The Revenant (2015)

The Revenant is vooral die film die eindelijk de Oscar aan Leonardo zou bezorgen. Gezien de mindere concurrentie dit jaar is het de man uiteindelijk gelukt. Hij speelt wel goed hier, maar hij heeft al betere rollen gespeeld. Kunnen we de aandacht vestigen op andere topacteurs die nog geen Oscar hebben gewonnen zoals Edward Norton, Gary Oldman of Ralph Fiennes.

De film is vooral mooi gemaakt, al is dat altijd een stuk dubbel als dat ligt aan mooie landschappen. Maar ik ken er filmisch te weinig van, dus als het mooi is, is het gewoon mooi. Verder was het wel een lange zit en kent de film niet echt een boeiend verhaal of een boeiend sfeertje. Ik zou het ook weer geen mislukking van Alejandro González Iñárritu durven noemen, maar gewoon een kwalitatief saaie overhypte film. En fijn voor Leo natuurlijk.

Nog eens naar gekeken , en de bevinding is toch dat de film zeer sterk begint , maar verder helemaal vast loopt. Ik moest mij echt verplichten om blijven verder te kijken , zo een vervelend verhaal! 1- Dicapriool sterft graag in zijn films, heeft het Marlon Brando complex denk ik wat zooooooo afschuwelijk verveelt! 2- Zijn persoonlijke vijand wordt waarempel achtergelaten om hem bij te staan naar zijn einde! 3- De stamhoofd z'n dochter's redding smeekt naar meer vriendschap/romance , maar nee niks. 4- Dicapriool wordt eerst half opgegeten door een cyberbeer ,overleeft dat bij wonder en wat later valt ie heeeeeeeel diep in een ravijn , opgevangen door een grote spar , overleeft dat bij wonder ook weer ,verwarmt zich in een kadaver (tussen haakjes eerder gezien in een oud verhaaltje van Prins valiant) 5- Het hele fort wordt opgetrommelt om capriool te vinden . Maar als ze achter de grote boef aangaan is het juist met z'n tweetjes te doen , de kapitein en capriool , ze splitsen op om het de boef nog wat gemakkelijk te maken en dan hebben we nog wat gerommel op het einde . En dan verandert capriool in een walker lijkt het wel .Wat een ellende zeg !

Ik kan me alleen maar aansluiten bij de vele positieve berichten over deze film. In zijn geheel top, zowel qua verhaal, opnames en acteerprestaties. Persoonlijk heb ik het niet zo erg voor DiCaprio en dan bedoel ik zijn onvolwassen acteertalent dat hij wel eens durft ten toon spreiden in bepaalde voorgaande films. In deze produktie is daar helemaal geen sprake van. Een DiCaprio acteert op een volwassen en onnavolgbare wijze in een rol die de toeschouwer meesleept in een sfeer van een niet-te-vermijden-noodlottige-afloop. Een afloop die eens de film zijn einde nadert, toch nog ietwat schokkend overkomt.

Ondanks de ruwheid, toch een heerlijke film en zoals sommigen hier terecht beweren, moet je het verhaal minstens twee maal bekijken. Tout court. 4*.

Film begint met een sterke gevechtsscène en wat daarna volgt is zowat het beste wat ik ooit in een avonturenfilm zag.

Misschien kunt u de kans op overleven bij enkele acties wel in twijfel trekken maar anderzijds schat ik de authenciteit van het gebeuren rond zo'n pelsenjacht redelijk goed in, de figuren van Fitzgerald, de kapitein e.a. en natuurlijk niet te versmaden zijn de prachtige natuurbeelden.

Een paar erg mooie, langgerekte actiescenes kunnen het weinig boeiende verhaal van The Revenant helaas niet helemaal redden. In plaats van het plot voort te stuwen lijkt het in beeld brengen van de natuur een doel an sich en dat levert een veel en veel te lange film op voor dit summiere materiaal. Hardy is weer eens in topvorm maar DiCaprio maakt niet veel indruk in nota bene zijn Oscarrol. Wat ik verder vooral jammer vond is dat de immense kou maar halfslachtig in beeld wordt gebracht; DiCaprio zwemt bijvoorbeeld moeiteloos een ijskoude rivier af en trekt even later weer zijn lekker warme en droge kleertjes aan.

