Murder on the Orient Express (2017)

Vast niet de beste verfilming van dit werkje - daarvoor lijkt Branagh me teveel een typetje en rammelen de dialogen nogal - maar als iemand die niet bekend is met het boek of de vele verfilmingen er van heb ik behoorlijk genoten. De twist/ontknoping is heerlijk.

Hoge verwachtingen van deze film met sterrencast.

De film viel echter flink tegen. De film is langdradig, op het saaie af en de enkele grapjes die erin zitten komen ook niet echt van de grond.

Filmtechnisch ziet alles er mooi uit. Maar voor het verhaal zou ik deze film niet aanraden.

Mooie film, goede sfeer en een leuke cast. Humor, spanning en warme sfeer brachten me terug naar de jaren '20 - '30. Langdradig was het totaal niet. De 2 uur vlogen voorbij.

Ik kan hem zeker aanbevelen.

Tot het moment van de moord (en dan zijn we zowaar al halverwege) vond ik de film op z'n leukst. Beetje luxe, beelden van treinen, aardig begin in het Midden-Oosten en een rustige vertelling die in de regel best lekker wegkijkt. Maar eens het mysterie komt is voor mij de lol eraf, vooral omdat ik dit nooit echt een onderzoek vond. Poirot stelt wat vragen, iedereen kan het zijn, maar Poirot lijkt nooit echt logisch van de ene stap naar de andere te gaan. En je bent bang, net als met Sherlock, dat hij met een of ander miniem detail ineens de zaak oplost. Dat gebeurt gelukkig niet, maar ik vond de uiteindelijke clou ook licht tegenvallen. Echt verrassend vond ik het niet in ieder geval. Ik zat zelf ook al te tellen met die twaalf steken hoeveel man aanwezig was en of daar een connectie zat. Verder wel leuk spel van de meesten, al komt niet iedereen even goed uit de verf. Dat alles gevuld met aardige decors en sets, al is de cgi niet altijd overtuigend. Wel een goede snor, dat wel. 2,5*.

Nee.

De film is langdradig, kent veel dialogen (die vaak niet erg interessant zijn) en er is nagenoeg geen spanning. De film kabbelt een beetje door en de ontknoping is ook niet bevredigend en interessant genoeg. Het is vooral de sfeer die leuk is, maar voor een ander genre. Er is geen muziek om de spanning op te bouwen, er is geen echt speurwerk in de film te vinden en de film kent niet echt een ziel.

Degelijke verfilming van het klassieke verhaal van Agatha Christie. Ik heb het boek niet gelezen en de eerdere verfilmingen ook niet gezien, dus de uitkomst was nog best verrassend. De film ziet er zeer behoorlijk uit. Een uitgebreide sterrencast, van wie eigenlijk niemand echt uitblinkt en ook niemand echt teleurstelt. Kenneth Branagh als Poirot, met een wel erg opvallende snor, en Michelle Pfeiffer zetten nog wel de beste rollen neer. Toch komt lang niet elk personage echt uit de verf. De film is best sfeervol, maar echt spannend weet het niet te worden.

Matige film die niets toevoegt aan eerder verfilmde versies. De topcast krijgt geen van allen de kans om zijn acteer talent te laten zien. De enige met een grote rol is Kenneth Branagh maar die had beter niet zichzelf kunnen regisseren. Wat wel positief was is dat hij gelukkig de huidige traditie doorbrak dat een film minstens 2 uur maar liever nog langer moet duren. Na minder dan 2 uur weer buiten staan was in dit geval geen straf.

Redelijk.

Al is het vooral de sfeer die opvalt. Het whodunnit verhaaltje is aardig, maar voegt verder niet veel toe. Erg kleurrijke bedoeling en leuke personages. Bij tijd en wijle zelfs moeten lachen. Je zou bijna vergeten dat er een aantal plotholes in het verhaal bevinden. De detective kwam een aantal keren op een idee waar ik mijn twijfels bij had hoe dat mogelijk was. Misschien ligt het aan mij, maar dan was de film daarin niet helder genoeg. Overigens jammer dat Depp een relatief klein rolletje heeft, blijft toch altijd een aangename verschijning.

Kleine 3*.

Na de onderhoudende openingsscène zit de sfeer er meteen goed in en ga je er als bezoeker eens lekker voor zitten. Helaas houdt de film die vibe maar matig vast. Ook ik heb het origineel gezien en dan kun je toch eigenlijk geen andere conclusie vormen dat deze remake bitter weinig toevoegt. Dat ze redelijk trouw blijven aan het plot is natuurlijk prima, maar ik had toch wel wat meer humor en spektakel gehoopt, zeker met deze cast.

Niet meer dan **

Die is overigens, net als het haar van Poirot in deze film, niet in de juiste kleur !

