Circle (2015)

Wat een bagger zeg.

Origineel gegeven. Maar in zijn totaliteit wat mager. Maar ik vondt het wel de moeite. Echt weer zo een film waarbij je steeds aan het denken gaat

Deze ook eens bekeken en vond hem wel goed. Het blijft wel boeiend om te zien wie er over zal blijven. Ik vond het toch wel de moeite om gezien te hebben. Het einde zelf vond ik wel wat tegenvallen, maar voor de rest, zeker ondanks de eenvoudige setting , het bekijken waard.

Deze ben ik toevallig tegengekomen op Netflix. Het concept stond me wel aan, maar ik had hier eerlijk gezegd niet veel van verwacht.

Toch ben ik wel positief verrast. De film zet je echt aan het denken. Wat zal de volgende stap zijn? Hoe denken die mensen? Hoe zou ik zelf denken? Het was ook niet zo voorspelbaar, want er zitten best wat verrassingen in.

Ja, leuke film. Toch verpesten de laatste paar minuten het wel een beetje voor mij. Jammer. Verder: kijkt lekker weg.

Erg interessant.

Wel een verrassend laag gemiddelde voor een film die in mijn ogen zo goed slaagt in zijn simpele gegeven. Het is allemaal spannend, sfeervol en zeer boeiend en vermakelijk. Vooral het "wat-zou-ik-doen' gehalte is erg geslaagd in dit filmpje.

Duurt niet al te lang, heeft eigenlijk de juiste speelduur om zoiets als dit echt te laten werken. Het heeft geen irritante flashbacks, afleidingen of andere dingen, dit filmpje blijft gewoon in het verhaal en geeft de kijker weinig tijd om echt op adem te komen van de gebeurtenissen.

Nergens nagelbijtend spannend, daarom ook een 9+, maar de sfeer en spanning zelf blijft er altijd wel in. Al is het meer boeiend dan echt heel spannend, en meer heeft de film ook niet nodig. Het helpt hier ook goed bij om zelf mee te denken met het verhaal.

Acteerwerk is voldoende. Hier en daar is het net iets te enthousiast en er had wat meer chaos in gemogen, waarmee er ook frustratie bij kon komen en dat is wat deze film dan ook een beetje mist. Dan was het namelijk wel een nagelbijter geweest. Maar misschien had dat op zijn beurt weer afbreuk gedaan aan het verhaal zelf.

Setting is ook best gelukt. De kamer heeft genoeg mystery en sfeer om geloofwaardig te zijn. Genoeg detail met zo'n kleine ruimte ook, en interessante sciencefiction daarbij vermengt. Al staat de sciencefiction niet echt in de spotlight, maar is de psychologische thriller die hier wellicht het stuur neemt.

En dat werkt allemaal uitstekend. Ik had wel het gevoel dat de mensheid tot dit soort conclusies kan komen met elkaar, en dat de ware natuur naar boven komt. Dat allemaal is keurig en geduldig uitgewerkt en is ook best bizar te noemen.

Een wat onbevredigend einde, al had het erger gekund. Dat die kerel wint is misschien het meest onbevredigende voor mij. Maar met dat "zoveelste Alien gedoe" heb ik weinig problemen mee. Al had een experiment ook niet verkeerd geweest. Maar om dit soort filmpjes een echt goed einde te geven is dan ook wel moeilijk.

Erg genoten, wat mij betreft de film van de week voor mij. Ben benieuwd of dit ergens op DVD te krijgen is, kan het nergens vinden.

'Extremely entertaining', 'suspense drama', 'scariest realityshow'... Ik bedoel: écht? Spannend is het nooit geweest, haast steeds viel de moeilijkst doende persoon af. Enkel de truck van de jongeman om zelf in leven te blijven, was origineel. Van de laatste minuut begreep ik niets: er bleken plots aliens te zijn, maar wat deden die dan? Waarom dat gedoe met die kring? En wat betekenen die andere mensen bij de overlever? Werd niet uitgeklaard en slaagt ook op weinig.
Weinig geloofwaardige film ook: als er in het echt een paar doden zouden vallen, het zou nogal een hysterisch gedoe zijn. Sommigen zouden gek worden, anderen bidden,... maar zoveel mensen die zichzelf opofferen? komop!

Intrigerende film. Een groep mensen wordt bij elkaar gezet. Om de paar minuten sterft een persoon. De groep kan stemmen welke persoon er gaat sterven. Dit gaat door totdat er één persoon overblijft. Het is knap dat een film wat zich nagenoeg op één locatie afspeelt en bestaat uit bijna alleen gepraat zo interessant kan blijven. De spanning in de groep loopt af en toe hoog op, al had het er van mij soms wat feller aan toe mogen gaan. De film is een beetje tam. De film laat je op een goede manier nadenken over wat je zelf had gedaan in een dergelijke situatie. Zou je zelf er alles voor over hebben om te overleven? Heb je compassie met bijvoorbeeld een zwangere vrouw? Of is iedereen gelijk?

Op een goede manier worden een aantal sociale thema's zoals discriminatie en racisme behandeld. De truc van Eric om het "spel" te winnen is een sterke twist. De laatste scenes doen afbreuk aan de film. Los van de zwakke GGI had ik het sterker gevonden als in het midden was gelaten of er aliens of gewoon de mensen achter het "spel"zaten. Met de ruimteschepen wordt teveel weggegeven.

3,5*

Een interessant klein filmpje die ook best creatief weet om te springen met een op het eerste gezicht vrij simpel plot.
De simpele setting is wonderbaarlijk sfeervol zelfs!

Het is niet zozeer een spannende film maar het mysterie blijft je interesseren en de keuzes van de personages zijn met tijden fascinerend maar soms ook wel een tikkeltje overgeacteerd.

