No Good Deed (2002)

Slecht spel van de A-cast, flauwe twists en turns en het slechtste einde dat ik in tijden heb gezien: een flop van begin tot eind.

1 sterretje.

Inderdaad geen hoogvlieger maar wel leuk om eens een keer te kijken. Samuel L Jackson weet er toch weer eens wat leuks van te maken en Skarsgard als Bad Guy is ook goed.

3,0

mwaah niet heel goed, maar nou ook weer niet echt slecht te noemen..

vond hem wel een beetje moeilijk op gang komen, gebeurde simpelweg gewoon te weinig..

het einde was wel kloppend met deze titel..

Vond het erg mee vallen het is toch best vermakelijk.

Acteren was redelijk tot goed.

3,5 ster

Middelmatige film die niet weet te verrassen, noch amuseren.. Je moet het hebben van Samuel, want verder is het allemaal niet heel bijzonder. Een van de eerste films trouwens waarbij ik me stoorde aan Milla, die ik niet eens zo aantrekkelijk vind. Film sleept zich een beetje voort, en dat is jammer.

Als los zand.

Deze cinematografische nachtmerrie is dat niet vanwege de goedkope look of het lokkertje van de beroemde cast. Het is met name het slechte plot dat als los zand aan elkaar hangt en slechts blijft voortduren door de ene toevalligheid na de ander.

Het is bijna niet voor te stellen om de cast in dit misbaksel te zien volharden. Echt slecht geacteerd wordt er niet, maar de film zakt verhaaltechnisch zo diep weg dat elke hersencel verplicht moet worden uitgeschakeld om de rit vol te houden. De cast schakelt al vrij snel en zichtbaar op de automatische piloot. Hierna zou de regisseur het terecht voor gezien gaan houden.

Matig.

Slecht plot maar met name het niet kunnen kiezen tussen serieuze misdaad-thriller en komedie.

2 sterren

Een verhaal van een beroemde schrijver, en een hele rits beroemde acteurs. Wat kan er dan nog misgaan.

Kennelijk van alles. Het plot is te warrig, te onzinnig, te ongeloofwaardig, en spannend wordt het helemaal al nergens. Leuk ook niet - als het al de bedoeling was om er een komedie van te maken, dan is ook dat mislukt want er valt niets te lachen. De beroemde acteurs zijn volstrekt ongeinteresseerd bezig, en zetten een prestatie neer waar een amateurtoneelvereniging zich voor zou schamen - met als trieste hoofdprijswinnaar Joss Ackland, die eerst nog wel weg lijkt te komen met een grappig bijrolletje, maar in z'n laatste scene genadeloos door de mand valt. En dan wacht nog het einde, waar we al zo moeizaam heen gesleept worden. En dat is zo mogelijk nog tenenkrommender dan de rest.

Tijdverspilling.

Redelijke film met een hoop geweld en ietwat teveel toevalligheden.

Milla Jovich is een goede hoofdrolspeelster. Ik ben niet altijd even gecharmeerd van haar in films, maar hier doet ze precies wat ze moet doen een redelijk zelfverzekerde mooi vrouw spelen. Ook Skarsgard is goed als schurk. Ondank dat gegeven had ik op momenten zelfs enige sympathie voor hem. Samuel Jackson doet het ook aardig en lijkt zijn karakter uit Shaft hier soms weer even naar boven te brengen. Qua acteerwerk is er dus weinig op aan te merken.

Het is alleen jammer dat het plot zo ontzettend mager en ongeloofwaardig is. Er zitten een aantal twists in de film, die geforceerd aanvoelen. Daarnaast probeert de film een soort mix te zijn van film-noir en (zwarte) komedie, maar ook dat komt niet helemaal uit de verf. Het einde vond ik ook ronduit teleurstellend.

Tja een beetje gemengde gevoelens dus. Qua acteerwerk gewoon meer dan goed, maar de rest van de film is echter ondermaats.

2,5*

Dit was lollig bedoeld, neem ik dan maar aan. Want een klucht is het zeker. Ik had het even niet meer toen Jovovich richting zevende hemel ging via de g-snaar. Verder bakt ze er helemaal niks van, het geblondeerde boefje komt nooit verder dan een burlesk typetje en de kingpin van het stel is net zo'n clowneske verschijning. Ook Jackson ontkomt niet aan een wanprestatie en het domme verhaaltje stelt nergens wat voor. De grijze brombeer heeft nog wel eens wat leuks te melden, maar meer valt er niet te beleven aan dit onding.

Een oudgediende regisseur verfilmt een jaren-20-verhaal van een klassiek auteur met diverse traditionele noir-types (het brein van de bende, de psychopaat, de femme fatale) en komt er dankzij de acteurs nog mee weg ook. Jackson speelt koel en degelijk, Skarsgård doet misschien iets te veel z'n best, Hutchison heb ik sinds The green mile nooit meer vertrouwd, en Jovovich is zeer overtuigend als verleidster die het met zo ongeveer iedereen aanlegt – haar scène met Jackson en de cello zou onbedoeld hilarisch kunnen zijn, maar kwam op mij toch bijzonder erotisch over. (Maar Mrs Thornhill speelt dan ook eveneens cello.)

Toch wel plezier aan beleefd met het herbekijken.