Southpaw (2015)

Clichefeestje.

Jammer van het flauwe verhaaltje. Verder is er eigenlijk een heleboel best redelijk op orde, hoewel - verrassing - Gyllenhaal me eigenlijk nogal tegenvalt. Vooral het bekkie dat hij trekt als het even moeilijk is, het is te veel dat ik het eerder gezien heb, en de boksscenes vallen me ook niet heel erg mee. Is allemaal al wel eens beter vertoond, en dan valt het toch tegen als het eigenlijk niet goed genoeg is.

Dochterlief en coach vond ik eigenlijk veel sterker. Oona Laurence zag ik toevallig van de week al in een andere film waarin ze ook al erg sterk aan het spelen was. Zo kom je toch af en toe nog eens wat verrassends tegen. Van Forest Whitaker was al bekend dat hij een goeie rol spelen kan, dus wat minder opmerkelijk misschien. En ja, waar wel een beetje geprobeerd wordt om de film met die twee wat inhoud te geven lukt dat toch net niet helemaal. Jammer.

Boksers hebben dikwijls een moeilijk familiaal en sociaal leven. Zo blijkt toch uit meerdere films over deze sport die ik zag en deze "Soutpaw" maakt daar zeker geen uitzondering op. Integendeel, Jake Gyllenhaal krijgt heel wat ellende over zijn hoofd, in een film die amper boven de middenmoot uitsteekt omwille van het déjà vu-gevoel en toch ook wel hier en daar wat ongeloofwaardigheid, zoals de houding van het meisje bij het eerste bezoek van haar vader, vertoont en de zekerheid waarmee het verhaal te voorspellen is. Bovendien vind ik Gyllenhaal niet zo geschikt voor dergelijke rol.

Jezus wat een flauwe dertien in een dozijn, clichematige en zeer voorspelbare Drama film was dit, waarbij alle clichés de revue passeren welke maar mogelijk zijn in een Drama film welke draait om een succesvol persoon die eigenlijk alles heeft, dit allemaal verliest en daarna dit grotendeels weer terugkrijgt. Bij het bekijken van deze film raad ik dan ook iedereen aan om een teiltje bij de hand te houden om in te overgegeven en zeker vanaf de 30e t/m de 90e minuut (de film duurt overigens 120 minuten, voor degene die nu zitten te rekenen ). Geregeld moest het verhaal van deze film me denken aan de Rocky 1 t/m 5 films, die ook veel soortgelijk clichématig drama bevat, maar dan verspreidt over meerdere films i.p.v. eentje.

In dit verhaal draait het om bokser Billy Hope die alles heeft (eerste 30 minuten van het verhaal) zoals succesvolle bokscarrière, geld, groot huis, zorgzame liefdevolle mooie vrouw in de vorm van Maureen en een dochtertje Leila. Hij raakt dit allemaal kwijt (tweede 30 minuten blok van het verhaal) wanneer het noodloot toeslaat en zijn vrouw Maureen per ongeluk wordt doodgeschoten tijdens een ruzie tussen Billy en zijn rivaal Miguel 'Magic' Escobar die hem regelmatig uitdaagt en provoceert. Billy kan niet omgaan met het verlies van zijn vrouw, die eigenlijk alles voor hem deed, en daardoor raakt hij dus alles kwijt (rekeningen niet meer betalen en hij moet door zijn gedrag van de rechter zijn dochtertje afstaan aan een pleeggezin, totdat hij zichzelf en zijn leven weer op de rit krijgt). Langzaam begint Billy zijn leven weer op te herpakken (derde 30 minuten blok van het verhaal), door te gaan trainen in een boksschool waarbij hij steun, hulp en training krijgt van eigenaar Tick Wills, die hem persoonlijk traint en gereed maakt voor een comeback. Tijdens deze comeback (in de laatste 30 minuten van het verhaal) moet hij het dan opnemen tegen zijn rivaal Miguel 'Magic' Escobar, die dus zijn gelukkige leven heeft verwoest, en drie keer (één keer is overigens al genoeg) raden wie er dan wint

