War Dogs (2016)

"We drive through all triangles, including your moms."

Een paar maanden geleden las ik nog een artikel over deze heren en ik viel van de ene verbazing in de andere. Des te leuker dat dit verhaal is verfilmd.

Sowieso spreekt het tot de verbeelding dat twee twintigers - met nauwelijks enige ervaring in de wapenhandel - zomaar een aanbesteding kunnen doen aan het Amerikaanse leger. Als kijker word je bij de hand genomen door David Packouz die je vanuit zijn perspectief geregeld informeert over het reilen en zeilen van deze business. Op deze manier besef je hoe krankzinnig het allemaal wel niet moet zijn geweest.

Desondanks steekt het dat er niet meer gedaan wordt met de maatschappijkritiek en enkele morele kwesties die licht aan bod komen. Daarbij blijft het geheel wel erg aan de vlakte; de personages worden niet uitgediept en de echte dramatiek blijft uit. Het resulteert zich in een voorspelbare film waar men moeite heeft om het narratief gedegen over te brengen.

Met Todd Phillips aan het roer is te verwachten dat 'War Dogs' doorspekt is met humor. Dit is deels zo, aangezien het luchtig blijft en er lekker veel zwarte humor in zit verwerkt. Maar de grootste troef is zonder twijfel Jonah Hill die op een onnavolgbare wijze Efraim Diveroli weet te portretteren. Bovendien is de chemie tussen hem en Miles Teller best aardig.

Al met al een vermakelijke film waar stiekem meer mee gedaan had kunnen worden, maar toch blijft boeien van begin tot eind.

Dikke 3,0 sterren.

Ik moest soms weleens denken aan Goodfellas bij het zien van deze film, zowel inhoudelijk als vanwege de soundtrack. Scorsese's film is beter, diepgravender ook, maar War Dogs is wel prima vermaak. Leuk inzichtje in een waargebeurd verhaal (waardoor je de afloop al weet, anders was dit verhaal nooit naar boven gekomen) en de handel in wapens. Wel vrij oppervlakkig, maar met inhoud genoeg om in ieder geval een duidelijk verhaal te vertellen. Verder prima gespeeld door Teller en Hill, beiden soms erg vervelend maar nu goed te doen. Echt grappig worden ze nooit, maar ze hebben wel chemie en dat scheelt al heel wat. Wat ook opvalt is de prima soundtrack (hoorde ik daar weer eens Fortunate Son langskomen?) en in tegenstelling tot Suicide Squad, ook overvol met prima nummers, is er nu wel een samenhang tussen beeld en muziek en heeft dit nu wel effect. 3,5*.

Het waargebeurde verhaal van een jonge man die na een ontmoeting met een jeugdvriend zijn financiële toekomst veilig stelt door op een slimme manier in wapens te handelen. Maar uiteraard loopt het dusdanig uit de hand dat hij zichzelf dusdanig in de nesten werkt dat hij zijn toekomst en zijn leven niet meer zeker is.

De aanwezigheid van Jonah Hill benadrukt alleen maar de overeenkomsten met The Wolf Of Wall Street, evenals een paar shots die zo uit die film lijken te zijn gekopieerd. Maar waar Scorcese vooral zwelgde in excessen die rijkdom en macht met zich meebrengen en daardoor geen inzicht wist te geven in de drijfveren van zijn hoofdpersoon, lukt dat regisseur Phillips wel. Hij wordt daarbij enorm geholpen door de briljante alleskunner Miles Teller, die zijn karakter met beide benen op de grond houdt en je als kijker geboeid houdt. Teller en Jonah Hill blijken een uitstekende match en tonen aan tot de beste acteurs van hun generatie te horen. Hoewel de film leentjebuur speelt bij The Wolf of Wall Street en Goodfellas, is dit toch echt een prima staaltje entertainment.

Prima filmpje, geen minuut verveeld. Al vond ik wel dat er stukjes gekoppieerd waren uit Wolf Of Wallstreet.

