Ferdinand (2017)

Een goed verhaal met een prima scenario in een animatiefilm die veelbelovend start en een finale heeft die intelligent, grappig en ontroerend is. Als drama valt er weinig aan te merken op dit verhaal rondom een jonge stier die besluit de ranch waar men hem probeert om te turnen tot een vechtstier te ontvluchten wanneer zijn vader niet terug komt van zijn 'glorieuze gevecht' met een matador. Regisseur Carlos Saldanha slaat echter te vaak de plank mis waar het gaat om de komische momenten door de humor te ver door te drijven, waardoor het sterke basisidee dat eraan ten grondslag ligt na een sterke opzet een teleurstellende punchline heeft. Dat geldt voor een actiescène met een baby tijdens een bloemenmarkt, bij de verbeelding van de spreekwoordelijke 'Bull in the China Shop' en een dance-off. De grap is goed, aanvankelijk ook erg leuk... maar Saldanha melkt de grappen uit. Lupe, de op papier excentrieke geit, komt hier over als een hyperactief, idioot en te vaak ronduit irritant karakter. Datzelfde geldt ook voor de drie paarden waarvan iemand bedacht heeft dat het leuk is om ze Duitse accenten te geven en ze neer te zetten als (opnieuw) irritante karikaturen. Ondanks die tekortkomingen is dit toch een film die hartverwarmend begint en je uiteindelijk toch een aangename brok in de keel bezorgt.

Fantastische animatie voor jong en oud.

Een must see veel vrolijkheid en ontroering.

Aanrader schitterend gemaakte animatie van hoog niveau.

Film duurt vrij lang, maar verveelt geen moment. Kids vonden hem heel leuk, dus geslaagde film wat mij betreft. Vond hem zelf ook leuk.

Ontzettend leuke, warme, ontroerende, mooie, veelzijdige animatie die jong en oud op elk onderwerp weet te boeien. Wat kun je er meer over zeggen. Lijkt me niet nodig. Gewoon kijken en genieten pur sang.

Verrassend genoeg een stuk genietbaarder dan ik verwachtte.

De trailer maakte me niet erg warm, maar ik heb zeker een paar keer hardop gelachen, en me gedurende de hele speelduur prima vermaakt. Ik ben niet de doelgroep van de film, en er zijn talloze animaties die beter rekening houden met de volwassen kijker. Toch was het zeker niet zó vooral-voor-de-kids dat ik me een vreemde eend in de bijt voelde. De dolblije big smile van mijn vriendin naast me op de bank, werkt misschien toch aanstekelijker dan ik soms doorheb.

Zoals vaker bij animatiefilms van deze leest ligt de moraal niet diep onder de oppervlakte: Durf jezelf te zijn en laat anderen je niet vertellen wie je zou moeten zijn. Dat wil me nog wel eens storen, maar ik heb me er bij Ferdinand niet aan geërgerd. De kritiek op het stierenvechten is welkom (ik juich stiekem en soms ook uit volle borst als ik lees dat een matador het onderspit heeft gedolven. Sue me), alleen de eindscène voelde voor mij daardoor een beetje vals. Dat het eerst zo bloeddorstige publiek (al worden ze niet persé zo getoond, je weet waarvoor ze komen) tot de redding komt van Ferdinand, waarmee ze zelf in feite ook redeemed worden voor mijn gevoel. Juichen en bloemen en eind goed al goed? Dacht het niet, je bent in mijn ogen nog steeds een verachtelijk wezen door daar überhaupt te zitten. Daar doet je spreekwoordelijke duim omhoog niets aan af. Want volgende week zitten ze er waarschijnlijk weer en dan gaat het weer anders. Uiteraard kan een film als Ferdinand nooit een rauw traktaat tegen misstanden worden, maar die scène voelde voor mij niet helemaal lekker. Maar ik wil de film er in dit geval niet teveel op afrekenen.

Hoe dan ook, prima vermaak om rustig mee wakker te worden op een vrije dag. Niet John Powells beste score ooit trouwens, vrij onopmerkelijk. En de Oscarnominatie gaat me eerlijk gezegd ook wat te ver.

3,3*

Cliché prul.

