San Andreas (2015)

Dus je geeft de film een hele ruime voldoende ondanks dat je het een slechte film vind...

De film lijkt een waarschuwing voor wat er zou kunnen gaan gebeuren.

Oké misschien is hier wel uit gegaan van de aller ergste situatie , 9.1 op de schaal van richter.

Waarschijnlijk zal het in het echt nooit zo ver komen , dus proberen ze een beetje paniek aan te zaaien.

Het is wel zo dat die plaat in geen 153 jaar voor een hele grote aardbeving heeft gezorgd.

En dat die breuklijn 1300 km lang is is ook niet een gunstig iets.

De film vind ik verder wel lekker wegkijken , wanneer je denkt dat het rustig gaat worden komt er meer actie.

In de film word goed geacteerd en zijn er ook veel spannende momenten tijdens de film.

Je ziet verder ook dat de mensen helemaal niet goed voorbereid zijn op z'n aardbeving.

De naschok is ook heviger dan de eerste schok , dat laten ze ook goed zien.

Van mij krijgt deze film een 4.

Echt dubbel gelegen van de standaard voorspelbare Clichés. Wat een bagger film. Alles gaat elke keer op een haar na goed! Echt super spannend hoor... bagger film.

Dit is een typische 'verstand op nul' film.

Er zitten misschien heel veel cliches in de film, of het is allemaal soms iet of wat ongeloofwaardig, maar ondanks dat allemaal heb ik me super goed vermaakt met deze 107minuten durende spektakelfilm.

4*

Mensen die deze film willen zien en een realistische film verwachten, die zitten hier echt verkeerd.. De trailer, de poster, de acteurs.. Alles verraad wel een beetje dat dit gewoon een simpele rampenfilm is.

Helemaal niet erg, stukken beter dan bijvoorbeeld '2012', behoorlijk mooie special effects, werkelijk alles gaat stuk.. Veel detail, niet al teveel drama eromheen.. Hele prima avond gehad met deze film, en zeker een film die ik nog een keer zal bekijken gaan..

Nee, nee, de film was niet slecht maar het verhaal was bijzonder dun.

begin was goed maar na n dik uur rampen,instortende huizen en n familie die elkaar probeert te zoeken

begint hij toch tegen te vallen en natuurlijk vinden ze elkaar. toch n film van dertien in een dozijn half uur korter en ik had n 4 gegeven,te lang uitgemolken

Oef.

Voelt toch als een prestatie om deze film tot het einde uit te kijken. Niet dat ik een meesterwerk verwacht had, maar zo'n absurd stompzinnig verhaal als dit, ik moet er echt om zoeken om er een vergelijking voor te vinden. Zowel in de details (ahem, de 'auto-hover') als op grote schaal (de brandweerman uit LA drost naar SF) gaat het net wat te vaak echt serieus de bocht uit. Maar toch ook dan af en toe weer een geslaagde grap er tussendoor - die van de second base, daar kon ik nou echt om lachen.

De effecten hadden nog een beetje wat kunnen redden. Maar ik vond ze nergens echt overtuigen eigenlijk, spektakel genoeg maar het ging me af en toe ook wel een beetje al te ver over the top. Hoewel net als met het verhaal er ook visueel af en toe wel weer wat erg leuke beeldgrappen tussendoor komen.

Tegen de verwachting in zijn het eigenlijk vooral de acteurs die de film nog ietwat redden. Had ik niet zien aankomen, met de lijst namen op de poster erbij.

Nou, het kan alleen maar beter zijn dan 2012 toch!? Uhm... daar zat ik er best een beetje naast. Nee, het is niet zo erg als 2012, maar San Andreas komt op een dikke tweede plaats.

Begrijp me niet verkeerd, ik mag wel een lekkere actie/rampenfilm. Maar kom op... enige zin van realisme zou ik ook wel kunnen waarderen. Het gaat iets te vaak nét goed. Een normaal persoon was in deze film al 10x dood geweest, maar onze helden niet. Nee hoor... we varen de golf van een tsunami omhoog, ontwijken slingerend een groot containerschip en worden nog geraakt door de schroef.

