Inside Out (2015)

Ik heb genoten, tegen mijn verwachting in (ik houd nooit zo van animatie- en tekenfilms normaal). Heb een paar keer hardop gelachen, en vond het soms ook erg aandoenlijk. Ik had de film een hoger cijfer gegeven als het middenstuk niet zo lang duurde, de weg terugvinden naar het hoofdkwartier. Daar werd het helaas wel saai vond ik, tegenslag na tegenslag. Desondanks een goeie film met een mooie boodschap.

Heel ambitieus om een begrijpbare animatiefilm over een complex onderwerp als emoties te maken. En Pixar slaagt met vlag en wimpel. Ik ben echt diep onder de indruk. Het alledaagse verhaaltje over de verhuizing werkt heel goed om alles aan op te hangen. Zo ongelofelijk knap en slim hoe de werking van de hersenen gevisualiseerd wordt. Er wordt iets heel toegankelijks van gemaakt. In grote lijnen is dit gewoon weer een typische Pixar met bonte personages en een grote (iets te gesjeesde) roadtrip met een doel dat moet worden zien bereikt. Alle oude bekende elementen passen naadloos binnen het geheel. En in de visualisatie van de reis kunnen de tekenaars best losgaan. Ook al overheersen uiteindelijk vooral de felle kleurtjes, de film barst van de creativiteit en is heel wat volwassener dan de meeste van zijn soortgenoten.

Amerikaanse animatiefilms willen nog wel eens wat oversentimenteel worden of tegen het hysterische aan zitten, maar dat valt hier allemaal best mee. Vaak wist de film me echt te raken. Vooral met de scène waarin Bing Bong zich realiseert dat hij achter moet blijven en vervaagt, en met het al even prettig voorspelbare einde waarin Sadness haar plaats in het geheel krijgt. Riley is op een leeftijd dat haar echte kindertijd achter haar ligt en haar puberteit voor haar. De film is naast een zeer intelligente en creatieve film over emoties ook vooral een echt coming of age-verhaal. En onderweg valt er ook genoeg te lachen, al zal de grapdichtheid voor sommigen wat te laag zijn, ondanks het net wat te hoge tempo. Simpelweg een van de beste Pixars dus. Ik had ook wel graag de andere emoties van Riley nog wat meer verkend zien worden, maar dit is al heel wat. Ik hoopte op een goede film, niet op een revolutie. 4.0*.

origineel en leuk bedacht verhaal waarin emoties letterlijk een gedaante krijgen .

De animaties zien er ook fraai uit vooral sommige scenes in san francisco en ook het vormgeven van het lange termijn geheugen zag er fraai uit .

Voor de hoge score die hier staat had ik er heel veel van verwacht, maar dit viel enorm tegen.

Dat het geen kinderfilm voor de allerkleinste was ( ook al staat AL) aangegeven wist ik al.

Het verhaal is op zich wel leuk bedacht, maar ik vond het wat rommelig overkomen.

Ook de figuren vond ik ( wat Disney altijd wel goed lukt) vond ik niet leuk, dit hadden ze leuker uitgewerkt / ontworpen kunnen hebben.

Die deprimerende blauwe ( uiteraard) was enorm irritant.

Pluspunt

Gelukkig gingen ze niet zingen en zitten er geen liedjes in.

ik kan veel dingen zeggen over deze film maar dat ga ik niet doen

kort gezegd het is een meesterwerk origineel mooi en ik moest ook even een traantje weg pinken

een kroonjuweeltje en van mij mag deze film 6 Oscars winnen een grote applaus voor deze film

Degelijke Disney/Pixar-kwaliteit, maar geen echte topper.
Enerzijds begin ik een beetje af te haken op de computer-animatie-karaktertjes, ouderwets tekenwerk is gewoon veel mooier, hoofdpersonage Joy doet wel erg denken aan Tinkerbell en Fear, Disgust en Anger hadden een veel grotere inbreng mogen hebben.
Mooiste stukken zijn het onderbewustzijn, de abstracte gedachten, de memory-dump en de droomfabriek. Favoriet personage: Fear.