Best lollig, alleen wat te vlak en eentonig tegen het eind. Een van de weinige keren dat ik Jonah Hill wel goed trok ook.

Simpel rise & fall filmpje met een Jonah Hill die van de set van The Wolf of Wall Street (2013) door is gerold naar deze War Dogs. Veel gelijkenissen, maar dat is in dit geval een goede zaak. Toch blijft het een erg voorspelbaar en weinig flexibel gegeven waar coke-snuiven, hoeren neuken, angst voor verre landen en Amerikaanse supremacy, geilend op geld, centraal staan. Maar gelukkig goed gedragen door Teller en (met name) Jonah Hill. Kleine 3*

Helemaal zo slecht nog niet. Door deze cast kun je deze film niet helemaal serieus nemen, ze doen het niet slecht hoor maar Hill en Teller als wapenhandelaars is niet echt overtuigend. Desalniettemin is het verhaal wel interessant en is de film zeker ook vermakelijk.

Heel tof verhaal,goed acteerwerk van goede acteurs en een bloedmooie Ana de Armas .

Film kijkt heerlijk weg er is een goede weg gevonden tussen drama en komedie om dit waargebeurde verhaal te kunnen vertellen.

Zeker een aanrader.

War Dogs is een film die zo voorbij vliegt, de film verveelt namelijk geen moment. Een komedie vind ik het wel zeker niet, hooguit enkele keren geglimlacht. Jonah Hill speelt misschien iets te luchtig voor een wapenhandelaar wat toch een serieus beroep moet voorstellen waarin je niet met andere mensen moet sollen. Teller doet het prima, net als Cooper en Ana de Armas is een welkome verschijning.

Heel wat bekende liedjes gehoord ook. Aanrader dus!

'Everybody Knows'

Bijzonder. Op dezelfde dag dat Leonard Cohen stierf, zag ik deze 'War Dogs'. Niet zo'n grote deal zou je zeggen, tot de aftiteling. Dan horen we Cohen. Die man is op dezelfde dag overleden dat ik deze film zag.

Ach ja. Vond er wel wat van. Van deze 'War Dogs' ook. Leuke prent van Phillips. Dat lachje van Hill alleen al, geneest menig mens van zijn of haar depressie. Heerlijk. En die wapens, best interessant. Leuke deals, kleurrijke karakters passen de revue en uiteindelijk verpesten die vreselijke feds het weer. Staan ze voor de lift hoor. Mja, moet je de inpakker maar betalen. Die lui staan ook niet te koukleumen voor niks natuurlijk.

Zonder gekheid verder. Leuke, bijzonder vermakelijke prent. Muziekjes, filters, beelden, flitsend verhaaltje, leuke acteurs. Todd Phillips doet veel goed. Niet altijd even geloofwaardig, maar ik heb me uitstekend vermaakt. En Ana de Armas is hier altijd welkom. Kunnen we het er even over hebben.

Ik vond het vooral een lekkere wegkijker. Af en toe komt er een leuke grap voorbij, voornamelijk van Jonah Hill, die toch wel heel erg geschikt is voor dit soort rollen. Het blijft toch wel een bijzonder en zeer apart verhaal, ik zou er graag meer over lezen of zien. Misschien toch maar het boek van een van de heren eens een kans geven.

Qua cinematografie zit het allemaal prima in elkaar. Mooie beelden, goede soundtrack eronder en een paar sterke acteurs.

Tsja.

In het genre is het natuurlijk niet erg makkelijk om nog iets te brengen dat tegen Lord of War (2005) of War, Inc. (2008) op kan. Toch zou met dit volslagen idiote stuk geschiedenis daar wel een serieuze poging voor mogelijk geweest zijn. Niet gelukt, wat mij betreft zelfs niet in de buurt.

