Nekromantik 2 (1991)

Hey Jedymaster, misschien vind je deze sequel ook wel de moeite om voor naar Rotterdam te sporen? Hij klinkt in elk geval minstens even ziek als deel 1 ...

is minstens even ziek als deel 1 had m gelijk meegenomen uit rotterdam

Een redelijk onnodig vervolg dat dit keer voornamelijk gefocused is op het Romantik gedeelte ipv de Necro dat het eerste deel overheerste. De film werkt naar een aardige, doch zeer voorspelbare climax toe waar de gore over de gehele linie te wensen over laat. Voor het dunne plot duurt de film dan ook veel te lang, al moet ik zeggen dat het wel redelijk vermakelijk bleef. Al bij al een gemiste kans dat alleen interessant is voor mensen die het eerste deel gezien hebben en toch tijd teveel voor handen hebben.

ach ja mensen, Nekromantik 1 of 2.......

tsja......

Berucht maar helemaal niet zo gers hoor.

De status van de film is inmiddels eentje van duistere donkere onder-de-toonbank-terreur.

Maar geef mij maar een lekkere sappige Dawn of the Dead hoor, veel amusanter en onderhoudender.

Het probleem met beruchte cult-titels als deze is vaak dat ze cult zijn en berucht maar verder niet goed ofzo.

Ik bedoel: als je deze film zoekt en uiteindelijk voor veel geld kan kopen, dan maak je mij niet wijs dat je na het kijken toch liever je geld in je zak had gehouden.

ER zitten best zieke scenes in maar voor de rest is het toch saai, slap en vervelend.

het klinkt misschien raar maar ik werd er een beetje opgewonden van.

ben ik nu ook ziek, ook een necrofiel?

Je blijft geklasseerd als in-de-kast totdat je het werkelijk gaat uitvoeren, niet?

zo is het.

he, gelukkig, ik ben "sane"

Ben jij een meisje? Kunnen we niet een keer afspreken?;)

je wordt mijn beste vriend

Wat een vervelend vervolg op het goede eerste deel. Waar dat deel nog serieus in gaat op dit thema en vernieuwend voor mij was gaat het in dit deel volledig mis. We krijgen hier een belabberd liefdesdrama met hier en daar wat tintjes necrofilie. Nekromantik verschaftte er nog een interessante kijk op maar in dit tweede deel gaat het nergens meer over. Zeer onnodig vervolg. 1*

Lekkere film, met heerlijke gevoelige momenten. Echt iets om met je schoonouders naar te kijken

ik ben momenteel zelf deel 3 aan het opnemen.

ik moet mijn vriendin nog even voorbereiden op een of andere manier op haar einde, kans bestaat dat er wat turbulentie in het productieproces komt.

lol

Na Nekromantik werd vanuit alle hoeken geschreeuwd naar een vervolg. Buttgereit zelf zag een vervolg aanvankelijk niet zitten. De verwachtingen waren immens en hoe kan je Nekromantik in godsnaam overtreffen? "By not giving them what they expect", aldus Buttgereit.

Nekromantik 2 is een paradoxaal verhaal met paradoxale karakters. Mark, die voor z'n beroep pornofilms inspreekt, voor vele mensen het toonbeeld van wansmaak en perversiteit, is in se een erg lieve en aangename jongen. Dag en nacht verschil met Monika, die op het eerste zicht met haar beroep van verpleegster een zorgzaam iemand is, maar diep binnenin een donker kantje heeft, gedreven door een obsessie voor de dood. Toch kunnen beide het goed met mekaar vinden en het duurt niet lang voor ze een relatie beginnen. Een paradoxale relatie, wat dacht je anders, met erg schattige en intieme momenten, maar tegelijk een erg duistere seksuele beleving.

Dit keer wordt er gefilmd vanuit het standpunt van een vrouw, een nieuwe en originele benadering van het oorspronkelijke concept met een totaal andere film als gevolg. De nadruk ligt op romantiek en perversiteit binnen een relatie en net zoals in Nekromantik springt Buttgereit in dit tweede deel zorgvuldig om met karakteruitdieping. De perversiteit van Monika wordt gaandeweg meer benadrukt, maar ook haar romantische kant krijgt steeds meer aandacht, waardoor je als kijker zowel sympathie als afkeer voelt voor deze ontzettend mooie verschijning. Tegelijkertijd zie je Mark steeds onzekerder worden, maar toch kan hij het niet aan om zijn relatie, die hoe langer hoe meer extremere vormen gaat aannemen, met Monika te verbreken.

Zal de relatie stand houden? Het einde van Nekromantik 2 is al even bizar, gestoord, doch geniaal als dat van z’n voorganger en "has to be seen to be believed".

gewoon wederom een zeer vage Duitse cult film met een beruchte status.

als je hem echter ziet, is hij niet "all that".

je gaat al gauw doorspoelen naar de gore, die dan ook nog best wel mee valt.

overschat, net als deel 1

Wat een verhaal!

Inhoudelijk veel weg (vervolg) van deel 1.

De film, te aanzien als een "kunstwerk" i.p.v. horror heeft toch de nodige gore te bieden maar heeft vergeleken met zijn voorganger een hoop meer diepgang op gebied van de introductie van de personnages. Hier en daar is het zo langdradig dat men de neiging heeft snel door te spoelen naar een scène met wat meer actie.