Flauwer en voorspelbaarder (er zit dan ook echt nul komma nul verrassing in dit verhaal) kan het niet in een film en je krijgt ook letterlijk het ene cliché na het andere cliché voorgeschoteld (dus houdt een teiltje bij de hand). Hierdoor wist het verhaal me dan ook niet te boeien en spannend wordt het natuurlijk nergens, omdat je al heel snel weet hoe deze film zal verlopen en eindigen. Mede omdat je dat al snel weet, duurt de film met circa 120 minuten ook gewoon te lang (gewoon een te lange zit voor een clichématig en voorspelbaar verhaal) en kan je eigenlijk het flauwe gedeelte tussen de 30e en 90e minuut het beste overslaan (dan heb je ook geen teiltje nodig).

Omdat deze film met een behoorlijk budget en ook met een bekende cast is gemaakt. wordt wel alles fraai in beeld gebracht (zeker m.b.t. het boksen en alles wat zich afspeelt rond de boksring in het begin van de film en tijdens het uiteindelijke eindgevecht) en de cast maakt het nog enigszins dragelijk om deze film helemaal uit te kijken. Dat geldt natuurlijk vooral voor hoofdrolspeler Jake Gyllenhaal (in de rol van bokser Billy Hope), maar toch zeker ook voor Rachel McAdams (in de rol van Maureen Hope die er zeer mooi uitzag en wat dat betreft is het wel jammer dat zij vrij snel doodgaat) en de altijd degelijke spelende Forest Whitaker (in de rol van Tick Wills). Het rolletje van 50 Cent (die ook de muziek verzorgt) als manager van bokser Billy Hope, was best verdienstelijk en zeker voor hem en Lana Young als kinderoppas van Leila, vond ik wel een leuke verschijning.

Al met al gewoon een zwaar tegenvallende flauwe Drama film, die vol zit met clichés en die ook een zeer voorspelbaar (voorspelbaarder kan eigenlijk niet) verloop heeft. Kortom gewoon een dertien in een dozijn film, die nauwelijks weet te vermaken op Jake Gyllenhaal (gewoon een goede en veelzijdige acteur) na.

Ook al is Southpaw qua verhaallijn nogal voorspelbaar en cliché, toch wist de film me de gehele speelduur lang te boeien en heb ik me geen moment verveeld. Wat ik wel jammer vond is dat Rachel McAdams zo'n kleine rol heeft, want ik vind haar één van de betere actrices van dit moment. Gelukkig kon ik verder wel de gehele speelduur genieten van Jake Gyllenhaal. Wat een geweldige acteur blijft dat en wat een respect heb ik voor de training die hij heeft moeten volgen om er zo uit te zien in Southpaw. Toch flink hard werken geweest, dat kan niet anders.

Anywho, Southpaw greep me qua emotie op sommige momenten bij de keel en wist me te overtuigen, ondanks het clicématige verloop van de film. Maar als het acteerwerk prima in orde is, en de verhaallijn verder wel pakkend, dan maakt het eigenlijk verder niet zoveel uit qua clichématigheid.

4*

8/10 (IMDB)

Een goede drama/actie/sport/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Jake Gyllenhaal en Forest Whitaker...

Prima vechtscene's...

Maar wel te snel camerabeweging...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Deze film eens geprobeerd en vond hem wel het bekijken waard. Een mooi drama/sportfilm die me wel de volledige speelduur wist te boeien, ondanks dat hij toch ruim 2 uren duurde.

Ook de cast deed het prima en kwam wel overtuigend over. Verder zag de film er prima uit.

Typisch Hollywood product dat weinig tot geen verrassingen biedt maar verder wel prima wordt uitgewerkt.De pluspunten van Southpaw zijn de flitsende regie van Antoine Fuqua,het goede acteerwerk van Jake Gyllenhaal en Forest Whitaker terwijl ook 50 cent en Oona Laurence verrassend sterk voor de dag komen en de fraaie beelden van met name de boks gevechten.

