Kes (1969)

Prachtige film, heel aangrijpend. Een typische Ken Loach-film, maar net iets groezeliger en rommeliger qua vormgeving dan zijn latere films ... 4 sterren, een aanrader!

Op school gezien met Engels vorig jaar, mooie film maar soms wel wat langdradig. 3.5*

Mooie, kleine film over een jongen die nergens kan aarden en uiteindelijk een passie ontwikkeld met het temmen van de roofvogel Kes.

Doet soms wat rommelig aan qua cameravoering en montage, maar het acteerwerk is goed.

3 *

Had meer van het grauwe mijnwerkersstadje willen zien en meer Kes. 2,5*

Ik had een mooie film verwacht over een jongen die een havik trainde, maar ik kreeg tot mijn teleurstelling iets totaal anders. Iets waar ik absoluut geen behoefte aan had. Waarom deze film hier zo hoog beoordeelt wordt is mij een raadsel. Het is alweer de zoveelste film over een jochie in slechte omstandigeheden. Het viel me nog mee dat de jongen niet op zoek ging naar een of ander verloren familielid. Maar verder heeft die jongen het erg zwaar en alle mogelijke ellende wordt uit de kast getrokken. Vervelend, arrogant gezinslid dat hem slaat? Check! Industriegebied als uitzicht? Check! Wordt gepest op school? Check! Gemene leraar (die ook klappen uit deelt)? Check! Van zo'n films zijn er zo veel en het is allemaal wel zielig, maar moet het allemaal zo overdreven. Het ergste was nog wel een langdradige en compleet overbodige schoolvoetbalwedstrijd waarin de hoofdrolspeler zichzelf ook nog eens totaal belachelijk maakt door midden in de wedstrijd de palen van de goal in te klimmen. Dat is gewoon vragen om problemen. Als de leerlingen overigens kiezen wie ze in het team willen wordt onze hoofdrolspeler uiteraard als laatste gekozen.

Ook irritant was dat ik vaak nauwelijks iets verstond van wat die jongen allemaal zei. Hij had een accent, die ook nog eens uit de lucht komt vallen. Een kind kan alleen een accent krijgen als hem dat is aangeleerd maar niemand, ook niet in zijn gezin, sprak met zo'n overdreven accent. De rest kon ik wel goed verstaan. Raar verschijnsel dus.

Al met al een zeer vervelende en best irritante film voor mij dus. 1,5 sterren voor de havik, die vééls te weinig schermtijd heeft.

De film gaat dan ook over Billy Casper en niet over een havik. Als ik een film over een havik wil zien, kijk ik wel bij de sectie natuurfilms. Bovendien is het helemaal geen havik, maar een torenvalk.

Dit is zeker niet de zoveelste film over een jochie in moeilijkheden. Ik zou in ieder geval geen film weten waar een jongen, gedwongen door de omstandigheden, helemaal in zichzelf keert en aan het eind van de film alleen maar verder van huis is.

Ja, de jongen heeft het zwaar. Maar daar gaat de film dan toch ook over? Iemand die zich nergens aan vast kan houden, daar ook geen reden toe heeft, en zich alleen optrekt aan die valk. Als alles in zijn leven op rolletjes loopt, dan komt zo'n relatie met Kes toch helemaal niet over?

Ik snap dan ook daadwerkelijk niet hoe je op je lijstje met checks komt. We zullen ze even langs lopen.



Ja, nogal wiedes. Een aardige broer, die op het eind zomaar ineens Kes van kant maakt, dat komt erg realistisch over.



Ook weer zoiets. Een mooie stad, grote villa's, vrolijke straten gelardeerd met kleurrijke speeltuinen? Dan komt het echt over dat bijkans de enige toekomst die er is, die in de mijnen is.



Om aan te geven dat er ook geen toekomst in school voor hem is. De enige keer dat school Billy echt iets interesseert, is als hij mag vertellen over Kes, van die meester die niet al te veel kwaad in de zin heeft.

Dat brengt me meteen bij het volgende punt:



Ja, zo werkt de man nou eenmaal, moet je dat dan verbloemen? We hebben het hier wel over de jaren '60 hè, niet over de eenentwintigste eeuw waar iedere aanraking meteen als kindermishandeling wordt bestempeld. Kinderen slaan was heel gewoon vroeger op school.



Problemen? Waar heb je het over? Voor Billy levert dat helemaal geen problemen op, want het interesseert hem geen biet. Dat het belachelijk is wat hij aan het doen is, realiseert hij zich niet eens, hij is er toch van overtuigd dat voetbal iets waardeloos is.

