Dope (2015)

Frisse film.

Niet dat we het nooit gezien hebben, maar was voor mij al een poos geleden dat ik zo een hip/hop film zag. Het is geen perfecte film, tempo is niet overal even sterk, maar de fun en de erg leuk cast + soundtrack maken het fijn kijkvoer. Vond het moraal ook amper aanwezig, en het moraal dat er was op het eind, was juist sterk.

Dialoog stukje met Blake Anderson over virginity was overigens instant goud! Ook A$ap Rocky gaf de film de nodige cool. En dat jochie uit Grand Budapest Hotel was totaal anders! En model Chanel Iman, en en...genoeg te genieten hier.

3.75*

In weze best aardig vertolkt door de acteurs, maar al bij al vond ik het iets te simplistisch opgezet en de regisseur gaat iets te serieus aan de slag met de dope. De hoofdrolspelers zijn enkele tieners en lijken nog niet veel meegemaakt te hebben en dat is niet erg maar ik vond het niet erg boeiend hoe hun met de situaties omgingen. Ook stoorde het me een beetje dat de nerdige Malcolm zo gemakkelijk met die knappe dame omging; hij leek niet erg nerveus en versprak zich nooit. Bijrollen als drugdealers en gangsters komen niet zo heel krachtig uit de verf, daar waar je eigenlijk wel wat gevaarlijke types verwacht om als tegenstand te dienen. Daarbij ben ik geen fan van de voice-over en weerkaatst het felle kleurgebruik de ietwat kinderlijke benadering. Ik vond het dan ook een vrij brave speurtocht en leek alles al een keer eerder gezien te hebben. Wel komen er nog wat hippe dansmoves aan bod onder de aftiteling.

Zalig filmpje.

Weer eens wat anders. Een high school nerdfilm met een achtergrond in South Central. En dan ook nog eens met een 90s hiphop fetish, inclusief soundtrack. Wow.

Verhaaltechnisch niet meer of minder dan de normale stompzinnige jongerenfilm, maar met veel meer originaliteit uitgewerkt. Daarnaast wat leuke filmische geintjes.

Hop, gewoon 4 sterren.

Mee eens! Begin maar even op een 3,5* omdat ik het verhaal an sich net wat te standaard vond, maar een heerlijke soundtrack, wat snedige visuele foefjes, en de ludieke personages maken hier een zeer genietbaar filmpje van. 3,5*

Heerlijke originele en frisse film met een dikke soundtrack

Een comedy/drama film die tot in de puntjes verzorgd is,acteerwerk en personages waren echt een pluspunt evenals de eerdergenoemde soundtrack....en zeker de nummers die gespeeld worden door de drie in de film

Toffe feelgood movie met een originele insteek.

Jaaaaa ik ben tevreden

Best een goede mix van drama ,humor, en een redelijk verhaal.

Kan me helemaal vinden in de muzieksmaak kwa hiphop en de glorieuze jaren 90 tijd waarin het genre hoogtij vierde.Ben geen grote kenner maar als ik de hiphop van nu hoor,meh,, ( too old for that shit waarschijnlijk )

Moest ik een paar keer denken aan Menace II Society (1993)

Of boys in the hood,,had ook dat ghetto sfeertje zei het veel dreigender en zwaarder.

Deze film had iets fris,,,mooie shot ook op de kleine fietsjes.

Maar helemaal super dope vond ik hem niet. een 3*

een halve * door de soundtrack er bij.

Aangename verrassing. Origineel verhaal over een atypische 'nigga' uit een slechte buurt, met een voorliefde voor oldskool HipHop, in een punk bandje speelt, van gamen houdt en uit wil zien als McHammer. Hij is intelligent, probeert op de universiteit te komen, maar komt onvrijwillig terecht in een penibele situatie waarin hij dope moet gaan verkopen om nog uitzicht te houden op zijn doel.

Dope is een zeer vermakelijke coming-of-age film, die wordt aangevuld met een zeer vette soundtrack, toffe editing en leuke dialogen. De laatste 10 minuten hadden achterwege mogen blijven.

4*

Leuk. Vooral het eerste uur is geweldig.

