The Texas Chainsaw Massacre (2003)

Goed.

De film begint erg saai en cliché, maar slaat daarna om tot een zieke originele en beklemmende horrorfilm. De personages zijn vrij stereotiep en hun acties zijn nog vreemder. Maar wat deze film zo goed maakt zijn de achtervolgingen door Leatherface. Die gaven me een beklemmend gevoel en sleepten me echt mee in de film. Een mooie 3,5*.

Als remake voor mij een zo goed als kansloze onderneming. Daarvoor is het origineel te specifiek, dus probeer ik het daar maar zo veel mogelijk los van te zien. Het materiaal moet per slot van rekening nog een aardige hillbilly horror kunnen opleveren. Warm of koud word ik er uiteindelijk niet van. Daarvoor mist het een echte blikvanger en is het verder wat te gewoontjes.

Een plaagstootje, lauwe schrikeffectjes, tandjes plus nageltjes, eye candy en uiteraard de nodige gore om het gebrek aan spanning te camoufleren. Niet dat dat laatste er toe doet, maar totale gekte met een kettingzaag (of gekrijs) zit er ook niet in. En het had nog zo'n aardige locatie met het slachthuis. Onder de lakens lijkt het er even op, maar dat is het dan wel zo ongeveer.

Nispel heeft er wel wat dreiging in als hij het huis onder de loep neemt, Ermey mag zich een keertje uitleven, Leatherface is op een leuk momentje te betrappen en het ziet er ook allemaal wel smerig uit, maar een stoffig, groezelig seventies sfeertje, zoals bijvoorbeeld in The Devil's Rejects, haalt het dan weer niet. Al met al een redelijke, maar ook kleurloze melkkoe.

2 steren voor het verhaal en de acteer prestaties en een halve erbij omdat ik Jessica Biel in deze film toch wel tering lekker vind

Prima remake. Moet het helaas doen zonder het element waar het origineel in uitblonk en dat was die beklemmende 'southern' sfeer. Daar tegenover wordt dan wel gezet dat je hier zowel een scream queen hebt die een sportschool wel eens van binnen heeft gezien. Ook heb je bij deze remake gelukkig het gevoel dat een filmcrew heeft meegewerkt en niet dat je te maken hebt met footage van een student van de filmacademie.

Iets te veel focus op gore, nou net niet waar je het bij TCM het van moet hebben, en horror op zich imho. Wel zijn de scenes zo'n 30 jaar later veel beter gemaakt voor film en hebben ze meer impact. Zoals de scene met de liftster, al heeft de film sowieso wat scenes waar het origineel u tegen kan zeggen. Op sommige vlakken is het origineel beter, op andere vlakken deze. Die hicks zijn nog steeds vreselijk maar toch erg genoten.

De film wordt gehaat door de critici en in ieder geval klopt de kritiek dat het verhaal weinig origineel is: de seriemoordenaar Ed Gein heeft onder meer de inspiratie gegeven voor 'Psycho' (1960), 'The Texas Chainsaw Massacre' (1974) en 'The Silence of the Lambs' (1991) en critici vinden met name de remake van 'The Texas Chainsaw Massacre' uit 2003 erg slecht omdat het slechts een bloederige slasher-versie biedt van het verhaal. Maar toch vind ik de versie van 2003 erg goed: opnieuw is de film heel sfeervol, waardoor je de desbetreffende macabare wereld wordt ingezogen, en levert het 'gore'-element precies het gruwel-effect dat van de film zo'n klassieker maakte. Hoe slecht de film ook is (Roger Ebert schrijft: "A contemptible film: Vile, ugly and brutal"), zelfs de hater moet toegeven dat de film effectief is: "I can't imagine why anyone would want to make a movie like this, and yet it's well-made, well-acted, and all too effective."

The Texas Chainsaw Massacre Movie Review (1974) | Roger Ebert - rogerebert.com

Leuke film om naar te kijken .

er gebeurt veel en het zit goed in mekaar . Veel gore actie .

Niet alles was geslaagd , zoals het langdradige eindstuk.

Verder toppie, helemaal mijn ding. Creepy sfeer

4*

Uitstekende film die genoeg horror-ingrediënten in huis heeft, om er lekker op los te griezelen. Althans ik vond deze remake erg spannend, vooral toen ik hem voor het eerst in de bioscoop zag.

