He Walked by Night (1948)

Goede film, hoor. Leuk en slim kat-en-muis spel, met enkele geweldige scenes: Hoogtepunten De tunnelachtervolging en de film stopt meteen op het hoogtepunt. Daar houd ik sowieso wel van.

Voor liefhebbers van politieseries (waar er ontelbaar van zijn) of films over serie-moordenaars (wat ook al niet bij te houden valt), is dit echt topvermaak. Maar ook een film als the Third Man heeft hier heel duidelijke trekken van. Misschien iets te braaf als geheel, de voice-over was nogal overbodig en er werd wel erg gehamerd op het “feit” dat de film waargebeurd is en precies zo is gegaan (yeah right), maar het zijn details. 4 sterren. Aanrader!

Sfeervolle Noir.

Met, mijns inziens, goed acteerwerk en een spannend verhaaltje. Mooi gefilmd, en in meerdere opzichten een uitschietertje binnen het genre. Prettige lengte ook.

Zeer goed.

Een ode aan het LA-politiekorps waarbij haar hardnekkig en vindingrijk onderzoek wordt geprezen in een goedgemaakte, sobere film, zonder sensatiezucht of overdrijvingen.

Gewoonlijk is dit laatste wel zo met vaak superlatieve heldhaftigheid en ook dikwijls een knauw aan corruptie binnen het korps.

Deze keer dus niet en vandaar wellicht genietbaarder dan vele andere.

Zou volgens het epiloog op ware gebeurtenissen berusten.

Een beetje flauwe titel.

Prima noir die wat teveel prat gaat op waargebeurde zaken, maar dat geeft het wel een reden om het in een documentaire jasje te stoppen. Daar krijg je dan een houterige voice over bij, maar het levert zo wel een strakke, doelmatige film op. Verstoken van glamour en dergelijke, geen acteur die zich hier staat te profileren of andere onzin, alles in het teken van de jacht. Voor- en achterop heeft het actie met pit.

Het midden is hoofdzakelijk gereserveerd voor een tamelijk gedetailleerd politieonderzoek. Zo heeft het met deze korte speelduur toch nog behoorlijk wat tijd over voor het maken van een compositiefoto. Best een leuke scène. Een 'spannende' scène is hier nog muisstil. Een zegen. Oké, Reeves is een ei, maar het is een fraai geschoten film die mede daarom een toffe finale heeft. Boem, afgelopen, zo doe je dat.

Prima noir maar niet helemaal overtuigend met die quasi documentaire voice over. Niet nodig en overbodig.

Leuke plaatjes, best sfeervol hier en daar maar verder wat onzeker gebracht. Weet als nachtelijke manhunt film niet niet helemaal de spanning vol te houden in een verdere sobere speelduur van 80 min. Leuk en vermakelijk maar niets bijzonders.

3*en

Nadat Hollywood in de jaren '30 veel kritiek oogstte met het verheerlijken van criminelen, was het niet zo gek dat het in latere jaren probeerde de boel recht te trekken met films waarin de politie van z'n meest heldhaftige kant te zien is. Zoals de eerbiedige, sonore voice-over van Reed Hadley keer op keer benadrukt, is dit verhaal een trouwe reconstructie van de klopjacht op een man [Richard Baseheart] die een agent doodschoot en vervolgens de politie lange tijd op slimme wijze wist te misleiden. Deze film geeft een fascinerend inzicht in de werkwijze van de politie, met veel aandacht voor de informatieverzameling, de ondervragingstechnieken en natuurlijk de manier waarop de politie probeert het doelwit in de val te lokken. Dat komt soms wat gekunsteld over, bijvoorbeeld wanneer de politie een groep ooggetuigen bij elkaar haalt en zo stukje bij beetje een goed signalement weet te verkrijgen, maar de film is nooit saai. Baseheart is bovendien uitstekend als de gewiekste, meedogenloze moordenaar.

Ik vond hem zeer onderhoudend, zeker de laatste 20 minuten. Zou men bij "the third man" hier niet met een scheef oog naar gekeken hebben?

Wederom een film van de Eagle Lion studio. Dit keer geregisseerd door Alfred L. Werker, die maakte het project om onduidelijke redenen niet af en Anthony Mann was het die de film afmaakte. In plaats ven het te suggereren is He Walked By Night wel degelijk gebaseerd op de werkelijkheid. Ene Erwin Walker. Al ging men natuurlijk vrij makkelijk met de waarheid om. De echte dader werd in eerste instantie ter dood veroordeeld maar belande uiteindelijk in een psychiatrische inrichting en kwam uiteindelijk in 1974 vrij. Hij overleed pas in 2008 op 91-jarige leeftijd.

Ook deze film heeft de in de tweede helft van de jaren '40 erg populaire documentaire noir-stijl. En is een poitiefillm zonder veel grijstinten. De politie is goed en weet een ingewikkelde aak toch maar mooi op te lossen. De boef is heel erg slecht en trigger happy. De film schakelt tussen het gezichtspunt van de politie en de boef. Met name in het begin en tegen het einde is er veel sfeer. Grotendeels te danken aan twee dingen: de film is veelal stil tijdens actiescenes en John Alton die heel mooi gebruik maakt van de vlucht door het rioolsysteem. Richard Baseheart is erg goed als de bad guy. De film was de inspiratie voor de radio en TV-serie Dragnet en ik vond ook nog bij mijn zoektocht naar info over deze film vond ik ook nog het verhaal dat deze film en de film van gisteren deels gefinancierd zijn met geld van de maffia.

Sterke thriller die zowel de dader als het speurwerk van de politie volgt , Richard basehart speelt de bad guy sterk en het verhaal is spannend zonder overdreven actie , de zwartwit fotografie is ook sfeervol .

Wat opvalt, (weer),en helaas in negatieve zin, is het totaal ontbreken van de motieven van de dader , hij is sluw , vindingrijk en getalenteerd , maar blijkbaar ook een psychopaat , we moeten als kijker maar aannemen dat hij is zoals hij is zonder ook maar de minste backstory , zijn gedag is feitelijk zeer irrationeel en schreeuw eigenlijk om een verklaring ( hoe summier ook) maar die word ons niet gegeven want dat was blijkbaar niet belangrijk .

Als je dat vergelijkt met films over vrouwen die zich crimineel gedragen zie je altijd veel uitleg over het hoe en waarom , vaak word dat dan gebruikt om sympathie te kweken bij de kijker in de vorm van verzachtende omstandigheden , verzachtende omstandigheden die mannen nooit gegunt word .

Toch in zijn geheel een spannende thriller die vanaf het begin tot het einde weet te boeien