De eerste helft van de film is duidelijk het beste. Het hele nerd aspect is leuk gedaan en ook het gegeven dat ze gewoon de dingen doen die zij willen doen zich daarbij niets aantrekken van wat de rest van hun denkt. Waar de conventionele nerd films de hoofd personages willen veranderen en geen nerds meer willen zijn willen ze dat hier wel. Een aantal leuke en vlotte dialogen en een heleboel referenties naar de jaren 90 inclusief een geweldige soundtrack komen voorbij. Komt ook omdat de cast erg fijn is. Helaas zakt het in de tweede helft wat in en wordt het een stuk minder interessant qua verhaal en verwikkelingen om tot een wel heel moralistisch slot te komen. Lag er hier net iets te dik bovenop en dat het dan ook nog eens luid wordt uitgesproken had voor mij niet echt gehoeven. Haalt de film behoorlijk naar beneden.

Erg sterk eerste uur, een wat zwakker tweede deel en een einde wat de film voor mij een klein beetje de das om deed.

O ja, zou zo een CD kopen van Awreeoh kopen, of zoals Malcolm zegt downloaden.

Bizar hoe deze film goedpraat dat het OK is om drugs te dealen, want het is geen cocaine! Slim hoor, van die jongens! Ook nog school-equipment gebruiken daarvoor.

Ook handig dat ze uitleggen hoe je dat kan doen zonder getraceerd te worden.

Gelukkig zit er een flinke preek aan het einde.... dus het zal allemaal wel goed zijn.

Krampachtig.

Vooral het te ver overdreven, krampachtig hippe sfeertje dat de film probeert neer te zetten irriteert me. En het is allemaal wat erg prekerig, niet alleen letterlijk maar ook de teksten van de muziek komen net wat te weinig subtiel op het goede model langs. Hoe erg je ook tegen discriminatie bent, dit lijkt me echt niet de manier om er iets aan te veranderen - en dan zeker al niet door de helden uit de film vrolijk hun school bij elkaar te laten frauderen terwijl ze als buitenschoolse activiteit het wetboek van strafrecht afraffelen.

Buiten dat is het best een leuk filmpje. De voor mij onbekende jonge acteurs zijn leuk bezig en redden de film eigenlijk - er zou anders toch net wat te weinig overblijven.

Steengoed, eindelijk weer eens iets dat niet de bekende weg volgt. En een steengoede soundtrack ?.

Glad geproduceerde, oppervlakkige mengeling van genres, resulterend in een film die vlees noch vis is. Het ene moment zit je naar een tienerkomedie te kijken, het volgende naar een urban gangsterfilm. Geen van de elementen komt helaas goed uit de verf, voornamelijk door de te hippe en zelfbewuste aanpak. Het is het allemaal net niet, van de ongeloofwaardige cast tot de onwaarschijnlijke plot. Geproduceerd door Pharrell Williams, wat eigenlijk al genoeg zegt. Onderhoudend maar nogal leeg vermaak.

Dope

Dope, ja die naam kwam mij een langere tijd erg bekend voor. Een film dat een kameraad van mij gezien had en eentje waarvan hij vond dat ik hem absoluut eens moest zien. Ik had me echter iets heel anders verwacht bij Dope, dan dat er achteraf uitgekomen is. Ik moet zeggen dat ik Dope toch een vermakelijke film vond die, op vele momenten toch nog wel erg vermakelijk was. Ik wil dit alleen even een compacte mening maken en niet een overdreven lange mening, het is overigens later op de avond, haha!

Dope heeft een vermakelijk verhaal. Drie tieners uit de hood van L.A. hebben een tot zover prima leven, ondanks dat ze nerds zijn. Ze houden van de jaren '90 Hip-Hop muziek en wonden dus in de hood van L.A. op een dag gaan ze rustig van school af, al getreiterd en al en daar proberen een paar jongens hun fietsen te jatten. Shameik Moore gaat naar een man toe die hem roept, hij moet een taakje doen en mag daarna naar hun feestje komen waar het helemaal uit de hand loopt. Toen ze weg werden geleid heeft de jongen die ze uitgenodigd heeft coke en een wapen in zijn tas verstopt.

Hij probeert om dit zo goed mogelijk te bewaren, word door de bloods achterna gezeten en de jongeman de hem uitgenodigd had zat in de bak. Op een dag verkopen ze het door via internet. Laten we zeggen dat dit via het Deep Web is gedaan. Ze ontvangen lekker veel geld ermee. Op een dag is er een normale routine aan de gang dat de politie met de bewaking en de politie hond speuren naar drugs. De vrienden willen uit de business stappen alleen gaat dat niet zo fijn. .

