It (2017)

Wat een verschrikkelijke film. Oersaaie 'horror' . Ik kreeg geen feeling met de personages en de gebeurtenissen met de clown en wezens waren zo nep en zwaar overdreven dat ik het slaapverwekkend vond. En dat geflikker met lichten in het donker en gegrom sloeg bij mij volledig de plank mis. Wat een lange zit en leeg verhaal. Die kinderen deden me ook niks.

Nou, dit lijk me bepaald geen kinderfilm. Enge clown, (veel) bloed, schrikmomenten, mishandelingen.. Ik zou mijn kinderen deze film niet adviseren te kijken, maar ieder zijn perceptie

1 uur zitten kijken naar een kleuterfilm. Niks horror. Misschien het laatste uur kijken nu 3 sterren .

Eindelijk bekeken. Het verhaal is niet zo overtuigend en de gruwel valt best mee. Enige opsteker was de geslaagde vertolking, van de 16-jarige Sophia Lillis

Bizar dat bij de verdwijning van zoveel kinderen de medewerking van de 'volwassenen' zo luchtig overkomt. Maar inderdaad, verstand op nul en benieuwd naar deel 2...

Ik had eigenlijk nog even It (1990) willen zien alvorens ik deze zou bekijken, maar de versie uit 2017 kwam toch net wat eerder op mijn pad. Geeft verder niet zo veel. Voordeel is dat ik nu geen vergelijkingsmateriaal heb en dus niet constant geplaagd werd door de gedachte dat het (eventueel) allemaal veel minder zou zijn dan het origineel.

Ik heb het boek nog niet gelezen, maar dit lijkt me toch een waardige verfilming. Sluit, zoals velen al hebben aangegeven, mooi aan bij Stranger Things. Wat ik eigenlijk het mooist aan deze film vond waren het nostalgisch ogende dorpje en de momenten waar de Losers' Club samen optrekt tijdens de zomer (onder meer de fietsritjes en de zwemscène). Dat was heel sfeervol in beeld gebracht en voelde herkenbaar. Sowieso vond ik de kids echt puik werk afleveren. Uiteraard komt er wel een enkel 'zijn het kinderen of volwassenen?' moment voorbij, maar het blijft absoluut binnen de perken. En een dergelijk moment vind ik bovendien vaak meer aan het script (of de regisseur) te wijten dan aan de acteurs.

Maar ja, het draait natuurlijk allemaal vooral om die niet zo gezellige clown. Bill Skarsgård doet zijn uiterste best en op zijn performance an sich heb ik niks aan te merken, maar hij werd naar mijn mening nooit meer zo angstaanjagend als tijdens zijn eerste scène. Zijn andere verschijningen voelen soms toch een beetje 'mislukt', met als dieptepunt het moment in de kelder waar hij zigzaggend op het scherm afkomt. Die belevenis blijft overigens wel heel subjectief denk ik. Ik kan me goed voorstellen dat sommigen het personage It juist wél eng vinden. Ik moet wel zeggen dat, ondanks dat ik nou niet echt spanning ervoer, het tot en met het einde heel amusant en sfeervol blijft. Die scènes waar de kinderen in het huis geteisterd worden door de clown steken prima in elkaar.

Nergens echt schokkend dus en de climax duurt misschien wat te lang, maar ik vond het desalniettemin zeker een leuke film. Het kijkt lekker weg, is bij vlagen behoorlijk sfeervol en er waren niet of nauwelijks zaken waar ik me aan stoorde. Ik zal niet vooraan in de rij staan voor de sequel die later dit jaar uitkomt, maar ik ben er stiekem toch wel nieuwsgierig naar.

3*

Vond het meer een komedie dan een horror, jammer had hier meer van verwacht

Prima remake!

Vergeet de geliefde green Mile niet , ?

How Stephen King's 'It' Is Responsible for 'Stranger Things' - slashfilm.com

Slechte remake vond de orginele stukken beter alleen hadden ze daar het verhaal met Henry wat beter uit moeten werken

wat een heerlijke remake. vond het fantastisch!

Jezus, wat een overschatte film is dit zeg. Overladen met lelijke CGI effecten en de minst angstaanjagende clown die ik ooit heb mogen aanschouwen. En dan ook niet clownesk en/of zwartgallig komisch. Nee, afgrijselijk zwak.

1 schitterende scene (zonder spoilers: die in de badkamer met de afvoer...).

voor de rest een film met een zootje vrij vervelende kinderen waarin de scares zich in sneltempo opvolgen, maar door de hoge frequentie en de onlogische manier waarop deze elkaar opvolgen mist dit totaal effect. Zo'n film heeft opbouw nodig naar de betere momenten en dat heeft deze film helemaal niet.

Verder krijg je weinig verhaal rond Pennywise z'n afkomst, je moet het doen met wat krantenknipsels en dat maakt het nogal een hol personage.

Kon slechter, maar kon vooral veel beter.

