Once upon a Time in America (1984)

Gister voor het eerst bekeken. Wat een heerlijke film! Ik vind hem lang duren, maar zeker niet langdradig. De lange shots zorgen er juist voor dat de sfeer die de film heeft ontstaat. Buiten dat is het New York van de 20's en 30's prachtig weergegeven, zijn de acteerprestaties prima en is het verhaal interessant! Kortom: Erg Sterk!

Sergio Leone.

Een regisseur die ik hoe meer ik er van zag steeds beter ben gaan vinden. Op western gebied heeft hij voor mij zijn diensten al meerdere malen bewezen alleen hoe zit het een Amerikaans misdaad/drama?

Er wordt veel met tijden heen en weer gesprongen. Je krijgt eerst een stuk van het einde te zien waarna de twee eerdere stukken worden ingevuld. Het eerste hiervan was veruit het leukst. De jochies die streken uithalen zijn bijzonder leuk om naar te kijken. Vervolgens krijg je zijn periode na de gevangenis te zien. Deze is helaas een stuk minder interessant. Het enige wat me hiervan nog wist te boeien was zijn verhouding tot zijn jeugdliefde. De laatste fase van het verhaal was wel weer wat beter alleen het haalt het bij lange na nog niet bij het eerste stuk uit de kinderfase.

Once upon a Time in America haalt vooral zijn niveau door de muziek. Het nummer Yesterday van the Beatles is perfect getimed. De gehele film lang is de muziek van meesterlijk niveau. Iets waar Leone bij films wel vaker zijn stempel op zet. Elke scène leek de muziek perfect bij te passen, hierdoor kwam de sfeer beter naar voren.

De sfeer is de hele film lang erg mooi. Erg statisch gefilmd, iets wat ik niet als iets negatiefs zie, de shot met de filmposter is een van de mooiste uit de film en komt op deze manier nog beter tot zijn recht. De scèneovergang met de bellende telefoon aan het begin was wel echt bloedirritant.

Acteerwerk was ook erg goed. Zoals al vaker gezegd deden de kinderen het minstens zo goed als de volwassenen. De Niro en Woods zetten prima rollen neer.

Goede film die door de muziek naar een hoger niveau getild wordt.

3.5*

Mooi verzorgde film, een epos over hoe enkele straatjongens gangster worden. Mooie muziek en beelden.
De opbouw is leuk, met tijdsprongen. Ik wilde blijven kijken hoe het zou aflopen.

Het eerste deel bevatte vnl beelden van de straatjochies, in de sfeer van Charles Dickens.
Dit was redelijk boeiend, maar niet zo veel anders dan de genoemde Dickens.

Het tweede deel behandelt vnl de volwassen (en gangster) periode met het afglijden en het overlijden van de meesten. Hierin heb ik minder interesse en daar zijn de personages niet meer zo boeiend en zeker niet sympathiek voor mij, vooral meerdere mannen (de verkrachter van z'n jeugdliefde en het agressief en para worden van Max + veel stereotiep haantjesgedrag), maar ook diverse vrouwen (stereotiep dom en (geld)lustig). Het werd moeilijker om door te blijven kijken. Toch gedaan en de ontknoping is best weer interessant.
Politiek en sociaal gezien is een en ander in de film ook wel informatief.

Erg verdrietig, die 70 minuten reclame. RTL had best rekening mogen houden met het aantal reclameblokken tijdens de film. Je krijgt toch telkens dezelfde reclames te zien?? Wat is de meerwaarde hiervan?? Grrrr! Maar goed, de reclameblokken leken uiteindelijk langer te duren dan de film, die geen moment verveelde.

Hulde voor de perfecte recensie van maxroelofs. Daar kan ik me helemaal in vinden!

20.00 - 00.30 = 270 minuten..dus 40 minuten reclame..nog steeds teveel. maar dat maakt de film er niet minder om

Dankje!

Voor een paar euro heb je een mooie DVD. Voor iets meer euro's heb je ook een cursus Nederlands. Ok, dat laatste is flauw, maar kom op...

Verbeter mij is dan, ik ben benieuwd....

Verbeter mij eens (of 's of 'ns) dan. Maar snap de sneer van Chevy, die ik vaker dan eens (en niet 's of 'ns) op taalfouten betrap, ook niet helemaal.

Zag trouwens gisteren 5 minuten op TV en wat is de film toch goed. In die korte periode wist Leone me direct helemaal te pakken.

