The Hateful Eight (2015)

leuke dialogen zaten er nou júist wel in, als je het mij vraagt

Last van humor?

Zeker niet de geweldige film waarop ik gehoopt had,daarvoor is the Hateful eight ruim (zeker met dit script) een uur te lang en kent te veel oninteressante en soms zelf saaie randzaken.Waar het niet aan gelegen heeft zijn de acteerprestaties,stuk voor stuk geweldige karakters (vooral Russel,Leigh en Jackson) die ook nog sterk neergezet worden.Het begin was ook goed,het desolate landschap van Wyoming zorgt voor een uitstekende sfeertekening.Daarna,als ze op de pleisterplaats arriveren begint het echter mis te gaan,slappe regie en veel te langdradig.Gelukkig krabbelt de film tegen het einde weer wat op (al werd dit ook weer onnodig lang gerekt) met enkele,zowel spijkerharde als fantastische scenes.Daarmee wordt the Hateful eight uiteindelijk net gered (al is 3,5 wat aan de hoge kant,maar goed) maar feit blijft dat dit één van de mindere Tarantino's is.

Welke dan?

Wat weet meneer Tarantino wederom het beste in acteurs los te maken! En wat ben ik onder de indruk van Walton Goggins ?

Geen idee hoe je kan weten dat er weinig geweld in zit. Bijna al zijn films zijn gevuld met extreem geweld. Daarnaast kijk ik deze film omdat ik de nieuwe Tarantino wilde zien, niet omdat de film nou heel erg goed leek in mijn ogen. Maar je kan je natuurlijk altijd vergissen, trailers zeggen ook niet alles. Overigens niks mis met een Tarantino vol dialoog, zie Kill Bill 2. Vind ik echt een zeer goede film.

En Samuel L. laat ook weer zien een klasbak te zijn!

Love the "Lincoln letter"

was ironisch bedoeld )

Typische Quentin Tarantino film. Hetzelfde lettertype, de juiste muziek keuzes, de over-the-top scene's en lange dialogen. Liefhebber; dus een heerlijk avondje gehad.

Hateful 8 is er één voor de Tarantino-liefhebber. Gebrandmerkt door zijn stijl, zijn karakters, zijn dialogen, zijn geweld. Waar zijn vorige 7 films elk in meer of mindere mate een uitbreiding van zijn oevre brachten, is H8 vooral spielerei. Tarantino mag zich vermaken met 70 mm ultrapanavision; haalt zijn oude en vertrouwde renpaarden (Jackson, Madsen, Roth) van stal, krijgt carte blanche in het ongeremd produceren van bijna 3 uur als van ouds grotendeels irrelevante dialoog, en mag wederom excelleren in een geweldsexplosie. Misschien niet bijster origineel t.o.v. zijn eerdere werk, misschien te losgezongen van een serieus objectief edit-proces, maar een stuk karakteristieker voor een QT dan dat vehikel van een Django.

4*

Zeker weer een goede film van Tarantino. Sfeer in de film is zeer goed. Het 70mm ultrapanavision waar de film is mee opgenomen ziet er zeer goed uit. De muziek van de meester Ennio morricone is ook weer geweldig en dit blijkt al vanaf de intro. Het eerste half uur van de film was interessant en boeide mij maar het uur daarna vol met dialogen ook was ook wel goed maar niet constant boeiend vond ik Tarantino geeft betere dialogen gebracht in eerdere films vond ik. Daarna word het ronduit geweldig. Het geweld, de humor en hoe het verhaal zich ontvouwd is weer heerlijk alla QT met het gewoonlijke liters fake bloed dat gevloeid word. Acteerprestaties zijn top en geweldig om naar te kijken vooral Jackson en Goggins vond ik geniaal spelen in deze. Al bij al zeer goede film die sterk begint, daarna iets minder word, en dan weer eindigt met een knaller. niet zijn beste maar toch weer genieten. Krijgt van mij een dikke 8/10

Man man man, wat heb ik hier zin in zeg.

Maar weinig uitjes naar de bioscoop waar ik net zo van geniet als bij een nieuwe Tarantino.

