Southpaw (2015)

De eerste 50 minuten zijn één grote soap, waarin Jake Gyllenhaal zijn eigen ondergang als topbokser tegemoet gaat. Een zeer melodramatisch script dat - net als de hoofdpersoon - geen enkele subtiliteit kent. Alles verloopt precies volgens verwachting en Gyllenhaal krijgt alle ruimte om zijn emoties over ons heen te storten, want hoe zouden we anders moeten weten hoe hij zich voelt? Gevolg is dat we opgezadeld worden met een hoofdpersoon waarvoor je geen sympathie kunt hebben. Na 50 minuten verschijnt Forest Whitaker in beeld en is de film redelijk aan te zien, hoewel het vanaf dat moment volstrekt leentjebuur speelt bij de verschillende Rocky-films. Het onvermijdelijke slotgevecht mist dramatische stootkracht en benadrukt nog eens hoe goed de boksmeesterwerken Rocky en Raging Bull waren. Aan het einde van de film kon ik het niet laten om 'Adrian, Adrian!' te toepen. Het gebrek aan originaliteit en subtiliteit doen deze film al snel de das om.

Mooie film en ik vind het enige wat de film gemeen heeft met rocky, warrior, the fighter etc etc is boksen, de film brengt een heel ander element, als ik het dan met een boksfilm moet vergelijken dan is het the Cinderella man.

Hoewel ik fan ben van Gyllenhaal ben ik dat normaal totaal niet van Whitaker maar in deze film vind ik ze rol toch wel mooi neergezet en ook zeker een pluspuntje voor Oona Laurence die de dochter speelt.

Klein puntje van irritatie en hoewel je hem niet heel veel ziet, 50 cent. Nu paste deze gluiperige rol goed bij hem maar kan de beste man over het algemeen niet uitstaan.

Al met al vind ik de film goed in elkaar zitten en als fan van drama en boksen was dit voor mij één van de betere films dit jaar!

Ik vind dat het niveau van acteren wel erg verschilt in deze film.

Forest Whitaker en voornamelijk Jake Gyllenhaal dragen de film, de overige acteurs blijven erg ver achter...

Daarnaast vond ik het verhaal wel wat aan de saaie kant.

Dialogen waren meh, hier en daar bloeit de film even op en zakt weer in.

Dan te bedenken dat in eerste instantie Eminem iplv. Gyllenhaal de hoofdrol zou krijgen.

Ok film, niets bijzonders.

Een uitstekende cast doet uitstekend zijn best, maar het verhaal is mij te clichématig en te generiek om er echt van te kunnen genieten. Los daarvan is het script volstrekt ongeloofwaardig en heeft Jake Gyllenhaal in mijn ogen niet het charisma om hier de zogenoemde agressieve en gewelddadige bokser Billy Hope neer te zetten. Het viel me om deze redenen dan ook zwaar tegen.

De film pakt direct. Echter na een kwartier tot een half uur vervalt de verhaallijn in een enorm cliché en weet je al hoe de resterende anderhalf uur eruit zullen zien.

Desalniettemin een vermakelijke film.

Pluspunten:

Acteerwerk van Jake Gyllenhaal en goede montage wat de film pakkend houdt

Minpunten: acteerwerk van 50 Cent en de voorspelbaarheid.

Clichematige boksfilm. Het verhaal kennen van vele voorgangers en ook dit keer wordt vrijwel niet afgeweken van het concept. De topsportman in zijn glorie dagen, komt in verval, dreigt alles te verliezen, komt tot inkeer, klimt uit het dal en .... Tja, maar Faqua weet er best nog wel van de maken met mooi ogende beelden, goede boksscenes, een prima tempo en een lekkere soundtrack. Helaas lukt het Gyllenhaal niet om emoties los te maken bij de kijker. Hij acteert vrij monotoon. Het eerste halfuur is top, daarna volgt de ene cliche na de ander. 3.0

Goede film alleen niks nieuws. Is het zelfde verhaallijn alles de Rocky films. Alleen de boks scenes waren beter.