En van dit soort momenten zijn er gewoon net iets te veel waardoor de film alles overboord gooit om ook maar een beetje serieus genomen te worden. Alsof je een goed film maakt door de CGI trukendoos open te trekken.

2*

Wat een onzinnige overdreven film is dit.

Nog net niet zo erg als "2012", maar toch ook niet heel veel beter.

Het verhaal is dun, de realiteit ver te zoeken, de acteerprestaties redelijk maar het visuele geweld is uitstekend! Op enkele computeranimaties na zijn de effecten beslist (te) spectaculair. Dat maakt wat mij betreft een hoop goed!

Heb me goed vermaakt vanavond hoor. Totaal idioot van begin tot einde natuurlijk, maar 'San Andreas' weet het netjes binnen de lijntjes te houden, op een enkel waardeloos moment na (die vlag op het einde bijvoorbeeld). Ja, het is zo voorspelbaar als de pest en qua verhaal gaat 't echt helemaal nergens over, maar ik heb met een paar potten bier lekker achterover gehangen vanavond. Moet kunnen zo tussendoor.

Heb een klein zwak voor Dwayne Johnson. Die man weet 't toch weer leuk te brengen. Heb het niet zo serieus genomen allemaal en de prent doet dat zelf gelukkig ook niet constant - zie de keiharde dood van stiefpa Daniel. De effecten zijn bijzonder fraai, heel L.A. en San Francisco in puin, de Tsunami, vliegtuigen, helicopters, speedboten, etc. Genoeg materiaal voor een avondje hersenloos vermaak.

Waarom? Waarom? Waarom denkt men dat als ze een film maken deze beter wordt door die film rijkelijk met clichés te doorspekken? Als ze alle belachelijkheden en clichés achterwege hadden gelaten zou deze film wellicht te pruimen zijn. Nu is dat niet het geval, een voorspelbare draak van een film, die na 10 minuten al begint te vervelen. Alleen de special effects zijn aardig, maar voor mij niet genoeg reden om dit misbaksel meer dan een 1 te geven.

Bewonderenswaardig dat je dat ding desalniettemin hebt afgezien.

Ik kwam niet verder dan 10 minuten.

Nu had ik nog nooit een film met die Dwayne Johnson gezien. Inmiddels weet ik waarom. Hemeltergend. Echt.

Visueel vond ik het wel leuk. Maar van acteren is natuurlijk geen sprake. Wat een stelletje slechte acteurs bij elkaar zeg, sjemig. Zal ook wel aan t script liggen hoor, matigheid troef.

Een ramp van een rampenfilm. Zo lomp als het maar zijn kan. Het deed me wat dat betreft denken aan White House Down en Olympus Has Fallen. Wissel de terroristen in voor een aardbeving en je hebt zo'n beetje San Andreas, dat het ene moment schaamteloos aankliedert met het meest glibberige drama en een suf romantiekje, het andere moment zet het maar eens in op een soort relativerende humor. Of dat wat er voor door moet gaan. Ik kan er in ieder geval helemaal niks mee.

De absolute dijenkletser is It's been a while since I got you to second base. Ja, ze landen in een honkbal stadion, vandaar. Bedenkelijk. Tegen die tijd ben ik ook allang murw gebeefd door al het, eh, spektakel. Dat mag er dan best eens groots uitzien, na de zoveelste beving is het wel leuk geweest en als er eens iets dreigt te imponeren, de tsunami bijvoorbeeld, is het voorbij voordat het je te pakken kan krijgen. Wat mij betreft was iedereen onder het puin verdwenen. Ook daarin stelt het teleur.

Een ellendig verhaal en matige cast. De bloedjemooie Blake en uiteraard The Rock redden de film tezamen met het zeer overdadige natuurgeweld. Effecten waren prima en het kan van mij allemaal niet gek genoeg. Je moet ook geen hoogstaand verhaal verwachten, dat zit er nooit in met dit soort films. Sinds The Day After Tomorrow waar ik van begin tot het eind op het puntje van mijn stoel zat en volledig meegesleept werd, zijn alle rampenfilms puur een kwestie van een staaltje visueel geweld laten zien geworden. Maar ach, deze is prima vermakelijk en als je weet wat je kan verwachten (en dat kan na het kijken van de trailer) wordt je volledig 100% op je wenken bediend. Dikke voldoende!