Ondanks de melodische scenes, leuke en soms spannende scenes en de komische scenes blijft de film op sommige momenten iets wat langdradig. Qua melodie is de film erg fijn, ik ben graag iemand die ook naar muziek luistert en vind dit een zeer belangrijk onderwerp binnen de film klasse. Met fijne en goede muziek kijk ik ook weer lekkerder naar een film. Het concept was ook erg leuk bedacht en het was prima geacteerd. Prima film en zeer leuk voor tussendoor, een film avond zou eventueel ook nog wel kunnen en, erg blij dat hij net op Netflix geplaatst was! Soms dus wat langdradig en op den duur de film voortdenderende begint hij dus langdradig en soms, heel soms een beetje saai aan het worden.

3.5*

Zonder enige verwachtingen aan deze film begonnen en had totaal geen idee waar deze film over ging omdat ik me totaal niet verdiept had in het verhaal. Maar heb me er prima mee vermaakt. Een ietwat simpel verhaal dat verteld wordt met een dosis humor, portie drama, en wat geweld. Goed geacteerd, leuke soundtrack en ook tot aan de eindcredits leuk. Met als afsluiter nog een dansje van de hoofdrolspeler waardoor het zelfs de moeite was om ook tijdens de eindcredits te blijven kijken.

Goeie film over drie schoolvrienden die per ongeluk in het bezit komen van een tas vol drugs. Een vlotte film met leuke dialogen en een vermakelijk plot waarin genoeg gebeurd (ook al zitten er flink wat toevalligheden in). Mede dankzij de grotendeels onbekende cast en jaren '90 hiphop muziek komt het geheel fris over.

Prima filmpje. Moore acteert hier echt geweldig in. Verder heeft Kiersey Clemons een aangename rol. Ook leuk dat één van m'n favoriete rappers in deze film een rol speelt.

Leuke, frisse film.

Het begin voelde niet al te origineel aan, met een terugharken naar "betere" tijden, een stel nerds en een highschool setting. Dat oer-Amerikaanse spreekt me doorgaans niet zo aan, gelukkig weet Famuyiwa er iets leuks van te maken.

Komt ook omdat de personages toch net iets minder "obvious" zijn. Het zijn nog wel redelijk grote clichés, maar in ieder geval niet de clichés die doorgaans in dit soort films naar voren geschoven worden.

Het helpt ook wel dat de film er verder fris uitziet. Veel zonnige locaties, warm en zomers sfeertje en een zekere luchtigheid die daar perfect bij past. Het onderwerp mag dan iets duisterder zijn dan normaal het geval in dit soort films (zorgt meteen ook voor wat leuk contrast), de luchtigheid blijft makkelijk overeind.

Verwachtingen lagen niet al te hoog bij deze film, maar ik werd positief verrast. Een erg tof tussendoortje.

3.5*

Nerds, hiphop en wat punk verpakt in een klein misdaad verhaaltje. De frisse aanpak doet de film goed en zelfs het iets te moralistisch gebrachte einde (hoewel niet onwaar) doet de film geen schade.

Malcolm [Shameik Moore], Jib [Tony Revolori] en Diggy [Kiersey Clemons], drie nerderige tieners uit Inglewood, de beruchte stad ten zuidwesten van Los Angeles, raken per ongeluk betrokken bij de drugshandel in hun buurt wanneer drugshandelaar Dom [rapper A$ap Rocky] tijdens een feest zijn handel in Malcolms rugzak verstopt op het moment dat een rivaliserende bende de feestvreugde op brute wijze verstoort. Na Doms arrestatie moet Malcolm zowel de politie als Doms rivalen te slim af zijn en proberen van de drugs af te komen voordat hij zelf in de bajes belandt. Met zijn beide vrienden en Will Sherwood [een hilarische Blake Anderson], een handelaar in soft-drugs, verzint hij een briljant plan waarmee hij hoopt alle problemen op te kunnen lossen.