Prachtige film over een man die tijdens een expeditie voor dood wordt achter gelaten door zijn mede-reizigers. De film begint meteen goed met een brute openingsscène. Zelden zo realistisch de onverbiddelijke natuur in beeld gebracht gezien. De film ziet er dan ook magnifiek uit, wat ook zeker te danken is aan het camerawerk. Leonardo DiCaprio maakt indruk in een fysiek zware rol, maar Tom Hardy mag ook zeker niet onvermeld blijven.

als film op zich niet mijn ding,te langdradig en te vlak.Maar voor de enorm prachtige beelden toch een dikke 3.5 kometen...........................

Voor mijn part mag je deze film àlles toedichten, Ajax&Litmanen1, maar alsjeblief geen "rauw realisme". Dat lijkt wel hét probleem van onze tijd: het verwarren van de virtuele elektronicawereld van vandaag met de "rauwe realiteit". Soms vraag ik me zelfs af of dat begrip vandaag nog wel betekenis heeft...

Ai ai, wat een tegenvaller. Niet dat het nou zo extreem slecht is, maar ik had op meer gehoopt.

Het verhaal is flinterdun. Overleven in de wildernis. Dat is op zich dan nog niet zo erg, mits er toffe momenten in zitten. Op enkele momenten na heb ik die helaas niet gezien. Mooie shots, dat wel. En heel veel ongeloofwaardigheden. Ik kon er daardoor nooit helemaal in komen..

En DiCaprio, tja. Als je zijn optreden hier ziet krijg ik medelijden dat hij nou net voor deze film een prijs heeft gekregen. Doet het oeuvre van de man ook geen eer aan, want hij heeft best goede rollen vertolkt. Maar hier kijkt ie toch veel te moeilijk en veel verder dan gekreun komt hij niet. Hardy was voor mij wederom de uitblinker.

Verhaal deed mij eigenlijk niets. Enkele toffe scènes en de alom prachtige shots houden de film op de been.

3*.

Deze stond ook al een tijdje op m'n lijst en eindelijk eens bekeken. Visueel was het wel een mooie film, maar qua verhaal viel hij toch een beetje tegen. Voor mij mocht hij ook wel wat korter geweest zijn. De cast deed het wel prima.

Misschien had ik er te veel van verwacht.

Bij mij stond deze ook hoog op het verlanglijstje. Gisteren kwam het er eigenlijk van. Het eerste wat me opviel waren de uitstekende camerastandpunten, dito geluid (vooral die sound met die stiltes er tussenin, bloedstollend!) en uiteraaed prachtige shots van de mooie natuur (in Canada?).Die scene met de beer was zowel visueel als auditief een waar hoogstandje. Ook de openingsscene met de aanval van de Rees heb ik mooie technische dingen gezien

Het verhaal zelf is echter niet geheel realistisch en soms serieus met de haren getrokken. Di Caprio doet het zoals steeds goed, maar het verbaast me dat hij net voor deze film die felbegeerde oscar krijgt. Tom Hardy doet het hier ook fantastissh als bad guy!

Het is een erg rauwe film waar dieren ook een prominente rol in spelen (doodgeschoten paard in de beginscene, de bizon, het dode paard als schuilplaats, ...). Wat me ook een beetje stoorde en ook de geloofwaardigheid van de film aantast is het feit dat Glass maar niet onderkoeld raakte: sneeuw, rivier, bloot bovenlijf, ... alles kon zomaar. Het meest verschrikkelijke was dan nog het feit dat hij zich John Rambo waande om zijn wonde te dichten. Het einde vond ik echter sterk tegenvallen, alweer dat tikkeltje erover. No pain no gain zeker? Jammer, ondanks alles, maar ook dankzij de goede punten een stabiele 4,0*.

Een requiem voor de ongereptheid

(Als Kim Ki-Duk en Park Chan-Wook elkaar ontmoeten op het kruispunt tussen Amerika en Europa, ik bedoel tussen Hollywood en arthouse – zo ongeveer?)

Wat is ‘The revenant’? Een wraakfilm annex witte western annex overlevingsfilm, tegen de achtergrond van de gruwelijke historische feiten van de kolonisatie van wat later de Verenigde Staten zou worden – nog lang voor de vereniging dus? Allicht. En dat tegen een nog andere achtergrond, met name die van een ongereptheid, een zichzelf vernieuwende kracht – de natuur als cultus, de aarde als begin van alles en iedereen, datgene dat wij in het hier en het nu ten gronde aan het richten zijn.

