The Killing of a Sacred Deer (2017)

Pfff. Soms heb je van die films waarvan je denkt: “dat had wel een pak korter gekund”. Nou, dit spant de kroon. Van de acht kwartier hadden er best zes weggemonteerd kunnen worden.
Heel langzaam, en vooral saai, begint de film, om vervolgens zo door te gaan, en door te gaan. Na een uur krijg je een plotwending, die je al een uur voelt aankomen, en aan het einde van het tweede uur komt de finale. Nou ja, dan komt het einde. Niet dat ik het zo verwacht had, maar het is saaier en slechter dan alles dat ik wel verwacht had. Vooral saaier, slechter is misschien alleen een term die ik uit frustratie gebruik.
Saaie locaties, saai verhaal, saaie personages (ja zelfs dat rotjoch was saai en nietszeggend)… alles saai, saai en saai.
Misschien dat er een boodschap onder de lagen saaiheid verstopt zat, maar dat kan dan toch ook niet meer zijn dan: “het onvermijdelijke is uiteindelijk niet te vermijden”.

Lang geleden dat ik een film in de bios heb gekeken die zo ontzettend tegenviel. De film was bij vlagen zo ongemakkelijk belachelijk en tenenkrommend, dat de zaal begon te lachen. Langzaam, tergend langzaam, saai....maar er kwam een moment dat ik dacht; nu wordt het interessant! Helaas, nog meer kolder en saaie bende. Allemaal compleet gestoorde nietszeggende personages en gewoon zwak acteerwerk. En om de film enigszins van “spanning” en “sfeer” te voorzien, zit er een dronken hooligan in de orkestbak die 4x misslaat op de piano en iemand met een zingende zaag. De momenten dat die bijgeluiden worden ingezet, slaan ook totaal nergens op. Deze film zal ik niemand aanraden.

Welke film heb jij gekeken? Hoeveel heeft Lanthimos toegeschoven om dit te plaatsen? Ff serieus, wat valt er te smullen aan deze film? Ik heb er duidelijk niks van begrepen.

Ik heb gemengde gevoelens over de film. De bijna autistische dialoogstijl lijkt me na 3 films een signatuur van Lanthimos te zijn. Waar die in Lobster komisch uitpakte zou dat hier aan een thrillergevoel moeten bijdragen. Zeker, bepaalde stukken tekst kwamen zo extra sterk naar voren maar een groot deel aan het begin werd.er té statisch door. Geen humor daar, geen akwardness genoeg om het echt te laten werken. Dan kan het voor de gemiddelde bioscoopganger best eens stroperig zijn.

Maar dan komt Lanthimos weer met wat compleet absurdistische vondsten. Twists, handelingen en vooral enkele monologen die echt compleeeet W.T.F. waren. Kerel is echt een absurdist pur sang.

Dat idiote doet de film voor me positief uitvallen want verder... het thema is niet bijster bijzonder, de dialoogstijl werkt dus niet altijd, en ik vond het einde niet logisch en bevredigend. De handeling an sich was dolkomisch en debiel en wreed maar té onlogisch en moreel kloppend in het plot om "absurd" te slagen als een rondbreiend einde.

En Kidman is een miscast. Die houten klazien met haar stenische tronie straalt geen leven uit, laat staan emotie. Nou hoeft ze dat bij Lanthimos ook nauwelijks, haar repertoire en uitingsvermogen zijn erg beperkt. Niet dat Farrell dat wel zoveel hoefde...maar zie dan die dynamischer mimiek van Silverstone opeens, of de dochter...bij Kidman moest ingezoomd worden om het te zien. Magoe, mijn persoonlijke ergernis misschien. Ik mag haar niet.

Een beetje een tegenvallertje dus maar wel zo uniek eigen stijl en bij vlagen verbazingwekkend absurd dat het weer een heel apart en opvallend werkje is geworden.