Het verhaal is inderdaad vrij clichématig maar de film kijkt zo lekker weg dat dat probleem moeiteloos ter zijde kon worden geschoven.

Eindresultaat; een dikke 3,5 sterren voor deze meer dan goede Southpaw.

Goeie film over een kampioen bokser die na een tragisch verlies de grip op zijn leven verliest. Afgezien van de moord op zijn vrouw heeft deze film een voorspelbaar verloop. Ook de weg van de top naar het dal gaat iets te gemakkelijk. Desalniettemin kijkt deze boksfilm gemakkelijk weg. Het ziet er allemaal goed uit (ook de gevechten) en Jake Gyllenhaal laat wederom een sterk staaltje acteerwerk zien.

Gisterenavond voor de 2e keer gezien, ik blijf het een mooie film vinden. Een sportfilm met wat emotionele momenten zoals dat zijn vrouw werd neergeschoten, dat zijn kind werd weggehaald en dat ze te horen kregen dat "Hoppy" was vermoord. De soundtrack van de film is ook om van te genieten. De training scenes en de vechten zijn ook erg goed gemaakt. Prima geacteerd door Jake Gyllenhaal die de hoofdpersonage "Billy Hope" speelt. Ook Oona Laurence speelt hier goed in als de dochter van "Billy Hope" en hetzelfde geldt voor Forest Whitaker als trainer.

Antoine Fuqua had er waarschijnlijk zin in: elk jaar een film maken. Na de vette The Equalizer komt hij hier met Southpaw aan de proppen. Een vrij sterke grimmige boksersdrama die helaas wel weer ietwat voorspelbaar is.

Het acteerwerk van Jake Gyllenhaal vond ik wel erg goed en wat uitstraling betreft kan je hem totaal niet meer vergelijken met zijn personage in Nightcrawler, die hij kort hiervoor had gemaakt. Hier speelt hij een alcoholische, agressieve bokser Billy Hope die met zijn roekeloosheid, buiten de ring wel te verstaan, in nare situaties terecht komt. Een van de situaties kost zijn vrouw het leven en de man verzwelgt in een schuldgevoel... en zijn dochter wordt hem ook ontnomen. Ja, wat een drama allemaal.

Maar Billy Hope laat het daarbij niet zitten en probeert zich te bewijzen... door te gaan trainen bij Tick (waarbij Forrest Whitaker zichzelf wederom aan zijn beste kant laat zien). Afijn... wat we te zien krijgen is dat het leven buiten de ring nog niet zo gemakkelijk is. Maar dat zagen we bij Warrior, The Wrestler enz ook al. De gevechten zien er wel erg goed uit...

Maar door de sfeer, acteerwerk en vele pakkende scenes een 3,5*

Southpaw vertelt het verhaal over een bokser die doet waar hij goed in is maar zichzelf niet echt onder controle heeft. Na zijn vrouw te hebben verloren in een schietaccident, verliest hij zichzelf in geweld en drugs. Hij wordt in de steek gelaten door z’n entourage en na een mislukte zelfmoordpoging onder invloed, wordt ook zijn dochtertje weggenomen bij hem. Met behulp van een nieuwe trainer, slaagt hij erin z’n depressieve gevoelens aan kant te schuiven en z’n vechtlust terug te vinden. Hij hoopt zo terug een toekomst te kunnen opbouwen voor hem en z’n dochtertje.

Het is een standaard boksfilm met opnieuw een leuke titel waarin nog maar eens een aantal stereotiepen worden boven gehaald, zoals de bokser met een kort lontje die door zijn roekeloosheid bijna alles verliest. Het verhaal is verre van origineel maar bezit de nodige drama en een aantal leuke vechtscènes, hoewel deze niet altijd de sterkste momenten zijn uit de film. We krijgen het gezelschap van een aantal capabele acteurs die het verhaal op smaak weten te brengen. Jake Gyllenhaal en Forest Whitaker bijten zich zoals altijd vast in hun rol, hoewel de gedrogeerde blik van Jake soms wat teveel van het goeie is. Maar laat hem een balletdanser spelen en hij komt er nog mee weg, zo goed is hij wel.

