Dope (2015)

nee. .. dit was hem net niet..

ik had al wat gelezen hier, dus mijn verwachtingen waren wat hoog.

Viel dus best wel tegen.

2.5 .. vooral om de muziek.. die was wel prima.

Wel weer heerlijk om KORN - Freak On A Leash te horen in deze film.

Prima filmpje. Moore acteert hier echt geweldig in. Verder heeft Kiersey Clemons een aangename rol. Ook leuk dat één van m'n favoriete rappers in deze film een rol speelt.

Leuke, frisse film.

Het begin voelde niet al te origineel aan, met een terugharken naar "betere" tijden, een stel nerds en een highschool setting. Dat oer-Amerikaanse spreekt me doorgaans niet zo aan, gelukkig weet Famuyiwa er iets leuks van te maken.

Komt ook omdat de personages toch net iets minder "obvious" zijn. Het zijn nog wel redelijk grote clichés, maar in ieder geval niet de clichés die doorgaans in dit soort films naar voren geschoven worden.

Het helpt ook wel dat de film er verder fris uitziet. Veel zonnige locaties, warm en zomers sfeertje en een zekere luchtigheid die daar perfect bij past. Het onderwerp mag dan iets duisterder zijn dan normaal het geval in dit soort films (zorgt meteen ook voor wat leuk contrast), de luchtigheid blijft makkelijk overeind.

Verwachtingen lagen niet al te hoog bij deze film, maar ik werd positief verrast. Een erg tof tussendoortje.

3.5*

Nerds, hiphop en wat punk verpakt in een klein misdaad verhaaltje. De frisse aanpak doet de film goed en zelfs het iets te moralistisch gebrachte einde (hoewel niet onwaar) doet de film geen schade.

Malcolm [Shameik Moore], Jib [Tony Revolori] en Diggy [Kiersey Clemons], drie nerderige tieners uit Inglewood, de beruchte stad ten zuidwesten van Los Angeles, raken per ongeluk betrokken bij de drugshandel in hun buurt wanneer drugshandelaar Dom [rapper A$ap Rocky] tijdens een feest zijn handel in Malcolms rugzak verstopt op het moment dat een rivaliserende bende de feestvreugde op brute wijze verstoort. Na Doms arrestatie moet Malcolm zowel de politie als Doms rivalen te slim af zijn en proberen van de drugs af te komen voordat hij zelf in de bajes belandt. Met zijn beide vrienden en Will Sherwood [een hilarische Blake Anderson], een handelaar in soft-drugs, verzint hij een briljant plan waarmee hij hoopt alle problemen op te kunnen lossen.

Scenarist/regisseur Rick Famuyiwa gebruikt de clichés van de ghetto-gangsterfilm om een eigenzinnige, energieke, grappige en bijzondere film neer te zetten. De obsessie van de drie helden in deze film met 90s hiphop uit zich in hun taal, hun kleding, een aangename oldskool-soundtrack en een aantal hilarische dialogen over de 90s-cultuur. Een bijzonder vermakelijke film, maar Famuyiwa wil meer doen dan zijn kijkers aan het leggen brengen en dat doe hij in een finale die intelligent is vanwege zijn constructie, maar ook vanwege de manier waarop hij zijn boodschap over institutioneel racisme kracht bij zit. Een genot om naar te kijken!

Laat ik beginnen met de soundtrack van de film, wat was die steengoed! De film ben ik persoonlijk wat minder euforisch over, ondanks dat de film fris aanvoelde, kon het verhaal mij weinig bekoren. Het voelde allemaal gewoon net iets te gemaakt aan. Zo volhardend als ik dan weer ben, bleef ik de film uitkijken helaas. Nergens werd het dan voor mij ook niet meer spectaculair.