Gedeelde smart is halve smart

Ragfijne film die balanceert tussen subtiele psychologische thriller, wraakfilm en drama. Vooral de constant aanwezige onderkoelde spanning werkte goed voor mij. Het gekeuvel onder chirurgen over dure horloges en de keuze van bandjes en een shot van een perfect gezin aan de eettafel (inclusief golden retriever) zijn mooie voorbeelden van hoe Lanthimos -zeker in het begin- zijn hoofdpersonen als bijna standaard gescripte robots laat rondlopen en hiermee voortdurend een zeer onbehaaglijk gevoel weet op te wekken. Solide geacteerd door allen vooral Keoghan steelt de show als kruisbestuiving van sociopaat en ideale schoonzoon. Kidman is prima gecast in deze film als "trophy wife met hersenen". Een van de meest creepy films die ik dit jaar zag.

4,0-4,5* komt wel in aanmerking voor de eindejaarslijst

Goed gecast/gespeeld dan.

Gecast. Ik vind haar altijd zo levenloos, zonder uitstraling, overkomen.

Zet Kidman en Ryan Gosling samen in een film en ook al issie geregisseerd door Bela Tarr, ik ren gillend weg voor ik zelf net zo verdoofd die zaal uitkom. Nou ja, aan t plafond van ergernis wrs haha

Nog steeds mijn favoriete film van dit jaar en met maar enkele weken meer te gaan zie ik niet in welke film die plaats nog zal bedreigen.

Staat in de synopsis dat hij een charismatische chirurg is...als een tube stopverf dan!

Moeilijk . Aan de ene kant intrigerend aan de andere kant waardeloos. Hou meestal niet van dit soort films. Dialogen zijn lachwekkend maar had t idee dat dat de bedoeling was. Wel goed geacteerd. Uiteindelijk geef ik 3 sterren

Goede cast, maar dat is het dan ook. Ik kan me totaal niet vinden in de score, reacties en stemmen op Moviemeter. Vraag me daarbij bijna af of ze nep zijn. Het is tijden geleden dat ik zo'n slechte film heb gekeken. Een nare, onvermakelijke film, verzonnen door een zieke geest.

Niks nep aan.

Ben normaal gesproken niet zo van trailers bekijken, maar hier kan ik iedereen aanraden de trailer te kijken en de film te negeren. De trailer is 100 keer zo boeiend als de film.

Mijn stem is metaforisch.

huh?

De film deed me ontzettend denken aan haneke’s funny games alleen vond ik die net wat sterker

Ik heb niks met Kidman......dus begin er niet aan.Ook vanwege de commentaren hier.Lijkt mij niet mijn film.Tnx Moviemeters

Heb je de film gezien of niet? Uit jouw commentaar begrijp ik dat je de film niet hebt gezien, maar wel stemt...

Hhahahah dat stemmen deed ik om de spoilers te lezen......lol En besloot...geen film voor mij.

At your service

Tîp: je kunt over een spoilertekst vegen/slepen om 'm zichtbaar te maken, hoef je niet te stemmen.

Absurde/bizarre film. Wist vooraf eigenlijk vrij weinig van de film, behalve dat het van de maker van het geniale The Lobster is. Zo sterk als die film vond ik het niet, maar alsnog is het een indrukwekkend stukje film. Dat de film niet voor iedereen is, snap ik ook wel. De donkere twist in de film, zag ik niet echt aankomen. Maar ik heb genoten van de pijnlijke gesprekken. Ook weer top geacteerd door met name Colin Farrel. En de muziek, je gaat een groot deel van de score niet los luisteren, maar voor deze film paste het perfect.

4*

Wie The lobster en The killing of a sacred deer aangenaam kon verrassen, kan ik trouwens ook Dogtooth warm aanbevelen. Even intrigeren, even absurd, maar eveneens vol metaforen of maatschappijkritisch. Iemand ervaringen met Alps?

slecht!

waar je denkt dat het echt spannend gaat worden, wordt het bijna kolderiek.

en die Kidman moet eens een keer stoppen met acteren...zij is gewoon verschrikkelijk eendimensionaal.

Weer een pijnlijk filmpje van Lanthimos... Al was The Lobster met Colin Farrel wel wat beter. Ook grappig om te zien dat dit in dit jaar de tweede samenwerking is tussen Farrel en Kidman.