Hoe had je het dan willen zien? Dat Billy gewoon lekker aan het voetballen was geslagen en nog een mooie voorzet gaf? Ja, dán wordt zo'n scene pas echt overbodig.

En uiteraard wordt hij als laatste gekozen. Zo ging dat vroeger op school en zo gaat dat nu nog steeds. Sulletjes (die ook nog eens niet kunnen voetballen) blijven gewoon als laatste over, zo werkt het nou eenmaal.



Oh vreselijk, een 14-jarige jongen heeft een beetje een zwaar accent en die van de anderen is minder zwaar. Het is echt een groot schandaal.

Bradley is juist geselecteerd om zijn Yorkshire-accent. Barry Hines heeft zijn boek geschreven nadat hij een jongen had ontmoet die precies op dezelfde manier praatte.

Die band met Kes en de vrijheid weg van de stad en de school had ik meer willen zien om het contrast groter te maken. Het sombere Barnsley is natuurlijk juist het ideale decor, maar ook daar had ik graag wat meer van willen zien.

Verder staat me nog het meest de scene met het 'gezellig bedrijfsuitje' bij. Die vreselijk foute entertainer (die overigens erg veel op Georg Bush lijkt) met dat dubbelzinnige liedje en die domme feestvierende koppen. Deed me denken aan 'Il Posto' waar eenzelfde pijnlijke scene in voor komt.

Het zou lang niet zo erg zijn met dat accent als die jongen zich verstaanbaar wist te maken, maar zo zonder ondertiteling is het niet meer dan wat gemompel. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat de Engelsen het zelf konden verstaan. Sterker nog, op het begin was ik niet eens zeker over het wel Engels was. Dat bevordert een al belabberde filmervaring niet bepaald.

Ik snap al je argumenten wel, maar het gaat er mij om dat het er allemaal zo dik bovenop ligt. De film lijkt niks anders te willen doen dan ons pure ellende laten zien en doet dit op zeer onsubtiele wijze, alle ellende die ze kunnen bedenken erin stoppen. Alles zie je al zo ver van te voren aankomen. Na 10 minuten wist ik al precies wat er allemaal ging komen en dat had helaas bar weinig te maken met valken. Zo'n films zijn er al meer gemaakt, zonder valken dan. Pessimistische films moeten er ook zeker zijn, maar dit is van het vervelende Lilja 4-ever niveau. Net alsof de regisseur ons er met een hamer in wil slaan hoe erg het allemaal wel niet is.

Dat de jongen in die goal klimt levert hem wel degelijk problemen op. Weer een paar klappen erbij en een koude douche achteraf. Dat voetbal hem niet interesseert is niks mis mee (mij interesseert het ook niks), hij hoeft ook helemaal niet fanatiek of goed te zijn van mij, maar moet het weer zo overdreven.

Dat van die verwarring van die havik en torenvalk was een fout die ik al eerder ontdekte, maar ik niet meer kon verbeteren

Ik heb de film noodgedwongen bekeken met de slechthorenden-ondertitels, maar het pleit toch enkel voor het realisme van de film dat er echt dialect gesproken wordt? Niets ergerlijks dan die nep-dialecten die bijvoorbeeld in Vlaamse tv-reeksen schering en inslag zijn, omdat ze zich volks willen profileren maar te bang zijn dat een deel van het publiek afhaakt omdat ze het niet kunnen verstaan.

Dat je de ellende in de film te veel benadrukt vindt is natuurlijk je goed recht, ik ga ook niet zeggen dat je ongelijk hebt. Het is een beetje zoals zeggen dat er te weinig realisme in een fantasy-film zit, als dat je stoort dan is het gewoon geen film voor jou, en zou het dom zijn om meer dan 1.5 sterren te geven. Hoewel ik moet ontkennen dat er niks anders dan pure ellende in zit, er zijn best wel mooie scenes bij en zolang de vogel leeft blijft de hoop en dat beetje geluk aanwezig. Dat dat dan uiteindelijk de grond in wordt geslagen is louter omdat Loach met deze film wil tonen hoe uitzichtloos de situatie is, het is een film die de aandacht wil vestigen op een probleem dat echt wel bestaat en waar weinig hoop in te bespeuren is. Loach wil niet enkel een mooie film maken maar stiekem wenst hij ook dat zijn film een kentering in de situatie zou brengen, en hij schijnt te denken dat dat niet zou lukken met een gelukkig einde. Misschien is dat een foute benadering (gebr. Dardenne slagen erin sociaal bewogen films te maken die wel ergens een positieve noot dragen) maar mij stoorde het geenszins.