De stroom. De stroom van het leven. Eerste shot: water dat zich een weg baant, de kolonisator die een land blank zet. Laatste shot: water dat zuivert, loutert, de doden naar het dodenrijk brengt. Onderweg: een sneeuwtapijt, een tabula rasa waaronder alle gruwel wordt weggewassen door een nog onbestemd begin. Uiteindelijk de damp, DiCaprio die opnieuw dampt van leven. Met ergens tussen al die aggregatietoestanden in: de dooi, de muziek van de dooi, water dat van bladeren valt als een hartslag die zichzelf heruitvindt, terwijl DiCaprio zijn tiende (vijftiende? twintigste?) levensadem vindt.

De aarde, de wortels, de tradities: die blijven – al de rest toont zich vergankelijk. Zelden een film gezien die zo dicht bij de natuur staat, die zo vertrekt vanuit de natuur, die de gruwel en de onverbiddelijkheid en de onverschilligheid en de schoonheid ervan zo intens laat zien. Ook al ligt DiCaprio meer dan een halve film te kreunen en te creperen, zijn uitgesponnen doodstrijd is een rite, een afscheid, een viering waarin hij – en de toeschouwer met hem – voor het laatst (doch, omdat de finaliteit zich aankondigt, in zekere zin voor het eerst) een planeet onder ogen komt die geeft, altijd opnieuw geeft – een planeet bedreigt door hebzucht, door de tirannie van de hebzucht, door de blinde bloeddorst die met de tirannie van de hebzucht gepaard gaat.

(“I ain't afraid to die anymore. I've done it already.” – is dat Moeder Aarde aan het woord, of hallucineer ik?)

Ah, kom, laat ons onze geliefden knuffelen, en laat ons daarna een boom vastpakken alsof het ons dierbaarste bezit is – DiCarprio-gewijs – alsof ons leven er van afhangt.

3,5*

geef die beer een oscar.

boring movie, lag bij mediamarkt in de aanbiedingsbak.

Eindelijk heb ik dan deze film gezien, ik had er, gezien de media aandacht en het verhaal hoge verwachtingen van. Als ik een film niet ken, dan lees ik geen recensies of commentaren, dus dat ook niet op MM gedaan.
Gisteravond de film gezien en ik moet zeggen ik was na afloop lichtelijk teleurgesteld. Dat ligt natuurlijk aan de hoge verwachtingen welke ik had, maar toch.

Wat me na afloop direct door het hoofd speelde was de lengte van de film, die had naar mijn inzicht een stuk korter gekund, natuurlijk is de overlevingstocht van Glass een hele strijd geweest, maar ik merkte dat mijn aandacht en concentratie verslapte naarmate er steeds weer beelden van zijn kruipen door sneeuw werden getoond. En dat is jammer want de film opent zeer sterk met de aanval van de indianen en de daarop volgende vlucht. Het allersterkste van de film vind ik de aanval van de beer. Wat een woestheid en felheid als een moeder haar jongen verdedigd. Dit alles is op een sublieme wijze in beeld gebracht. Ik ben een liefhebber van films waarin dieren een nadrukkelijke maar natuurlijke rol vervullen, dit is tot nu toe misschien wel het beste welke ik op dat gebied heb gezien . Na die scenes zat ik naar adem te happen en mijn verwachtingen van de film groeiden.

Maar de film haalt daarna nergens meer een dergelijk niveau. Is de film dan slecht? Zeker niet, dat komt vooral door de prachtige natuuropnames welke worden voorgeschoteld en het spel van Hardy, met deze rol bewijst hij des te meer dat hij heel veel in zijn mars heeft. DiCaprio speelt niet slecht, maar hij heeft betere rollen afgeleverd.
Ook vond ik de film wat te veel van de hak op de tak springen, terwijl de lengte van dien aard is dat wisselingen in het verhaal wat beter in beeld had kunnen worden gebracht, klein voorbeeld daarvan, de indiaan welke Glass te hulp schiet bij de rivier en hem waarschijnlijk het leven red, die daarna nog een deel van de tocht samen met hem onderneemt, daarvan weten we helemaal niets, ook niet waar hij is gebleven.
Het intrigeerde mij wel dat toen ze elkaar ontmoeten hij een heel groot vuur had aangelegd en dat er zelfs een wolf met een brandende vacht rondliep maar hoe hij dat voor elkaar heeft gebokst is niet duidelijk.
Ook het einde van de film roept vraagtekens op, waarom doden de indianen Fitzgerald wel en laten ze Glass ongemoeid.
En wat is er met Bridger gebeurt, dit is de beroemde Jim Bridger, de vermaarde mountain/frontiers man, hij leefde ook in die periode. Volgens het originele verhaal heeft Glass Jim Bridger vergeven vanwege zijn jeugd, maar daar wordt in de film niet aan gerefereerd .