Ook in dit deel hebben we weer een echte klimax op het einde!

3*

Nekromantik 2 is toch minder dan deel 1, deel 1 had een bevremende sfeer. Toch de sfeer in deel 2 maakt het ook weer vreemd, ook mischien wel de kracht van beide delen.

Deel 1 was geweldig, deel 2 was een goede film maar toch minder dan deel 1.

Dus je geeft toe dat je een dooie bent in bed. knipoog smiley.

beide films wel in mn bezit.

Persoonlijk denk ik dat ze er beter 1 film van hadden kunnen maken.

tis niet slecht dat absoluut niet, maar soms ook wel entonig.

Poster ziet er goor uit .

Film is ook behoorlijk goor, bij tijd en wijlen.

Deel 1 schijnt toch erger te zijn.

Nikromantik en Nikromantik 2 op VHS te koop.

Beide VHS films zijn origineel en in zéér goede staat.

Ook het beeld en het geluid zijn nog subliem.

Twee zeldzame oude cultfilms, zeker in deze staat.

Te koop voor een goed bod.

Interesse?

Doe een bod via

[email protected]

Foto's ook te verkrijgen via e-mail.

Ik boedoel Nekromantik en Nekromantik 2

Wil ze ook wel ruilen tegen pretparktickets of

dierentuintickets

Boven verwachting geslaagd vervolg - favoriete deel de monoloog bij de film-in-film over vogels bij een copieus naakt-eier-ontbijt op een dakterras (!).

Geloof het of niet, maar de film besteed meer tijd aan (en slaagt daar ook wonderwel in) karakterontwikkeling, achtergronden en psychologie dan menig drama-film. De film is inderdaad misschien wel wat lang.

ZIEKER. Man, die Duitsers zijn een smerig volkje, zeg. Ik voelde me al zo vuil na het aanschouwen van de eindscene in deel 1, en nu is mijn onschuldige kinderziel wederom getast door de vieze handen van deel 2...

...is er ook een deel 3? =)

The opening-scene begint zo'n beetje met het einde van deel 1 maar Deel 2 wijkt voor een groot gedeelte ook niet veel af van deel 1. De film heeft een langere tijdsduur waardoor er wat meer diepgang wordt gecreëerd. Ook zijn de gore-elementen beter en nog smeriger (kan dat?) Verder wordt in de film meer vanuit het standpunt van een vrouw gekeken, wat een zeer aangename aanvulling was. We zien hoofdrolspeelster Monika van zowel haar lugubere als haar romantische kant. Dit heeft als effect dat je de ene keer sympathie voor haar krijgt waarnaar ze met de smerigere beelden juist afkeer opwekte. Het konijntje mocht dit keer thuisblijven er waren namelijk beestje met grotere ogen.

Een film die het thema necrofilie op een liefdevolle en begripvolle manier benadert. Aan mij niet besteed. Begrip, mededogen of enig ander optimistisch menselijk gevoel heb ik in ieder geval niet ervaren. Wel afstand. Veel afstand. En walging. Veel walging.

Slechte film trouwens. Lange en doodsaaie scènes met een kunstzinnige touch waarin het hoofdpersonage de liefde bedrijft met een lijk, een rondje kermis doet of gezellig met vriendinnen een video bekijkt waarin een zeehond wordt gefileerd. Niet spannend, maar wel walging en veel afstand oproepend.

t' Is ook een saaie film. Als het even niet walgelijk of kunstzinnig is, kijken we naar een stompzinnig verhaaltje over de holle levens van twee hoofdpersonages. Een wijsgerig lesje wordt de kijker daarbij niet onthouden. Het ene hoofdpersonage in bezit van een leuke flat, een goed verzorgd uiterlijk, een behoorlijk voorkomen en met het respectabele beroep van verpleegster is van binnen een afschuwelijke necrofiel. Het andere hoofdpersonage is stemacteur in pornofilms en een glad typetje maar is van binnen een heel lief persoon. Haha. Nou ja, zeg. Wat een wijze les. Contradictie in terminus en een belerend opvoedkundig lesje. Hoe neerbuigend en vooringenomen.

De film giet het liefhebben van een dood persoon in een kunstzinnig kader om (denk ik) de leegheid die de film uitstraalt, te maskeren. De film gaat in feite over weinig. De film vult dat weinige in met artistiek aandoende shots, absurde scènes en out of place gebeurtenissen en probeert op die manier te verhullen dat de film een leeg product is dat enkel drijft op een sensationeel gegeven.

Onlangs bekeek ik Night of Something Strange (2016). In die film komt een scène voor waarin een onbehouwen hork tekeer gaat op een dode vrouw. Gewoon een groffe en liefdeloze scène. De scène impliceert niets meer dan hetgeen er getoond wordt. Een huiveringwekkende scène. Walgelijk, maar wel op een andere manier walgelijk dan in deze film. Horrorwaardig walgelijk namelijk.

In deze film is dat nooit het geval. De necrofilie in deze film doet een beroep op je morele bewustzijn en heeft een serieuze insteek. Dat heeft met horror niets te maken. Horror heeft met inleving te maken. Met fantasie. Met genotvol rillen. Horror is lekker griezelen. Horror is vermaak. Deze film is niets van dat. Deze film is gewoon afgrijselijk.

Collins, deel één al wel eens gezien?