Hill en Teller zijn op zich wel ok, hoewel Hill wel heel erg dicht tegen de irritatie aan zit. Maar de personages die ze spelen blijven wel wat erg vlak, en dat is ook wel een van de dingen die de film tegenzit. En zoals vaak vraag ik me ook echt af waarom het verhaal niet dichter bij de waarheid gehouden is, waarom het weer zonodig opgeleukt moest worden. Beter wordt het er in mijn ogen in ieder geval niet van.

“You keep supplying the guns, we'll keep killing the bad guys. God bless you.”

Leuke en vlotte film. War Dogs is een film die eigenlijk heel erg weinig fout doet, maar toch ook niet helemaal boven de massa uitstijgt. Daarvoor mist de film wat scherpte (zeker op het einde) en wil de film te veel genres in één film proppen. Humor, actie, drama, spanning, wat romantiek, de film probeert van alles maar alleen de humor in het begin en de actie zijn echt geslaagd. En het liefdesleven van David (Teller) wordt best goed neergezet. Wat een prachtige actrice is die Ana de Armas…

Jonah Hill vond ik vooral in het begin erg sterk als hij de charismatische en flamboyante wapenhandelaar mag spelen. Als in het tweede gedeelte het drama zich aandient, is hij wat minder overtuigend. Teller is degelijk maar verbleekt toch wel een beetje naast Hill. Als duo zijn ze wel vermakelijk en vooral hun reis van Jordanië naar Baghdad in Irak is een hoogtepunt. Hilarisch en spannend tegelijk. Het drama op het eind komt wat geforceerd en afgeraffeld over, maar rond het verhaal wel mooi af. Een geslaagde en vermakelijke film.

Laat zich goed aanzien, maar viel me toch een beetje tegen. Met dit verhaal had Philips een dijk van een film af kunnen leveren maar daarvoor blijft het uiteindelijk te obligaat. Mist het venijn en de cynische humor van het vergelijkbare Lord of War. Deze War Dogs blijft te luchtig en zal alleen maar in mijn herinnering blijven door de laatste minuten waarin weer eens blijkt dat misdaad niet loont. Spijtig voor Teller en vooral Hill die uitstekend acteren, Cooper daarentegen krijgt nauwelijks de tijd om een volwaardige rol neer te zetten. Voldoende, drie sterren, hiermee hoef je je niet te vervelen maar dat is het dan ook wel.

Interessant verhaal en weer eens wat anders van Philips. Die beetje zoals McKay iets serieuzers wilde proberen. Het is weliswaar geen The Big Short, maar de film is zeker vermakelijk. Ik denk wel dat er nog meer in had gezeten. Hoewel ik de acteurs kan waarderen vond ik ze eigenlijk niet heel overtuigen. Vond vooral de muziek en editing strak. En ja de humor kan ik ook zeker waarderen.

3.5*

"They called guys like us war dogs. Bottom feeders who make money off of war without ever stepping foot on the battlefield. It was supposed to be derogatory, but... we kind of liked it."

War Dogs heb ik destijds in de bios bewust laten gaan, het leek me weinig soeps. Nadien werd me verteld dat het toch een 'leuke film' is, dus ik gooide hem er gisteren in een opwelling in. En inderdaad, eerlijk is eerlijk, ik heb me niet verveeld. Toch blijft het een beetje een mindere versie van The Wolf of Wall Street, maar dan zijn de knullen wapenhandelaren in plaats van aandelensjacheraars. Zelfs Jonah Hill is er. De film moet het hebben van het from rags to riches gehalte, en de bizarre situaties die het oplevert wanneer twee twintigers een kans zien in het leveren van wapens aan het Amerikaanse leger door te bieden op defensiecontracten. Vervolgens moeten die wapens uit een ander land worden gehaald, meestal Oost-Europa.

