Southpaw (2015)

Vermakelijk en goed geregisseerd door Fuqua, deze 'Southpaw'. Niks nieuws onder de zon, de film kleurt netjes binnen de lijntjes en qua plottechnische elementen hebben we alles al eerder gezien, maar deze prent is best goed. Het verhaal wordt meeslepend gebracht - van de opstapelende ellende in het 1e uur, tot het verlossende eindgevecht. Het enige passende einde. Gyllenhaal is geweldig en de bijrollen zijn prima in orde. Mooie score van Horner ook. Tja, niks is écht bijzonder, maar ik heb me van het begin tot het einde prima kunnen laten meeslepen door deze prent. Makkelijke voldoende dus ook voor deze film.

Hele goede emotionele film!

End of Watch, Prisoners, Enemy, Nightcrawler. Wie doet beter?

Tom Hiddleston bijvoorbeeld is veel veelzijdiger

Southpaw

Na de best goede Nightcrawler was ik best benieuwd naar de volgende productie met Jake Gyllenhaal in de hoofdrol. Deze boksfilm leek mij dan een uitstekend moment voor hem om een totaal ander karakter met net zo veel verve neer te zetten. Helaas schort het daar hier nog wel eens wat aan.

De film weet vooral qua verhaal weinig nieuws of origineels te brengen. Je gaat van cliché naar cliché en er lijkt geen enkele moeite gedaan om ook maar de geringste originaliteit op te brengen. Daarnaast ontstaat er gaandeweg een behoorlijke kloof tussen het boksgedeelte - dat vrij vermakelijk is - en de dramatiek er om heen, die eigenlijk vrij saai is. Het ruwe karakter van, met name de eerste bokswedstrijden zijn best vermakelijk om naar te kijken. De flauwe dramatiek die echter in het middenstuk is gegooid voelt vrij hol en saai aan. Dat komt vooral door het alsmaar stapelen van clichés. Ook het einde brengt totaal niets nieuws onder de zon. Ook de vele zijplotten, zoals de tragedie rondom Withaker hadden ze van mij buiten beschouwing mogen laten. Onnodige tijdvulling. Al met al zonde, want het boksgenre kan zo veel moois voortbrengen.

Gyllenhaal speelt nog niet eens super slecht. Ik moet zeggen dat hij de film nog redelijk te pruimen houdt. Het contrast dat ontstaat tussen de bokser en de mens krijgt haast dierlijke contouren, iets wat volledig Gyllenhaal aan te rekenen is. Toch is ook hij onderhevig aan het wat saaie plot en blijft een prestatie als in Nightcrawler uit.

Rachel McAdams haar rol tekent zich vooral door te weinig speeltijd. Niet dat ik een superfan van haar ben, maar slecht vind ik haar zeker niet. Ze wordt echter vakkundig uit het verhaal verwijdert en daarmee wordt ze op een zijspoor gezet dat je al snel vergeet.

Forest Whitaker speelt wisselvallig. De semi-focus en uitdieping die zijn personage krijgt is mager en onvolledig. Hij had een bijrol moeten vervullen, maar krijgt een halve hoofdrol waar niemand wat aan heeft. Hij blijft ongekleurd.

Visueel gezien ziet alles er goed uit. Duidelijk is dat de bokswedstrijden van Antoine Fuqua de paradepaartjes zijn waarmee hij op zijn collega's en het publiek wil imponeren. Dit slaagt deels, maar door de versobering van de rest van de film ontstaat er een groot contrast tussen de epische boksscènes en de droge, pover aangekleedde dramatiek. Ook de sfeer vervalt met vlagen, waardoor de zit wat lang aanvoelt.

Southpaw is een film die zich wil meten onder de groten - Rocky, Million Dollar Baby, etc. - maar weet zich door een opstapeling van clichés en foute verhaalkeuzes niet in dat rijtje te voegen. Gyllenhaal speelt prima, visueel is het met vlagen aardig, maar over de algehele linie komt het geheel echt te kort.

2.5*

Vond het best oké.

Een boksfilm maken heeft toch een zeker cachet voor een regisseur. Fuqua gaat Scorsese, Howard en Eastwood achterna en komt met een redelijk klassiek boksverhaal. Écht rise & fall is het niet, eerder rise, fall & rise.