Ergens heb ik er wel respect voor. Ik geloof niet dat er naast Sergio Leone een andere filmmaker is die het voor elkaar heeft gekregen met om zulke lang(dradig)e scenes toch zoveel succes te behalen. Ik bedoel dat uiteraard positief, maar ergens vind ik Once Upon A Time In America niet zo geslaagd zoals de westelijke tegenhanger dat wel is. Wellicht omdat 230 minuten simpelweg aan de veel te lange kant is. Het verhaal had in elk geval niet zoveel tijd nodig om verteld te worden. Kun je nagaan dat de oorspronkelijke versie bijna acht uur klokte.

De opbouw van de film is wel aardig. Het aantal sprongen in de tijd staat gelijk aan het aantal keer dat een openbaar toilet van geburiker wisselt, maar in elk geval worden de gangsteractiviteiten (en dat uit de mond/vingers van iemand die vrij weinig met het genre heeft) interessant in beeld gebracht. Er zijn genoeg stukken met vaart in tegenstelling tot een slome draak als The Godfather II. Mede door de muziek van Ennio Morricone zit hier in elk geval de sfeer er goed in. Mooie beelden van het New York van de jaren twintig, dertig en zestig. Het acteerwerk is over de gehele lengte gewoon goed. Zelfs de kinderen waren goed gecast. Wat ook mooi om te zien is, zijn de ruwe beelden (verkrachtingen, afranselingen e.d.) die sterk afgewisseld worden met lieflijke of nostalgische momenten (met weer die muziek!). Once Upon A Time In America is een prima film die eigenlijk alleen te lang is en helaas een weinig imponerend einde bevat. Misschien heb ik niet goed opgelegd (speelduur), maar de ontknoping met Max kwam wel heel makkelijk vanuit het niets.

Bijna 4 uur, eigenlijk probleem in een ruk kunnen kijken zonder verveling. Mooi stukken zijn die van de jeugdige spelers. Enkel t laatste stuk dat in de jaren 60 speelt is me wat tegengevallen.

Prachtig dramatisch gangsterepos die je eens in de zoveel jaar moet herzien. De vroegere jaren blijven wel het beste trouwens. Mooie muziek, sterke rollen in alle tijdfases. De film is aan de lange kant maar desondanks voelt het einde wat afgeraffeld aan. Op punten wel wat minder dan Once upon a time in the West maar dat is vanzelfsprekend geen schande. Over een jaar of 10 maar weer eens bekijken

Ik begrijp niet helemaal wat ze bedoelden met "dat hebben we in scene gezet en de politie zat ook in het complot". Bedoelde hij daar mee.. wat er gebeurde toen de jongens jong waren en ze werden belaagd door de man met dat pistool. En daarna de kleinste jongen in zijn rug schoot.
waarna Robert de Niro hem en 2 politie agenten neer stak?

Spoilers, vriend.

o ja dat ben ik even vergeten..

muziek van EM is juist een van zijn beste. Het had zelfs de oscar moeten winnen voor beste score, was ook bij iedereen de favoriet, maar iemand bij de filmmaatschappij vergat het officieel in te dienen, en kon het toen niet genomineerd worden.

oke bedankt voor de uitleg ILDIB

Langdradig, soms tot het saaie aan toe.

Ik heb deze film vorige week bekeken en nu hij is bezonken kan ik absoluut niet zeggen dat hij mij positief bij is gebleven. De film wist mij gewoon niet te pakken en dan gaat het eigenlijk al fout.

Er zijn simpelweg onvoldoende scenes die er echt bovenuit weten te springen. Stevige actie, leuke humor, sentiment, interessante dialogen... ik heb het allemaal veel te weinig gezien.

In plaats daarvan moddert het voornamelijk allemaal maar wat aan op hetzelfde, voornamelijk trage niveau en dan vind ik het hele lange 229 minuten. Het verhaal had wat mij betreft in een stuk minder tijd verteld kunnen worden.

Overigens heb ik niets tegen de wat tragere film, mits de camera shots, muziek en/of de dialogen het interessant maken op zulke momenten. In het geval van deze film vond ik dat dus ook niet het geval.

De sfeer van de vroege 20e eeuw vond ik wel mooi in beeld gebracht.

Verder presteert de volwassen cast prima, maar het acteerwerk van de kinderen laat soms wel te wensen over. Ook zitten er best een paar leuke situaties in de film die dan de aandacht er nog enigszins bij weten te houden, maar eerlijk gezegd zijn dat er veel te weinig gezien de tijdsduur.