Dat bedoel ik dan ook een beetje. Die vogel staat symbool voor vrijheid en dus hoop; een positieve noot in de film. Maar op mij kwam het over alsof Loach zich totaal niet interesseerde in de vogel en de bijbehorende symboliek en liever door wou gaan in het laten zien van ellende. Ik denk dat zo'n overdreven pessimistische films, die eigenlijk zo goed als geen hoop tonen, gewoon niet aan mij besteed zijn. Daar wil ik overigens niet mee zeggen dat films voor mij altijd goed moeten aflopen.

Nee, ik snap erg goed wat je bedoelt, erop terugdenkend vraag ik me ook af of het wel nodig was, het is eigenlijk wel erg gemakkelijk emoties loskweken wat hij doet. Ik zal er een halfje afhalen .

Aardige film maar haalt het niet bij het latere werk van Loach.

Verder vond ik de film erg depri, maar ja dat was denk ik ook de bedoeling van Loach.

Wat een ongelooflijke onzin zeg.

Twee jaar oud bericht. Ik kan me het accent van het jochie niet meer herrinneren. Wat voor een reactie verwacht je nou nog? De film is me vooral bijgebleven als gemaakt depressief.

Als er door iemand wel authentieke sentimenten worden weergegeven is het wel Loach (of Mike Leigh). Dat jij dat niet leuk vindt is wat anders, maar gemaakt slaat echt nergens op. En dat je een film een stuk slechter vindt door een origineel accent is al helemaal vreemd.

Ik ben inderdaad niet bepaald fan van Loach (Leigh wist me overigens wel te overtuigen met Secrets & Lies).

Wellicht was mijn reactie op het accent wat overdreven, maar aan de andere kant is een kind dat praat met een onverstaanbaar accent middenin de wereld waarin hij opgroeide waar niemand een accent had, op zijn minst vreemd te noemen. Of anders gezegd: onconsistent. Zie het maar als dat je hier in Nederland een film over Limburgs kind zou maken met een Amsterdams accent. Oké, de jonge acteur kon waarschijnlijk niet zonder accent spreken, maar dan was de casting wellicht niet goed.

Verder wil ik niet te veel ophef meer maken over uitspraken die ik twee jaar geleden maakte. Ik zie ook niet helemaal het nut om een twee jaar oude discussie opnieuw te starten.

Prima, maar iedereen sprak met dat accent...

Overigens ga ik niet bij elke reactie kijken wat de datum is dat het geschreven is als ik een film zie.

Ik sta nog achter mijn reacties die ik hier 5 jaar terug schreef, dus tja.

Aardig filmpje van Loach. Wel een beetje kneuterig en amateuristisch overkomend allemaal.

Wel vreselijk geërgerd aan die bovenmeester en zijn 'tirade'. Zelfs Sylvester Stallone had daar nog beter kunnen acteren!!!!

De eerder opmerkingen hier over het accent van dat joch kan ik niet volgen. Bijna iedereen in de film spreekt toch min of meer met dat accent? Het accent van dat joch is alleen wat zwaarder, of hij articuleert alleen wat slechter!

Wat een ontzettende zak hooi trouwens, die broer!
Wel sterk vond ik dat in het verhaal de jongen niet als een soort engeltje wordt afgebeeld, maar dat hij doorlopend domme dingen blijft doen, zoals zijn totaal ongeinteresseerde houding bij de jobofficer, of het niet plaatsen van de weddenschap voor zijn broer.

Niet zo'n standaardplotje zoals in zoveel films waar de hoofdpersoon toch onvermoede talenten blijkt te bezitten zoals Good Will Hunting of Billy Elliott.

Ik vind het ook een redelijk mooie slice of life, maar ik mis eerlijk gezegd nogal wat 'drama' in dit sociaal drama van Loach. Uiteindelijk maakt de film te weinig indruk op, qua emotie.

Prachtige film van Loach, ik heb de dvd bij Fame voor slechts 5 euro (import) kunnen kopen.

Voor de liefhebbers de importversie beschikt NIET over ned. ondertiteling.

Mooi maar vooral erg aangrijpend sfeervol coming of age drama dat vol zit met emotie en somberheid, het jongetje dat de hoofdrol speelt vertolkt zijn rol van buitenstaander erg goed en de film bevat een paar zeer mooie scenes, al met al hem me erg goed vermaakt met dit kleine maar fijne cultfilmpje.

3,5 sterren

Mooie, wat oudere film van Loach waarin veel typische kenmerken te zien zijn van zijn latere films.