Ik heb het doorgaans niet echt met dit soort filmpjes, zeker niet wanneer het een aaneenschakeling van clichés is. Toch zijn er een aantal zaken die deze film boven het gemiddelde uittrekken. Allereerst de rollen van Gyllenhaal (al is het wel op het randje) en Whitaker (altijd goed), maar ook de bijrollen worden aardig ingevuld. Ook 50 Cent trouwens, zal z'n imago wel tegenhebben maar vind hem nooit echt slecht acteren.

Verder is de regie ook naar behoren, vooral tijdens de boksmatchen weet hij toch net dat ietsje extras te brengen. Ook wel nodig, want het drama is als vanouds dit aangezet en het is allemaal iets te veel en iets te makkelijk. Had wel een streepje minder gemogen.

Twee uur vind ik ook meestal wat lang, maar heb me niet verveeld en eigenlijk geen enkele keer op de klok moeten kijken. Fuqua doet het beter dan z'n soortgenoten, want doorgaans vind ik dit vreselijke cinema. Deze film kon ik dan wel weer pruimen.

3.5*

Boksfeelgood. We hebben het allemaal wel eens gezien, sporter raakt in een diep dal en zoekt vervolgens de weg naar boven. Helemaal niets mis mee, maar het ligt er wel aan hoe het uitgewerkt is. Southpaw is in mijn ogen een matige versie van Rocky. Beelden zijn daarentegen erg mooi en het is bijzonder om te zien hoe erg Gyllenhaal is veranderd voor zijn rol. Ik vond hem niet vervelend om te zien maar het kon me niet raken.

Degelijk geregisseerd, maar wat een flutverhaaltje zeg.

Echt, Rocky on steroids!

Prachtig!

Fuqua is een regiseur die je heel erg goed kan verassen met iets geweldig, en heel erg je kan teleurstellen met iets dat zwaar tegenvalt.

Wederom met deze Southpaw heeft hij mij wel kunnen verzadigen.

Zeer goede acteerprestatie van Gyllenhaal. Zo een rol als deze staat bij de man erg goed moet ik zeggen.

Verder visueel erg goed onderhoudend, en er wordt mooi gewerkt met de kleuren, en omgang van de camera.

McAdams die de film vrij vroeg verlaat, maar wel met stijl want vond de vrouw echt wel goed acteren, wat we niet kunnen zeggen van Curtis Jackson (zoals gewoonlijk vind ik)

De boks scenes waren vermakelijk, en gaf me soms wel een rocky gevoel ook bij de trainingen.

3,5

"A fighter knows only one way to work."

Southpaw is een absolute voltreffer. Een boksdrama die een voorspelbaar verloop kent maar door de strakke regie van Antoine Fuqua en de uitstekende acteerprestaties de volle twee uur interessant en genietbaar blijft. De bokser aan de top, het drama en de val van zijn troon en de wederopstanding, Southpaw bewandelt geen nieuwe paden maar straalt aan alle kanten zoveel zelfvertrouwen uit en weet precies wat voor soort film het is en waar het naartoe wil. Een groot compliment voor Fuqua die ervoor zorgt dat de film nooit stroperig aanvoelt en het tempo hoog houdt. De boksscènes zijn mooi gefilmd en de camera zit zo dicht op de huid van de acteurs dat het soms voelt alsof je er zelf bij bent. De acteerprestaties zijn uitstekend met een Jake Gyllenhaal die weer grandioos is als Billy Hope en alleen maar beter wordt. Ik heb toevallig van de week Nightcrawler weer eens gezien en de transformatie is ongelooflijk. Ook Rachel McAdams zet in de korte tijd dat ze in de film zit een geweldige acteerprestatie neer en Forest Whitaker is weer erg degelijk en zet een mooi personage neer als bokstrainer van Hope. 50 cent is geen rasacteur maar is hier sterk als sluwe bokspromotor en zaakwaarnemer van Hope. Als laatste nog een compliment voor de jonge Oona Laurence. De mensen van de casting hebben een home run geslagen met deze jonge actrice. De soundtrack met onder andere Eminem maakt het af.

De beste boksfilms gaan over meer dan boksen alleen. The Fighter, Rocky, Raging Bull, Warrior, Million Dollar Baby gaan ook over het omgaan met tegenslagen en dramatische gebeurtenissen in je leven. In sommige boksfilms komt de wederopstanding, in andere niet maar dat maakt dit soort films ook zo populair en waarom ze nog steeds gemaakt worden. Soms zou je kunnen zeggen dat ze over van alles gaan behalve boksen. Southpaw hoort zeker in dit elite rijtje.