Nogal zwaar aangezet allemaal. Op een gegeven moment is het een brok ellende wat achter elkaar uitgerold wordt . Maakte het er allemaal niet erg geloofwaardiger op. Hoe dan ook die halve crew van Billy ineens bij zijn aardsvijand rond de ring zit maakte het wel erg bont op het 'onrecht'-vlak. Het verhaaltje onderscheidt zich ook niet bepaald tussen alle agressiever boksers-films en loopt wel erg by the book.

Qua regie is het wel aardig genoeg om te blijven kijken, muzikaal is het goed, en Gyllenhaal heeft zich aardig uitgesloofd of er zo bij te lopen. Verder een vrij standaard boksfilm die nog wel aardig vlot kijkt maar nauwelijks blijft hangen.

2.5*

edit: en 50 cent? Mijn hemel...

Jake Gyllenhaal leverde het afgelopen jaar Christian Bale-achtige prestaties met het creepy Nightcrawler (uitgemergeld) en deze dik aangezette boksfilm (opgepompt). Vol overgave stort Gyllenhaal zich op zijn rol; jammer dat zijn inzet hier slechts sporadisch leidt tot een goede film. Het voorspelbare en niet bepaald subtiele script zwalkt een beetje tussen melodrama en harde knokfilm, waarbij Rocky-achtig sentiment niet bepaald wordt geschuwd. De akteurs maken gelukkig veel goed; naast Gyllenhaal duiken de altijd leuke Rachel McAdams en de altijd betrouwbare Forest Whitaker op in fijne bijrollen. Overigens moet gezegd worden dat de vele boksscenes er bijzonder overtuigend uitzien.

Gyllenhaal

Alweer een film die word gered door deze meneer. Waarom hij dit script heeft gekozen is me dan weer minder duidelijk. Dit cliché noemen is haast een cliché op zichzelf. Alles komt voorbij. Verlies, oude wijze man, final match tegen zijn aartsvijand.

Dit soort clichés kunnen eigenlijk alleen nog maar met een vette knipoog. Daar kiest deze film helaas niet voor. Enige die de scenes boeiend weet te houden is Jake Gyllenhaal. Hij neemt de stompzinnige teksten en laat de helft weg en laat zijn kop, zijn houding zijn lichaam vertellen wat je moet weten.

Buiten Gyllenhaal moet je erg veel moeite doen om door ook maar 1 scene verrast te worden. O ja slechts geschreven stuk was nog wel de dood van Hoppy. Kom op mensen kritisch blijven!

2.5 sterren.

Een voorspelbare feelgood film, waarin gebokst wordt. Niet meer, niet minder. Niet heel boeiend.

Op dramatisch niveau wordt erg veel van de kijker gevraagd. De film grossiert in heel veel ongeluk en obligaat sentiment. Er is zoveel van, dat het na verloop van tijd onecht en gezocht aanvoelt. Mijn gevoel van inleving ging in ieder geval regelmatig 'on hold'. Te veel is te veel.

Het karakter van Gyllenhaal is tamelijk simpel en oppervlakkig. Zijn personage ontwikkelt zich niet zichtbaar. De scriptschrijver had best wat meer verdieping en verrassing in dit karikaturale hoofdpersonage mogen aanbrengen. Slecht werk.

De boksscenes zijn dik in orde. Spannend en heftig.

Fantastisch acteerwerk van Whitaker. Zijn aanwezigheid levert een paar aangename scenes op.

Tegenvaller.