De eerste helft waarin de focus nog niet zozeer op het boksen ligt is tamelijk goed maar naarmate je verder kijkt, word je achterovergeslagen met clichés. Het is allemaal te voorspelbaar, waardoor zelfs de gevechten niet altijd kunnen overtuigen. Leuk voor één keertje.

Ik ga akkoord met de meeste meningen hier dat deze film erg clichématig in elkaar zit en weinig origineel is. Meestal knap ik hier op af, maar om één of andere bizarre reden komt deze film hiermee weg. Eerst en vooral met een geweldige performance van Gyllenhaal, een acteur die ik tot voor een paar maanden (buiten Brokeback Mountain) amper kende (shame on me). Uiteraard weet je hoe het gaat aflopen (hoewel: ik ging voor een volledige knock-out).

Hope is een bokser die zichzelf niet onder controle heeft. Veel muscles en weinig brains, zowel in als buiten de ring. Dat keert zich uiteindelijk tegen hem door de dood van zijn vrouw. Hij verliest zijn huis, zijn kind, zijn entourage en vriendenkring. Veel dieper kan je dus niet vallen. Op typisch Holywoodiaanse stijl maakt hij een come-back. Forest Whitaker doet het zoals steeds erg goed, zeer gewaardeerd acteur voor me!
Uiteraard veel drama en veel downs met een grote up op het einde. Maar naast Gyllenhaal én de andere acteerprestaties vond ik het technisch allemaal goed in elkaar zitten. Enkele slow motions die er heerlijk uitzagen, mooie surround, nee, technisch zat het allemaal snor. Al bij al een redelijk verhaal (3,0-3,5*) en dito sfeer. Een nipte 4,0* alles in beschouwing genomen, (maar dan in de kelder van mijn andere 4,0*-quotaties).

De film had meer in zich dan wat er uiteindelijk uit kwam. Gylkenhaal weet de emoties niet altijd over te brengen. Goed acteur maar voornamelijk als autist of psychisch getroebleerd manneke

Dit is weer lekker hoor!

Uiteraard niet de eerste boks film, maar ook Fuqua laat zien dit genre in de vingers te hebben. Ik vond Southpaw zelfs een van de betere, zo niet de beste. Geen idee wat het is met boks films, maar ze vallen bij mij (bijna) altijd goed. De adrenaline die van het scherm spat heeft effect op mijzelf. Ik word meegesleept in de gevechten en de personages waardoor ik enorm betrokken raak bij de film. Helemaal als het zo sterk in beeld gebracht wordt. Gyllenhaal is weer eens weergaloos, maar ook Whitaker valt in positieve zin op.

Heb het idee dat ik deze beter vond dan Warriors (tevens 4,5*), maar dat is dan ook wel weer een tijdje geleden. Raar eigenlijk dat die een veel hoger gemiddelde heeft dan deze, vraag mij af waarom.

Erg sterk, 4,5*.

“Don't let him take this from you. Don't let him get into your head. You got one shot. Go southpaw. Go southpaw on his ass.”

Sterke boksfilm met een indrukwekkende Gyllenhaal. Dit soort boksfilms kennen het gebruikelijke rise and fall verhaal, en ook in Southpaw werkt de formule weer. Het is altijd wel interessant om een bokser, die helemaal aan de grond zit, te zien opkrabbelen en uiteindelijk te zien zegevieren.

En Billy Hope zit echt helemaal aan de grond, met zijn vrouw die is doodgeschoten en een dochter die bij hem is weggehaald. Subtiel is het allemaal niet wat Fuqua laat zien maar vooral het middengedeelte, wanneer de film wat tot rust komt, is erg sterk. Het acteerwerk van Gyllenhaal, Whitaker en de jonge Oona Laurence werkt daarbij ook wel. En de uitstekend gefilmde boksscènes.