De openingsscène van de film, de zwart-wit beelden in het huis van de Hewitts, is sterk. Met name de 'stem' die verteld onder andere; The events of that day were to lead to one of the most bizarre crimes in the annals of American history. The Texas Chainsaw Massacre. Heerlijk, en pakkend tegelijk. Vervolgens zien een groep jongeren in hun busje door de VS rijden, met een goed (bijpassend) nummer 'Sweet Home Alabama' op de achtergrond. Het is afwachten wanneer het misgaat. Ik zal over het verhaal niet verder uitweiden, aangezien het vrij bekend is.

De film heeft genoeg te bieden, met name de sfeer vind ik top. De hele film lang hangt er een creepy sfeer. De schrikmomenten zijn dik in orde, de opbouwende spanning en natuurlijk Thomas 'Leatherface' Hewitt. Klassieke horrorpersonage, die met zijn kettingzaag werkelijk niks heel laat. De cast is prima. R. Lee Ermey (Sherrif Hoyt/Hewitt) acteert er lekker op los. Perfect gecast, aangezien hij de looks van een echte sherrif heeft. Dit was ook de (grote) doorbraak van Biel.

Al met al, is dit een vermakelijke, enge horrorfilm. This is the only known image of Thomas Hewitt, the man they call Leatherface. The case today still remains open.

"I'm sorry, but how often do girls blow their heads off in this shithole town?"

Half puntje erbij voor mij. Hoogstaand of origineel is het niet, maar ik vind het alsnog een zeer vermakelijke remake. De rechtstreekse vergelijking met het origineel maak ik niet, want dat is te lang geleden dat ik die zag. Tieners komen in afgelegen gebied waar krankzinnige familie ze af wil maken. En dat is een uitstekende gelegenheid om het topstrakke lijf van Jessica Biel te laten zien, moet regisseur Marcus Nispel hebben gedacht. Witte tanktop, strakke jeans en daarna zoveel mogelijk nat maken met sprinklers, valpartijtjes in water en wat voor excuus hij maar kon bedenken. En die camera als het even kan altijd op hetzelfde gericht. Zo'n film is het wel een beetje. Not that I'm complaining.

Bij vlagen spannend, en een beetje gorigheid, al wordt het nergens echt gruwelijk.

3,5*, naar boven afgerond

“I'm sorry, but how often do girls blow their heads off in this shithole town?”

Prima horrorfilm. Echt bloederig of eng wordt het niet, maar regisseur Nispel weet wel een ijzingwekkende sfeer te creëren met een aardige balans tussen zwartgallige humor en spanning. Vooral R. Lee Ermey schmiert erop los en Jessica Biel ziet er extra lekker uit in een witte tanktop en strakke jeans.

Nispel weet precies hoe hij Biel zo goed mogelijk in beeld moet brengen en uiteraard is er op laatst nog een sprinklerinstallatie. Mij hoor je niet klagen. Het begin en einde met de zwart-wit beelden is ook sterk gedaan. Deze Texas Chainsaw Massacre remake bevalt prima.

Officiële rating (Volgens mijn eigen model): 6,4/10

De beruchte Leatherface en zijn familie zijn terug in glorie. Een gewaagd project, maar voor alles moet een eerste poging zijn. Zijn zowaar geslaagde terugkeer zou later de terugkeer betekenen van andere iconische horrorpersonages.

Een huiveringwekkend en lichtelijk gestoord verhaal waar toch een reden achter zit. The Texas Chainsaw Massacre is in dat opzicht een mooie klassieker wat geliefd is bij het horrorfilm publiek. Het beangstigende eraan is dan ook dat het lichtelijk gebaseerd is op waargebeurde feiten omtrent een onopgelost zaak waar, in de horror branche, Amerika nou eenmaal om bekent staat. Na 29 jaar weet regisseur Marcus Nispel, onder toezicht van producer en regisseur Michael Bay, de familie Hewitt weer in een macaber daglicht te stellen.