Ik heb mij dus voornamelijk verveeld met deze film. Net geen voldoende waard. 2,5*

Geweldige film. Prachtige beelden van het oude New York, een mooi verhaal, en hoe alles samenkomt is werkelijk fenomenaal. Ook geen moment gestoord aan de lange duur van de film.

Juist de duur van de film zorgt dat alles zo mooi en gedetailleerd in beeld kan komen, en dat het dus ook werkelijk iets toevoegd aan de film.

Misschien ben ik teveel gewend aan meer recente films, maar ik vond het te traag verlopen allemaal. Muziek vond ik wel goed en acteerprestaties ook en heb hem met plezier uitgekeken. Maar voor mij persoonlijk geen topper.

Prachtige en ook epische gangsterfilm. En ja dan zeg ik episch, want dat is ook helemaal zo. Prachtig camerawerk en New York wordt prachtig weergeven. Ook het misdadige leven van de hoofdpersonages is prachtig in beeld gebracht en het bouwt realisme op.

Prachtige film, zoals ik al zei. Een klassieker in zijn genre.

De muziek was top. Logisch, alleen al de naam Ennio Morricone staat garant voor fortuinlijke muziekbeleving. De beelden......de sfeer vond ik prachtig neergezet en je proeft werkelijk de toenmalige depressie in de V.S. (in deze New York) die moet hebben geheerst. In die lijn dan ook niets dan lof.

Maar ja, een film moet kunnen boeien, moet je mee kunnen trekken: lachen, spannen, treuren, walgen, griezelen, roeren, voeden op intellectueel e/o emotioneel nivo of wat dan ook.

Geen van bovengenoemde waren van kracht bij mij in het (eindelijk eens) bezien van deze prent. Het was mooi gemaakt allemaal maar heb me echt zitten vervelen.

2,5* met alleen credits voor vormgeving en muziek.

Opgepoetst en 'teruggebracht' naar de originele lengte van 269 minuten.

Interessant. Niet verwacht dat nog zou gebeuren.

Alleen al op basis van de muziek verdient deze film een 4,5. Het is maar goed dat de film zelf ook absoluut dit cijfer verdient anders moest ik nog gaan twijfelen om deze te geven..

Hopelijk brengen ze de 269 minuten versie ook op blu-ray uit!

Goeie film. Vond hem alleen een beetje langdradig.

Hij is lang, niet langdradig .

He, mijn allereerste bericht.

Eerlijk gezegd als ik gedwongen wordt om 1 favoriete film op te noemen zal het waarschijnlijk wel deze zijn: Once Upon A Time In America.

Godallemachtig wat een prachtige film. Ik weet niet waar ik moet beginnen want in deze film zit echt heel veel. De muziek en geluid zijn perfect, decors zijn prachtig uitgewerkt (neem bijvoorbeeld die opium bar maar ook die straten vol jewish people), heel veel humor (bv. wisselen baby's en nog veel andere momenten).

Het mooiste vond ik nog het optreden van De Niro en Woods. Hun personages en de interactie en verhouding tussen deze personages is echt fenomenaal (met of zonder het gesproken woord).

Ongeëvenaard wat mij betreft.

Ik hoop het ook echt. Voor mijn part mogen ze de 10-uur durende versie uitbrengen, maar dat zal waarschijnlijk wel niet gebeuren. Ik hou gewoon zoveel van deze film. Geen enkele film weet, naar mijn persoonlijke mening, deze te overtreffen.

Nee, deze film heeft alles, behalve interessante dialogen, niet te bieden. Hoezo zijn de dialogen niet interessant? Ik vind ze juist prachtig geschreven. Ik heb ook ooit ergens gelezen dat Leone meer met shots doet dan met de dialoog. Misschien is de stijl van Sergio Leone niet aan jou besteed.

Veel van zijn films zijn namelijk qua stijl precies hetzelfde: veel aandacht aan de achtergrond en compositie, en de kracht van de beelden boven die van de dialoog.

Absoluut niet. Ik vind zelfs dat deze versie van 229 minuten nog niet alles verteld. Niet dat je mij een negatief woord over deze film hoort zeggen maar er zijn nog genoeg stukken opengelaten en daarom ben ik ook erg nieuwsgierig naar de nog langere versie. Volgens mij had Joe Pesci eigenlijk ook een veel langere rol en waar ik met name nog wat meer van zou willen zien is die scène met die frisbee.