Vannacht toen ik zag dat ie op netflix stond gekeken, wilde hem al best wel een tijd zien aangezien het origineel uit 1990 als kleine jongen een best grote impact op me had. Ik durfde door die film niet meer in de spooktent op de kermis als ik een clown zag staan hahaha , maar los van het feit dat ik inmiddels 30 ben moet ik zeggen dat ik niet een keer ben geschrokken en meer heb moeten lachen dan bibberen eerlijk gezegd. Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat ik voortaan meer van het "ghost" genre ben omdat die me als enige genre nog weten te laten schrikken op sommige momenten. Misschien had ik te hoge verwachtingen maar wat hierboven al werd vermeld vond ook ik dit een beetje een overrated film, jammer.

ik miste ook een hele dikke scene uit het origineel die me heel erg bij was gebleven dat Billy dat fotoboek aan het bekijken is en de foto van georgie ineens naar hem knipoogt en vervolgens het hele boek begint te bloeden. Hopelijk heeft chapter two meer te bieden.

Welke scenes waren dan grappig/komisch? Misschien moet je Chapter Two in de bioscoop gaan zien, geheid dat je een paar keer goed gaat schrikken. Natuurlijk door het geluid dat hard staat maar ook door het grote witte doek. Dan komt die clown wel erg dichtbij..

Zit nu op dik een uur en wat er al meer wordt gezegd, is dit nu een kinderfilm of een horrorfilm? Val er echt bijna bij in slaap. Zit ook 0 spanning in het verhaal. Alles gebeurt een beetje random. In de oude serie had je tenminste nog Tim Curry die een fenomenale clown neerzette........

De special effects zijn prima in orde, maar dat is dan ook het enige positieve dat over de 'jeugdversie' van IT valt te zeggen. Verder is het vooral een lange zit waarbij je niet een keer rechtop gaat zitten. Het boek was beter.

Een film met kinderen in de hoofdrol leek me vooraf ook kinderachtig en vind clowns enge mannetjes die niet grappig zijn.

Maar dit zat gewoon degelijk inelkaar, met ook spannende momenten waarbij het niet kinderachtig aan toegaat.

Vind sommige reacties hier nogal kinderachtig. Maarja, dat vond ik toendertijd ook van die orginele serie.

Ik vind het jammere van de hele film is dat er echt nergens echt een achtergrond wordt gegeven van Pennywise. Als daar meer mee was gedaan had je nog een spannend verhaal kunnen maken. Zoals ik al zei, alles gebeurt een beetje random. De angsten van de kinderen komen slecht naar voren. Special effects zijn mooi maar helemaal niet resulterend in effectieve scares. Ik vind alle karakters ook erg plat dus je hebt echt met niemand in de film enige connectie. Voel ook onderling tussen de kinderen geen enkele chemie of wat dan ook. Ook echt geen enkele dreiging vanuit de clown. Je zit gewoon naar mooi gemaakte effecten te kijken en dat is het dan ook wel.

Geweldige remake, die het origineel naar mijn mening ruimschoots overtreft. Een film die ik ook alweer acht keer heb gezien en daarmee één van mijn lievelingsfilms aller tijden is. Film moet het hebben van een mooie sfeer, waarbij de balans tussen humor en spanning in mijn optiek erg goed is. Door een volgend deel / hoofdstuk te gebruiken om in te gaan op de achtergrond van Pennywise, krijgt in dit deel alles de juiste aandacht en wordt niets afgeraffeld. Ik kijk na dit deel dan ook uit naar het vervolg.

Ik was zeventien en wilde dat gevoel van toen herbeleven. De miniserie van 'It' (1990) kwam op televisie voorbij en ik dacht terug aan hoe ik ooit een slaapfeestje hield met een groep andere twaalfjarigen en we een nacht lang horrorfilms en een softpornofilm keken. Je even volwassen wanen. Dingen zien die niet mogen. Van 'Invasion of the Body Snatchers' (1978) herinner ik me niet veel meer, maar 'It' (1990) ging toen al onder mijn huid zitten. Die vreemde mengeling van hilariteit en horror, met zware thema's als kindermishandeling, kindermisbruik en psychiatrische problematiek. Maar jongens op die leeftijd mogen niet aangeslagen zijn en we verzekerden elkaar dat de kinderlokkende clown toch heus alleen hysterisch grappig is!? Ben jij bang? Echt niet, hoor. Ik voelde me ongemakkelijk en merkte dat deze horrorfilm wel érg dicht bij mijn eigen belevingswereld bleef. Het feestje eindigde toen iemand een seksfilm uit de collectie van zijn vader had opgezet en ik besloot dat het nu welletjes was geweest. Het werd me allemaal iets té volwassen. ('Nééhéé', ik heb écht niet mijn moeder naar beneden gehaald!')