Omdat de gebeurtenissen historisch zijn en grotendeels kloppen de feiten ook wel, toch zitten er enkele hiaten in het verhaal welke voorkomen hadden kunnen worden. Zo verteld op een gegeven moment Fitzgerald dat zijn vader, toen hij een kleine jongen was, met Texas Rangers optrok. Vreemd als je bedenkt dat de Rangers in 1823 werden opgericht, hetzelfde jaar dat dit verhaal speelt. Dus de vader had nooit met Rangers op kunnen trekken.
Ook is het einde van het verhaal veel minder dramatisch dan dat van de film. Fitzgerald werd gespaard door Glass omdat die dienst had genomen in het leger, de overlevering vermeld wel dat Glass hem zou hebben toegevoegd dat hij maar beter soldaat kon blijven want als Glass zou vernemen dat hij geen soldaat meer was dan zou Glass wraak nemen. Wat was er op tegen geweest om ook het einde van de film correct in beeld te brengen?
Heb ik me vermaakt bij de film, op het deel van eindeloos gekruip door de sneeuw na, best wel, het camerawerk, die 360 graden shots werken heel goed, de landschappen, het spel van Hardy zijn van een hoog niveau.
De genoemde historische onvolkomenheden wegen bij mij zwaar en zorgen er voor dat mijn waardering lager uitvalt.
Maar misschien dat ik er bij een volgende kijkbeurt wat makkelijker overheen kan stappen, nu blijft het bij mij steken op een 3

Ik zag hier op MM enkele voorspellingen dat deze film wel eens de hoogste nieuwkomer in de nieuwe top 1000 zou kunnen zijn. Het is te laat om deze film nog in mijn toplijst op te nemen maar wou hem toch graag voor de challenge zien, mede omdat deze rol DiCaprio zijn gouden beeldje heeft opgeleverd. En terecht blijkt!

DiCaprio speelt zijn rol met verve en laat hier maar weer eens zien waarom hij één van mijn favoriete acteurs van dit moment is.. Zijn vertolking van Hugh Glass sluit naadloos aan bij de sfeer die Iñárritu de film meegeeft doormiddel van visuele schoonheid. Het rauwe noordelijke Amerika wordt schitterend in beeld gebracht, scene na scene stond ik weer versteld van de mooie beelden. Ook op de aankleding van de cast en settings is niets aan te merken.

Toch zal The Revenant voor nu de bovenste regionen van mijn toplijst niet binnendringen. De speelduur van ruim tweeënhalf uur voelde te lang voor een film waar niet altijd even veel in gebeurde. Het verhaal is interessant en origineel maar ietwat karig. De beelden maken veel goed maar ik had gerekend op een meer inhoudelijke film.

Met deze kennis zou de score bij de volgende kijkbeurt kunnen stijgen maar voor nu hou ik het op vier sterren.

Ik heb geen idee wat het verschil is tussen cinematografie en regie, maar deze film ziet er prachtig uit en dat zal aan beide te danken zijn. Volgens mij hebben zowel de regisseur als de cinematograaf een Oscar gekregen. En dat is niet onterecht: na een half uur heb je echt het gevoel dat je samen met de personages in een totale, ongerepte wildernis bent beland.

Er is bijna geen shot waar niet een laag staande zon, lens flare of ander element in zit om het visueel extra interessant te maken. Een lust voor het oog. Je moet het wel kijken op een groot scherm om al dit moois echt goed tot zijn recht te laten komen.

De andere Oscar ging naar hoofdrolspeler Leonardo di Caprio. Hoewel ik zijn rol in The Wolf of Wall Street beter (en veel leuker) vond, is hij ook hier fenomenaal.

Een geloofwaardige omgeving en goed acteerwerk (van de hele cast overigens) kan niet verbloemen dat het verhaaltje wel erg simpel is. Het bronmateriaal (het boek) is hier debet aan, maar de ware gebeurtenissen waar dit verhaal op is gebaseerd zijn zo mogelijk nog oppervlakkiger (de echte Hugh Glass had niet eens een vrouw en kind). De film is spectaculair en meeslepend maar ook zeer voorspelbaar.