CGI-Animatie is onderhand een genre aan het worden; die films beginnen allemaal op elkaar te lijken. De traditionele animatie was voor mijn gevoel allemaal origineler, en dan niet zozeer qua verhaal, maar vooral qua sfeer, uitstraling en karakters. Hoewel PIXAR-animatie er altijd er mooi uitziet, ziet CGI-animatie er veel minder "ambachtelijk" uit dan dat prachtige ouderwetse tekenwerk. Bij die oude tekenfilms zie je al het werk dat de makers erin gestoken hebben en bij al die CGI-dingen heb ik dat persoonlijk veel minder.

Wat een origineel idee dat op een fantastische manier wordt uitgewerkt. Indien het middenstuk niet zo lang uitdraaide, had de film nog een punt meer verdiend. Prachtig ! 8/10

Verfrissend en pakkend neergezet.. Vooral als je zelf een klein dochtertje hebt. Pixar kiest opnieuw voor de vwat serieuzere aanpak net zoals bij UP.. en het werkt opnieuw... Ik moet zeggen dat ik ontzettend geboeid werd door de verschillende karakters die het menselijk karakter gestalte gaven.

5 sterren en wat mij betreft 1 van de beste pixars ooit.

Uitleggerig en prekerig.

Inside Out is 1 van de beter animatie films in jaren, qua originaliteit is deze echt heel sterk. De humor is hier wel iets minder te vinden dan in de vorige Pixar films vind ik, maar dit stoort me dus totaal niet. Je komt terecht in het hoofd van Riley en dat ziet er werkelijk fantastisch uit, Inside out is een absoluut pareltje want het doet u stil staan met ons eigen geluk en verdriet. Je hebt verschillende scenes waar je denkt van 'ok dit heb ik ook wel al meegemaakt' en daar spelen ze heel goed op in. Voor mij is het grappig, verdrietig en heel dichtbij allemaal (ook al is dit animatie)! je leeft mee met het hoofdpersonage ook al komt die niet veel in het beeld voor Inside Out is vooral verfrissend en voelt heel nieuw aan, gecombineerd met prachtige animatie geef ik deze film een dikke 9/10!!

Dit is een animatie film bedoeld voor de beginnende volwassenen onder ons die hun kindertijd niet los kunnen laten. opgegroeid met de Lion King en Toy Story, noem maar op. Deze film laat dat ook mooi zien. om verder te kunnen gaan moet je dingen achter je kunnen laten maar zeker niet vergeten. voor we te filosofisch worden terug naar de film. Begint leuk met de geboorte van Riley en de eerste emoties. Het verhaal zakt in als Plezier en verdriet verdwaald raken en steeds in de problemen komen. uiteindelijk weten ze dit wel goed af te ronden. interacties tussen emotie en mens is toch wel wat de film overeind houdt. Meer dan wat ik er van had verwacht. 3.5*

Inside Out heeft een plekje gekregen in de Top 10 met de beste films van 2015!

Ik heb gehoord dat er volgend jaar een vervolg uitkomt.

Een origineel en verfrissend idee dat tot in de puntjes is uitgewerkt. Inside Out is een van de beste films uit de Pixar-stal. De personages zijn goed uitgewerkt en zorgen voor zowel de nodige humor als voor enkele ontroerende momenten. Wederom een prachtige (en kleurrijke) animatie. Zeer de moeite waard!

Zeer leuke film met fantastische uitwerking van hoe het werkt in ons brein.

Maar halverwege zakt het verhaal in als joy en sadness samen op pad gaan.

Ook vind ik het een minpunt dat de nieuwe woning in San Francisco zo grijs word uitgebeeld, terwijl de duurste huizen van Amerika in in hartje San Francisco staan.