Dat ongemakkelijke en nare gevoel ging niet weg. Vooral die specifieke douchescéne bleef als een langspeelplaat door mijn gedachten suizen. Tergend. Een van de personages doucht in een gemeenschappelijke ruimte en de pijpleidingen komen opeens tot leven. Dan komt het clownshandje van It langzaam uit het afvoerputje gekropen en gaat hij geamuseerd naar de tienerjongen kijken. Ik vond die combinatie van naakt en weerloos zijn tegenover een clownsfiguur dood- en doodeng. Alleen al het idee dat er iets uit de leidingen kan kruipen wat jou kwaad wil doen. Tot grote ergernis van mijn moeder, maar het heeft me zeker een week nachtrust gekost voordat dit beeld uit mijn systeem verdween. Op mijn Zwolse studentenkamer zag mijn zeventienjarige zelf opnieuw de filmervaring die eerder zoveel teweeg bracht. Ik weet nog dat ik twijfelde (wakker liggen om een film is ook weer zoiets) maar mijn nieuwsgierigheid won het van mijn huiver. En gelukkig ook maar, want er bleef weinig engs over. De middelmatige speciale effecten en een overdaad aan emmers bloed; de pogingen om suspense te suggereren met dat stomme rode ballonnetje; en natuurlijk vooral Tim Curry als grappentappende monsterclown. Het voelde als een deceptie.

'It' (2017) is dat zeldzame geval wanneer een remake een iconische voorganger overtreft. De makers hebben er goed aan gedaan de kluchtigheid te temperen en op een meer realistische manier bij de ervaringswereld van de kinderen te blijven. Het gaat nu echt om de Losers' Club en hoe ze als groepje verschoppelingen een bond sluiten tegen de horror van die tussenfase van kind naar volwassene. Daar hoort ook een ander soort It bij, meer gegrond in de realiteit. De Skarsgård-It heeft iets minder een eigen persoonlijkheid dan de Curry-It, maar het werkt omdat hij meer een soort virus of schimmel is dan de enge man in de bosjes. Het zal niet zonder reden zijn dat één van de personages een verwijzing maakt naar de aidsepidemie in de jaren tachtig. Waar 'It' (2017) voor mij wat steekjes laat vallen is dat de horror zelf (zoals bij zoveel moderne horrorfilms) voelt als een voorspelbare spookhuisrit. Het clownsthema is met veel fantasie en zorg ontworpen, maar voelt tegelijkertijd ook een tikkeltje overgestileerd of zelfs afstandelijk. Maar dit is muggenziften van een zure dertiger, want twaalfjarige Kaj had ongetwijfeld hetzelfde nostalgische jeugdtrauma opgelopen. En voor de zeventienjarige Kaj zou het vertrouwen hersteld zijn dat It niet alleen kolderieke pulp hoeft te zijn.

Niet helemaal mijn ding, toch meer confronterende horror dan verwacht. Desalniettemin knap gemaakt, ziet er stijlvol uit, gemiddeld en goede cast, zeker voor een remake prima te pruimen. *3,5

Hehe.

Bijzondere prestatie deze film. in een kleine stroom aan Stephen King-verfilmingen die best de moeite waard zijn, vormt deze niet alleen het voorlopige hoogtepunt, het overtreft ook verreweg zijn saaie voorganger, die te maken had met een vreemd soort van jovialiteit, brak acteerwerk en een totaal gebrek aan engheid.

Een ander nadeel dat deze film wel moet delen, is dat het wat aan de lange kant is. Maar daar staat tegenover dat deze best sfeervol is, zowel op de enge momenten als tijdens de zomerse chemie tussen de jonge spelers. Die het overigens ook redelijk tot erg goed doen. Grote ster is toch wel de new and improved Pennywise. Skarsgård doet het perfect, maar de algehele stilering en toon van onze creepy clown is in alle opzichten geslaagd te noemen. Paar toffe setdesigns eromheen en plotse uitbarstingen van freakiness die me als kind zeker de stuipen op het lijf gejaagd hadden. Voor de doorgewinterde horrorfanaten misschien nog altijd wat lichtgewicht, het overtuigt prima als moderne interpretatie van een horroricoon. In het laatste gevecht is hij misschien een beetje het sukkeltje maar als brug naar het tweede deel een logische en vergeeflijke keuze.

Afgezien van een wat slepend tempo hier en daar, zit deze toch vol scenes om van te smullen. En die je uit doen kijken naar het vervolg in september. Ik ben fan. 4*

Hoe minder de angst voor IT des te zwakker ‘het’ wordt. En het lukt regisseur Muschietti en zijn leger aan programmeurs verdomd goed om die angst voor IT definitief te laten verdwijnen. Als het al even eng dreigt te worden, dan worden er wel wat belachelijke CGI-effecten tegenaan gegooid. Met geluidseffecten (dat stomme gelach) die rechtstreeks uit de mini-game Call of Duty Zombies lijken te komen.
De échte IT, door een persoon gespeeld, was veel enger. Deze versie wordt grotendeels door cgi-effecten vertolkt. En als die skarsgard in beeld komt is het ook geen succes.

Als je dan al niet met méér op de proppen kunt komen dan met een paar slechte acteurs en wat lelijke computereffecten, laat een klassieker als IT dan gewoon in zijn waarde.