Een van de bekende gegevens betreffende Poirot's uiterlijk, zoals bedacht door schrijfster Agatha Christie, is dat hij zijn haar (en snor) zwart verfde uit ijdelheid.

Hij sprak dat zelf wel min of meer tegen met: "Nee.. nee, ik geef het zijn natuurlijke kleur terug!"...

na t werk gister even genieten van deze film...dacht ik...

studio sport zonder de ere-divisie is meer vermakelijk dan dit zootje pulp....

je zal er maar 12 eurietjes voor betaald hebben....

eigenlijk heef deze film 5 sterren verdiend.....voor het hoge snurk gehalte!!

Branagh probeert het, maar de film onderscheidt zich nergens.

Het script is voornamelijk het hekelpunt. Een aantal voorbeelden zijn de ondervragingen met Depp en daarna zijn hulpje. De dialogen in deze scenes waren erbarmelijk slecht en missen enige spanning of humor. De clou komt ook niet lekker uit de verf.

De film mist flitsende dialogen en een sterk verhaal. Daarnaast is de humor wel heel erg vlak.

Matig.

Mooi verfilmt vindt ik. hoewel deze natuurlijk niet kan tippen aan de echte bioscoopfilms vond ik het in ieder geval het waard om te kijken. Mooi opbouwend verhaal, de de aanwijzingen van Poirot, die ik voor de film een beetje te snel vond gaan. De film staat bij mij op Nr. 1 bij de klassieke detectives.

Met een cast van Kenneth Branagh, Josh Gad, Johnny Depp, Willem Dafoe en Judi Dench was ik overtuigd om deze film te kijken. Op het eerste gezicht is het heel vermakelijk, ondanks het hoge cheesy gehalte. De film vertelt een typisch cliché “Who done it?“ verhaal waarin we een detective persoon na persoon zien ondervragen, afvragend wie de moord heeft gepleegd. De film neemt zichzelf erg serieus ondanks dat het niet bijzonder origineel is. Dit gebrek aan originaliteit maakte de film enigszins saai, maar soms kan het geen kwaad om je IQ op 0 te zetten en te genieten van een cheesy hollywood verhaaltje. De cast deed goed hun werk, de film zag er mooi uit en het was leuk om te fantaseren hoe het zou zijn om een luxe treintocht door de ijsbergen te maken.

Rond de 2e helft begon mijn plezier echter te minderen. Buiten veel achtergrondinformatie en de detective leer je nooit de personages kennen, wat een groot gemis is. Het kon mij niet bekoren wie de dader was of wie onschuldig was, geziene ik geen connectie voelde met de verdachten. Het nadeel aan dit soort verhalen is dat het niet uitmaakt wie als hoofdverdachte word neergezet, aan het einde onthullen ze altijd een nieuw stuk informatie die een onschuldig persoon plots de dader laat zijn. Murder on the Orient Express is geen uitzondering. Dit maakt de spanning behoorlijk laag en het feit dat de film zichzelf zo serieus nam maakte het er niet beter op. Maar waar Murder on the Orient Express mij volledig verloor is het idiote einde: de detective komt erachter dat alle verdachten schuldig waren aan de misdaad, maar omdat de moord was gepleegd uit wraak-doeleindes beschouwde hij het als “genezing van persoonlijke wonden” en hij zei dat de verdachten “goede mensen waren”, waardoor hij het door de vingers liet glippen. De film praat moord goed alsof het een goede handeling is voor als iemand je kwaad heeft gedaan. “Moreel juist” motief of niet, moord is moord en al deze mensen zijn schuldig. Het feit dat de zogeheten “beste detective ter wereld” dit feit onder de mat schuift ,alsof het niets is, maakte hem behoorlijk dom.

Op het eerste gezicht vermakelijk wegens het hoge cheesy gehalte, de goede cast en mooie beelden. Het verhaal had echter weinig spanning, de personages miste diepgang en het einde was weergaloos idioot; het domste einde dat ik in 2017 in een bioscoopfilm heb gezien.

2,5*

Dat had ik ook gelezen ja, maar als je -expres- fout zit, dan maar zo.

Wanneer je deze 2017 versie kijkt, is het onmogelijk om geen vergelijking te trekken met "het origineel" uit 194. Wat dat betreft begint de film ook gewoon veel beter. Poirot krijgt een goede introductie en je gelooft Branagh als meester speurneus gelijk ook veel meer dan Albert Finney. Al komt dat ook doordat de film over het algemeen veel vaardiger gemaakt is. De standaard ligt in 2017 een stuk hoger. Maar dat je in de '74 versie zelfs tegen de rug van Poirot aan zit te kijken tijdens dialogen is geen excuus.

Dat soort kleine ergernissen bevat deze film verder niet.