Kan er wel een beetje boos om worden, deze film. Gyllenhaal die vol overgave opgaat in zijn rol en wederom een fantastische performance neerzet, maar tegelijkertijd wordt hij teruggehouden door het matige script. Van iemand als Fuqua mag je toch wel meer verwachten. Al waren zijn laatste films natuurlijk ook maar simpele hersenloze actiefilms. Het idee achter het Billy Hope personage is niet eens zo slecht, maar de uitwerking met zoveel clichés is gewoon jammer. Dat maakt de film ook wel erg voorspelbaar. De film is wel vrij strak gefilmd en ook de muziek is goed. Moet wel nog steeds lachen om het idee dat Eminem eigenlijk de rol van Billy Hope zou gaan spelen. Denk niet dat hij het trainingsregime van Gyllenhaal vol had gehouden. Verder vond ik eerlijk gezegd Rachel MacAdams niet zo heel sterk, maar het personage was ook wat vlak. Maar Forest Whitaker en het kleine meisje waren dan wel weer erg goed. Uiteindelijk is het acteerwerk wat de film enigszins overeind houdt.

3*

Erg cliché en we hebben het allemaal al eens eerder gezien. Toch is het een goede film. Iedereen speelt uitstekend hun rol. Zelfs het kind. Totaal niet saai of slecht. Kijken dus.

Clichés en voorspelbaarheden slaan de klok in dit generieke boksfilmpje. Originaliteit lijkt uit den boze, en zoals immer wordt het vertrouwde rise & fall (& rise) formuletje van stal gehaald. Koud kunstje voor de creatieve Hollywood breinen natuurlijk. Clichématigheid overvalt je achter elk hoekje, evenals ongezonde porties gekunsteld sentiment; iets waar mijn maag helaas niet zo goed tegen bestand is. Een teiltje achter de hand houden gedurende het kijken mag dus geen overbodige luxe heten.

Dat net iemand als 50 Cent in deze film rond bleek te banjeren is bij nader inzien eigenlijk ook weinig verrassend. Al moet ik zeggen dat Gyllenhaal en Whitaker (hoewel beetje automatische piloot) hun rollen best goed invulde. Daarvoor 1,0*, jammer genoeg kon de film an sich hun niveau nergens bijbenen.

POV shots in de ring, waarbij je het idee krijgt dat je zelf een lel om de oren krijgt. Toe maar. Het ziet er sowieso wel aardig uit als er gebokst wordt en zo'n scène als die in de gang ergens in het begin is, even los van wat er zich daadwerkelijk afspeelt, ook iets dat best zou kunnen werken. In een andere film. Hier sorteert het allemaal weinig effect, want wat Hope niet lukt, zelfmoord, lukt Southpaw wel. Fuqua weet het zelfs al vrij snel voor elkaar te krijgen.

Het is onderhand een cliché om deze film van clichés te betichten. Niet dat dat onwaar is, maar hij doet er nog een forse schep bovenop, als het er niet meer zijn. Tegenslag, oké, hoort erbij, maar de zeldzame hoeveelheid drek die Hope over zich heen krijgt, slaat echt alles. Je zit bijna een uur naar een depressie te kijken, die zo groot is, dat het totaal niet serieus te nemen is. Met als dieptepunt het gedoe rondom dat hoogst irritante wicht.

Die had ik lekker bij de Kinderbescherming gelaten. Bijkomend probleem is dat Gyllenhaal met al deze rompslomp ook niet erg veel sympathie oproept. Daar kan z'n achtergrondje en intensiteit niet veel aan veranderen. Met de entree van Whitaker lijkt de grootste ellende achter de rug te zijn, maar zelfs daar wordt het nog een keer snotteren geblazen. Clichés doen dit ding niet de das om, het is de overdadige en zeikerige uitvoering daarvan die het smoort.

Ik vind dit een sterk boksdrama ik heb er van genoten..tuurlijk tis allemaal een tikkie voorspelbaar maar ik vind het in deze film totaal niet storend.

Gyllenhaal speelt zoals in al zijn films de laatste tijd weer de sterren van de hemel(mijn mening)en dat zorgt dat deze film heerlijk wegkijkt,ook Whitaker heeft een sterke rol.

De rest cast de cast is aardig maar 50ct had van mij niet gehoeven.

De film raakte mij ook wel op sommige momenten en dat is altijd een plus.

"A fighter knows only one way to work."