The Revenant is alsof je in een driesterrenrestaurant zit waar je diner door een sjieke Frans sprekende ober met witte handschoenen opgediend wordt, terwijl je onder de tafel gepijpt wordt door Scarlett Johansson, maar als je kijkt wat er nou op je bord ligt, is dat een Big Mac.

4 sterren

Ik heb het nooit zo op DiCaprio, blijf het toch dat 'jochie van de boot' vinden. Blijf hem een melkmuil vinden en vind hem ook verkeerd gecast voor deze film. Tom Hardy had beter gepast in zijn rol. Zo nu het enige minpuntje maar gehad.

Deze Revenant is echt een verademing als eindelijk weer eens een epische overlevingsfilm die er mag zijn. Beter nog dan bijvoorbeeld het Cast Away met Tom Hanks. Het vergt een lange zit, ruim 2,5 uur, maar de film verveelt niet en neemt je mee in de rauwe tijd van Amerika toen het handelen in dierenpels nog belangrijker was dan de latere goudkoorts na 1850 of Burgeroorlog kort later. En er nog overal met Indianen geknokt werd (1823).

De natuur en omgeving is mooi in beeld gebracht ook.

Het verhaal is echt gebeurd en heb wel bewondering voor de echte 'trapper' Hugh Glass die het allemaal moet hebben meegemaakt. In het werkelijke verhaal doodde Hugh zijn aanvallers niet na terugkomst in de bewoonde wereld, maar dat boeit verder niet in de kwaliteit van deze film. Wel typisch dat de echte Hugh Glass 10 jaar later alsnog door Indianen werd gedood (1833)

Op sommige momenten een bijna spirituele ervaring (tijdens de 'dream sequences'). Regelmatig is er met een sterke groothoeklens gefilmd waardoor je (met opzet) vervorming krijgt en het beeld wat vervreemdend overkomt. De natuuropnames zijn fantastisch met een veelal blauwe colour grading om de kou en de barre omstandigheden nóg beter over te brengen. De aanval van de indianen in de openingsscène is een hoogstandje in cameravoering, de aanval van de beer een technisch perfect gefilmd geheel. De film is een beleving, een trip. Soms dromerig met lange shots, passend bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Een tijd met weinig luxe, ongeschoren wangen, ontberingen trotseren en soms met de moed der wanhoop proberen te overleven. Geen idee of het er in die tijd zo aan toe ging, maar de film zet een sfeervol en hard beeld neer met weinig ruimte voor wederzijdse empathie.

Voor de tweede keer gezien.

Voor de tweede keer onder de indruk.

Prachtige beelden en sfeer. Jammer van het typisch Amerikaanse verhaaltje: goed tegen kwaad; goed overwint. Afgezien van het einde was het verhaal redelijk onvoorspelbaar, en dat vind ik leuk. Duurde absoluut niet te lang en was zeer onderhoudend wat mij betreft.

Zoals de beer aan de buitenlaag van Glass krabt om zeker te stellen dat al het kwaad werkelijk uit de indringer verwijderd is, doe ik een poging om in een diepere laag onder het schitterende beeldverhaal van Inarritu te geraken. Want onder deze gruwelijk mooie presentatie van een meedogenloze helletocht sijpelt een poëtische en spirituele reis.

Inarritu laat de eeuwigheid van de natuur naadloos aansluiten bij de universele grondslag van het christendom: de dood als beginpunt van nieuw leven.

Glass is een man die de dood niet voorblijft, maar haar eerder op de hielen zit. Hier en daar neemt hij zelfs zelf de gedaante van de dood aan. Hij lijkt gedreven door eerst z’n dode echtgenote, daarna door zijn eveneens vermoorde zoon. Bedolven onder het gewicht van een kolossale beer, die hij ternauwernood de dood in wist te jagen, stokt de adem van de zwaar toegetakelde Glass. De beer liet het leven in een poging om zijn jong tegen een al te aanwezige pottenkijker te beschermen. Zijn makkers schieten hem net op tijd te hulp. Een royaal uitgedoste berenvacht beschermt hem vervolgens tegen het barre bestaan in dit winters onherbergzame gebied.

Voor dood achtergelaten en half begraven verzamelt Glass de moed der wanhoop om zijn zoon te vinden. Hij fluistert hem bemoedigende woorden in. Is het tegen beter weten in, de zoon is immers dood en koud als de donkerste winternacht? Of schildert Inarritu hier een magnifieke echo van de kruisiging als antwoord op de vraag “Vader, vader, waarom heeft U mij verlaten?”