It's been a long time since I got you to second base!

Ik ben altijd wel te vinden voor een rampenfilm. Vraag me niet waarom, maar er is iets leuks aan het zien hoe een bekende stad/plaats gewoon compleet de vernieling in gaat. San Andreas had dan ook nog eens de immer geweldige Dwayne 'The Rock' Johnson in de hoofdrol en dan ben ik helemaal geïnteresseerd. Gisteren eens voor gaan zitten en uiteindelijk toch niet zo hard weggeblazen als ik in eerste instantie had verhoopt.

Vooral omdat dit wel erg, erg cliché is. Langs de ene kant behoort het wel tot het genre om weer een disfunctionele familie te introduceren, maar ik betrapte me erop dat ik het nu wel wat gehad had met dat soort personages. Weer een gezin dat uit elkaar was (bovendien nog eventjes op het gevoel inwerken met een dochter die overleden is) en een nieuwe boyfriend voor de moeder (die dan natuurlijk een klootzak blijkt te zijn, ik had veel liever gezien dat ofwel Ray ofwel Emma hem nog in haar/zijn handen kreeg in plaats van die die stierf door een vallende container) enzovoorts. Het enige wat ontbrak was een quote die een 'fuck yeah, America!' uitstraling had gevolgd door een shot van een Amerikaanse vlag en zelfs dat kregen we op het einde nog voorgeschoteld. Betekent dat dan dat San Andreas een slechte film is? Nee, het is en blijft een vermakelijke rollercoaster met een aantal scènes die er echt tussenuit springen. Het tempo ligt erg hoog (veel aandacht wordt er aan het probleem ook niet geschonken, zelfs niet door de regering of een andere overheidsinstantie) en de film kent genoeg afwisseling qua situaties. Er wordt zelfs nog een tsunami uit de kast gehaald..

Van al die figuren uit het wrestling circuit die het tot acteur proberen te schoppen is The Rock toch wel mijn favoriet. Dat imposante uiterlijk, die bulderende stem en toch ook wel een zeker komisch talent. Een talent dat hier echter niet van toepassing is aangezien hij een liefhebbende vader moet spelen, maar af en toe kan er nog wel eens een leuke one-liner af. De grootste bijrol is weggelegd voor Alexandra Daddario die dochterlief Blake speelt. Een stel priemende ogen en je begrijpt al snel waarom Hugo Johnstone-Burt (Ben) en Art Parkinson (Ollie) alles op alles zetten om haar te redden. Alleen vergeten ze daarbij wel dat ze moeten acteren.. Kleine bijrol ook voor Paul Giamatti die als wetenschapper wat uitleg moet geven aan de ramp. Kan er mee door, net zoals die cameo van Kylie Minogue.

Goh, het blijft allemaal wel boeien tot op een bepaald niveau, maar eerlijk gezegd is San Andreas zwakker dan ik hem had verwacht. Een leuke Dwayne Johnson zorgt ervoor dat het een film is die wel gezien mag worden, maar ik heb in het verleden betere in het genre gezien. Al vraag ik me af of ik die nu ook nog zo zou waarderen aangezien ik me hier wel wat stoorde aan de vele clichés.

3*

matig verhaal en mooie special effects,maar dat is ook de standaard toch?

acteerwerk is prima!, de verhaallijn is om te huilen......, effects top..., niet mee verveeld!

Vermakelijke popcornfilm.

Hij kijkt lekker weg.De actie en CGI zijn zeer goed.

Natuurlijk is de film uitermate voorspelbaar maar ik heb me geen moment verveeld.

Vermakelijke popcornfilm die een hoog tempo heeft en vrij snel opent zonder al te veel uitleg over hoe en waarom. Jammer dat de rampenfilm een cliché familieverhaal voorschotelt dat totaal geen interesse weet op te wekken. Integendeel zelfs, het neigt naar irritatie. Op een bepaald moment zijn er ook weinig of geen mensen meer te bekennen in die grote stad. Het is precies dat de familie met die twee jongens daar alleen zijn. Maar er is voldoende te beleven en de effecten ogen mooi. 6,5/10

Heeft iemand deze al vermakelijke popcornfilm genoemd? Nou, bij deze dan. 3.5*

Erg goede film. Nog beter dan ik had verwacht.