Scenarist/regisseur Rick Famuyiwa gebruikt de clichés van de ghetto-gangsterfilm om een eigenzinnige, energieke, grappige en bijzondere film neer te zetten. De obsessie van de drie helden in deze film met 90s hiphop uit zich in hun taal, hun kleding, een aangename oldskool-soundtrack en een aantal hilarische dialogen over de 90s-cultuur. Een bijzonder vermakelijke film, maar Famuyiwa wil meer doen dan zijn kijkers aan het leggen brengen en dat doe hij in een finale die intelligent is vanwege zijn constructie, maar ook vanwege de manier waarop hij zijn boodschap over institutioneel racisme kracht bij zit. Een genot om naar te kijken!

Laat ik beginnen met de soundtrack van de film, wat was die steengoed! De film ben ik persoonlijk wat minder euforisch over, ondanks dat de film fris aanvoelde, kon het verhaal mij weinig bekoren. Het voelde allemaal gewoon net iets te gemaakt aan. Zo volhardend als ik dan weer ben, bleef ik de film uitkijken helaas. Nergens werd het dan voor mij ook niet meer spectaculair.

"I have my Harvard interview tomorrow. We're not going to a drug dealer's birthday party"

Dope is een knappe en originele coming of age film over het opgroeien in één van de ruigste buurten in Los Angeles. Dat klinkt zwaar, maar regisseur Rick Famuyiwa geeft er zijn eigen draai aan en de film heeft een vlotte en bijna luchtige sfeer over zich. De film straalt veel plezier en zelfvertrouwen uit, en je kunt zien dat het echt een persoonlijk project is voor Famuyiwa. De film bruist en barst van de energie.

Malcolm woont in Inglewood, maar hij weet er zich toch aan te onttrekken. Hij heeft perfecte schoolresultaten en het is zijn droom om naar Harvard te gaan. Hij is fan van de hiphop uit de jaren negentig en kleedt zich ook zo. Als hij samen met zijn twee vrienden Jib en Diggy naar een verjaardag van een drugsdealer gaat loopt alles in het honderd. Het zou jammer zijn om te veel over het plot te gaan vertellen, maar de komische situaties stapelen zich op. Gelukkig trapt Famuyiwa niet in de val om er helemaal slapstick van te maken. Hij houdt op belangrijke momenten de film met beide benen op de grond, en Dope heeft naast de ontelbare grappige situaties ook echt wat te vertellen over het leven in zo'n wijk. De metaal detectoren op school worden in deze film gebruikt voor een aantal komische momenten, maar het is eigenlijk hemeltergend dat ze er moeten staan. En hacken en drugs dealen is fout, maar als het zoveel leuke situaties oplevert dan knijp ik een oogje dicht. De afsluitende monoloog van Malcolm past helemaal binnen het verhaal, en als college essay is het een voltreffer heb ik het idee.

Fijne film dit, leuk sfeertje, lekkere muziek. Het verhaal vliegt af en toe wat uit de bocht maar de basis met deze cast en aangename personages is goed.

De toorts van Spike Lee is overgedragen aan een jongere generatie. In die zin doet 'Dope' (2015) me wat denken aan de energie en humor uit Lee's 'She's Gotta Have It' (1986) over een zoektocht naar zwarte masculiniteit. Of zoals de nerd Malcom Adekanbi (Shameik Moore) maar moeilijk zichzelf kan zijn in de ghetto-omgeving. Maar hoe kan een jonge zwarte man zijn eigen potentieel benutten als anderen hem steeds in een keurslijf willen persen Malcom zit enerzijds gevangen tussen vooroordelen en verkeerde veronderstellingen, maar anderzijds dwingen leeftijdsgenoten hem om te conformeren. Het is een gekmakende spagaat, zeker wanneer Malcom's hartje sneller gaat kloppen als Nakia (Zoë Kravitz) best onder de indruk lijkt van zijn intellect.

'Dope' (2015) is een heerlijk energieke film die steeds verspringt tussen verschillende stijlen en tonen. Soms is het een soort 'Napoleon Dynamite' (2004) met nerdy types die vloeken met hun omgeving. Soms lijkt het meer een misdaadthriller met een subplot over onschuldige omstanders die per ongeluk terechtkomen in het criminele milieu. Met stereotypen rond gangsters en hun straatcultuur. Soms is 'Dope' (2015) plotseling essayistisch als het dieper ingaat op de ervaringen van Afro-Amerikaanse jongeren en hun moeilijkheden om aansluiting te vinden bij het schoolsysteem. Net als bij Spike Lee's betere films straalt 'Dope' (2015) vooral 't plezier uit om zwarte ervaringen te vertalen naar zelfbewuste cinema.