Niet de beste Pixar film, maar ook niet slechtste.

Buitengewoon goed. Top 5 beste film uit 2015. Mega creatieve uitwerking, hoe kom je er op...

Alles zat goed in elkaar en er zaten hier en daar ook grappige stukjes tussen. Na de film had ik wel een beetje dubbel gevoel: geluk, maar ook een beetje leeg. Je voelt je na het zien van deze film een beetje oud.

Erg sterk idee, maar helaas erg matig uitgewerkt. De avonturen van het meisje en het meisje zelf, zijn veel te plat en cliché, waardoor hetgeen inmerlijk gebeurd ongeveer dezelfde diepgang heeft als een aflevering van my little pony.

Jammer dit. Vond de animaties overigens ook behoorlijk zwak, ben beter gewend van Pixar. Het niveau van Nemo lijken ze niet meer te kunnen halen.

Dit lijkt me enkel wat voor kleine kinderen (en ouders met een 10 jarige dochter musschien). Had veel sterker uitgewerkt kunnen worden.

Misser.

2*

Ik had hier veel meer van verwacht. Mist sterke karakters zoals bijvoorbeeld Toy Story of Wall-E die kennen en komt qua verhaal vrij rommelig over. De animaties waren ook niet zo spetterend als ik had verwacht en ik miste wat grapjes (die overigens wel weer bij de aftiteling te zien waren). Niet slecht, maar zeker niet de beste ooit van Pixar. Al met al wel een vermakelijke film met goede achterliggende gedachte.

Sir! Reporting high levels of sasssss!

Typische Pixar die weer eens op de juiste knopjes weet te drukken, ik als softie kan dat altijd wel waarderen. Leuk idee ook, die emoties en alle mogelijkheden die worden benut om in de herinneringen van een kind rond te banjeren, wat een weelde. Na de kleurrijke en grappige momenten (hoogtepunt: het familiediner) mogen steeds vaker de snotterdoekjes tevoorschijn worden gehaald (dieptepunt: de dood van Bing Bong) om perfect te eindigen in de 'echte' wereld. Mooi hoor!

Wat een topper! Prachtig concept wat goed is uitgewerkt. Krom gelegen van het lachen.

een beetje langdradig, maar het is ook ontzettend moeilijk om zo'n onderwerp in een begrijpende film te steken. Weinig gelachen... maar in deze film was de boodschap belangrijker dan het humorgehalte...

Echt een goeie film

Briljante film, enorm goed verzonnen en uitgewerkt. En er zijn nog zoveel andere scenario's mogelijk De reis van Sadness en Joy vond ik wat minder, dan zakt het verhaal iets in, verder echt een topfilm voor jong en oud

Absoluut geen slechte film, maar waarschijnlijk wel een van de meest overgewaardeerde films in een lange tijd

Frisse Pixar. Qua humor had er meer ingezeten. Men kiest voor de melancholische kant met de nadruk op sadness, maar da´s ook wel weer verfrissend. Nu moest ik het hardst lachen tijdens de aftiteling gemiste kans.

Pixar flikt het weer. Het idee om de emoties van een kind om te toveren in wezentjes is simpelweg briljant. Als vijf kleine poppetjes besturen zij het kleine meisje Riley alsof ze in een mech zitten en maken zij de moeilijke keuzes die ze dagelijks moet maken. De vormgeving is erg geslaagd waarbij Anger een klein dik mannetje is, terwijl Fear erg iel is. Joy was nog het mooist met een felle gloed om haar heen. Elk personage gaf me ook daadwerkelijk het gevoel waar ze voor stonden.

Ook de wereld in het hoofd van Riley is top. Het deed een beetje denken aan het 'achter de schermen' gebeuren uit Monsters Inc. met al die verschillende deuren, maar ook in Inside Out is alles tot in de puntjes uitgewerkt. De memory islands die worden aangedreven door core memories is uitstekend verzonnen. Imaginary Land met o.a. de vloer is lava is erg herkenbaar en wat dacht je van een reclame-tune die op elk moment zomaar onverwacht in je hoofd kan gaan zitten. Leuk gedaan met Anger. Ook de kuil met lost memories is onmisbaar, zoals gezegd is over al aan gedacht. Nog een pluim voor het stukje abstract.