"I have my Harvard interview tomorrow. We're not going to a drug dealer's birthday party"

Dope is een knappe en originele coming of age film over het opgroeien in één van de ruigste buurten in Los Angeles. Dat klinkt zwaar, maar regisseur Rick Famuyiwa geeft er zijn eigen draai aan en de film heeft een vlotte en bijna luchtige sfeer over zich. De film straalt veel plezier en zelfvertrouwen uit, en je kunt zien dat het echt een persoonlijk project is voor Famuyiwa. De film bruist en barst van de energie.

Malcolm woont in Inglewood, maar hij weet er zich toch aan te onttrekken. Hij heeft perfecte schoolresultaten en het is zijn droom om naar Harvard te gaan. Hij is fan van de hiphop uit de jaren negentig en kleedt zich ook zo. Als hij samen met zijn twee vrienden Jib en Diggy naar een verjaardag van een drugsdealer gaat loopt alles in het honderd. Het zou jammer zijn om te veel over het plot te gaan vertellen, maar de komische situaties stapelen zich op. Gelukkig trapt Famuyiwa niet in de val om er helemaal slapstick van te maken. Hij houdt op belangrijke momenten de film met beide benen op de grond, en Dope heeft naast de ontelbare grappige situaties ook echt wat te vertellen over het leven in zo'n wijk. De metaal detectoren op school worden in deze film gebruikt voor een aantal komische momenten, maar het is eigenlijk hemeltergend dat ze er moeten staan. En hacken en drugs dealen is fout, maar als het zoveel leuke situaties oplevert dan knijp ik een oogje dicht. De afsluitende monoloog van Malcolm past helemaal binnen het verhaal, en als college essay is het een voltreffer heb ik het idee.

Fijne film dit, leuk sfeertje, lekkere muziek. Het verhaal vliegt af en toe wat uit de bocht maar de basis met deze cast en aangename personages is goed.

Rare mix tussen kinderfilm en een gangsterfilm. Komedie en drama. Het eindigt met een inspirerende speech over stereotypering waarvan ik niet helemaal snap wat dat met de film te maken heeft. Van mij mag een drugdealer ook naar Harvard hoor. No sweat.

Duurt natuurlijk veels te lang, en zit vol nerd-crap zoals websites bouwen op computers.... ik heb een hekel aan scenes met mensen achter computerschermen die typen. En dan gaan ze dat achteraf uitleggen bovendien

'ik heb dit account aan dat account gekoppeld': Nou f*kking en!

De toorts van Spike Lee is overgedragen aan een jongere generatie. In die zin doet 'Dope' (2015) me wat denken aan de energie en humor uit Lee's 'She's Gotta Have It' (1986) over een zoektocht naar zwarte masculiniteit. Of zoals de nerd Malcom Adekanbi (Shameik Moore) maar moeilijk zichzelf kan zijn in de ghetto-omgeving. Maar hoe kan een jonge zwarte man zijn eigen potentieel benutten als anderen hem steeds in een keurslijf willen persen Malcom zit enerzijds gevangen tussen vooroordelen en verkeerde veronderstellingen, maar anderzijds dwingen leeftijdsgenoten hem om te conformeren. Het is een gekmakende spagaat, zeker wanneer Malcom's hartje sneller gaat kloppen als Nakia (Zoë Kravitz) best onder de indruk lijkt van zijn intellect.

'Dope' (2015) is een heerlijk energieke film die steeds verspringt tussen verschillende stijlen en tonen. Soms is het een soort 'Napoleon Dynamite' (2004) met nerdy types die vloeken met hun omgeving. Soms lijkt het meer een misdaadthriller met een subplot over onschuldige omstanders die per ongeluk terechtkomen in het criminele milieu. Met stereotypen rond gangsters en hun straatcultuur. Soms is 'Dope' (2015) plotseling essayistisch als het dieper ingaat op de ervaringen van Afro-Amerikaanse jongeren en hun moeilijkheden om aansluiting te vinden bij het schoolsysteem. Net als bij Spike Lee's betere films straalt 'Dope' (2015) vooral 't plezier uit om zwarte ervaringen te vertalen naar zelfbewuste cinema.