Wat opvallend en tevens een van de meest ergerende dingen is, is dat er bij slasher horrorfilms meer wordt gefocust op het karakter en achtergrond van de killer dan van de personages. Ook bij deze film is dat ergerend, hoewel de acteurs zo overtuigend spelen in de ze film dat het eigenlijk weinig zou toevoegen. Het karakter van de familie Hewitt is dan weer wat te mysterieus gelaten. Er wordt niet echt tijd besteed aan de kennismaking met de leden van het gezin Hewitt. Over Leatherface wordt wel gezegd dat hij een huidaandoening heeft, wat zijn masker van menselijk vel verklaard. Verder hadden ze wel wat verder in mogen gaan op de familie en hun drijfveren. Het geheimzinnige kreeg de overhand. Het acteerwerk, wat in een remake nooit helemaal de bom is, kwam hoog en overtuigde. De choreografie van de achtervolgingen was wat standaard, maar interessant en boeiend. Het opvallende in deze film was het feit dat er in het begin beelden worden getoond van het onderzoek over de slachting in het huis, wat eigenlijk een enorme spoiler is voor de gehele film. Je weet dus dat er mensen zullen sterven, maar wie is de vraag. Voor het publiek zou de vraag, Hoe?, eerder naar voren springen. De dialoog was op zich niet het sterkste punt. Samen met de karakter ontwikkeling was het een van de slechtste punten aan de film. Je kent de karakters niet, maar voelt je toch genoeg emotioneel verbonden omdat ze zich in een situatie bevinden, zo macaber en gruwelijk dat je ze niet wilt zien sterven. Een mooi punt aan deze remake. De gore doet plichtsmatig zijn werk, hoewel de kills vrij origineel overkomen, ofwel de gebruikte manier. De muziek past bij de film en het geeft de juiste toon aan de juiste momenten. De score, gecomponeerd door Steve Jablonski, geeft een nieuwe iconische Main-Theme aan een klassiek karakter.

Waar goeie dingen over mogen worden gezegd is het gevoel wat deze film afgeeft. Het sinistere, macabere, smerige, duistere plattelandstoon die netjes centraal staat. Het geeft je een gevoel waarna je bij zicht op de woonomstandigheden van de familie Hewitt snel een dankgebedje opzegt voor je eigen schone omstandigheden. Het geeft de juiste toon aan voor een afgelegen killer en zijn familie.

Verbaasd door een van de eerst gemaakte horror remakes. Een film die net genoeg weet te neer te zetten om nooit vergeten te hoeven worden. Gewaagd, maar succesvol genoeg. Een lust voor het oog van de slasher fans in de wereld.

Recensie door: Wouter van de Sanden [AKA Kleintje 2]

Film gezien op: 18/10/2019

Recensie geschreven op: 18/10/2019

Leuk.

En gelijk blijkt het debuut van Nispel zijn beste film te zijn. Ik moet er nog 2 van hem zien, maar als die beter zijn dan deze film eet ik mijn schoenen op. Dit debuut van de klassieker uit 1974 is erg opgepoetst en verhoogt de hoeveelheid bruutheid en smerigheid.

Tevens ligt het tempo een stuk hoger, maar dat is niet perse in zijn voordeel. Door de wat vlugge vertelling is er namelijk geen ruimte om de smerige, enge sfeer van het origineel tot zijn recht te laten komen. Het is nu vooral een vermakelijke vertelling geworden, maar van sfeer proef je maar weinig.

Acteerwerk is niet heel bijzonder, maar er lopen een aantal bekende acteurs en actrices in rond die opvallen. Biel staat er vooral voor de looks, maar doet het daarnaast best prima. Ook de andere tieners doen het niet slecht, maar op z'n beurt ook weer niet heel goed. Ermey was dan de winnaar, maar kreeg een rol waarmee zeker hij wel wat aan kan vangen.

De visuele look van de film is erg gaaf. Een gemene en genadeloze sfeer heerst en de locaties zijn sfeervol ingericht. De inrichting van het huis zelf is ook lekker bruut. Camerawerk had soms wat intenser gemogen, maar er wordt genoeg vaart gecreëerd om de kijker geboeid te houden zonder onderweg stoorzenders te vormen.

De film is tamelijk bruut, al worden de echt heftige stukken buiten beeld gelaten. Toch is het voor een Amerikaanse film best grof en ontstijgt de originele versie met gemak. Een aantal pijnlijke situaties en spannende sequenties verhogen het plezier-gehalte ook. Met enkel 98 minuten op de klok is het feest vervolgens compleet.

Een verhaal is er niet echt, de film moet het vooral hebben van de uitwerking. Ik vond Leatherface echter nogal een kluns. Volgens mij liet hij zijn kettingzaag wel 10x vallen. Dat haalt wel wat charme van hem weg, maar zijn look is best geslaagd. Het wil alleen niet echt spannend worden.

Een film die het van grofheid en vermaak moet hebben. Heel spannend zal je het hier niet treffen. Wel is dit een erg aardige remake die momenteel op dezelfde score staat als het origineel. Toch verkies ik het origineel boven deze, omdat die de bruutheid en spanningen meer van binnenuit kon halen. Deze film is vooral vermakelijk en grof, maar kent niets van die nare sfeer uit het origineel.

Prima horror film. Goed vies, gore en vuil. De clichés druipen eraf, maar het is toch heerlijke pulp. Lekker spannend allemaal. Ik had de film al ooit in de bioscoop gezien, nu voor 0,50 euro cent in een kringloop winkel. Nou, zeker nog steeds een zeer sterke horror film in zijn soort. Beter dan het origineel, die vond ik maar wat saai.