Zoals we van Pixar kennen is de humor weer volop aanwezig. Meerdere malen gelachen, ook doordat de personages op een schitterende en soms hilarische manier geanimeerd zijn. Grappigst vond ik dat de emoties in het hoofd van pa allemaal sport aan het kijken waren. Ik moet zeggen dat ik niet had verwacht dat het ook best een emotionele rit was, nog meer dan bijvoorbeeld Up. Toen die herinneringen uit Riley's geheugen verdwenen en je haar langzaam zag aftakelen was het toch even slikken. Ook in de kuil waar oude herinneringen uiteindelijk worden vergeten is voor velen toch wel herkenbaar.

Misschien wel Pixar's beste.

Ik moet zeggen dat ik me wel erger aan Disgust. Wat heeft die in dat brein te zoeken? Afkeer is toch helemaal geen emotie, lijkt me? Is zij er alleen maar ingestopt voor het komische aspect?

Origineel verfrissend animatiefilmpje. Meer heb ik er eigenlijk niet over te zeggen.

Inside Out

Een heel nieuwe Disney film zorgt ervoor dat ik me uitstekend vermaakt heb onder het kijken van Inside Out. Ik dacht altijd eerst dat deze film al via Netflix te zien was, tenminste ik dacht dat een keer gezien te hebben. Ook op Netflix staat hij al aangeduid als Binnenstebuiten (via Netflix Canada) maar dan heb ik hem maar op de Netflix gekeken uit Canada en ik moet nog maar eens zeggen; prima film!

Het verhaal van Inside Out vond ik er leuk. De film gaat over de prikkels in je geheugen, Woede, verdriet, blijdschap, afkeer en angst. Bij de geboorte van Riley komt eigenlijk Plezier direct in haar hoofd terecht, die vrijwel alles beheerd, een klein beetje de baas dus.. Als ik zo op dit moment ben kan ik ook wel weer zeggen dat de film een verhaal heeft wat leuk is maar ook aan de makkelijke kant, waardoor het dus lekker wegkijkt. Op een dag gaat het helemaal fout, ze gaan verhuizen. Alle herinneringen worden een soort verdriet en het gaat niet zo goed in het hoofd. Op een dag worden verdriet en plezier opgeslokt door de afzuiging? van de besturingskamer en komen met kern herinneringen in de buiten wereld. Ze moeten kosten wat kost terug zien te komen en de kern geheugens weer terug plaatsen, dit gaat niet zonder slag of stoot!

Het verhaal is leuk en het concept was vrolijk. Deze leuke familie film heb ik toch erg kunnen waarderen maar door het soms wat 'simpele' verhaal werd het af en toe wat saai. Ook is er een leuke wisseling tussen plezier en verdriet ook te zien in de film. Drama scenes zijn wat dat betreft namelijk goed aanwezig en het is me prima verlopen, wat ik al gehoopt en gedacht heb!

3.5*

Als ware Pixar liefhebber bleef ik de afgelopen jaar toch serieus op m'n honger zitten (denk hierbij gerust aan Cars, Cars 2, Monsters University en zelfs dit jaar nog The Good Dinosaur). Maar deze Inside Out bevat alles waarom ik in de eerste plaats zo'n fan ben geworden van Pixar. Een complex gegeven (en complexer dan de menselijke gevoelens/hersenen wordt het echt niet) waar je na enkele luttele minuten mee mee bent, creativiteit zonder weerga, pakkend verhaal, ...

Benieuwd naar meer? Lees dan zeker even mijn volledige recensie: Recensie: Inside Out – Popcorn Tales - popcorntales.com