Teller en Hill doen het prima, al werkte het subplotje met de naaiactie van Efraim op het einde van de film voor mij niet helemaal. Ana de Armas (Knock Knock) is ook hier weer heel erg sexy, al heeft ze niets meer te doen dan 'de vrouw van spelen'. War Dogs is dan ook geen film die de Bechdel test zal passeren, het draait hier echt om de guns en de mannen. Het bijrolletje voor Todd Phillips oudgediende Bradley Cooper was aardig, maar het bekende gezicht voegde voor mij weinig toe.

3*

Best oké, maar de film kiest te vaak de gemakkelijke, voor de hand liggende weg. Miles Teller en Jonah Hill zijn beiden prima, maar ook zij weten niet dat beetje extra toe te voegen. Na een leuke opbouw loopt het weinig subtiele script vast in allerlei halfbakken dramatische toestanden, om langzaam toe te werken naar het onvermijdelijke moralistische einde. Onderweg valt er best het één en ander te lachen en de film is onderhoudend genoeg in elkaar gezet, maar echt indruk weet het geheel niet te maken.

Jonah Hill doet geweldig werk in zijn over de top karakter wat zo nu en dan huiveringwekkend van aard is. Miles Teller beeld zijn sympathieke karakter op zijn manier geweldig uit en samen heerst er sterke chemie tussen beide karakters. De verheerlijking van slechte daden en het snelle geld komen hier qua verhaallijn prachtig tot uiting. Het controversiële tintje van oorlog en wapenhandelaars kwam met Lord of War(2005) ook al sterk in beeld. Deze film kent zelfs een vleugje van The Wolf of Wall Street en dat maakt het allemaal zeer uniek. Vermaak van de hoogste plank en Bradley Coopers aandeel is evenzo noemenswaardig!

Het keek heerlijk weg.

Het is een goede film,maar heb hem gistere avond laat gekeken,,,diepe indruk heeft het niet achter gelaten.

Ben hem voor het grootste deel weer vergeten.

Maar jonah hill speelt top! Het verhaal is zeker oke .

En de soundtrack zit vol met lekkere tracks.

Goed teken dat Todd Phillips zijn mojo niet heeft verloren na het uitmelken van het O zo geweldige eerste deel van THE Hangover.wat in mijn ogen een van de beste komedie's is van de zero's.

erg mooi en stijlvol geschoten ook.

Ruime voldoende,,,

Niet een 9 waard.

3,5*

Bij het zien van deze vermakelijke Komedie / Drama film, moest ik ook regelmatig denken aan de film "Lord of War (2005)", die ook draait om wapenhandelaars (weliswaar eentje) . Die film vond ik persoonlijk ook beter en heeft o.a. een geweldige introductie.

Hoewel deze film (begint in 2005) over twee in Miami wonende twintigers, die wapenhandelaars gaan worden, ook gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, vond ik de film qua uitvoering niet echt bijzonder. Daarvoor kiest men in de film inderdaad te vaak voor de gemakkelijk voor de hand liggende weg, zoals "james_cameron" dat al aangeeft, waardoor het verhaal een voorspelbaar verloop heeft en eigenlijk ook wat clichématig is. Desondanks is dit zeker geen slechte film en heb ik me er ook best aardig mee vermaakt en vond ik de film op bepaalde momenten ook wel interessant (zeker als men zelf wapens gaat brengen, per vrachtwagen, van Jordanië naar Irak en ook het gedoe met de illegale Chinese AK-47 munitie, opgeslagen in Albanië). Ondanks dat deze film mede betiteld staat als een "Komedie" en het hele verhaal ook best luchtig wordt weergegeven, heb ik wel eigenlijk nergens om moeten lachen (hoogstens wat glimlachen). Het einde was best aardig, maar zat er natuurlijk ook aan te komen (oftewel voorspelbaar).