Wat ik wel jammer vind, maar wat inherent aan een nieuwe verfilming is, is het feit dat de film nergens echt verassend uit de hoek weet te komen. Plot technisch worden dingen wel anders aangepakt, maar in de rode lijn is alles gewoon hetzelfde en is dader ook exact hetzelfde. Dat is toch jammer in een whodunnit verhaaltje. Maar kan dat Branagh en consorten niet kwalijk nemen, je kan onmogelijk met zoiets afwijken van het boek.

Wat ook niet helpt is dat ze er niet echt een einde aan weten te breien en er een gewetenskwestie in gegooid wordt die niet altijd werkt. Dat neem ik de makers dan wel weer kwalijk.

Ach, ik ben allang blij dat dit soort films weer een platform krijgen. Het is fijn om weer eens een ouderwetse speurfilm in de bios te mogen kijken.

3,5*

In tegenstelling tot wat sommigen schrijven, vind ik het ´saaie´ element juist erg passend bij wat het van origine is. Eerder vind ik, vooral in de eerste helft van de film, de balans tussen eenvoud-spanning en actie-spanning wat zoek. De eenvoud van de context en het script wordt dan afgewisseld met heftig beeld/geluid van de trein of omgeving, alsof men toch echt actie kan gaan verwachten. Dit doet de schoonheid van wat het hoort te zijn m.i. tekort, terwijl het tegelijkertijd de impliciete belofte van de actie niet waar gaat maken. Het plot was mede hierdoor wat gehaast opgesteld, waardoor je je geen mede-detective kon wanen. In het licht van bovenstaande denk ik dat de karakters onvoldoende zijn uitgewerkt. Zij zijn vrij recht toe- recht aan neergezet, terwijl dit juist zoveel subtieler had kunnen zijn. Pluspunten voor de hoofdrolspeler Hercule Poirot en het feit dat ze trouw zijn gebleven aan het originele ouderwetse detective verhaal. Al met al met plezier gekeken!

Traag en saai zijn de opmerkingen over deze film, met een geweldige cast die ook goed acteert. Maar de film is boring boring boring. En ook een onwerkelijk scenario wat eigenlijk nergens op slaat. De natuurbeelden en cameraopnames waren mooi en goed. Maar de film verdiend niet meer dan een 2.0 voor mij.

De eerste verfilming uit 74 vind ik niet een ultieme klassieker maar slaagt in mijn ogen wel beter dan deze remake. In deze remake is er geprobeerd het personage Hercule Poirot meer persoonlijke achtergrond te geven en het een meer gevoelige man te maken, helaas faalt dit gedeelte nogal en komt het geforceerd en ongepast over.
Ook vond ik de Van Damme achtige vechtscene in het begin nogal overdone, later als er een personage probeert te ontsnappen vond ik het beter uit de verf komen.

Waar het origineel ten eerste al beter mee scoort zijn de shots van de trein, hier zitten we helaas duidelijk naar CGI te kijken en deed het mij regelmatig denken aan The Polar Express, wat prima was geweest als de hele film in animatie style gedaan was maar wat nu wat mij betreft een storende factor is.

Maar er zijn gelukkig ook positieve dingen te melden over deze remake, zo vond ik Kenneth Branagh uitstekend op zijn plaats als Poirot, dat zijn personage soms wat geforceerd overkomt ligt niet aan de acteur maar de manier hoe het personage is geschreven.
En wat voor mij ook een verrassing was is Josh Gad, hij weet zijn personage echt overtuigend neer te zetten en de vluchtpoging later in de film werkt hierdoor beter.

Dat ze op het einde alles veel meer moeten uitkauwen dan het origineel deed is weer jammer, er moest speciaal weer een moraal belicht worden die het origineel ook had maar waar hier een gouden Hollywood randje omheen moest(want oh oh oh, wat nou als de hedendaagse kijkertjes het niet begrijpen?)

Een grappig detail trouwens, 2 andere bioscoopgangers hoorde ik op weg naar de uitgang praten over dat ze dachten dat Poirot niet echt bestond en ze gingen dus een diepere betekenis achter deze film zoeken die er duidelijk niet is. Ik sprak de 2 heren aan en zei, ga het origineel maar eens kijken.

Twijfel sterk tussen een 2 en een 2,5, helaas laat ik dat voorlopig op 2 staan. Niet de slechtste film van het jaar, best nog wel vermakelijk maar ook snel weer vergeten.

Dat was er weer zo eentje, een film waar je hoge verwachtingen van hebt maar waar je na het einde bedrogen de zaal uitloopt..

Jammer! Had zo veel meer kunnen zijn. En eigenlijk misschien ook wel moeten met zo'n cast?

In dit geval had de film best langer mogen duren gezien de acteurs/actrices.

De beelden zijn mooi maar redden de film niet.. Voor nu nog een halfje extra..

Mescaline schreef:

(quote)

Serieus? Soms leek het net een animatie film.

