San Andreas (2015)

Het verhaal trok natuurlijk op niks en dat liefdesgedoe kon mij ook voor geen meter boeien, maar wat een spektakelfilm! De ene ramp volgt de andere op, maar gelukkig beschikt The Rock over alle benodigde skills om het gevaar keer op keer af te wenden. Adembenemende shots, prachtige cgi en voldoende actie zorgen voor de rest.

Wat een ramp deze film! Verhalen als deze kan ik inmiddels wel dromen nu, en hoe vaker ik dit soort rotzooi zie hoe meer het me gaat tegenstaan. Alle clichès passeren de revue, het verhaal zit vol onwaarschijnlijkheden en de stereotype personages zijn allesbehalve interessant. Het enige positieve aan deze film zijn de special fx, die zien er nog aardig uit, maar alleen leuke special fx maken het nog geen goede film. Het lijkt tegenwoordig wel of dat het enige belangrijke is in dit soort films, als er maar flink wat actie en mooie effecten in zitten dan zal het wel goed zijn. Dat de rest een bij elkaar geraapt zooitje is doet er blijkbaar niet toe! Verschrikkelijke dertien in een dozijn rampenfilm waarin geen greintje originaliteit te bespeuren valt. Bah! 2 sterren voor de special fx.

Een rampenfilm die er grafisch goed uitziet en verder niets voorstelt.

De film start aardig met de introductie van een aantal personages. Paar interessante karakters. Best aardig om deze personages in een paar leuke plotlijntjes te volgen.

Helaas wordt aan verdere plotontwikkeling niet gedaan en de in beginsel beloftevolle plotlijntjes verdwijnen in een overvloedige zee van "spannende" actiescenes. Toch wel jammer.

Het acteerwerk dat tussen alle actie door plaatsvindt, is overigens van een bedroevend niveau. Het ontwikkelen van gevoelens van medeleven is dan ook bijna onmogelijk.

Murw gebeukt na de zoveelste levensbedreigende situatie, constateerde ik dat mijn emotionele betrokkenheid was gedaald naar het absolute nulpunt. Toen aan het eind de Amerikaanse vlag ook nog patriottisch ging wapperen, zakte ik er zelfs onder.

Vermakelijke rampenfilm met wel een heel voorspelbaar verloop en net iets te clichematige personages. De special effects zagen er soms leuk uit maar duidelijk herkenbaar uit computer gerold.

Ik heb betere effecten gezien en werd hier niet door overdonderd.

Maar verder niets te klagen over deze "San Andreas".

Je kijkt de film vanwege de ramp momenten en die krijg je dan ook ruimschoots voorgeschoteld.

Er is nog wat familiedrama en een ultieme held die elke hachelijke situatie met vlag en wimpel overwint.

En wie kan je dan beter hebben dan spierbundel en knuffelbeer "The Rock".

3.5*

It's been a long time since I got you to second base!

Ik hou van rampenfilms. De gigantische impact, de angst, de verwoestingen. Het is soms zo boeiend gemaakt dat het echt wel indruk maakt. Jammer genoeg zitten er wel vaak scriptschrijvers bij dit soort films die het nodig vinden om er een familieplotje bij te stoppen waardoor de film weer erg clichématig, voorspelbaar en zoetsappig wordt. En ja hoor....ook bij San Andreas hebben ze dit niet weten te voorkomen.

Waarom toch weer? Waarom is het perspectief in dit soort films toch altijd vanuit het familieoogpunt? Het is me dan ook niet gelukt om mee te leven met The Rock en zijn gezinnetje. Erg oninteressant om deze kartonnen personages te volgen. Het eindigt ook allemaal precies zoals je het verwachtte. Blergh.

Gelukkig kijk je dit soort films vooral voor de grootschalige rampen en op dat vlak is San Andreas redelijk geslaagd, al maakten de rampen tot aan de vrij indrukwekkende vloedgolf geen hele grote indruk. Instortende flatgebouwen, scheuren in wegen...allemaal al vaker gezien en het is hier ook niet zo heel spectaculair in beeld gebracht. Gelukkig maakt het vloedgolf gedeelte wel een hoop goed. Erg indrukwekkend om dat schip er overheen te zien gaan.