In de meest letterlijk zin, maar daardoor des te meer tot de verbeelding sprekend, overleeft Glass de bitterste kou en tegenslag in een uitgehold, dus morsdood paard, waaruit hij als ’t ware opnieuw geboren wordt. De natuur samengebald tot een kluwen van leven en dood.

Ergens tussen droom en herinnering bevindt Glass zich met zijn zoon in de overblijfselen van een kerk. Hier en daar een stuk muur. Geen dak. Het beeld van Christus krijgt de schijn van een rotstekening van tienduizenden jaren oud. De vader omarmt z’n zoon, en wordt een andere wereld gewaar, waar hij de stam van een boom omhelst.

Nog een keer verdwaalt de geest van Glass in het schemergebied van waan en verleden als hij uit het dode lichaam van zijn vrouw een springlevende vogel ziet vliegen.

Glass weet uiteindelijk de bewoonde wereld te bereiken, maar z’n terugkeer is van korte duur. Wraak staat met hoofdletters in zijn gepijnigde bestaan geschreven.

Samen met een compagnon begint de achtervolging. De compagnon overleeft het niet.

Nogmaals verbergt Glass zichzelf in de dood, dit keer om zijn tegenstander te verschalken. Een sterk staaltje uit het grote arsenaal van verbluffende Indianen trucs.

Oog in oog met zijn aartsrivaal gebeurt uiteindelijk niet datgene waar Glass de diepste doden voor was gestorven. Zo maar, zonder aanleiding, alsof door God ingefluisterd, laat hij de misdadiger aan zijn lot over, zoals ook hij aan z’n lot werd overgelaten. De rivier voert het levenloze lichaam mee richting vijandige Indianen, die het achteloos laten passeren.

De lieflijk sprankelende rivier, de levensader van de natuur uit het prille begin, heeft plaatsgemaakt voor een aangezwollen en woest kolkende watermassa waarin het leven van de moordenaar eindigt.

De zwaar gewonde Glass hijst zich opnieuw op de been en strompelt achter zijn overleden echtgenote aan. Hij kan haar niet volgen en zij kwam hem niet tegemoet, dus blijft hij alweer alleen achter in deze bittere werkelijkheid. Er rest niets anders dan … ademhalen, waar leven mee begint.

Geweldige beelden. Het begin met de aanval van de Ree en het gevecht met de beer was geweldig. Het survival deel wat over de top en op een gegeven moment onwaarschijnlijk. Had wel wat korter gemogen. Maar die schitterende beelden......wat een landschap.

Dan is menigeen een karakter acteur. Het is maar aan weinigen gegeven en dat is eigenlijk de mooiste prestatie an sich voor een acteur dat men zonder diezelfde, voor sommigen, herkenbare trekjes, een heel ander personage kan neerzetten. Edward Norton bv..

Maar eerlijk is eerlijk, het heeft ook met persoonlijke smaak te maken en Leonardo smaakt mij wel.

Indrukwekkende film (die overigens niet de Oscar voor beste film heeft gewonnen), vooral in technisch opzicht, met de prachtige natuuropnames in de verzengende kou en de schokkende beelden, niet alleen van de beer en de aanval van de Indianen, maar bijvoorbeeld ook het moment wanneer Glass en zijn paard van de klif af storten. Maar twee-en-een-half uur grimmig lijden is wel wat veel, zodat de film wat te lang duurt en DiCaprio's Oscar meer aanvoelt als een beloning voor zijn toewijding dan als de bekroning van een acteerprestatie. Op de scène met de beer was ik natuurlijk al voorbereid, en omdat ik wist dat dat hele beest digitaal zou zijn was ik geheel bereid om het meer technische virtuositeit dan fysieke aanwezigheid te vinden, maar het had uiteindelijk toch een impact die ik niet had voorzien, heel sterk. Nogmaals complimenten voor de opnames van de even indrukwekkende als onherbergzame natuur, maar het gruwelijkste moment behoort toch aan Tom Hardy wanneer hij naast DiCaprio komt zitten en hem vertelt op welke manier DiCaprio hem duidelijk kan maken of hij wil sterven of niet... Bijzonder onaangenaam, en erg goed gespeeld en gefilmd.

