I Wake Up Screaming (1941)

Een heel boeiende ouderwetse whodunnit over een man die een opdienster introduceert in hogere kringen zodat ze een beroemde ster wordt en wanneer deze laatste vermoord wordt, is hij de hoofdverdachte. De zuster van het slachtoffer is verliefd op hem en gelooft in zijn onschuld. De fanatieke politie-inspecteur wil hem echter absoluut op de elektrische stoel krijgen. "I'll follow you into your grave. I'll write my name on your tombstone." zegt hij tegen hem. Maar wie heeft de moord begaan?

Laird Cregar alias de politie-inspecteur zorgt met zijn vertolking voor extra suspense in de film. Maar ook de rest van de cast is top.

Een boeiende film-noir van 1941, die helemaal niet gedateerd overkomt. De print van de regio 1 Fox DVD is weer van uitstekende kwaliteit. Ik heb echt genoten van deze prent.

Een aanrader.

De eerste Noir van de Fox studio en het is er meteen één die veel elementen gebruikt die later standaard zouden worden: flashbacks, ondervragingen en veel schaduwen.

Victor Mature en Betty Grable doen het goed in deze Noir, maar het zijn toch weer de bijrolspelers die mijn aandacht 100 % weten te trekken. Elisha Cook Jr., maar vooral Laird Gregar weten het verhaal naar zich toe te trekken.

Prachtige film, die jammer genoeg nooit genoemd wordt in Noir naslagwerken of lijsten!

4*

Niet de allerbeste film noir maar toch voldoende spanning rond het whodonnit, wat flauw rond rechercheur Cornell (Ed Cregar als detective in love..)..
Betty Grable en Victore Mature doen het prima samen en ook charmante Carole Landis overtuigt als letterlijk femme fatale.
Prettig om af en toe zo'n oldie mee te pikken.

Heerlijke film noir. Een groot deel van het verhaal wordt verteld in flashbacks wat heel typisch is voor noir moordmysteries. Het script zat snor en de acteerprestaties waren overtuigend genoeg. Maar de echte held van deze film is voor mij cinematograaf Edward Cronjager die op weergaloze wijze een spel van licht en schaduw creeert. Waarlijk een visueel meesterwerk!

Goeie film over een jongedame die vermoord wordt op de dag dat ze gaat vertrekken naar Hollywood. Een onderhoudende en vlotte whodunit, mede dankzij prima gebruik van flashbacks en korte speelduur. Het blijft gissen tot het eind wie de moordenaar is, maar daarna heeft de film nog een goeie plotwending paraat. Goed gecast ook.

Aparte noir, waar vrij veel humor in zit. Interessantste aan de film zijn de scenes tussen Mature en de toch wel imponerende Cregar, die een boeiend personage neerzet. Jammer dat hij zo jong gestorven is. Trouwens opvallend dat Elisha Cook Jr. in erg veel van de vroege film noirs lijkt op te duiken, zit ook al Stranger on the Third Floor en The Maltese Falcon. Hier zitten veel stijlen in die klassiek zouden worden in het noir genre, heel solide film met een plot dat blijft boeien.

Een aparte film. De allereerste film die nu als film noir wordt gezien die bij Fox gemaakt werd. Met verschillende stijlmiddelen die veel in noirs gebruikt zouden worden en ook een aantal acteurs die in meer zouden spelen (Victor Mature en Elisha Cook Jr.) maar ook Betty Grable. Ik zag nooit eerder een film met haar, maar ik wist dat die niet bekend was van noir maar van lichtvoetige komedies en vriendelijke musicals. De regisseur H. Bruce Humberstone was een contractregisseur die allerlei spul maakte maar toch vooral komedies. Hier krijg je een film die in veel opzichten noir is, zelfs met een tamelijk pervers einde, maar tegelijk heeft de film een lichtvoetige toon. EEn wat gekke soundtrack waarin schijnbaar vooral bestaande muziek. Waaronder nota bene Somewhere Over The Raiinbow.

Onder de acteurs twee zeer dramatische verhalen van acteurs in deze film. Allereerst Carole Landis. Een vrouw met een ingewikkeld leven. Ze ging op har 15e van school af om de showbizz in te gaan. Na wat schermutselingen kwam ze in bijrolletje van komedies uit. Haar carrière ging langzaam bergop maar een ster werd ze nooit. In de tweede wereldoorlog had ze een pin'-up imago (mede door haar grote borstpartij) en ze ging vaak naar de troepen. Haar acteercarriere liep echter vast en ging niet meer vooruit en haar priveleven was ook een puinhoop. Op haar 29e maakte ze een einde aan haar leven. Ze was toien al vier keer getrouwd en ook vier keer gescheiden. En ze spiegelt wel een beetje aan de rol die ze hier speelt.

Maar ook aan de beste rol in de film heeft ook een dramatisch verhaal. Laird Cregar was een man die acteur wilde worden maar ook enorm zwaar gebouwd en lang was. Dus hij had zijn bouw niet mee. Hij redde het op talent steelt in deze film de show. Maar twee jaar later was hij al dood. Hij had een crashdieet gevolgd en een van de onderdelen daarvan waren amfetaminen. Dat is niet gezond en hij kreeg maagproblemen, moest geopereerd worden en overleed aan een hartaanval. Zijn rol is prachtig en fijn ambivalent.

Na de remake ( vicki) vorige week te hebben gezien was ik toch ook benieuwd geworden naar dit origineel .

Wat opvalt qua verschil tussen de twee films is dat in deze versie Vicki eigenlijk meteen al qua karakter word neergezet als een verwend kind , terwijl dat in de remake een heel stuk subtieler werd neergezet .

De film lijkt korter en de scenes lijken mekaar sneller op te volgen , qua acteren vond ik het allemaal wat houteriger overkomen in dit origineel , veel dialogen zijn bijna letterlijk hetzelfde in beide versies .

Ik geef uiteindelijk toch licht de voorkeur voor de 1953 versie