Wow....Rocky I t/m VI in een film.

Gyllenhaal speelt leuk..goed afgetraind voor deze rol.

Teveel eigenaardigheden in deze film.

Keek voor de rest wel lekker weg, maar sentimenteel wist deze me niet goed te raken.

Hmm, teveel verheugd op deze film waardoor ie toch een beetje tegen viel. Grote fan van Jake Gyllenhaal, dusja dan verwacht je wel spektakel. Acteerprestaties waren niet heel goed maar ook zeker niet slecht. Ik heb veel sterkere rollen gezien van Gyllenhaal.

Verhaal is erg simpel en voorspelbaar, dus daar wordt het ook niet beter van. 50 cent in je film casten snap ik ook niet echt. Krijg dan al snel de neiging om het allemaal niet zo serieus te nemen.

Nja al met al 3 sterren. Had meer verwacht Jake!

Om een vergelijking met misschien wel de ultieme box film van bijna 40 jaar geleden kun je nauwelijks heen. En dat is niet heel vreemd aangezien Southpaw daar wel erg veel op lijkt.

Qua verhaal is er dus weinig nieuws te ontdekken. Het volgt netjes alles regeltjes van hoe een box film zou moeten zijn. Een grootheid die van zijn voetstuk valt en weer terug moet komen inclusief alle drama daar om heen, een coach die hem in eerste instantie niet wil trainen. Een montage van trainingen. Maar dat maakt allemaal erg weinig uit. Misschien is het bewust, misschien ook onbewust. Want wat we krijgen is een meer dan degelijke film die kundig in elkaar is gezet.

Qua regie zit het meer dan goed. Alles is tot in de puntje verzorgd. Filmtechnisch is er dus helemaal niets aan op te merken. Maar het is vanaf het begin vrij duidelijk dat deze film wordt gedragen door Gyllenhaal. Er komt zelfs zoveel op zijn schouders dat het lijkt alsof de film alleen op hem steunt en dat de rest haast onzichtbaar wordt. Toch knap dat je dat als acteur kunt, maar lijkt me niet helemaal de bedoeling. Je kunt er echter niet omheen dat Gyllenhaal haast aan de top van zijn kunnen zit. En dan vooral de laatste periode.

Southpaw heeft een niet erg origineel verhaal. Daar reken ik de film wel een klein beetje op af. Ik neem wel altijd daarin mee hoe dat verhaal gebracht wordt. Kan een groot verschil maken. De makers lijken geen enkele moeite te hebben gedaan om met iets geheel eigens te komen. Hier lijkt het haast wel een kopie van.... . Erg jammer en om er ook maar eens een cliché in te gooien, er had zoveel meer in gezeten. Het is vooral een erg keurige film geworden met een aantal prettige scenes, goede prestaties en weet het gelukkig nog wel goed te vermaken.

Wat is die Gyllenhaal toch een fantastisch acteur. Na prisoners, het geweldige nightcrawler nu weer een top prestatie.

Ik geef 3,5 sterren puur alleen voor de cast.. Jake en Forest hebben hun best gedaan. Maar wat mij heeft tegengehouden om 4 sterren te geven is dat het verhaal te voorspelbaar blijft.

Met zo'n cast had je een heel ander verhaal neer kunnen zetten.. maar goed..

Een bokfilmpje met Gyllenhaal in de rol van de bokser die alles verloren heeft klinkt leuk, maar dit is een zeer simpele, clichématige en extreem sentimentele film. Billy deed me niets, zijn wat trashy vrouw ook niet en dan ontbreekt al enige emotionele investering in de film, wat bij dit genre toch wel belangrijk is. En tot overmaat van ramp blijkt Forest Whitaker de strenge trainer van de amateurboksschool waar Billy gaat trainen te zijn. Ik moet toegeven dat hij nog een van de lichtpuntjes van de film is eigenlijk, maar hij is niet bepaald mijn favoriete acteur. Voor de emoties moet zijn personage ook nog een tragisch verhaallijntje krijgen, zelfs een van de kinderen op de boksschool.