Het hele verhaal wordt gedragen door de twee hoofdrolspelers Miles Teller (in de rol van jonge wapenhandelaar David Packouz) en Jonah Hill (in de rol van jonge wapenhandelaar Efraim Diveroli) en ze deden dat best leuk en verdienstelijk en Jonah Hill, die wel eens een aantal kilo's aan lichaamsgewicht mag gaan kwijtraken. Hoewel ik nog nooit gehoord had van Ana de Armas (in de rol van Iz, die de vriendin/vrouw is van David Packouz), deed zij het ook best verdienstelijk, maar zij was vooral mooi om naar te kijken. Vanwege haar ben ik nu ook al inmiddels de Thriller / Mystery film "Knock Knock (2015)" aan het pindakazen, omdat ze daar zelfs bloot is in te bewonderen. Bradley Cooper (in de rol van wapenhandelaar Henry Girard) speelt ook mee in dit verhaal, maar zijn rol is eigenlijk maar beperkt (wel een belangrijke rol m.b.t. het verhaal) en hij komt ook pas na circa één uur voor het eerst in beeld (tijdens de Las Vegas scene)

Al met al een vermakelijke op waarheid gebaseerde Komedie / Drama film (duurt circa 110 minuten) om eens gezien te hebben, maar meer ook niet. Daarvoor is deze film qua uitvoering eigenlijk nergens bijzonder voor, op de mooie Ana de Armas na

Rise and Fall. Gebaseerd op echte gebeurtenissen. Welke zijn dan echt, vroeg ik me tijdens het kijken steeds af. Van een aantal gebeurtenissen leek mij het waarheidsgehalte niet erg hoog. Ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat er misschien wat bij gefantaseerd was om de film van extra vaart en van extra sensatie te voorzien. Moet tegelijkertijd ook eerlijk bekennen dat ik me niet echt in de feiten heb verdiept, dus mijn gevoel kan helemaal fout zijn.

Dat gezegd hebbende. Rollercoaster van een film. Snelle opeenvolging van gebeurtenissen. Echt tijd om je te vervelen is er niet. Gewoon op en top vermaak.

Geafficheerd als komedie wekt War dogs verwachtingen op dat vlak. De humor valt echter tegen. Hoewel het verhaal an sich natuurlijk wel komisch werkt en enkele scènes hilarisch zijn, bezitten de personages nauwelijks enige humor. Geen grappig tekstje komt over hun lippen. En daar hou ik nou juist zo van.

Ja, de personages. Ze zijn zo vlak. Enige uitdieping van de karakters is duidelijk niet de keus geweest. Waarschijnlijk zou zo'n keus het rollercoastergevoel ook wel ondermijnt hebben, vermoed ik. Karakterbouw kost immers tijd en dat werkt vertragend voor het verhaal. Een commerciële keuze van de regisseur, denk ik dan maar.

Ik heb me prima vermaakt hoor, maar het begon wel wat te knagen...

Voldoende vermaak.

Een komisch drama gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Je moet dat laatste maar weten om het te kunnen geloven. Soms is de waarheid gekker dan fictie. Zo ook hier, wanneer twee twintigers besluiten wapenhandelaren te worden en te gaan leveren aan de Amerikaanse overheid. De uitspraak 'Only in America' is hier volledig van kracht. Het levert een onderhoudend verhaal op met een sympathieke Miles Teller en een onberekenbare Jonah Hill. Met name de laatste acteur kennen we van vele komedies. Evenals regisseur Todd Philips, die verantwoordelijk is voor onder andere The Hangover-trilogie.

De komische noot is meer dan welkom in dit vreemde avontuur, maar het maakt de film nog evenwichtiger dan dat hij al is. De humor redt een hoop, schaterlachen zit er echter niet in. Daarvoor blijft de film veel te serieus. Op het vreemde af, met name wanneer het de relatie tussen Teller en de beeldschone Ana de Armas betreft. Het lijkt er dan ook een beetje op of de regisseur niet zo goed wist welk pad te bewandelen. Een misplaatste Bradley Cooper plus een vreemde wending - het echte verhaal moest natuurlijk gevolgd - helpen ook niet mee, maar over het algemeen genomen biedt War Dogs voldoende vermaak.

Goed.