Dat het een remake is van de originele Texas Chainsaw Massacre uit 1974 is al snel duidelijk. De details zijn wel anders en de film is minder vervelend. Ik vond de Leatherface familie hier geloofwaardiger dan die marginale pummels uit het origineel. Ook gewoon betere acteurs in het algemeen met Biel en R. Lee Ermey. Die laatste is natuurlijk vooral bekend van Full Metal Jacket. Ik begrijp zeker dat Jessica Biel hiermee is doorgebroken. Goed gedaan, zij maakt de film. Dat had het origineel ook niet, daar waren alle personages achterlijk. Dat viel hier ook niet zo op. Hier en daar kon hun keuze misschien beter maar al bij al beduidend geloofwaardiger dan in het origineel. Meestal zijn remakes niet beter maar deze is dat wel (sorry voor de fans van het origineel). Niet dat ik snel fan zal worden van deze reeks, tijd om er even iets anders doorheen te gooien en dan ga ik weer verder met de volgende delen.

Vandaag voor het eerst begonnen aan de Texas chainsaw films en te beginnen met dit 1e deel (als dit tenminste het 1e deel is) maar ben hier mee begonnen.
Vond het wel een vermakelijke en spannende film, Ik kon al wel nagaan dat de sheriff en de andere mensen in het dorpje er allemaal bij hoorden , hij werd nergens echt gore of heel veel bloed (wat voor mij ook niet hoeft) dus dat is zeker een pluspunt, er gebeurde van alles en werd ook steeds spannender.
Toch snapte ik het eind niet helemaal Heeft het laatste meisje het overleeft? Heeft Leatherface het overleeft (wel zijn arm eraf) ? De film had niet echt een einde leek het.

Maar ik ga binnenkort het 2e deel bekijken: ''the beginning'' uit 2006 en misschien dat het daar weer verder gaat, we zullen zien!

...there is nothing wrong with us!

Verder met de kettingzaag reeks in Texas met dit deel uit 2003 op de standaard zaterdagavond griezelavond. Zien deed ik dit deel al eens maar behalve de archiefbeelden wist ik er weinig meer van, en oja, er was nog een dingetje dat ik onthoud had, Jessica Biel in haar nauwsluitende jeans.

Sterk begint ook deze Texas chainsaw massacre weer niet. Het is het gebruikelijke verhaal van voorbijgangers die in de ellende belanden, en net als de '74 versie is er weer sprake van een stel niet zulke slimme mensen en nog meer hysterisch gedoe. De vraag met met oppikken van de blondine is wel even of dit soms Sally moet voorstellen maar ik geloof uiteindelijk dat dit niet het geval is. Het vervolg is maar al te bekend met de nodige 'do's en don't's' en nog meer rare en buitenissige karakters.

En ach, ergens zo bij de aankomst rond de Hewit Residence wint de film een beetje aan charme, en valt vooral de gevoerde belichting en kleurenfilters op. Leuke verrassing uiteraard Lee Eremy, Mike Vogel niet echt herkenbaar met Under the Doom in gedachten, valt Terrence Evans op als de viespeuk in rolstoel net als de rare moeder en dochter in de trailer, het is apart volk om het zomaar te zeggen. Van veel moorden komt het weer niet echt want Leatherface staat als vaker meer met de zaag in het luchtledige te zwaaien dan dat er echt wat gebeurt, maar ach, Jessica Bil...euh...Biel als leading lady, met veel shots waar haar uitmuntende figuur goed in uitkomt, maakt veel goed.

Super is dit allemaal verre van, maar als stuk griezel vermaak zo op de late vond voldoet het nog best wel. Om als laatste nog even die archiefbeelden aan te halen met onderschrift dat dit de enige echte beelden zijn van Leatherface. Het zet me toch aan het denken dat hier heel veel meer ingezeten had...

Erg sterke film. Mijn eerste chainsaw film maar ik ben echt aangenaam verrast. Wat een dijk van een film. De suspense wordt langzaam opgebouwd in een vies stadje met een hoog zweet gehalte. Daarna komt er een partij gore om de hoek en de spanning is soms niet te snijden. De acteurs doen het allemaal erg goed, en Biel is een genot om naar te kijken. Echt een topper.