Alles bij elkaar vind ik San Andreas niet zo heel erg geslaagd. De film blinkt nergens in uit en er zijn in het genre wel betere rampenfilms te vinden. Wel was het gewoon een redelijk hersenloos tussendoortje.

2,5*

PS: Die opzichtige Amerikaanse vlag op het einde. Please

2 sterren voor Alexandra Daddario

Redelijke rampenfilm. Uiteraard zit het vol met cliches, is het voorspelbaar en totaal ongeloofwaardig. Sta je daar niet te veel bij stil, dan wordt je verder prima vermaakt. Het tempo is lekker en al snel komt meneer de aardbeving in actie. De special effects zijn wisselend, soms fraai, maar soms is duidelijk het werk van de computer te zien. Uiteraard sluit de film op typerende en "memorabele" wijze af met de Amerikaanse vlag en een passende one-liner van Johnson. 3.0

Weinig aan bovenstaande toe te voegen. Ik heb me tegen alle verwachtingen in best vermaakt. Al was dat laatste met dat now we rebuild (die kon ik gewoon letterlijk voorspellen) en daarna de vlag echt een teiltjestrekker.

Maar een 3* van mij voor een film als dit, das best aardig. Ik was er een beetje voor in de stemming, een poepfilmpje, dat scheelt.

Hoeveel cliches kunnen er in 1 film zitten?

Echt heel veel blijkbaar, en allemaal scenes die we al 100x gezien hebben... Heel voorspelbaar allemaal.. Probeerde mooie effecten te maken, maar alles heb je al vele malen eerder gezien en dan word het nog geeneens goed gedaan.

Acteerwerk was ook onder de maat, 2 ster

De film staat als een huis wanneer je het hebt over bombarie en special effects. Het verhaal an sich barst van de plotgaten en diverse subplots zijn vrij overbodig en voegen niets toe aan het geheel. Toch wist het op een bepaalde manier best te vermaken en om die reden toch drie sterren.

Vermakelijke en cliche film. Hele goede, maar ook bizar slechte animaties. Ik irriteerde me aan sommige onbegrijpbare keuzes van Dwayne in zijn rol.

2*

Aangename vermakelijke rampenfilm niks meer en niks minder.

Slechte rampenfilm. Oninteressant, saai acteerwerk, zit vol met cliches... Kortom, saai vergeleken met 2012, Deep Impact, The Day After Tomorrow, etc.

Een rampenfilm voor mensen die nog nooit een rampenfilm hebben gezien. Ik dacht dat de film 2012 wel zo'n beetje de overtreffende trap binnen het genre was, maar je hebt altijd producenten in Hollywood die menen het wiel opnieuw uit te moeten vinden. Prima, maar zorg dan wel voor een degelijk script en leuke personages, zaken die deze film duidelijk ontbeert. Sporadisch zijn de special effects indrukwekkend, maar over de hele linie genomen overtuigt de film niet op visueel vlak. En tja, met een dermate uitgekauwd en sentimenteel script kan het natuurlijk al helemaal niets meer worden. Geen ramp van een film, maar wel pure middelmaat.

Zo cheesy en over-the-top durft zelfs Emmerich niet aan. Eigenlijk een vreselijke film die voor de filmfanaat toch nog best leuk kan zijn als afstreeplijstje van filmclichés. Op de één of andere manier heb ik me er toch mee vermaakt. 'Now let's rebuilt!!!'

De zelfde mening als eerder genoemd : nl. Aangename vermakelijke rampenfilm niks meer en niks minder.

de film is vermakelijk meer ook niet en maar verwacht geen goed verhaal.

heel voorspelbaar verloop en te clichematige personages

13 in een dozijn film. Verhaal was te voorspelbaar. Desondanks 2 sterren voor de special effects.

Wat een verschrikkelijke film dat is nog netjes uitgedrukt. De beelden waren niet slecht maar het verhaal. Zo zijn er meer, en Johnson blijf toch een matige acteur.Alles ging goed pfff.

Rampenfilm die een voldoende scoort. Meer kan ik er eigenlijk niet over zeggen.

Topfilm 5 sterren

Ok dan!

p.s. Ik zie dat The Godfather II (0,5 ster) straks uitgezonden wordt. Geef 'm nog een kans joh.