Voor de opzet zijn ze klaarblijkelijk bij Pixar gaan shoppen. Het stiertje dat in plaats van te vechten liever met bloemetjes bezig is, een winner is het niet. Hoe hard kan je één idee uitmelken. Een rethorische vraag uiteraard. Maar jah, ideaal voer voor wat domme moraal.

Het begin is nog relatief oké, aan de rustige kant. Maar wanneer Ferdinand terug op de ranche terecht komt, worden er een aantal onuitstaanbare randfiguren aan toegevoegd. McKinnon moet zich schamen, die paarden zijn niet oké en de egeltjes zijn ook érg vervelend. Mijn soort humor is het in ieder geval niet.

Verloop van het verhaal is ook braaf en erg voorspelbaar, inclusief het debiele einde. Film duurt dan ook veel te lang, dit moet toch makkelijk op 80 minuutjes verteld kunnen worden, zeker omdat de film helemaal geen enkele moeite doet om iets nieuws te laten zien.

Het is allemaal erg vervelend, dit soort animatiefilms. Hoe dit soort dingen aan Oscar nominaties geraken is mij compleet onduidelijk, vind het nogal dom en cynisch bandwerk dat onder het mom van zogenaamd opgewekte moraaltjes kwalitatief probeert te ogen.

1.0*

Na de zoveelste Ice Age of Panda's die kung fu doen, eindelijk weer eens iets wat frisser en origineler oogt aangaande animatie. Natuurlijk niet de allerbeste die ik de laatste jaren op dit gebied gezien, humor en animatie werk zelf zijn niet van topkwaliteit, maar ik heb me toch erg geamuseerd met dit vlot vertelde avontuur van deze overgevoelige, pratende stier. Na een sterke eerste helft valt Ferdinand in het tweede gedeelte wat in herhaling, en het slotakkoord in de arena had beter gekund maar het predicaat geslaagd is zeker van toepassing. Relatief onbekende stemmencast is hier ook een voordeel, hierdoor kan de focus helemaal op het verhaal, welk gelukkig niet zo akelig voorspelbaar is als bij vele andere animatiefilms. Meer een product voor kinderen trouwens dan voor volwassenen, maar deze man van middelbare leeftijd had hier een plezierige avond mee.

Wat een leuke film. Soms komisch, maar toch ook wel met een duidelijke boodschap. Niet altijd in hokjes denken. Iedereen mag en kan zijn die hij of zij wil zijn. Als een stoere stier van bloemetjes en natuur houdt en niet van vechten en stoerdoenerij is dat toch prachtig. Door dit soort educatieve films, leren kinderen ´anders´ denken en nemen ze dat mee naar hun volwassenheid. Vroeger werd er wel veel in hokjes gedacht, waardoor er veel werd gediscrimineerd. Langzaamaan wordt dit gelukkig minder. Homoseksuelen, heksen, getinte mensen, ze worden in het Westen in ieder geval niet meer opgesloten of vermoord op de brandstapel. Lang leve dit soort films.

Ook voor volwassenen erg leuke, grappige, ontroerende, lieve animatie!

Die geit als side-kick.. hilarisch!

(in het echt gaat het stierenvechten er heel wat geweldadiger aan toe.. als je niet weet wat men doet om de stier zo aggressief in de arena te krijgen.. spaar jezelf... DIT ZAL ANNO NU TOCH AL LANG VERBODEN MOETEN ZIJN?)

Deze ook eens geprobeerd en hij was eigenlijk beter dan verwacht. Ik had niet echt grote verwachtingen, maar hij was wel de moeite om te bekijken. Het was nog een amusante film voor klein en groot. Het verhaal verveelde ook niet.

De film zag er ook goed uit en de liedjes pasten wel bij het verhaal.

Toch een van de betere animatiefilms.

De anime op zich vond ik povertjes, maar ofschoon nogal clichematig is het verder een sympathiek,

aandoenlijk, aangrijpend en amusant filmpje met af en toe leuke grappen.

Ontzettend leuke film. Hij duurt meer dan 1 uur en 48 minuten, maar wij hebben ons geen moment verveeld. Sommige mensen vinden de film soms wat zielig, met name de scène met het slachthuis, maar de kinderen en ik vonden dat juist hilarisch. En van verheerlijking of afkraken van stierenvechten is geen sprake. Dus zeker een ‘feel good’ movie wat wel zo prettig is. En de naam van de stier, die hetzelfde is als de eveneens ‘ goedzakstier’ van oma Duck, is geen toeval, denk ik.