Haha, de vergezichten en de binnenkant van de trein (wat toch wel bijna de hele film is) ja.. En veel films lijken tegenwoordig op animatie, je raakt er aan gewend.

Haha ja oke, de binnenkant van de trein zag er gelukkig wel goed uit ja. Het origineel uit 1974 is juist leuk door de echte beelden van de trein, dat miste ik hier wel. :O Ja, veel is animatie style tegenwoordig wat alleen leuk is(in mijn bescheiden mening) als de hele film in animatie is haha. Ik stoor mij er best wel snel aan.

Ik baal toch aardig van de toch wel slechte reacties op zowel deze film als the snowman.

Vooraf wou ik beiden graag in de bioscoop zien. Dan maar weer wachten.

Deze scoort nog rond de 3*, valt nog mee. Wil 'm wel in de bios zien eigenlijk, al ga ik wel snel struikelen als de film zich in een kitscherig CGI-trein afspeelt. De poster al heeft wat weg van een animatiefilm

We zullen zien

Ik heb een zwak voor Whodunnit's en Kenneth Branagh vind ik een leuke acteur en goede regisseur wat kostuumdrama betreft. Alleen toen ik hoorde dat hij Murder on the Orient Express wilde remaken vond ik dat toch jammer. Ik heb het origineel namelijk al gezien en dan is de spanning er een beetje vanaf. Toch heb ik de film een kans gegeven.

De Belgische superspeurder Hercule Poirot probeert van zijn vakantie te genieten. Tijdens een reis op de Orient Express wordt iemand vermoord en moet de detective weer aan het werk.

Kenneth Branagh speelt een sterke Poirot. Net als Albert Finney brengt hij wat humor naar het personage, maar tegelijkertijd kan hij ook heel serieus zijn en zelfs emotioneel. Dat is ook een goede omschrijving van de toon van de film, want humor, spanning en drama zijn in een goede balans. De oude film had Hollywood-veteranen als Lauren Bacall en Ingrid Bergman naast jonge sterren als Sean Connery, Anthony Perkins en Vanessa Redgrave. Branagh's film heeft ook een aantal bekende namen. Johnny Depp, Michelle Pfeiffer, Penélope Cruz, Daisy Ridley en Willem Dafoe. Het leukst in deze vertolking vond ik echter Judi Dench, Olivia Colman en Derek Jacobi.

Ondanks dat ik het verhaal eigenlijk al kende, was de film toch erg vermakelijk. Een teken dat Branagh toch een erg geslaagde film heeft gemaakt. De vergelijking met de oude film dringt zich een beetje op natuurlijk. Die was vrij oubollig en voor de jaren '70 eigenlijk al gedateerd, maar dat had ook juist z'n charme. Met name het camerawerk is flink gemoderniseerd in deze versie en waar in de oude gebruik is gemaakt van een beelden van een echte trein en studioopnamen worden de exterieurs hier door middel van CGI gemaakt. Alleen de opbouw van het verhaal en de flashbacks hadden wellicht beter gekund, verder zijn beide films wel een beetje van het zelfde niveau. Mooie muziek van Patrick Doyle (die de fantastische muziek van Harry Potter and the Goblet of Fire maakte).

Ik had het er pas nog over dat vrijwel iedere film tegenwoordig wordt gemaakt voor jongeren. Bij 30+ lijken alle doelgroepen van filmstudio's op te houden. Terwijl vroeger gewoon blockbusters werden gemaakt voor senioren. Murder on the Orient Express is eigenlijk de eerste keer dat ik een film in de bioscoop zie die niet als hoofd-doelgroep jongeren heeft (uitzonderingen in het filmhuis natuurlijk). Het verbaasde me dan ook dat er veel mensen van mijn leeftijd in de zaal zaten in Helmond, ik dacht dat ik een geval apart was. Hoe dan ook fijne film van Branagh.

Ben benieuwd wat je daarvan vind, niet een grote klassieker maar wel een film met een fijne sfeer en niet met neppe CGI.

Nouja.. Als ze in een trein zitten en als je dan door het raam een projectie op een scherm voorbij ziet razen, noem ik dat wel nep.

Supersaaie film. Slechte regie: ondanks de sterren cast, realistische setting, prachtig decors en honderden figuranten nooit geloofwaardig of spannend. En je krijgt dit eigenlijk al meteen bij de opening door maar dan moet je nog 2 uur. Geen enkele actie, er komt nooit vaart in. Geen enkel echt buiten shot maar helemaal vol met CG. Wat is die Poirrot toch een irritant en arrogant mannetje. En wat een drama plot. Dit is gewoon letterlijk het boek navertellen wat ook al niks met een thriller te maken had maar meer een puzzel is (kijk mij eens ingewikkeld kunnen doen). Om me heen kijkend zag ik veel slapers, zonde van je tijd en geld.