MInder goed dan het origineel. Wel genoeg smerigheid, maar toch minder aangrijpend en griezelig. Langs de andere kant zijn de victims van de familie betere acteurs, vooral die dikkerd uit het originele deel werkte danig op mijn zenuwen! Leatherface is hier gewoon helemaal anders qua persoonlijkheid en hij lijkt meer op de onverwoestbare, generieke monsterkiller die we in zoveel slasher horrorfilms al zagen. Het enige wat er nog aan mankeert, is een film over de oorsprong en achtergrond van het monster; gaap dat hebben we al zo vaak gezien! Maar een groot pluspunt van dit deel is dan weer Jessica Biel, wat een lekker ding zeg!

"I'm sorry, but how often do girls blow their heads off in this shithole town?"

Lekkere re-make hoor, die helaas niet het niveau van het origineel wist aan te tikken. Maar Nispel doet het op zijn eigen manier, en duidelijk dat hij een fan van deze films is. Ik zou haast willen zeggen hoe Zombie zijn kijk op de Halloween films had, zo doet Nispel het bij deze film. Hij maakt het allemaal erg duister, misschien wel passend bij 'Leatherface', één van de meest iconische en beste horror personages die we kennen.

Qua acteerwerk erg leuk inderdaad, Jessica Biel deed het heel prachtig, en was een genot om naar te kijken. Sowieso de hele setting in deze film is heel goed, kent aardig wat gore, maar het duurde wel een tijdje voordat de film een beetje op gang kwam, waardoor het soms nogal rommelig over kwam. Ik had meer van Leatherface willen zien persoonlijk, die bleef wat mij betreft nogal uit.

Voor de rest prima. De film doet wat hij moet doen, en dat is niks meer en niks minder. Vooral een erg verfrissende blik op het concept van Leatherface, een stuk grimmiger en misschien ook wel een tikkeltje spannender, al is het ook gewoon een horrorfilm zoals we die kennen, en treedt de film nauwelijks buiten de lijntjes.

Na jaren weer herzien op de nieuwe 4K uitgave van Arrow met Dolby Vision. Visueel een gigantische upgrade over de oude stoffige dvd die ik nog had liggen. De scenes in het bos als de zonnestralen door de bomen dalen zijn echt schitterend.

Aardige remake waar de classic in een modern jasje werd gestoken. Een redelijk trouwe invulling van het oude verhaal waar de vieze 70’s sfeer haast weer voelbaar is. Het tempo ligt wat hoger, maar de film duurt daarentegen ook wat langer dan het origineel. Qua cast springen Jessica Biel en de R. Lee Ermey er het meest uit. Biel zet een goede hoofdrol neer en mag er zeker wezen in haar strakke jeans. Ermey vertolkt de gemene “sheriff” Hoyt en doet dit geweldig. Het kleinzoontje Jedediah van de Hewitt familie herkende ik van de Amerikaanse remake van “The Ring”.

Sfeervol, maar mist zoveel gore dat dit zomaar van een PG13 door zou kunnen. Dat deed de recente reïnterpretatie van Netflix toch beter met die Dorische busscene. Anyway, deze regisseur gaat all-in op Jessica Biel, en geef hem eens ongelijk.

3,0*

The Texas Chainsaw Massacre mag ik inmiddels denk ik toch wel een klassieker noemen. De échte klassieker heb ik nog niet gezien, maar deze remake zag ik ook pas net voor het eerst en ik weet dat het een veelbekeken titel betreft. Mijn verwachtingen waren toch wat gematigd: horror is niet mijn favoriete genre, zeker niet wanneer enkele schreeuwerige en slecht acterende tieners het beeld vullen, maar tegelijkertijd zijn er wel degelijk uitzonderingen. Een film als Halloween (1978) vind ik namelijk regelrechte klasse. Bovendien is oktober toch wel de ideale maand om enkele van dit soort films uit te proberen.

Gelukkig viel het me alleszins mee. Is het een meesterwerk? Nee hoor, maar de tieners in kwestie zijn nog helemaal niet zo erg. Acteerwerk is eigenlijk best oké en het scheelt dat met name Jessica Biel wel goed te pruimen is. De film is soms lekker vreemd en naar, en het hele concept dat het dorpje bestaat uit dezelfde familie, waardoor eigenlijk niemand te vertrouwen is, werkt goed. Er is geregeld sprake van spanning, maar de film weet ook af en toe wel wat op de lachspieren te werken. Het lijkt me in ieder geval zeer geschikt voor een avondje griezelen (en lachen) met vrienden. De film moet even op gang komen en blijft hier en daar misschien wat te braaf, waardoor je nooit echt hoeft weg te kijken, maar toch is het ook niet het andere uiterste dat het helemaal niks voorstelt allemaal. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt. Niet zo'n film die je jaarlijks uit de kast trekt, maar evengoed eentje om te onthouden.

3*