Het einde is misschien net iets te veel van het goede, ik had niet speciaal hoeven weten dat het daadwerkelijk aliens waren.

Circle is geen meesterwerk maar toch wel interessant genoeg om een keertje mee te pakken.

3*

Het meest bijzondere aan de film is hoe rustig ze allemaal blijven. Als dit echt zou gebeuren zou er totale paniek uitbreken natuurlijk......

Wat een bagger!! Totaal geen Gore, geen spanning, het einde slaat nergens op en zoals mijn voorganger al zei, in het echt gaan mensen echt niet zo rustig blijven.

De film was prima en je kijkt uit naar het doel. Het einde was dan ook een anticlimax en dat maakt de rest tijdverspilling.

Tientallen mensen bevinden zich om ook voor hun onduidelijke redenen in een cirkelvormige ruimte. Ze staan zelf op een cirkel die ze niet kunnen verlaten en mogen elkaar niet aanraken. Wanneer de eerste doden vallen lijkt het erop dat iedereen betrokken is bij een dodelijk spel waarvan niemand de regels kent. Het is aan de groepsleden om te achterhalen hoe het spel werkt, alsmede wanneer er een einde komt aan de liquidaties. Een gewaagd concept vanwege het gebrek aan een aanwijsbare hoofdrolspeler, waardoor je nooit weet wie het volgende slachtoffer is, en vanwege het volstrekt statische basisgegeven. Niet alle acteurs zijn even overtuigend en het had wel wat korter gekund, maar Hann en Miscione hebben de psychologische aspecten van groepsdynamiek op intelligente wijze (afgezien van de onbevredigende ontknoping verwerkt in deze interessante thriller. Van de makers van de webserie The Vault (2011-2014).

Cube meets The Weakest Link. Verwacht geen intelligent meesterwerk of zo, maar op psychologisch vlak is het best vermakelijk te zien hoe wij kuddedieren ons in zo'n situatie (zouden kunnen) gedragen en dan vooral op wie er gestemd gaat worden: de racistische politieagent, de vrouw met kanker, het kind... al is het natuurlijk wel heel ongeloofwaardig allemaal, in het echt zou er allang blinde paniek zijn uitgebroken.
Maar altijd leuk als er dooien gaan vallen in een film, vooral wanneer daar onuitstaanbare types bij zitten zoals hier, al komt iedereen wel heel flauw aan zijn einde, even zo'n korte bliksemflits en dat was het dan. Negen van de tien keer zie je ook helemaal niks. Dat had veel sadistischer gekund wat mij betreft.
Het einde was wel echt een domper.

Jarenlang heeft deze film op mijn Netflix lijstje gestaan en gezien het na vandaag van Netflix verdwijnt, heb ik het toch maar eens opgezet.

Ik stapte er redelijk blanco in. Bij de eerste paar minuten dacht ik bij mezelf 'hoe gaat dit in hemelsnaam een hele film vullen?'. Toch heeft de film mijn interesse weten te wekken door het onderwerp. Ik vroeg me af in welk personage ik mij zou herkennen en weet dat nog steeds niet.

Ergens dacht ik dat er meer zat achter die stille man. Wellicht dat hij het hele gebeuren had bedacht. Maar nadat hij er niet meer was, was ik een beetje teleurgesteld omdat ik erg nieuwsgierig was of hij een grotere rol in het verhaal had. Wel zou ik mezelf graag in hem herkennen, waarschijnlijk tegen beter weten in. Want ik merk dat ik ook de neiging had om te oordelen, terwijl ik dat zo probeer te vermijden. Je ontkomt er haast niet aan. Het is niet zo dat ik zat te juigen als bepaalde personages weggestemd werden. Toch denk ik dan "you've had it coming", terwijl zij net zo goed het recht hadden om het te overleven. Allemaal, stuk voor stuk. Want wie zijn wij om daar over te oordelen?

En waar ik bijna zat te denken dat de film zou gaan over hoe slecht het met de mensheid gesteld is, merk ik dat het einde - waarvan ik ook dacht 'waar slaat dit op?' en dat van mij in eerste instantie ook weggelaten had kunnen worden - toch veel meer zegt en juist belangrijker is dan we denken. Want als je kijkt wie er allemaal overgebleven is, zijn dat overwegend de kinderen en zwangere vrouwen. We werden teveel afgeleid door het alienship. Maar het beeld van die overgebleven mensen is juist wat bij mij blijft hangen. En wat ook weer vragen oplevert...

Een film die je zonder problemen ook met je ogen dicht kunt volgen... je kan de film ook niet prijzen voor de productiekwaliteit, er is één decor en alles behalve de laatste scène speelt zich af in een cirkel. En met steeds weer de discussies over "wie is het meest waard?" is de inhoud eveneens maar mager. Het concept is eenvoudig: vijftig vreemden worden wakker in een kamer en moeten elke twee minuten stemmen over wie er als volgende sterft. Dat minimalisme maakt de film in het begin intrigerend, maar het is ook wat hem mede door de speelfilmlengte uiteindelijk halverwege repetitief maakt. Naarmate de film langer duurt, besef je steeds meer dat de film in feite een conversatie-lus is met de dood aan het einde van elke ronde. Wel goed is dat de cast bestaat uit onbekenden zodat je weinig aanwijzingen krijg over hoe het zal aflopen. De wisselende loyaliteiten en het moreel dilemma's maken het dus enigszins fascinerend om te zien. En het einde was een beetje euh …oké Uiteindelijk is het een film die je met zijn opzet in zijn greep houdt, maar waar je nooit helemaal weet wat je ermee aan moet.