Met dank aan Warner Bros. voor het recensie-exemplaar.

Ik heb niets met het onderwerp, maar was wel benieuwd naar deze film om Miles Teller en Jonah Hill. En dat bleek een goede keuze; de twee acteurs stellen inderdaad niet teleur, en daarnaast is het een gave film die qua feeling nogal wat overeenkomsten heeft met The Wolf of Wall Street. Naast de spanning en de fuck ups ook de nodige succesmomenten en euforie, en dat zorgt ervoor dat je niet slechts op het puntje van je stoel zit, maar dat de film ook gewoon een plezierige ervaring is.

De soundtrack en de beelden zijn ook prima in orde, en alles is niet lastiger of langer dan nodig, dat allemaal maakt dit voor mij wel tot een bovengemiddelde film.

4*

Fijne film waarin Jonah Hill en Miles Teller prima hun rollen vertolken.
Wel is er ontzettend veel afgekeken van Scorsese, vooral die gestileerde, kleurrijke slow-mo shots gelardeerd met popmuziek. Voeg daaraan toe wapens, drugs, geld en luxe en je krijgt er al snel een Wolf on Wall Street-gevoel bij.

Het ogenschijnlijke gemak waarmee de twee hoofdrolspelers successen boeken wordt met een flinke dosis humor verteld.
Dat maakt het een vlotte en luchtige film, maar tegelijkertijd mist het ook een beetje spanning en diepgang. De onvermijdelijke downfall was ook weinig verrassend en voelde afgeraffeld en gehaast.

Al met al keek het lekker weg maar veel meer dan een 'Scorsese light' was het niet.

War Dogs

Ik heb ooit eens een voorstukje (trailer) gezien van War Dogs in de bioscoop, en het leek mij een erg gave film. Jonah Hill is zeker een leuke acteur en past goed in het rijtje thuis. Todd Phillips is een bekende in de komedie scene. Zo heeft hij ook de toppers “The Hangover” geregisseerd en nog wat andere komedie films die mij wel in de smaak vielen.

War Dogs verteld het waargebeurde verhaal over het bedrijf AEY dat Efraim Diveroli samen met David Packouz had opgericht. Ik heb het zojuist even opgezocht maar, het is weldegelijk waar. Deze twee hebben echt een bedrijf AEY gehad, en de site waar Efraim het over had in de film, waar je de advertenties als het waren opziet bestaat ook echt en, heb ik zelf ook nog even bezocht net. Je kunt dit allemaal vinden op de wikipedia pagina van Efraim, ik snapte niet veel van de site want er werd duur in het Engels gepraat, veel militaire zooi maar, altijd leuk om zulke kleine dingentjes te ontdekken. Op het moment staan er ook 21.4 duizend ‘advertenties’ op deze site, weet zo niet of je het advertenties mag noemen.

War Dogs is zeker een geslaagde film, heb vaak kunnen lachen en ik houd echt van dit soort filmpjes. Het geeft mij een soort Feel-good gevoel van binnen. Het is altijd met vreugd en je met het altijd maar met een korreltje zout nemen zulke film. Neemt niet weg dat het idee van de twee jongens geweldig was maar, als Efraim zo in het echt was had ik als David hem allang op zijn smoel getikt, doe eens normaal. David deed al het werk en Efraim verneukt het even, en dan ook nog niets krijgen. Doei doei!