Jake Gyllenhaal is een acteur voor wie ik de laatste tijd steeds meer en meer respect krijg. Vanzelfsprekend had ik hoge verwachtingen bij deze film, maar dit is toch wel een kleine misser te noemen.

Op zich heeft de film een interessante start; je wordt geïntroduceerd met een bokser die het klappen van de zweep kent en nagenoeg ongenaakbaar is met zijn 43-0 overwinningsreeks. Het is dan ook wachten op de tegenslag die al gauw om de hoek komt kijken. In feite is dit niets meer dan een typische rise and fall vehikel.

'Southpaw' grossiert namelijk in de nodige clichés die je als kijker van heinde en verre ziet aankomen. Het is alsof er een checklist van dramatische gebeurtenissen afgewerkt moet worden en ondertussen wordt het boksen er nog - plichtmatig - tussen gefrommeld. Schrijver Kurt Sutter is in al deze voorspelbaarheid vergeten om de personages van enige diepgang te voorzien, wat ervoor zorgt dat je nauwelijks met hen meeleeft.

Wat de film nog enigszins overeind houdt zijn de sterke acteerprestaties. Gyllenhaal heeft wederom een indrukwekkende transformatie ondergaan en zet zijn beste beentje voor als getergde protagonist. Hij wordt hierin geflankeerd door Forest Whitaker die een mooie ingetogen rol vertolkt. Het samenspel tussen deze twee spat van het scherm en vormt een gedegen opmaat naar een melodramatische finale.

Al met al best een onderhoudend drama, maar hier had echt veel meer in gezeten. Eindstand gaat de film knock-out door een inspiratieloos verhaal.

3,0 Sterren.

Leuk en prima filmpje. Ik heb genoten.

De film zit vol clichés inderdaad. (Coach is aan één oog blind, waar hadden we dit ook alweer eerder gezien Ook al weet van je te voren hoe de film eindigt, het drama en de acteerprestaties maken deze film het kijken waard. Het verbaasd me echt dat sommigen deze film zo slecht beoordelen.

Goede film om te zien, Goede acteerwerk van Jake Gyllenhaal, Super verhaallijn erin, je wordt al het ware in het verhaal gezogen, en je leeft me met de personage die Jake Gyllenhaal speelt. Billy ' The Great' Hope. Wel erg cliché sommige momenten. Hele vermakende film, zeker een aanrader!

Prima boksfilmpje dat me ontroerde, ik word niet snel emotioneel maar het lukte Southpaw wel.

Jaa er worden wat cliches op tafel gegooid maar ik stoorde me er totaal niet aan. De gevechten, Gyllenhalls acteerwerk en de verschillende vanden tussen de hoofdpersonages in de film maken een hoop goed.

Prima dus.

Niets nieuws, dat is zeker. Maar ondanks dat Southpaw over over talloze platgetrapte paden fietst en netjes binnen de lijntjes kleurt, de uitvoering is effectief en vrij sterk. De makers lijken ook niet de intentie te hebben de kijker te verrassen en van het vernieuwende script moet de film het ook zeker niet hebben. Wel van de fantastische rollen. Gyllenhaal wordt steeds sterker en sterker als acteur en weet hier goed te transformeren. Ook McAdams en Whitaker spelen sterke bijrollen. En verder is Southpaw in alles gewoon prima. Niets meer en niets minder.

3,5 sterren.

Vermakelijk en goed geregisseerd door Fuqua, deze 'Southpaw'. Niks nieuws onder de zon, de film kleurt netjes binnen de lijntjes en qua plottechnische elementen hebben we alles al eerder gezien, maar deze prent is best goed. Het verhaal wordt meeslepend gebracht - van de opstapelende ellende in het 1e uur, tot het verlossende eindgevecht. Het enige passende einde. Gyllenhaal is geweldig en de bijrollen zijn prima in orde. Mooie score van Horner ook. Tja, niks is écht bijzonder, maar ik heb me van het begin tot het einde prima kunnen laten meeslepen door deze prent. Makkelijke voldoende dus ook voor deze film.