Mooie film met afwisselend tragisches, mooie en hilarische scenes (De voetbalscene was briljant!). Kan me voorstellen dat sommige mensen dit een overdreven dramatische film vinden, maar zelf vond ik hem vooral aangrijpend en goed.

Wederom een sterke dramafilm van Ken Loach, maar een meesterwerk is het wat mij betreft niet. De film wist mij daarvoor niet genoeg te verrassen, en bleek uiteindelijk exact de film te zijn die ik vooraf had verwacht. De meeste karakters voldeden helaas perfect aan een bepaald stereotype waardoor de film al snel eentonig werd. Desondanks behoort Kes zeker tot de beste films uit dit "genre", hoewel Sweet Sixteen nog beter is.

Typisch Loach en één van zijn allereerste werken. Dysfunctionele gezinnen, sombere toekomstperspectieven en disciplinaire schoolsystemen maken de menukaart uit van "Kes". Deprimerend vond ik het niet, confronterend dan weer wel. Casper wordt helemaal niet klaargestoomd voor een beloftevolle toekomst; zijn moeder kijkt niet achter hem, zijn halfbroer is een bullebak en op school worden de kinderen voortdurend de huid volgescholden voor akkefietjes. De valk die Casper houdt geeft hem een afleiding in dit grauwe mijnstadje.

Kes bevat enkele interessante scènes. Verder komt de film over als een afstandelijk drama waarbij de sociale omgeving meer beklemtoond wordt dan karakterontwikkeling. Hierdoor valt het meeleven met personages wat tegen. Intussen ligt de DVD terug in de rekken.

Valt me op dat de meeste mensen meer drama en karakterontwikkeling verwachten terwijl ik de film juist zo goed vind omdat het nergens opdringerig wil zijn in het uittekenen van de situatie. Waardoor het niet sentimenteel en melodramatisch overkomt. Het is een hele simpele film en daarom maakte hij zoveel indruk bij mij.

Het kwam mij over dat de jongen alles met teveel onverschilligheid ondergaat. Ik had liever gehad dat er ook werd getoond dat de jongen door dit alles getekend werd. Maar ben het eens : sterke film in zijn eenvoud.

Prachtige, sobere en nostalgische film over de jonge Casper die opgroeit in een arm milieu eind jaren 60 in Engeland. Ondanks het ontbreken van een plot of grote veranderingen van het hoofdpersonage weet de film de gehele lengte te boeien. Zoals bij de meeste films van Ken Loach oogt deze ook weer bijzonder authentiek. Geheel gefilmd op locatie en naturel acteerwerk.

Soms wel wat te langdraderig, maar verder het aanzien wel waard.

Mooie registratie van een opgroeiende jongen in een troosteloos Engels mijnstadje.

Kes is een beetje de voorloper van Billy Elliot (beide hoofdpersonen heten toevallig ook Billy), al is die laatste film meer gedramatiseerd en optimistischer van aard. Kes daarentegen is vrij minimalistisch van opzet: het camerawerk is eenvoudig (hier en daar op het slordige af), de soundtrack bestaat uit een steeds terugkerend fluitthema en de acteurs zijn soms duidelijk gewoon van straat geplukt. Dit alles zorgt echter wel voor een verhoogd gevoel van realisme, af en toe bijna documentaire-achtig.

Wat ook voor deze film pleit is de authenticiteit: de film is daadwerkelijk geschoten in de jaren '60. Anders dan veel navolgers (waaronder Billy Elliot) zijn de omstandigheden niet geënsceneerd. Het trieste mijnstadje is echt, de meeste acteurs zijn echt (inclusief het platte accent) en ook de situaties op school waren in die tijd realiteit (slaan e.d.). Misschien moeilijk voor te stellen in het Nederland van anno 2011, maar minder dan een halve eeuw geleden had je in Engeland nog misstanden waar we nu landen als bv. China om bekritiseren.

Dan het verhaal. Zoals al eerder gezegd voelt de film wat aan als een documentaire. Veel scenes zijn registraties uit het leven van Billy. Enig plot of verhaallijn valt er niet direct in te ontdekken. Geleidelijk krijgt de kijker een beeld van Billy's troosteloze leven en zie je hoe hij voor het eerst gelukkig wordt met de valk Kes. Daar ligt ook de focus van de film: de relatie tussen Billy en Kes en de positieve invloed die de vogel heeft op zijn levenshouding. Veel meer gebeurt er eigenlijk niet. Echt intens wordt de film nergens, zelfs niet tijdens de climax. Het kon mij daarom ook niet echt ontroeren, zoals ik dat bij soortgelijke coming of age films weleens heb.

Desalniettemin leuk om een keer gezien te hebben. Goede 3,5*.