Overduidelijk weer, net als Mother! een film die het moet hebben van de symboliek en verwijzingen naar de bijbel... of een eeuwenoud verhaal. Lanthimos weet dat ook weer prima te doorspekken met zijn typische absurde personages, bizarre dialogen en body horror. Farrel als chirurg die dagelijks bezig is met zijn werk en zijn gezin. Het gezinnetje wordt hier ook weer op zo'n typische wijze neergezet... Zeker wanneer ze te maken krijgen met Martin, een jongeman die Steven onder zijn hoede neemt... Gesprekken als: Ik menstrueer al... Hoeveel okselhaar heb je? En iets met schaamhaar..... Ja, zo kennen we Lanthimos weer en hij weet het weer op een langzame doch zekere manier in de huid van de kijker te injecteren. Dat er al iets niet helemaal in orde was met die jongen is al overduidelijk... om nog maar te zwijgen over zijn moeder. Maar het lijkt erop alsof Martin een vloek met zich meedraagt die de vrouw en kinderen van Steven doet verlammen.

En hierbij wordt The Killing of a Sacred Deer langzaam maar zeker een occulte, doch wel subtiele nachtmerrie... Zeker tegen het einde weet je niet of je moet lachen of geshockeerd moet zijn.

Echter had ik gister in Rialto het gevoel dat het vaak erg lang neigde te duren. Mede misschien doordat ik me heb laten beïnvloeden door de negatieve reacties... Misschien had de film ook wel ietsje korter gekund, maar gelukkig wist Lanthimos de tijd regelmatig te benutten met zijn bizarre manier voor humor en andere trekjes... Ook die typische seksscenes tussen Farrell en Kidman was weer zo....

Na een nachtje slapen kan ik zeggen dat dit toch wel weer een heerlijke eigenzinnige film is. Wel opmerkelijk dat Lanthimos van Ierland ineens weer naar de VS switcht met zijn werk.

4,0*

The Lobster (2015) - MovieMeter.nl ervoer ik in hoge mate als één grote Monty Python-sketch zodat ik opnieuw een hoog absurdistische film verwachtte nu jullie deze film ook weer als absurdistisch omschrijven (zie de berichten hierboven). Maar ik heb eigenlijk niets absurds in de film kunnen ontdekken (toegegeven, de seks was wat raar maar om dat nou meteen absurdistisch te noemen gaat mij te ver). De film is in wezen een recht-toe-recht-aan horrorfilm over een man die iets vreselijks moet doen om van zijn vervloeking af te komen (en de film doet vagelijk aan vele andere horrorfilms denken, waaronder Saw en Drag Me To Hell). Het standaardhorrorverhaaltje – dat door Stephen King geschreven had kunnen zijn – is echter wel een stuk eigenzinniger en interessanter uitgewerkt dan bij de gemiddelde horrorfilm zodat deze film qua niveau daar duidelijk boven uitsteekt. Tussen de 4 en 4 ½ sterren.

De film en filmtitel verwijzen inderdaad naar de mythe van Iphigenia en dat is wat mij betreft niet slechts interessantdoenerij: in deze mythe ligt de kern van onze moraal/recht zou ik denken. Immers, volgens Nietzsche is moraal/recht ontstaan doordat we onszelf zijn gaan straffen op grond van een schuldgevoel dat we zouden moeten ervaren zodra we iets verkeerds hebben gedaan. De mythe c.q. deze film maakt dat mechanisme nog eens expliciet. Steven wil aan zijn (door hemzelf op te leggen) schuld en straf ontsnappen – hij heeft zijn handen als het ware schoon gewassen – maar Martin voorkomt dat. De film werpt aldus vragen op over moraal, wraak en gerechtigheid. Voor het overige zou ik niet te veel achter de film zoeken.

Iphigenia verklaart wel de opofferingsgezindheid van de dochter maar verder...moet dan het geneesheer zijn van de vader dan gelijkstaan aan het voeren van de Trojaanse oorlog? Beetje vergezocht m.i. maar wie weet was het zo bedoeld.