Zo onoprecht allemaal. Met af en toe ook van die Karate Kid-achtige oneliners als "boxing is not about this (wijzend naar vuisten), boxing is about this (wijzend naar hoofd)". En zo snel als Billy in de film alles verspeelt is erg ongeloofwaardig. Zelfs de dood van zijn vrouw is dat. Welke idioot trekt in zo'n situatie nou een pistool? Nee, deze film heeft behalve wat tijdverdrijf maar weinig te bieden. Zelfs in visueel opzicht niet. Behalve misschien heel even in het laatste gevecht, dat maar karig is verder. Gyllenhaal is ook weinig bijzonders, ook al haalt hij er nog het maximale uit. En 50 Cent speelt (overigens nog niet zo slecht) een heel doorzichtige rol. De soundtrack is ook vreselijk trouwens. Je hoort tussen het melodrama door iets te duidelijk dat Eminem eigenlijk de hoofdrol moest gaan spelen. Niet mijn soort film. Je krijgt tijdens het kijken gewoon medelijden met de cast door het materiaal waarmee ze moeten werken. Opmerkelijk dat uitgerekend Gyllenhaal ja heeft gezegd tegen deze rol. Laurence is trouwens echt goed voor haar leeftijd. 1.5*.

Teveel (Rocky)-cliches en sentiment. Eindgevecht is wel mooi in beeld gebracht maar redt de film niet.

Cinderella Man en zeker Million Dollar Baby vond ik een stuk beter.

Werkelijk geen enkel (box) cliche blijft je bespaard.

Degelijk gemaakt, maar zo voorspelbaar dat je er bij in slaap valt..

Dat het niet origineel is, is een behoorlijke understatement. En script technisch valt er ook zeker een en ander aan te merken. Maar Gyllenhaal is wel krachtig, en stiekem werkt er meer dan de kritische kijker zou willen toegeven, bij een uitgekauwd formulefilmpje als deze.

Zalige film. In plaats van rise and fall, nu eens een fall en rise again. Het mag ook eens anders. De professionele bokser die aan lager wal raakt na de dood van zijn vrouw is wederom een prachtige karakterrol van Gyllenhaal, die na Nightcrawler op een hoger niveau zit te acteren. De film is dan ook meer een drama over het verliezen en herwinnen van waardigheid dan een echte boksfilm à la Rocky. Southpaw komt op enkele ogenblikken ook erg ontroerend uit de hoek met zijn dochter. Goed gebracht, het werkte zoals het moest. Enige wat me tegenviel was de rommelige scène waarin zijn vrouw om het leven kwam . Dit voelde niet echt goed aan, maar voor de rest vond ik dit echt een heel sterke prent. Fuqua staat meer bekend voor zijn stevige actiefilms maar een stevig drama kan hij duidelijk ook wel aan.

Ondanks Jake Gyllenhaal een tegenvallende film die nergens weet te imponeren of iets nieuws te brengen. Het zoveelste boksverhaaltje is niks nieuws onder de zon en biedt weinig spanningskracht of emotionele geslaagde toestanden. Daarvoor zijn de familiebanden tussen de personages maar pover uitgewerkt. Al betere films gezien in dit genre. 5/10

heb me geen moment verveeld, verassend goed!!!, Gyllenhaal overtigd van het begin tot het eind en dat lukt m niet in elke film,

Sterke boksdrama. Film laat behalve het standaard rise, fall & rise ritueel een hoop achtergrond en sfeerimpressie zien. Alles goed opgebouwd en zelfs een overtuigende vleug drama en romantiek te bespeuren. Jammer dat de eindmatch niet even sterk was. Ik vraag me af waarom hier geen fatsoenlijke japanner of martialarts goeroe is ingevlogen over hoe je de laatste klappen in slowmotion alle wraakgevoelens uit de vijand weet te slaan.. 1 punt aftrek

Hele goeie boksfilm! Jake Gyllenhaal stelt niet vaak teleur. Dikker aanrader!!

Om nu te zeggen dat Southpaw de clichés niet schuwt is nogal een understatement. Rachel McAdams weet sinds True Detective S2 mij al niet meer te overtuigen en ook hier is ze een zwakke schakel. Forest Whitaker met z'n droevige gezicht is dan wel weer aardig. Ondanks de verdrietige gebeurtenissen zijn er toch enkele hartverwarmende scenes, Met name in het tweede uur van de film, die ik desondanks sterker vind dan de ronduit vervelende eerste helft.