De meningen zijn hier nogal verdeeld maar dat maakt me eigenlijk alleen maar meer nieuwsgierig! Hoop op een heerlijke avond morgen.

De gemiddelde score krabbelt gestaag omhoog was al bang dat deze Tarantino wel eens tegen kon vallen . Een western is natuurlijk ook niet voor iedereen weggelegd , hoor ook dat de film traag is dat die langzaam op gang komt , ik als liefhebber van dit genre kan dat juist alleen maar waarderen ,goede hoop dat deze flik me gaat bevallen !!

Ben ook een liefhebber van Sergio Leone de meeste van zijn films zijn van ongekende klasse .

Trouwens vond ik Django wel een beetje tegen vallen maar de Bastards naar elke kijkbeurt beter worden .

Het is een behoorlijke zit en de film moet het vooral hebben van de absurde dialogen.

Vaak grofgebekt. Voor de grap maar eens af turfen hoeveel het woord "nikker wordt geroepen

En natuurlijk ontbreken de brute geweldadige ( vooral bloedige) scenes niet.

3.5*

Wat mij het meeste is bijgebleven, los van die sneeuwscene met Samuel L. Jackson , is de openingscene met die fantastische onheilspellende soundtrack van Ennio Morricone.

Die man is een genie !

Dat is ook wel zo Ajax&Litmanen1 (mooie naam trouwens, die glorieuze tijd).

Ik kijk ook allerlei films, matig tot sterke en uit verschillende gerne's. Beetje afwisseling is goed, anders wordt het ook saai en zou je de verschillen niet meer kunnen zien. Er zijn er ook genoeg die me gewoon niet interesseren, maar je kan je ook wel eens vergissen natuurlijk.

Maar vind Tarantino wel constant met zijn films. Volgens mij heb ik er niet één onder de 3,5*, vind ze alle fantastisch, zelfs bij Death Proof die ik laatst weer zag, de gehele film een big smile op m'n gezicht..

Zijn films worden ook beter als je ze meermalen gezien hebt, omdat je dan ook op andere factoren gaat letten.

Noem mij dan maar gerust een liefhebber en schaam me er niet voor.

Heb ondertussen de film, een paar fragmentjes gezien en beeldkwaliteit is goed. En nu ik ook de berichten van oa IH88 en John Milton lees maken mij nog nieuwsgieriger. Zal 'm in deze dagen wel zien heb d'r zin in.

Loop je dan de bios uit of "uitgezet" vraag ik me dan af, ik kijk eigenlijk nooit naar het stemgedrag van anderen maar ik werd nu ook getrickerd. Stars Wars een 0,5 is wel heel bijzonder, doe iets waar je plezier aan beleeft en kijk geen films meer.

Genoeg hierover, ik ga er vanavond heen en heb er veel zin.

Als groot Tarantino liefhebber kan dit gewoon niet tegenvallen maar we gaan het zien.

Ja Goggins is the highlight of the movie...

Even een mierenneuk vraagje: L. Jackson had het erover dat de uitbater van de haberdashery Mexicanen haatte (en daardoor wist 'ie dat ze haar iets hadden aangedaan), maar in de flashback is daar niets van terug te zien... Foutje? Hoe zit dit denken jullie?

Er wordt een bord weggehaald met daarop een aantal regels waaraan gasten zich moeten houden, waaronder een regel dat Mexicanen ongewenst zijn.

Ik snap wel wat je wilt zeggen. Er zitten ook zeker rake dialogen tussen, maar toch ben ik van mening dat hij de focus daar te veel op legt en dat dit ten koste gaat van het verhaal. Niet alle dialogen zijn smaakvol op deze manier. En S.L. Jackson, sorry...ik vind dat echt een koekenbakker. Zijn monotone stijl van acteren daar kan ik niet doorheen kijken. Dat is precies hetzelfde als bv. Brad Pitt. Ik zie in die personen alleen maar de persoon zelf en niet meer het karakter wat ze eigenlijk moeten portretteren. Maar ik snap dan wel weer dat QT kiest voor zo een acteur, omdat dit gewoon bij zijn stijl hoort en dan is 1 en 1 ook gewoon 2.