War Dogs verteld dus het verhaal over twee twintigers die een bedrijf (AEY) oprichten om zo (weldegelijk op illegale wijze) met vervalste papieren wapens , kogels etc. verkoopt aan het Amerikaanse leger (overheid). Hoe ze zelf aan dit spul kwam werd vast wel een keer verteld maar, dat ben ik alweer kwijt. David zoekt werk, hij komt Efraim tegen en ze beginnen samen weer wat meer op te trekken. Efraim heeft het geweldige idee om samen met David wapens te verkopen aan de overheid (dat is iets waar Efraim zichzelf al langer mee bezig hield). Wanneer ze een klus krijgen om beretta’s te leveren aan Afghaanse politie (?) vanuit het Amerikaanse kamp. Er stond hun alleen 1 ding op het pad, Italië verscheepte deze wapens niet meer naar dit soort landen. Te twee dachten slim vanuit Jordanië de wapens te verschepen naar Afghanistan. Wanneer Jordanië de wapens tegen houden gaan de twee zelf op pad om de wapens af te leveren, voor leven en dood rijden ze door de gevaarlijke driehoek en worden nog bijna omgebracht door de taliban strijders, die werden net op tijd afgeschut door het Amerikaanse leger. Hun eerste klus was binnen en er volgden nog een paar. Met wat witwas praktijken, gaan de twee op hun grootste aanbod in. Bijna 300 miljoen Amerikaanse dollar konden ze verdienen met een enorme bestelling. Wanneer de kogels alleen uit China komt, ze dit opnieuw moeten verpakken en Efraim de werknemers niet betaalde gingen ze het verklikken bij de Amerikaanse ambassade waardoor Amerika van hun praktijken afwist. Alles liep in de soep maar ze kregen wel degelijke straffen.

Ja, ik vond War Dogs geslaagd, met leuke scenes en leuke grappen is deze film een meevaller en misschien wel een topper uit 2016, helaas kunnen we niet meer stemmen anders kreeg deze mijn stem. Leuk! Aanrader!

4.0*

Een film waar ik vooraf erg over twijfelde, maar waar ik toch veel plezier aan heb beleefd. Fact is stranger than fiction. Wat waren die Bush en Cheney gek, stom en über-cynisch dat ze dit mogelijk maakten. Leedvermaak van de bovenste plank! Toch had de film wat meer politiek geladen of beklemmend mogen zijn, het bleef nu wel heel luchtig.

Het flinterdunne verhaal in deze actiecomedy doet toch sterk denken aan het vele malen beter Wolf of Wallstreet. Twee underdogs komen samen en maken hun fortuin met een handeltje met een donker randje. De 'narrator' geeft uitleg over hoe de heren handig het amerikaanse pentagon bespelen in de wereld van aanbestedingen maar komt op mij niet al te sterk over en ook dit hebben we zoveel vaker en beter gezien. Lord of War van Cage doet dat overtuigender. Het feit dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal doet niet af aan het feit dat ik deze invulling twijfelachtig vind.

Ana de Armas heeft niet veel meer inbreng dan een mooie oogopslag en speelt het inmiddels uitgekauwde stereotypetje vrouw (schat, het gaat me niet om het geld ik wil jou voor wie je bent en ik wil gewoon dat je eerlijk bent, weet je wat ik vertrek en ga naar mijn moeder maar als je je best doet kom ik zeker weer terug .... dat type). Haar accent vind ik ook wel een beetje to much trouwens, hoe krijg je het voor elkaar zo slecht engels te spreken. Miles Teller zet nog de meest overtuigende rol neer maar Jonah Hill was sterker in the Wolf. Toch kijken hoor, mager 3-tje.

Het (waargebeurde) verhaal biedt voldoende perspectief om er wat leuks en interessants van te maken. Helaas wordt gekozen voor een oppervlakkige en clichematige aanpak die de film zeker geen goed doet.
Todd Phillips, bekend van verschillende komedies, probeert het vooral leuk en luchtig te houden. Behalve de scenes met Iz, die voor wat meer diepgang moeten zorgen maar vooral vol saaie cliche's zitten.

De karakters zijn niet in balans, Hill speelt een typetje en Teller is de man waar we ons als kijker mee zouden moeten identificeren. Stompzinnig zijn de dialogen waarbij Teller vraagtekens plaatst bij hun handelswijze en Hill dan even uitlegt dat de overheid het zo wilt (zelf hun vingers niet wil branden). En we kunnen weer verder en de kijker snapt dat het hart van Teller's karakter op de juiste plaats zit. Uiteindelijk heeft hij ook het beste voor met Iz, en wordt hij weggezet als de goedzak.