Southpaw

Na de best goede Nightcrawler was ik best benieuwd naar de volgende productie met Jake Gyllenhaal in de hoofdrol. Deze boksfilm leek mij dan een uitstekend moment voor hem om een totaal ander karakter met net zo veel verve neer te zetten. Helaas schort het daar hier nog wel eens wat aan.

De film weet vooral qua verhaal weinig nieuws of origineels te brengen. Je gaat van cliché naar cliché en er lijkt geen enkele moeite gedaan om ook maar de geringste originaliteit op te brengen. Daarnaast ontstaat er gaandeweg een behoorlijke kloof tussen het boksgedeelte - dat vrij vermakelijk is - en de dramatiek er om heen, die eigenlijk vrij saai is. Het ruwe karakter van, met name de eerste bokswedstrijden zijn best vermakelijk om naar te kijken. De flauwe dramatiek die echter in het middenstuk is gegooid voelt vrij hol en saai aan. Dat komt vooral door het alsmaar stapelen van clichés. Ook het einde brengt totaal niets nieuws onder de zon. Ook de vele zijplotten, zoals de tragedie rondom Withaker hadden ze van mij buiten beschouwing mogen laten. Onnodige tijdvulling. Al met al zonde, want het boksgenre kan zo veel moois voortbrengen.

Gyllenhaal speelt nog niet eens super slecht. Ik moet zeggen dat hij de film nog redelijk te pruimen houdt. Het contrast dat ontstaat tussen de bokser en de mens krijgt haast dierlijke contouren, iets wat volledig Gyllenhaal aan te rekenen is. Toch is ook hij onderhevig aan het wat saaie plot en blijft een prestatie als in Nightcrawler uit.

Rachel McAdams haar rol tekent zich vooral door te weinig speeltijd. Niet dat ik een superfan van haar ben, maar slecht vind ik haar zeker niet. Ze wordt echter vakkundig uit het verhaal verwijdert en daarmee wordt ze op een zijspoor gezet dat je al snel vergeet.

Forest Whitaker speelt wisselvallig. De semi-focus en uitdieping die zijn personage krijgt is mager en onvolledig. Hij had een bijrol moeten vervullen, maar krijgt een halve hoofdrol waar niemand wat aan heeft. Hij blijft ongekleurd.

Visueel gezien ziet alles er goed uit. Duidelijk is dat de bokswedstrijden van Antoine Fuqua de paradepaartjes zijn waarmee hij op zijn collega's en het publiek wil imponeren. Dit slaagt deels, maar door de versobering van de rest van de film ontstaat er een groot contrast tussen de epische boksscènes en de droge, pover aangekleedde dramatiek. Ook de sfeer vervalt met vlagen, waardoor de zit wat lang aanvoelt.

Southpaw is een film die zich wil meten onder de groten - Rocky, Million Dollar Baby, etc. - maar weet zich door een opstapeling van clichés en foute verhaalkeuzes niet in dat rijtje te voegen. Gyllenhaal speelt prima, visueel is het met vlagen aardig, maar over de algehele linie komt het geheel echt te kort.

2.5*

Vond het best oké.

Een boksfilm maken heeft toch een zeker cachet voor een regisseur. Fuqua gaat Scorsese, Howard en Eastwood achterna en komt met een redelijk klassiek boksverhaal. Écht rise & fall is het niet, eerder rise, fall & rise.

Ik heb het doorgaans niet echt met dit soort filmpjes, zeker niet wanneer het een aaneenschakeling van clichés is. Toch zijn er een aantal zaken die deze film boven het gemiddelde uittrekken. Allereerst de rollen van Gyllenhaal (al is het wel op het randje) en Whitaker (altijd goed), maar ook de bijrollen worden aardig ingevuld. Ook 50 Cent trouwens, zal z'n imago wel tegenhebben maar vind hem nooit echt slecht acteren.