Het ik die een halve ster gegeven? Tyfus ik weet niet waar ik met mijn drugs kop gezeten heb toen ik dat deed ff aanpassen

Hoe komen ze er in Hollywood bij om weer hetzelfde script in een ander jasje te verfilmen. Niet meer dan excuus als special effects show off

Now, we rebuild!

Vrij slechte film dit. Script is op te huilen, karakters van meer karton dan een kartonnen doos en met effecten die eigenlijk nu al verouderd zijn. Vooral dat laatste was opvallend. Ken het wereldje niet goed van CGI, maar ik denk dat Marvel een beter team heeft gevonden. Hier viel het ernstig op dat de personen op een green screen set stonden. Giamatti bijvoorbeeld bij de hoover dam was erg lelijk.

Ik miste ook een vette vinger. Hier neemt iedereen zich zo serieus. Dan doet Daddario haar shirt uit om een wond om te binden en even later komt er dan ook water, maar geef die dame dan een mooi wit shirt! Gemiste kans. Zoals er wel meer gemiste kansen waren om hier toch minimaal een sleazefest van te maken.

2 sterren.

Niet al te beste rampenfilm. De geweldige effecten redden de film, maar een voldoende zit er niet in. Het verhaal is flinterdun. Het acteren is om te huilen. Walgelijke kleffe momenten in de film met een poging om je topt tranen te roeren.

Met die Dwayne Johnson in een hoofdrol, ben je als kijker op voorhand natuurlijk wél gewaarschuwd: dit gaat potsierlijk worden.

“The Earth will literally crack and you will feel it on the East Coast.”

Welke verwachtingen heb je als je naar een rampenfilm zoals “San Andreas” gaat kijken ? Vanzelfsprekend kijk je uit naar hoe een metropool zoals San Francisco herleidt wordt tot een immense puinhoop bezaaid met brokstukken en verwrongen staal. Immense wolkenkrabbers die als kaartenhuisjes instorten en domino-gewijs elkaar omstoten met luid geraas en gedonder onder begeleiding van bombastische, aanzwellende en dreigende muziek. Mensenmenigtes die in paniek wegvluchten. Ze worden verpulverd en geplet, van gebouwen en bruggen geslingerd en het aantal slachtoffers stijgt gestaag. En dit alles perfect, haarscherp en digitaal in beeld gebracht. En liefst in 3D zodanig dat je het gevoel krijgt dat het precies allemaal voor je neerdondert. Dat zit vervat in deze Hollywood-rampenfilm-versie en ziet er allemaal indrukwekkend uit. Maar het verhaal dat rond dit rampscenario werd gebreid en waarin het persoonlijke en emotionele werd verwerkt, is echt wel bij de haren getrokken en clichématig voorgesteld. Kort samengevat kan je stellen dat het rampgedeelte al ooit eens werd vertoond in andere (oudere en daarmee ook gedateerde) films. En het tragische, emotionele gedeelte is ook al eens als onderwerp aan bod gekomen in andere speelfilms, alleen stukken beter.

Het hele verhaal speelt zich af op de San Andreasbreuk (waarbij de logische filmtitel ook weer is verklaard) en zet de helikopterpiloot aka reddingswerker Ray (Dwayne Johnson) van meet af aan op de voorgrond. Een zenuwslopende reddingsactie aan het begin van de film laat direct zien waartoe deze imposante spierbundel toe in staat is. Hij heeft al onnoemelijk veel mensen gered uit zo’n hachelijke situatie. Zijn huwelijk kon hij echter niet redden en de breuk (Hoe verzin ik het) tussen hem en zijn vrouw is onafwendbaar. Als het geplande uitje met zijn dochter Blake (Alexandra Daddario) niet doorgaat omdat de Hoover Dam met de grond gelijk werd gemaakt door een fikse aardbeving (trouwens puik in beeld gebracht), kan ze wel eventjes meevliegen met Daniel Riddick’s (Ioan Gruffudd), de steenrijke nieuwe vriend van haar moeder Emma (Carla Gugino), privéjet. Natuurlijk gaat dit reisje richting San Francisco. Toevallig “the place not to be” omdat daar een concentratie van aardbevingen gaat plaatsvinden, met alle desastreuze gevolgen van dien.