Hoe dat kind dood ging in die film zomaar lmfao echt belachelijk
Hollywood cliché gangbang maar toch degelijk

Zware tegenvaller. Iemand die 43 wedstrijden ongeslagen is raakt alles kwijt wat hem lief is en gaat daarna bij een klein sportschooltje trainen. En daar lijkt het net alsof hij nooit proper heeft kunnen boxen en alles opnieuw moet leren, dat snap ik niet. Verder wil de film veel zogenaamd emotionele drama verkopen, maar het is zo oppervlakkig als het plasje water in de WC-pot. Wat een cliché’s, het zijn er gewoon te veel dat je er onpasselijk van wordt. Eigenlijk dus weer typische USA-meuk.

Vast totaal niet origineel (hoewel ik nooit echt eerder een boksfilm heb gezien), maar alsnog wel erg goed en interessant om te kijken. Met name door de rol van Jake Gyllenhaal. Ik vond hem lang niet zo'n bijzonder acteur, maar na Nightcrawler een tijdje geleden, en nu deze, moet ik toch zeggen dat mijn mening veranderd is. Typisch zo'n acteur die zich helemaal kan onderdompelen in zijn rol, zeker gezien het 'physique' dat hij aangenomen heeft voor deze film.

Ook zijn boksen ziet er, ook al ben ik dan een totale leek, behoorlijk geloofwaardig uit, net als eigenlijk zijn hele personage.

Boeiend neergezet hoe iemand alles kan verliezen en weer vanaf nul moet beginnen. Vond vooral ook die scenes met zijn dochter en het hele 'custody'-issue erg schrijnend en de film wel naar een hoger niveau tillen.

Wel een beetje jammer dat er zo weinig aandacht besteed wordt aan zijn woedeprobleem. Dat was de catalysator voor al zijn problemen, maar daar wordt eigenlijk nauwelijks nog op teruggekomen. Hij kan dan wel op een andere manier worden getraind, uiteindelijk is het zijn agressie en mindset die veranderd moesten worden en daar zien we nu helaas te weinig van terug.

4*

Depressieve downfall.

Je kunt je afvragen hoe blij je mag zijn met het feit dat Eminem in zijn hoofdrol werd vervangen. Ondanks dat 50 Cent wél bleef hangen kun je er gif op innemen dat het deze clichématige boksfilm ten goede kwam. Jake Gyllenhaal zorgt er namelijk voor, evenals Forest Whitaker, dat je de film blijft volgen. Met Marshall Mathers was dat misschien wel anders gelopen. Want qua verhaal is het zoeken met een zaklamp. De rampspoed die bokser Billy Hope overkomt is nogal vergezocht en wordt vooral ook kort door de bocht gebracht. De ene onlogische ontwikkeling na de andere rondt het geheel in elk geval niet naar boven af. Integendeel. Je zou er zelf bijna depressief van worden. Gyllenhaal gelukkig niet, hij houdt 'Hope'.

Op het moment dat na de heftig ingezette 'downfall' de voorspelbare 'rise' wordt ingezet ben je er eigenlijk wel een beetje klaar mee. Maar misschien had je het met Slim Shady wél allemaal geloofd. Het blijft gissen. De betere acteur van de twee draagt nú deze onzin op de schouders, maar op het moment dat Whitaker in beeld komt valt er wat last vanaf. De gezette acteur wil eigenlijk helemaal niet de helpende coach zijn en dat is een goed begin. Maar ook hij heeft verder weinig in te brengen tegen de enorme berg sentiment. Gelukkig wordt er verder flink op los geknokt en krijgt de held er goed van langs voordat hij terugslaat. Een en ander biedt gelukkig voldoende tegengewicht aan de tranentrekkerij.

Na de overdreven wending die de film al vrij vlot neemt is het vooral ellende wat de klok slaat. Zoiets weet vaak genoeg traantjes te genereren en die moeten er vroeg of laat vanzelf uit. Of ze nu middels het hevig irritante dochtertje druppelen of via de norse coach die verdrietig op een bokszak ramt, tijdens het eindgevecht is er de beloofde ontlading en zal menigeen tijdens Hope's gefluister het vast niet droog houden. Formulewerk? Nou en schaamteloos. Maar het weet te werken. Destijds konden we er met Sylvester Stallone ook al geen genoeg van krijgen. En die weet als geen ander dat je best op bestaand succes kunt doorgaan met bouwen. Misschien nog maar eens een Training Day dan?

Goed.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.