Verder is de regie ook naar behoren, vooral tijdens de boksmatchen weet hij toch net dat ietsje extras te brengen. Ook wel nodig, want het drama is als vanouds dit aangezet en het is allemaal iets te veel en iets te makkelijk. Had wel een streepje minder gemogen.

Twee uur vind ik ook meestal wat lang, maar heb me niet verveeld en eigenlijk geen enkele keer op de klok moeten kijken. Fuqua doet het beter dan z'n soortgenoten, want doorgaans vind ik dit vreselijke cinema. Deze film kon ik dan wel weer pruimen.

3.5*

Om een vergelijking met misschien wel de ultieme box film van bijna 40 jaar geleden kun je nauwelijks heen. En dat is niet heel vreemd aangezien Southpaw daar wel erg veel op lijkt.

Qua verhaal is er dus weinig nieuws te ontdekken. Het volgt netjes alles regeltjes van hoe een box film zou moeten zijn. Een grootheid die van zijn voetstuk valt en weer terug moet komen inclusief alle drama daar om heen, een coach die hem in eerste instantie niet wil trainen. Een montage van trainingen. Maar dat maakt allemaal erg weinig uit. Misschien is het bewust, misschien ook onbewust. Want wat we krijgen is een meer dan degelijke film die kundig in elkaar is gezet.

Qua regie zit het meer dan goed. Alles is tot in de puntje verzorgd. Filmtechnisch is er dus helemaal niets aan op te merken. Maar het is vanaf het begin vrij duidelijk dat deze film wordt gedragen door Gyllenhaal. Er komt zelfs zoveel op zijn schouders dat het lijkt alsof de film alleen op hem steunt en dat de rest haast onzichtbaar wordt. Toch knap dat je dat als acteur kunt, maar lijkt me niet helemaal de bedoeling. Je kunt er echter niet omheen dat Gyllenhaal haast aan de top van zijn kunnen zit. En dan vooral de laatste periode.

Southpaw heeft een niet erg origineel verhaal. Daar reken ik de film wel een klein beetje op af. Ik neem wel altijd daarin mee hoe dat verhaal gebracht wordt. Kan een groot verschil maken. De makers lijken geen enkele moeite te hebben gedaan om met iets geheel eigens te komen. Hier lijkt het haast wel een kopie van.... . Erg jammer en om er ook maar eens een cliché in te gooien, er had zoveel meer in gezeten. Het is vooral een erg keurige film geworden met een aantal prettige scenes, goede prestaties en weet het gelukkig nog wel goed te vermaken.

Zalige film. In plaats van rise and fall, nu eens een fall en rise again. Het mag ook eens anders. De professionele bokser die aan lager wal raakt na de dood van zijn vrouw is wederom een prachtige karakterrol van Gyllenhaal, die na Nightcrawler op een hoger niveau zit te acteren. De film is dan ook meer een drama over het verliezen en herwinnen van waardigheid dan een echte boksfilm à la Rocky. Southpaw komt op enkele ogenblikken ook erg ontroerend uit de hoek met zijn dochter. Goed gebracht, het werkte zoals het moest. Enige wat me tegenviel was de rommelige scène waarin zijn vrouw om het leven kwam . Dit voelde niet echt goed aan, maar voor de rest vond ik dit echt een heel sterke prent. Fuqua staat meer bekend voor zijn stevige actiefilms maar een stevig drama kan hij duidelijk ook wel aan.

Om nu te zeggen dat Southpaw de clichés niet schuwt is nogal een understatement. Rachel McAdams weet sinds True Detective S2 mij al niet meer te overtuigen en ook hier is ze een zwakke schakel. Forest Whitaker met z'n droevige gezicht is dan wel weer aardig. Ondanks de verdrietige gebeurtenissen zijn er toch enkele hartverwarmende scenes, Met name in het tweede uur van de film, die ik desondanks sterker vind dan de ronduit vervelende eerste helft.