Als iemand je niet goed ligt kan dat de boel inderdaad behoorlijk bederven. Ik heb dat ook bij een aantal acteurs. Maar dat het ten koste gaat van meer traditionele verhaalontwikkeling, ja, daar kan ik wel inkomen. Ik had er alleen iets meer vrede mee. Maar ik vind het ook niet zijn beste hoor!

“One of them fellas is not what he says he is…”

Als liefhebber van de films van Tarantino is het altijd weer geweldig om in je bioscoopstoel plaats te nemen om te zien wat er nu weer is ontsproten uit het brein van de wandelende filmencyclopedie/Red Bull blikje(liefkozend). De man barst van de creativiteit en ideeën en met Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Kill Bill en (iets later) Inglourious Basterds heeft hij een grote invloed gehad op mijn liefde voor film. Gelukkig zit de The Hateful Eight weer bomvol met typische Tarantino elementen waardoor je vanaf het schitterende begin met de mooie muziek van Morricone met een glimlach in je stoel zit.

Spitsvondige en erg lange dialogen, nog langere monologen, excessief geweld, Veel gescheld, humor, kleurrijke personages, prachtige muziek en veel terugkerende acteurs waardoor je bijna bingo kan gaan spelen. Een film van Tarantino is zo betrouwbaar als een Zwitsers uurwerk en ook The Hateful Eight heeft weer al deze bovengenoemde ingrediënten. Wat anders is deze keer is de erg lange speelduur van 168 minuten en twee duidelijke settings. Het eerste gedeelte in de koets en het tweede gedeelte in een bar. Het gedeelte in de koets is een taai stuk maar Jackson, Leigh en Russell maken het voor de kijker wat prettiger om doorheen te komen. Het gedeelte in de bar is Tarantino op zijn best en hij heeft duidelijk zijn inspiratie gehaald uit de film The Thing en zijn eigen meesterwerkje Reservoir Dogs. Paranoia viert hoogtij en op een gegeven moment vertrouwd niemand elkaar nog. Het einde is een uitbarsting van geweld en wie zegt dat er geen memorabele scènes in de film zitten moet hebben zitten slapen wanneer Leigh met gebroken tanden en onder het bloed Goggins probeert te paaien om Jackson dood te schieten. 2016 heeft nu al een scene die ik niet snel meer zal vergeten. Als ik een minpunt moet noemen dan zijn het sommige personages die niet helemaal goed uit de verf komen. Jackson (wat een monoloog, wauw!), Leigh, Russell, Goggins (geweldig) en Roth (echt moeten lachen om de man) zijn weergaloos maar bijvoorbeeld Bichir, Madsen, Tatum, Dern en Parks kunnen niet echt hun stempel drukken en hun personages kleur geven. Visueel ziet het er allemaal wel prachtig uit met het winterse landschap als schitterend decor.

Door het erg trage eerste half uur en sommige niet goed uitgewerkte personages komt The Hateful Eight net niet in de buurt van klassiekers als Dogs, Pulp Fiction, Kill Bill en Basterds. Maar net zoals Django is een iets mindere Tarantino film nog steeds een filmbelevenis die gezien moet worden en steekt hij nog steeds met kop en schouders boven het merendeel van de films uit. Middelmaat, kleurloos en saaiheid komen in het woordenboek van Tarantino niet voor.

Een paar goeie rollen, een paar goeie scenes met een paar goeie dialogen, maar verder weer veel van hetzelfde.
Typisch Tarantino: Weer veel bloed en wreedheid, bijna allemaal hele nare mensen, veel ge-nigger en ge-bitch (wat door het excessief gebruik op de lachspieren zou moeten werken, wat niet lukt omdat we dat trucje inmiddels wel kennen). En dan heb ik het nog niet eens over de lengte van de film gehad...
Kortom, Tarantino doet hier een herhaling van zetten. Niet slecht gemaakt, maar ik ben er geloof ik wel klaar mee.

Ik denk dat mensen bang zijn om te stemmen wat ze denken omdat het een Quentin Tarantino film is.

Verder vond ik de film niet echt onderhoudend laat staan de nare karakters uit de film met pijn en moeite 2 sterren.