de film een andere kant op en mijn ouders, met wie ik deze film samen heb gezien, moesten toen juist aan Rosemary's Baby denken, een andere film die ik tot mijn schande nog niet gezien heb.

De sfeer is in ieder geval uitmuntend. Geen muziek, wel sterke geluidseffecten. De film toont slechts af en toe een first persons perspectief, nochtans wordt alles vanuit het perspectief van het personage van Lawrence gefilmd door altijd vlak op haar huid te zitten. Alles vindt verder op een enkele locatie plaats, namelijk het huis, dat er ook nog eens fraai vormgegeven is, met name de trappen.

Dit alles helpt enorm bij het ervaren van de film, want dit is uiteindelijk toch meer een film die je moet ervaren in plaats van begrijpen. Ik denk dat dit niet echt besteed is aan mensen die een duidelijk verhaal willen, want op het einde is het duidelijk dat een realistische dan wel psychologische interpretatie de prullenbak in kan, want wordt het allemaal een stuk surrealistischer, al is het eerder in als een nachtmerrie dan een droom.

Wat uiteindelijk de betekenis van de film is uiteindelijk voor mij secundair, toch een poging tot duiding: Bardems personage is God, Lawrence is de natuur, het huis is de Aarde, wat alleen hersteld lijkt te kunnen worden door de natuur/Lawrence, maar wat flink te lijden heeft onder het bezoek van de gasten (de mensheid), die ongelooflijk respectloos zijn. Enorm punt van kritiek op de mensheid dus! De personages van Harris en Pfeiffer zijn Adam en Eva (waarbij je aan een groot litteken kan zien dat een rib van "Adam" verwijderd is wanneer hij zijn maag leegt in het toilet). Hun zonen zijn Kain en Abel (inclusief broedermoord). De kamer van "God" is het paradijs, het kristal speelt een soortgelijke rol als de vrucht van de kennis. De baby is natuurlijk Jezus. Uiteindelijk veroorzaakt de mensheid de destructie van de aarde, de vuurzee is de apocalyps, waarna we de nieuwe wereld krijgen die God heeft belooft (maar waar je bij deze film je gaat afvragen of dat net zo'n ramp gaat worden als de huidige wereld. Puntje van kritiek op God dus!

Ik heb hier ook verklaringen voorbij zien komen waarbij de vluchtelingenproblematiek aangehaald wordt; daar zie ik eerlijk gezegd niet veel in. De Bijbelse symboliek ligt er erg dik bovenop, en is voor mijn gevoel veel meer voor de hand liggend. De herziening wordt ongetwijfeld een feest omdat me dan vast nog meer links met de Bijbel opvallen (het litteken in de zij van het personage van Harris was me bijvoorbeeld meteen opgevallen, maar ik kon het toen nog niet duiden tot ik eraan herinnerd werd tijdens het lezen van een van de berichten hier).

Er is hier al aan meerdere films gerefereerd ter vergelijking, maar ik zou er nog een willen toevoegen en voor mijn gevoel is dat de film die nog het meeste raakt aan deze, namelijk Tenshi no Tamago. Ook daar een film die sterk drijft op de sfeer, waarbij het meer om de beleving gaat dan om het begrip (in sterkere mate dan Mother! zelfs), die erg surrealistisch is met veel Bijbelse symboliek, die post-apocalyptisch is (al is Mother! meer apocalyptisch). Die film staat bovenaan mijn top 10, Mother! bovenaan mijn top 10 van 2017. Dat is eigenlijk ook weer mooie symboliek.

Wat een film om 2017 mee af te sluiten! Een dikke 4,5*!

Mijn mening is dat de film de wereldproblemen weerspiegelt op huiskamerformaat, het huis stelt in mijn belevenis de wereld voor, een mix van wat er in het verleden speelde en er in het hedendaagse speelt. Mensen vernietigen om dat te krijgen wat ze willen hebben. Hebben geen respect voor andermans spullen, de kruisiging van Jezus, Hitler, concentratie kampen, racisme en totale vernietiging van de wereld zag ik er voor mijn gevoel in terug.