Wat te denken van deze film... een rauw dramatisch westernepos dat niet zozeer de focus legt op "geweld" maar op de strijd van mens tegen natuur ( en uiteindelijk mens tegen mens . Een ongelooflijke prestatie van DiCraprio die - EINDELIJK - de Oscar krijgt die hij al jaren verdient. Dat mag ook wel voor zijn glansrol in deze film waar hij niet veel moet zeggen, maar zijn acties/emotiees/gedragingen zijn zo gruwelijk echt dat je niet anders kan dan respect hebben voor deze grote meneer. En dan hebben we het nog niet over de geweldige actiescène van het begin, de overnachting in het binnenste van een paard, het dichtschroeien van zijn nek, het uit de doden opstaan, en niet op z'n minst... het berengevecht. Gewoonweg: TOP(film/acteur/...)!

Wel ok.

Toch wel vreemd dat DiCaprio hier zijn oscar voor kreeg, terwijl ik zijn prestatie in The Wolf of Wall Street stukken en stukken beter vond. Ook qua tekst was het opmerkelijk, aangezien hij hier de helft kreunend door brengt, en daar nog een oscar voor krijgt ook.

Ondanks dat was de cast best leuk. Poulter is altijd leuk en doet het prima, Inarritu weet er weer iets leuks van te maken met ook een sterk spelende Tom Hardy. Visueel is de film prima, maar qua drama is het wat minder boeiend allemaal.

Half geslaagd filmpje dat veel te lang duurt. Een herziening gaat het hierdoor denk ik ook niet meer worden. Inarritu heeft betere werkjes gemaakt, en dit is toch wel een beetje een tegenvaller. Vooral omdat ik zijn originele insteek wel fijn vond en dat zie ik hier niet terug.

Wat een azijnzeikers op deze site zeg.. Prachtige film met een hele goede Leonardo. De kritiek op of iets wel of niet te overleven is vind ik wel zo flauw. Het lijkt mij vreselijk om op die manier naar een film te kijken. Zo kan je nooit intens genieten van een verhaal/film, lijkt mij.

Ik heb enorm genoten van het verhaal en de natuur/omgeving die het plaatje compleet maken. De tijdsduur is lang, maar geeft de film een bepaalde rust. Deze film heb ik in de bios mogen aanschouwen en toen was ik al erg te spreken over The Revenant. Na drie jaar een herziening: chapeau!

Z'n enkel hing er vrij onnatuurlijk bij na z'n berenavontuur.
Dan ben je wel een megabikkel als je er na een zwempartijtje in een ijskoude rivier weer op kan rondlopen.
Eén van de vele ongeloofwaardigheden.

....mooie beelden, het kon me toch boeien maar ZEKER geen topper naar mijn mening.
.. ook weer gezien, klaar.

Prachtige cinema, iets waar ik echt wel van kan houden. De beste film van 2015 heb ik vaak gehoord, veel lof van alle kanten en het werd me vaak getipt door vrienden, collega’s en mede-filmfans op onder andere MovieMeter maar toch heb ik continu de film een beetje weg gedrukt, ik had nooit een heel goed gevoel bij de film en dat was toch meer omdat ik wat op keek tegen de lange speelduur van deze film en de genres waar ik nog helemaal niet veel van gezien heb. Maar toch, toen ik de film gisteren aanzette ging er eigenlijk iets voor me open, iets waarvan ik me ontzettend mee vermaakt heb en waar ik toch best tevreden op terug kijk maar man o man, wat vond ik deze film vet.

Maar toch krijgt de film van mij niet de volledige cijfers, en er zijn toch een paar dingen die mij daarvan weerhouden om te geven. Het gaat me dan als eerste toch wat over de realisme van de film, hij kan dan wel met eskimo’s geboren zijn whatever, ik geloof nooit van mijn leven dat iemand met zulke verwondingen het dusdanig lang vol houdt in zulk weer en met zo’n kou, no way. Maar dat is een hele discussie die hier waarschijnlijk al wel geweest is, daar heb ik geen zin in het is dus gewoon mijn mening. Maar ook het lopen op de gebroken enkel, die je wel degelijk kapot ziet als hij weg kruipt ik meende van het lijk af als hij achter gelaten word door Fitzgerald. Hij kruipt dan ik dacht naar het huid toe voor meer warmte en je zag één voet wel heel scheef staan. Dat is toch wel iets wat tegen me aan hikte waarvan ik toch een beetje teleurgesteld van werd. Maar om de wat vellende gebruikers te helpen: ik snap wel dat het een heel ander leven was toen en nu maar goed als kijker uit de 21e eeuw komt het best ongeloofwaardig over.