Aardig drama. Lekker wegkijkertje en verder prima rollen van Gylenhaal en Forrester. Maar helaas verwachte ik toch een hoger niveau van deze film en zelfs nu de tweede keer dat ik hem zie kan ik niet anders concluderen dat het eigenlijk een cliché rijk gebeuren is. Het ontstijgt nergens echt de middelmaat en weet absoluut niet het niveau te bereiken van Cinderella man, The fighter, The wrestler of mijn favo vechtfilm Warrior. Het is het gewoon allemaal net niet. Desondanks geen vervelende film en geen verloren avond. Integendeel, zoals ik zeg, een aardig drama en lekker wegkijkertje maar verder ook niet.

Indrukwekkende film.

Het maffe aan deze film is dat het, zeker naar het einde toe, de clichés niet mijdt. Sterker nog, je wordt er als kijker mee platgegooid. Waar ik me normaal gesproken krom erger aan clichés, kon ik me er nu prima in vinden en heb ik me geen seconde geërgerd aan bepaalde plotlijnen.

Ik denk dat het vooral komt doordat Jake Gyllenhaal samen met de rest van de cast een geloofwaardige prestatie levert. Niet alleen is Gyllenhaal fysiek een indrukwekkende verschijning, maar het karakter wat hij neerzet heeft een geloofwaardig verhaal en ik als kijker leefde enorm met hem mee.

De gevechten in de ring zijn ook weergaloos in beeld gebracht. Niet alleen een hele prestatie van Gyllenhaal, maar ook het camerawerk draagt z'n steentje in positieve zin bij.

Aan deze film vallen heel wat mankementen te ontdekken maar doordat de film me van begin tot einde boeide, knijp ik een oogje dicht.

Aanrader. 4*

Redelijke film.

Jake Gyllenhaal blinkt uit als onsympathieke loser die door zijn gedrag zijn vrouw en dochter kwijtspeelt en dan Rocky-gewijs zichzelf en een hatelijke tegenstander overwint. Southpaw steunt op een beproefd recept en kan weinig aan het genre toevoegen. Antoine Fuqua steekt af en toe wat hippe dingetjes in zijn regie, maar heeft toch al betere films gemaakt. Southpaw is niet slecht maar uiteindelijk weinig meer dan grijze middelmaat.

3

Ik heb Gyllenhaal inmiddels in heel wat verschillende rollen mogen aanschouwen, en wat een dijk van een acteur is dat toch. Daarnaast doet de rest van de cast het ook gewoon goed.
Maar de film op zich stelt verder weinig voor. Het uitgekauwde verhaaltje van een superster die werkelijk alles kwijt raakt. Ofwel, ellende op ellende op ellende op ellende. Na het raken van de bodem van de put probeert hij de draad weer op te pakken, en wordt hij geconfronteerd met nog meer ellende. En uiteindelijk overwint hij alsnog. En het scenario doet niet eens moeite om ook maar 1 origineel aspect aan dit platgereden pad toe te voegen. Werkelijk alles wat Southpaw laat zien hebben we al veel vaker kunnen zien. Met als meest irritante voorbeeld de ongelofelijk ongeloofwaardige bokspartijen waarbij boksers probleemloos 20 klappen achter elkaar met hun hoofd opvangen.

Wat wel voor Southpaw spreekt is dat de meeste scenes lekker to the point en kort zijn, waardoor het lekker vlot doorloopt. Dat, en Gyllenhaal zorgen voor mij voor een voldoende.

Wat een knetter en knetter powerfull en meesterlijke boks film is dit toch. !

Een zeldzame krachtige film, in al zijn facetten.

Waarin Jake Gyllenhaal laat zien, echt bij de aller beste acteurs van de wereld te behoren.