Film is goed in elkaar gezet, sterk filmwerk, en goede acteurs. Zulke films wil je niet te vaak kijken, maar het is net als Chinees eten, 1 keer in een paar maanden, dan is het lekker

Fijne film dit die zich afspeelt op een fraaie en intrigerende locatie. Over de Bijbelse symboliek valt een hoop te zeggen, maar het is ook gewoon een sterk geacteerde en visueel aantrekkelijke film geworden.

In de theorie van Black Math kan ik me wel vinden trouwens.

WAT EEN WAARDELOZE FILM!!!!!!!!!!

Waarom?

Serieus? Wat een bs, wat een flauwe kul.

Vage film. Je lijkt je de hele tijd af te vragen waar dit naartoe gaat. Het eerste deel vd film vond ik sterk, met name door het voortreffelijke acteerwerk van Jennifer Lawrence. Zeer mooi in beeld gebracht, door haar zo van dichtbij te filmen. Alleen eindigt het beetje zoals from dusk till dawn. Deze variant kon mij toch iets minder bekoren.

Hopeloze film, zonder enige climax. Wat mij betreft de slechtste film van 2017!

Laat het maar aan Darren Aronofsky over om een film te maken met gewaagde chaos, bevreemdende personages, bizarre situaties en onthutsende symboliek. Of zoals hij zelf aangaf; "Het is een achtbaanrit, maar stap alleen aan boord als je bereid bent drie loopings te maken." We zien dan ook in drie golven het idyllische huis van ‘Moeder’ (Jennifer Lawrence) en ‘De Dichter’ (Javier Bardem) veranderen van het hof van eden in een Inferno. Maar wat is het? De geschiedenis van de mensheid, de Bijbel, wanhoop over de staat van de planeet, een ecologische Apocalyps? Zeker is het dat de Amerikaanse regisseur Darren Aronofsky, een vrij complexe film heeft gemaakt en natuurlijk blijft het een kwestie van smaak? En met mother! lijkt er bijna geen tussenweg het is; afbranden of ophemelen.

Het werd mij op het einde, met die horde mensen in het huis, net iets te veel.

Verdient niet echt het predicaat horror naar mijn mening.

Eerste uur vond ik ijzersterk. Beklemmende sfeer en prachtig gefilmd en geacteerd. Ook het niet toevoegen van muziek maar focussen op de geluiden was erg goed gedaan. Vooral steeds dat geluid van het poeder in het water oplossen. Er zat een mooie snelheid in de film. Na elke scene dacht ik steeds weer wtf gebeurd hier! Bizar af en toe (in positieve zin)

Na dit uur ontaarde het in complete kolder wat de film echt naar beneden trok. Erg zonde! Maar vanwege het eerste uur toch een dikke 4* Chapeau voor mevrouw Lawrence ook, wat een geweldige actrice is het toch!

Wat een pretentieus geneuzel hier af en toe. Sommigen doen hier net alsof iemand die dit een k.t film vindt dan maar ook minderwaardig is. Nou die hele symboliek in deze film lap ik aan mijn laars en kan ik niks mee. Voor mij was Black Swan vele malen beter. En Lawrence “Oscar waardig”? Alsjeblieft , wat een overacting zeg! 0.5. Punt omdat 0 punten niet kunnen.

Tsja, Aranofsky. Daar was ik ooit echt fan van, maar na Black Swan is het niet veel meer. Noah was een afschuwelijk misplaatste, pretentieuze flutfilm en deze Mother! past precies in dat rijtje. Het eerste uur is nog wel interessant, met mysterie en met een paar vreemde figuren, maar daarna ontspoort de film volledig, gaat het volledig over de top en is het einde bijzonder zwak. De Bijbelse verwijzingen of de kleinschalige blik op de wereldproblematiek deden me eigenlijk weinig en ik zal er vast een stel gemist hebben, het voelde ieder geval of de film zichzelf wel heel bijzonder wilde laten zijn. Dit had allemaal best een boeiende psychologische thriller kunnen zijn als het gewoon allemaal wat normaler was gebleven. Daarnaast vind ik de stijl van de film vreselijk, met constant de camera vol op het hoofd van Jennifer Lawrence, die overigens best goed acteert, maar dit wel erg irritant doet vanwege haar rol. En het schreeuwerige, luidruchtige laatste uur werkte me ook zwaar op mijn zenuwen, net als de beperkte CGI beelden. Not my cup of tea.

1,5*