Misschien had Phillips, gezien het matige script, er gewoon beter een komedie van kunnen maken.

Goeie film waarin twee jonge mannen wapens leveren aan het Amerikaanse leger ten tijde van de Irak-oorlog. Wellicht omdat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal, is de verloop van de film wat voorspelbaar. Maar vermakelijk is het wel. Een vlot tempo en genoeg grappige dialogen en situaties (vooral het logistieke aspect van de handel). Miles Teller en Jonah Hill zijn goed gecast samen.

I dropped out of high school before they covered international diplomacy!

Ik heb zowat een haat/liefde relatie met het oeuvre van Todd Phillips. Heb nagenoeg zijn volledige oeuvre gezien, met uitzondering van die GG Allin film en School for Scoundrels, en bovendien zijn latere werk vanaf The Hangover telkens met 3.5* of hoger beloond. Zijn eerdere werk daarentegen situeert zich wat in de 2.5* - 3* regionen en dan zou je denken dat ik blij ben als hij iets met iets nieuws afkomt? Neen, eigenlijk stond ik er niet om te springen. Geen idee waarom, maar dit zei me eigenlijk vrij weinig.

En dan zet je de film eindelijk eens op en dan kom je tot de conclusie dat je ook hier weer 4* aan gaat uitdelen. Ik vraag me af hoe Phillips het doet, maar telkens weet hij een erg leuke sfeer op te bouwen. War Dogs (ik vind Arms and Dudes, de titel van het boek dat op zijn beurt dan weer een meer gedetailleerde versie is van het Rolling Stone artikel waar de film zich op baseerde, toch een leukere titel trouwens) ondergaat het standaard rise & fall gegeven dat zo vaak van de partij is in dit soort films en toch zit hier een zeker plezier achter dat ervoor gezorgd heeft dat ik regelmatig met een dikke grijns op mijn gezicht zat. Is het dan enerverende lachje van Efraim, is het de chemie tussen diezelfde Efraim en David, is het iets anders? Ik zou het absoluut niet weten, maar het werkt wel en het werkt gedurende de volledige film. Dat, en een geweldige soundtrack natuurlijk. Fortunate Son van Creedence is populair dezer dagen (zat ook al in Suicide Squad als ik me niet vergis) maar het blijft dan ook wel een steengoed nummer.

Ik ben een tijdje Jonah Hill beu geweest, maar hij heeft zich toch wel weer in mijn gratie geknokt. Hij speelde wat te vaak hetzelfde rolletje en hoewel er in Efraim ook wel iets van zijn vertrouwde trekjes doorschemert, het veelvuldige gevloek onder andere, is het ook wel een kolfje naar zijn hand. Goede chemie ook met Miles Teller en wanneer hun wegen beginnen te scheiden valt het op dat beide acteurs de film perfect recht kunnen houden. Ana de Armas lijkt een beetje gecast te zijn om voor wat mooie beeldvulling te zorgen maar doet het mogelijke met haar beperkte rol. Bradley Cooper had niet echt gehoeven, maar hij kan er nog mee door. De echte Efraim wou niet meewerken aan de film, hij heeft zelfs nog onder andere Bradley Cooper en Todd Phillips voor de rechtbank gedaagd, maar de echte David Packouz is wel te zien aan het begin van de film. Hij speelt een akoestische cover van Blue Oyster Cult's Don't Fear the Reaper.

Veel fun eigenlijk en voor de verandering blijft dit ook boeien wanneer de onvermijdelijke fall is ingezet. Iets wat op zich toch knap is van Phillips, hoe je het ook draait of keert. Ben benieuwd wat hij voor zijn volgende film weer uit zijn mouw gaat schudden. Hoogstwaarschijnlijk kijk ik dat ook wel weer.

4*