Zijn charisma en uitstraling in deze film, spat van het doek.

Ik zou zeggen opnieuw releasen in de bioscoop.

Na afloop van deze film, moet je echt bijkomen.

En toepasselijke en sublieme film muziek met krachtige songs.

Met de mega hits van Eminem met de song Phenomenon.

En van Eminem en Gwen Stefani met Kings never die.

Voor mij bij het rijtje beste films gemaakt.

Pfff wat een unieke film.

"When I was twelve years old there was this little girl, she was skinny, she had ratty hair, she had been through it. She stuck with me when I was incarcerated a couple of times, and I knew she was there. I wouldn't be here without my wife Maureen.”

Er zijn nog maar een paar films die ik moet zien met Gyllenhaal in de hoofdrol, als bijrollen moet ik er volgens mij nog wel een paar, dat maakt verder gelukkig ook niet uit. Ik denk wel dat ik met veel zekerheid durf te zeggen dat hij persoonlijk mijn favoriete acteur is, al zit Gossling er vlak achter. Southpaw was zo'n film die ik eigenlijk langere tijd heb uitgesteld, waarom weet ik ook niet; ik wacht waarschijnlijk op het juiste moment. Vandaag had ik behoorlijk veel zin in een Gyllenhaal film, en dit leek me dan op zich ook een mooie keuze. Ik hou wel van dit soort patriottischte films, waar eigenlijk een gebroken persoon van de grond af aan zijn legende weer moet opbouwen, de Amerikaanse droom ook wel, daar zijn ze nou eenmaal gek op in Amerika, en ik kan het vaak ook best wel waarderen, al lag bij deze film de vinger wel heel erg hierop. En dat is dan wel weer wat minder eigenlijk.

En dan doel ik eigenlijk een beetje op de vrij direct aanpak van Fuqua die overigens wel gewoon een prachtige film neerzet, alleen het verhaal is een beetje té, misschien té melodramatisch, want echt héél sterk vond ik het verhaal namelijk niet overkomen. Toch weet vooral Gyllenhaal met zijn acteerwerk mij gewoon te overtuigen, alleen de dood van zijn vrouw was in mijn ogen gewoon echt veelte simpel. Net zoals het moment dat hij zo goed als alles kwijtraakt en dus op straat komt te staan. Allemaal natuurlijk best realistisch alleen het was in mijn ogen gewoon soms wat te simpel.

Al werkt het uiteindelijk ook wel prima. Ik kon best genieten van zo’n coming back up verhaal waar natuurlijk de hoofdrol verwerkt naar een daverend succes. Uiteindelijk is natuurlijk de grote voorloper Rocky daar wel echt het beste in, Fuqua weet met Southpaw ook wel gewoon een goede film neer te zetten. Voornamelijk dus het werk van Gyllenhaal vond ik erg goed, erg toffe rol al zeg ik het zelf.

Maar goed, het verhaal wist dus toch niet echt helemaal te overtuigen en het drama van deze film vond ik ook gewoon te veel van het goede eigenlijk, waardoor ik ook niet helemaal optimaal van de film heb kunnen genieten, daarnaast is het einde ook gewoon te cliché, dat zag je op het begin van de film al wel aankomen dat zoiets ging gebeuren, lol. Gyllenhaal wist mij wel te overtuigen, en uiteraard de soundtrack met Eminem. Wellicht als Gyllenhaal niet in deze film zou spelen, dan had ik hem denk ik ook niet gaaf gevonden.

Onverwachts heb ik southpaw vandaag kunnen bekijken. De film was het aankijken prima waard, maar er zaten wel de nodige cliches en onwaarschijnlijk heden in. Het kapitaal dat met eerdere gevechten werd verdiend was weg voor je er erg in had. De voorbereiding van 6 weken op een titel gevecht was ook zoiets. Kan gewoon niet. Daarnaast leek de film qua verhaal wel heel erg op Rocky. Niet bijster origineel dus, maar qua cameravoering en spel wel voldoende.