Degelijke animatiefilm die op zich niets nieuws toevoegt. Het verhaal is vrij standaard, maar de setting over de stierengevechten is wel boeiend. Een film ook met een boodschap. Niet iedereen is wat de maatschappij je oplegt. Je bent wie je bent omdat je je er goed bij voelt.

Ontroerend en grappig, een mooie mix verweven in de film. Best wel van genoten. Ideaal filmpje voor kinderen, maar ook volwassenen kunnen hier hun hart ophalen. Meer dan degelijk dus!

Normaal kijken we weinig animaties en dit is een uitzondering op de beroemde regel. Jammer dat ook deze animatiefilm weinig nieuws onder de zon laat zien. Het gaat weer over een "onderliggend zwakker" wezentje wat met iedereen het beste voorheeft, in dit geval een stiertje, die uiteindelijk van onderen naar de top gaat. Toch leuk!

Een leuke film voor jong en oud, nergens over een lijntje gaand en dus ook geschikt voor de kleinere kijker(s).

Een mooie 7!

Het verhaal speelt zich af in het barbaarse Spanje, waar de gruwel van de toreo tot op vandaag een sociaal aanvaard tijdverdrijf is. Ferdinand is een aimabele stier die leeft van de liefde en weelderige bloemenpracht kan appreciëren. Dat wordt hem niet in dank afgenomen in de harde stierenwereld, waar de stoere, doch onwetende stieren dromen van de ring. De animatie van de stieren en de Lipizzaners (heerlijke karakters trouwens) was mooi gemaakt, maar vond het wat tegenvallen dat men voor sommige andere dieren, zoals de egels, te veel de fantasiatour opging. Op een bepaald moment ging het alle remmen los met dieren die dansen en een wagen besturen. Toen werd het mij wat te kinderachtig, maar het feel good einde kon ik best hebben. Uiteindelijk wel een prachtige film voor jong en oud met een belangrijk thema.

Ferdinand de stier die niet wil vechten, maar van bloemen houdt. De animatie valt nog best mee, maar hangt samen van alle clichés die er maar zijn en enkele irritante randfiguren. De stier Ferdinand zelf valt nog mee, maar verder is het weinig boeiend. De film gaat al snel vervelen en oogt weinig creatief.

Vandaag eens gezien. Wat een verschrikkelijke film over een laffe stier die je het liefst een trap onder zijn kont wilt geven. Super druk en lawaaierig en je houdt er echt hoofdpijn aan over. Geen leuke humor dus alleen voor de kleintjes. Die zullen het wel leuk vinden dat stieren de bus en trein nemen.

De enige reden dat ik Ferdinand héél graag wilde kijken, is het feit dat ik een broertje heb met dezelfde naam. Het leek mij wel grappig. Ik heb het boekje waarop de film is gebaseerd vorig jaar ook cadeau gedaan aan hem, en natuurlijk heb ik het boekje ook even gelezen. Het grappige is dat de stier in het boekje stiekem ook wat gelijkenissen heeft met mijn broertje. Wanneer ik het over ‘broertje’ heb, dan heb ik het over een volwassenen twintiger. Al valt over volwassenheid altijd nog wat te betwisten. Maar hij blijft mijn broertJE, haha.

De film vond ik uiteindelijk helaas niet zo geweldig. Het is an sich een prima film hoor. Maar dan vooral voor kinderen. Waar de meeste animatiefilm erop gericht zijn ook vermakelijk te zijn voor de ouders die door hun kinderen naar dit soort films worden meegesleept, is dat bij Ferdinand helaas niet het geval. De film was simpelweg gewoon nog wat te kinderlijk. Het wist ook mijn aandacht niet vast te houden en werd al snel ietwat saai en voorspelbaar. Ik zie echter wel hoe kinderen hiervan zouden kunnen genieten. Maar gezien ik geen testgroepje kinderen heb, kan ik dit helaas ook weer niet garanderen. Laten we het erop houden dat ik meer had verwacht van Ferdinand. De film dan hè, niet mijn broertje...