Vast totaal niet origineel (hoewel ik nooit echt eerder een boksfilm heb gezien), maar alsnog wel erg goed en interessant om te kijken. Met name door de rol van Jake Gyllenhaal. Ik vond hem lang niet zo'n bijzonder acteur, maar na Nightcrawler een tijdje geleden, en nu deze, moet ik toch zeggen dat mijn mening veranderd is. Typisch zo'n acteur die zich helemaal kan onderdompelen in zijn rol, zeker gezien het 'physique' dat hij aangenomen heeft voor deze film.

Ook zijn boksen ziet er, ook al ben ik dan een totale leek, behoorlijk geloofwaardig uit, net als eigenlijk zijn hele personage.

Boeiend neergezet hoe iemand alles kan verliezen en weer vanaf nul moet beginnen. Vond vooral ook die scenes met zijn dochter en het hele 'custody'-issue erg schrijnend en de film wel naar een hoger niveau tillen.

Wel een beetje jammer dat er zo weinig aandacht besteed wordt aan zijn woedeprobleem. Dat was de catalysator voor al zijn problemen, maar daar wordt eigenlijk nauwelijks nog op teruggekomen. Hij kan dan wel op een andere manier worden getraind, uiteindelijk is het zijn agressie en mindset die veranderd moesten worden en daar zien we nu helaas te weinig van terug.

4*

Depressieve downfall.

Je kunt je afvragen hoe blij je mag zijn met het feit dat Eminem in zijn hoofdrol werd vervangen. Ondanks dat 50 Cent wél bleef hangen kun je er gif op innemen dat het deze clichématige boksfilm ten goede kwam. Jake Gyllenhaal zorgt er namelijk voor, evenals Forest Whitaker, dat je de film blijft volgen. Met Marshall Mathers was dat misschien wel anders gelopen. Want qua verhaal is het zoeken met een zaklamp. De rampspoed die bokser Billy Hope overkomt is nogal vergezocht en wordt vooral ook kort door de bocht gebracht. De ene onlogische ontwikkeling na de andere rondt het geheel in elk geval niet naar boven af. Integendeel. Je zou er zelf bijna depressief van worden. Gyllenhaal gelukkig niet, hij houdt 'Hope'.

Op het moment dat na de heftig ingezette 'downfall' de voorspelbare 'rise' wordt ingezet ben je er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Maar misschien had je het met Slim Shady wél allemaal geloofd. Het blijft gissen. De betere acteur van de twee draagt nú deze onzin op de schouders, maar op het moment dat Whitaker in beeld komt valt er wat last vanaf. De gezette acteur wil eigenlijk helemaal niet de helpende coach zijn en dat is een goed begin. Maar ook hij heeft verder weinig in te brengen tegen de enorme berg sentiment. Gelukkig wordt er verder flink op los geknokt en krijgt de held er goed van langs voordat hij terugslaat. Een en ander biedt gelukkig voldoende tegengewicht aan de tranentrekkerij.

Na de overdreven wending die de film al vrij vlot neemt is het vooral ellende wat de klok slaat. Zoiets weet vaak genoeg traantjes te genereren en die moeten er vroeg of laat vanzelf uit. Of ze nu middels het hevig irritante dochtertje druppelen of via de norse coach die verdrietig op een bokszak ramt, tijdens het eindgevecht is er de beloofde ontlading en zal menigeen tijdens Hope's gefluister het vast niet droog houden. Formulewerk? Nou en schaamteloos. Maar het weet te werken. Destijds konden we er met Sylvester Stallone ook al geen genoeg van krijgen. En die weet als geen ander dat je best op bestaand succes kunt doorgaan met bouwen. Misschien nog maar eens een Training Day dan?

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Psychologisch en sociaal drama, verpakt als boksfilm. Haalt ondanks het degelijke acteerwerk van Jake Gyllenhaal en Forest Whitaker niet het uitzonderlijk hoge niveau van Cinderella Man (2005). Jammer dat Rachel McAdams al zo snel wordt afgevoerd. Niettemin een uitstekende film.