“I'll cut off your balls!”

De cast is vet! Met Leonardo DiCaprio heb je voor mij vaak al een goeie film, de beste man weet altijd mijn interesse te stelen en het blijft een geweldige acteur, daar kun je niks van zeggen. Ook met deze rol heeft hij me weer omgetoverd al is het niet dat we alleen naar veel gekreun moeten luisteren bijna de gehele film. Ik vond het totaal niet erg want het werd gelukkig vaak goed genoeg weggewerkt met andere dingen waar je concentratie naar toe ging. En dan Tom Hardy, wel één van mijn favoriete acteurs als ik het eerlijk moet op biechten. De beste man weet mij altijd te vermaken, en zoals men ook al zegt: Hardy kan je alleen al met zijn oog uitdrukkingen vermaken en ook met deze film is het echt wel weer dat hij ontzettend fijn met gezichtsuitdrukkingen kan vermaken, jammer dat we hem niet héél veel zien want alle aandacht is aan DiCaprio geschenk. Voor de rest was de cast prima maar niemand sprong er verder echt uit.

Het verhaal is best leuk maar héél bijzonder vond ik deze niet. Het werd nergens echt heel hoogstaand. We volgen een groep jagers, pelsjagers die worden aangevallen door een indianenstam. Deze stam vermoord aardig wat man maar een deel wist te ontkomen en deze vluchten voor de indianen. Tijdens het vluchten gaat Hugh uit op jacht en komt vervolgens oog in oog te staan met een Grizzly beer die hem wat hevige wonden bezorgt aan o.a. zijn nek die open gehaald word. Als Hugh gevonden word door de mannen word hij verzorgt maar het blijkt al snel dat het eigenlijk hopeloos is om hem mee te sleuren terwijl ze nog achter na worden gezeten. Ze laten hem achter met twee man waaronder Fitzgerald die hem vervolgens ook aan zijn lot over laat. Hugh moet nu zien te overleven in zijn eentje, word door sommige mensen geholpen en helpt ook wat mensen. Als hij terug in het kamp komt willen ze Fitzgerald berechten die gevlucht blijkt te zijn. Ze gaan met z’n tweeën op zoek naar Fitzgerald en na een gevecht is de film al snel weer afgelopen. Allemaal even snel verteld, want als ik het helemaal door wil nemen zijn we nog wel even bezig waar ik geen zin in heb.

De film is best hard, we zien erg veel bloed en wat ingewanden van o.a. dieren en als je daar niet kan zou ik de film niet aan zetten. Een echte avonturen film dus, met prachtige landschappen en dat mag echt gezegd worden en hier mogen de makers best trots op zijn. We worden constant verzorgd met prachtige natuurbeelden van het besneeuwde landschap en dat was gaaf! Ik zelf ben daar best een grote fan van, ik kan er best lang naar kijken en dan ook nog met een leuk verhaaltje er in, aardig wat actie en twee van mijn favoriete acteurs?! Ja, ik ben verkocht aan deze film en of je hem nou leuk vind of niet, iedereen heeft zijn eigen meningen over films als dit en ik vond hem erg vermakelijk.

4.5*

Harde film die zeker in een bioscoop flink binnenkomt.
De scene met de beeraanval is fantastisch, visueel ontzettend sterk en zo geacteerd dat je het bijna voelt.

Niet te vergeten is de openingsscene ook meesterlijk in elkaar gezet, je zit meteen rechtop.

DiCaprio is geweldig in zijn rol, maar Hardy doet hier absoluut niet aan onder.

Puntje van kritiek; langdradig (midden) & had prima iets korter gemogen zonder dat het de film minder goed had gemaakt.

Ik bedoel ermee te zeggen of je het verhaal bijster origineel vind? Dat vind ik namelijk niet heel bijzonder. Dus dan zoek je het inderdaad voornamelijk in een bepaald sfeertje. Dat sfeertje proef ik dan bv ook in mijn eerder genoemde films maar daar is het naar mijn mening beter uitgewerkt.

Zelfde soort sfeertje heb ik bv ook in de mini serie into the west geproefd.

Verder kijk ik graag series zoals Vikings en the last kingdom. Heeft er uiteraard al wel weer minder van weg maar zit ook een bepaald sfeertje in die ik graag voel.