Hoe het Amerikaanse landschap herschapen wordt door de aaneenrijging van zware aardbevingen, is het betere gedeelte van deze film. Het zijn soms aangrijpende, apocalyptische beelden die er gelikt uitzien. Het is adembenemend om het aardoppervlak van San Francisco te zien deinen als de oceaan. Maar spijtig genoeg is dat niet voldoende om van “San Andreas” een geslaagde film te maken. En alleen dat zou je alleen maar het gevoel geven dat je een voyeuristische ramptoerist voorstelt. Het nevenverhaal over onverwerkt verdriet, onbegrip en scheiding is zo voorspelbaar (tot nu toe de meest voorspelbare film die ik ooit heb gezien) en melig. Het was zo voorspelbaar dat mijn echtgenote en ik spontaan vervielen in een “voorspel-de-volgende-gebeurtenis” en “voorspel-het-volgende-citaat” spel. Eerlijkheidshalve moet ik vermelden dat mijn echtgenote dit met verve heeft gewonnen.

De personages zijn niet meer dan stereotiepe figuren. Dwayne Johnson vond ik eigenlijk niet eens zo slecht. Deze rol was hem als het ware op het (gespierde) lijf geschreven. Hij ziet er dan ook uit alsof hij zelf een aardbeving zou kunnen veroorzaken. Dat de ruwe bolster aan de finish nog verandert in een zacht eitje, was dan wel niet passend (maar wel voorspelbaar). Gugino speelt de verontwaardigde en ontgoochelde bijna-ex die (hoe kan het anders) onmiddellijk een multimiljonair opscharrelt, alhoewel haar houding soms verraadt dat ze dit eigenlijk niet echt wenst. Voor de rest is het doorgaans hulpeloosheid en verslagenheid wat ze uitstraalt. Daddario is een bloedmooie actrice met doordringende Tsunami-blauwe ogen en een cupmaat waar je niet langs kan kijken. Maar dat was dan ook het enige waarvoor deze MacGyver-achtige tiener werd geselecteerd. Ze werd bijgestaan (maar meestal moest zij bijstand verlenen) door twee jongens uit Engeland, Ben en Ollie. Dat Ben en Blake gevoelens voor elkaar zouden hebben tegen het einde aan, zag ik al van mijlenver aankomen. Ollie (Art Parkinson) was voor mij de meest geslaagde vertolking. Een bijdehands, ongegeneerd ventje dat soms grappig uit de hoek kwam. De rest van de cast was alleen maar noodzakelijk voor het verhaal. De grappigste ( en kortste) vertolking was die door Kylie Minogue. Een tactloze bitch die uiteindelijk krijgt wat ze verdient.

“San Andreas” is een hersenloze spektakelfilm waarbij sommige zaken wetenschappelijk incorrect zijn of onlogisch in elkaar steken. Ik wist onder andere niet dat je onder water met je mond open kunt ronddrijven zonder te verdrinken en ik ben ervan overtuigd dat deze film het record “reanimatie-na-onnoemelijk-veel-tijd-zonder-hersenbeschadiging-door-zuurstofgebrek” op zijn sokken heeft gebroken. Het rampgedeelte zag er verdomd goed uit en soms leek het wel alsof je de schokken kon voelen door het schuddende beeld. Het sentimentele verhaal deed je eerder schudden van het lachen. En wanneer gaan ze de idiote, clichématige dialogen en fragmenten nu eens vervangen door originele ideeën ? Toen Johnson “Now, we rebuild” scandeerde en die Amerikaanse vlag weer gehesen werd , moest ik weeral zuchten en stiekem had ik gehoopt dat de schaal van Richter was blijven stilstaan op 15.
Uiteindelijk is deze film op bepaald vlak een kleine ramp op zichzelf.

2*

Draak van een film en is eerder lachwekkend wat voor onzin erin voorkomt. Verder een waardeloos verhaal met al dat klef gedoe.

Alleen voor de special effects geef ik twee sterren, die andere anderhalf voor de rest.

Ik geef mijn buurman hierboven helemaal gelijk met zijn laatste zin.