Het is wel een vrij standaard rampenfilm. Daardoor is hij wel voorspelbaar.

Acteurs deden het goed.

Hahaha. Wat een heerlijke kutfilm. 3 dikverdiende sterren.

Jij bent de aller eerste volgens mij.

Vreselijke B film, het leek wel een grap zo amateuristisch neergezet. Die schuddende camera ook de hele tijd wordt ook irritant. Acteerwerk van basisschool nivo.

Af en toe heb ik daar zin in. Een lekkere drukke rampenfilm met heel veel actie.

Dergelijke films hebben als standaard ingredienten De Ramp met enkele bij- en na-rampen, een familiekwestie die tot een goed einde wordt gebracht, een ontluikende liefde en een stukje humor erbij. Niet persé heel verheffend maar dat hoeft niet altijd bij het kijken naar een film, zeker niet bij een rampenfilm.

Dit was gewoon een rampenfilm uit het boekje.

Special effects waren indrukwekkend genoeg, ik heb me niet geërgerd aan de personages en ik heb me er mee vermaakt.

Best wel een leuke en vooral vermakelijke spectaculaire rampenfilm, waarbij zeer veel gebeurt en dan vooral rampspoed die schitterend in beeld is gebracht. Alle typische Amerikaanse clichés en het vele sentimentele gedoe (je krijgt er bijna braakneigingen van en het werkt soms ook op de lachspieren) in het verhaal, moet je daarbij wel op de koop toe nemen.

Het verhaal over de allesverwoestende aardbeving bij Californië zit leuk in elkaar en met de uitvoering van het verhaal zit het meer dan goed en dan doel ik op het visuele spektakel en de special effecten wat je krijgt voorgeschoteld. Vooral de rampspoed in de stad San Francisco werd schitterend en indrukwekkend in beeld gebracht. Het verhaal omtrent SAR-helikopterpiloot Ray (wel verdienstelijk gespeeld door spierbundel Dwayne Johnson) en zijn familie perikelen/problemen (o.a. over zijn vrouw Emma, gespeeld door Carla Gugino, die eigenlijk wil scheiden van hem en een relatie heeft met een vermogend persoon Daniel Riddick, gespeeld door Ioan Gruffudd, die een typische cliché rol neerzet van lafaard die alleen aan zijn eigen hachje denkt) was wel tenenkromend slecht en clichématig en hetzelfde geldt voor het gedoe om dochter Blake (gespeeld door de rondborstige Alexandra Daddario, waarbij de "DD" in haar achternaam enigszins letterlijk van toepassing is op haar ) . Maar goed dit soort cliché onzin hoort nu eenmaal bij dit soort spectaculaire rampenfilms, zoals ook is gedaan bij de rampenfilm "2012 (2009)". Er zit verder ook nog een verhaal in over aardbeving expert Lawrence die gespeeld werd door Paul Giamatti en ook krijgen we nog heel eventjes zangeres Kylie Minogue te zien in de rol van Susan Riddick (de ex-vrouw van Daniel Riddick).

Het tempo in het verhaal is behoorlijk hoog en omdat er enorm veel rampspoed (behalve de allesverwoestende aardbeving ook nog een enorme tsunami) gebeurt kijkt de film zich lekker weg van de eerste tot de laatste minuut. Door deze rampspoed zit er ook veel actie in het verhaal en dat is natuurlijk acteur Dwayne Johnson op het lijf geschreven. Ik zie hem overigens graag spelen in films. Het einde vond ik overigens vreselijk (zo redt Ray het leven van zijn dochter Blake terwijl hij vroeger zijn andere dochter niet heeft kunnen redden) en ook de laatste typische Amerikaanse patriottisch minuut waarbij twee overvliegende helikopters door de wind een Amerikaanse vlag doen ontrollen die opgerold was. Toen de vlag zichtbaar in beeld was, werd er ook nog gezegd "Nu gaan we herbouwen"

Gewoon een lekkere spectaculaire typische Amerikaanse rampenfilm, waarbij je het cliché familieverhaal op de koop moet toe nemen.

had er toch meer van verwacht