Mulholland Dr. (2001)

Gisteravond voor de vierde keer gezien en hij gaat weer een half sterretje omhoog naar 'n 4,0*. Het blijft echt verbazingwekkend hoe goed deze film eigenlijk in elkaar steekt.

Fantastisch. Deze film is een kunstwerk. De sfeer alleen al, die constante dreiging... Zelfs een mooi gezongen liedje krijgt in deze film een sinistere draai. Het verhaal staat open voor vele interpretaties, wat bijdraagt tot de sterkte van deze film. Hier raak je nooit over uitgepraat, zoveel is zeker. 5 *

Fijn zo'n conclusie Karl, het blijft anders wel verbazingwekkend dat jij zo gierig bent met je sterren voor zo'n film .

Ik ben altijd gierig met sterren bij films die me intrigeren maar niet echt weten te raken

Echt weer een Lynch film, er zit logica in maar dan moet je wel erg moet opletten. Ik heb deze film maar gewoon op me laten afkomen en het was wel een ervaring, er kon van alles gebeuren en met name het acteerwerk was echt sterk te noemen.

4,0 Sterren.

Ik heb - voor de geïnteresseerden - een eigen theorie over hoe de film in elkaar zit op IMDb gepost.

IMDb :: Boards :: Mulholland Dr. (2001) :: My theory after watching it for the fou...

"Before moving on to the second part of the movie, several notes should be made on how people, when hearing or reading a story fill in the parts that are not narrated using prior knowledge. E.g. when you read about something happening at a school, you automatically start imagining these events taking place at a school you went to when you were young. In your imagination, characters might take faces of people you know, or perhaps even your own. This is pivotal to understand how I interpret the
second part of the movie"

"entertain suggestions" is de sleutelzin van de film (en niet alleen van deze film.....). Opvallend is dat je die prachtige ironische scéne niet noemt in je interessante theorie. Op sommige plekken van je verhaal vul je je eigen gedachten in die volgens mij niet getoond worden. Dat is geen kritiek. Het geeft alleen maar aan hoe briljant Lynch zijn droom cq nachtmerrie heeft vormgegeven. De film gaat met je aan de haal, zoals elke fascinerende droom.

Daar heb je gelijk in. Mijn theorie is - net zoals de andere theorieën die op het net circuleren - puur hypothetisch. Zo'n theorie ontwikkel je inderdaad door zelf verbanden te leggen tussen scenes, terwijl die verbanden waarschijnlijk niet zo door Lynch bedoeld zijn. Maar dat is het heerlijke aan deze film, na de derde kijkbeurt had ik namelijk een compleet andere theorie dan de deze. Dit zorgt ervoor dat je de film keer op keer kan herbekijken en steeds nieuwe dingen kan ontdekken of zelfs een volledige nieuw inzicht in het verhaal kan krijgen..

Kan je wel even uitleggen wat je bedoelt met 'Opvallend is dat je die prachtige ironische scéne niet noemt in je interessante theorie.'. Ik zou deze namelijk in de backstory van Adam Kesher plaatsen, zoals hij het heeft verteld aan Camilla.

Een meer algemeen gedeelde interpretatie verklaart op een treffende wijze twee fragmenten, die duiden op een dromend hoofdpersonage, die wakker wordt, waarna de werkelijkheid op een mooie manier zich verhoudt tot die droomwereld.

Die twee scenes lijken niet erg te passen in jouw theorie of heb je er wel een verklaring voor?

Gisterenavond voor de tweede maal gezien na jaren.

Dit is zeker een kunstwerk omdat het ingenieus in elkaar zit en omdat mensen er op verschillende manieren naar kunnen kijken (projectie van ieders eigen emoties en gedachten zijn mogelijk). Ook zit er veel droomsymboliek in de film, dat vind ik interessant. Ikzelf denk dat het eerste stuk een droom is met verwisseling van personages (met soms symboliek hierin) en het laatste stukje de werkelijkheid waar echter ook weer flarden herinneringen in zitten.

Wat ik zelf ervaar is dat het voor mij afstandelijk blijft Ik kijk naar de droom en het leven van iemand die mij op een of andere manier niet echt aanspreekt (de droom was wel heel fraai en dromerig en ook spannend). Wraak vanuit de slachtofferrol boeit mij niet echt (ook psychologisch niet) ondanks dat ik weet dat het in sommige mensen zit. Get a life of get over it, denk ik dan.

Ik ken deze theorie (en het was ook degene die mij tot nu toe het meest waarschijnlijk leek), maar tijdens deze kijkbeurt kreeg ik op een bepaald moment een 'klik' die leidde tot mijn huidige theorie.

Kan je iets specifieker zeggen over welke scènes je het hebt. Ik veronderstel je het 'eerste persoon'-aanzicht van iemand die zich lijkt neer te leggen op een kussen al zeker hierbij rekent.

Volgens mij bedoelt xav het shot helemaal aan het begin van de film, waarin je (inderdaad) vanuit eerstepersoonsperspectief een rood/roze kussen te zien krijgt (teken dat de droom begint) en de scène waarin de Cowboy Dianne wakker maakt nadat het blauwe doosje is geopend. Dat zijn juist twee sleutelmomenten in de droom-werkelijkheidtheorie.

Jouw theorie vind ik overigens ook een erg mooie, moet ik zeggen. Mijn probleem erbij is alleen wel dat de film dan eindigt met de dood van 'slechts' een bijpersonage. Dat geeft je het gevoel dat het verhaal nog niet aan zijn einde is gekomen, wat bij de gebruikelijke theorie wel het geval is.

Ik heb inmiddels een uitgebreidere gedachte neergepend over enkele onderdeeltjes in de film.
Het is beter dat ik dit op het spoilertopic plaats ivm een groot wit vlak

Ik las in mijn eigen reactie trouwens terug dat de hele zaak mij niet zou boeien maar dat is absoluut niet het geval .... slechts het blinde wraakonderdeel dus niet echt. Ik vind de film juist boeiend om over na te denken.

Deze scènes lijken inderdaad vrij duidelijk in die richting te wijzen (en niet zozeer in mijn theorie te passen). Ik zou de film nog eens een vijfde keer moeten kijken met zowel mijn theorie als deze theorie in het achterhoofd, om elke scène te toetsen aan beide theorieën. Maar dat zal waarschijnlijk niet binnenkort gebeuren.

Dat de film volgens mijn theorie niet volledig af zou zijn, vind ik niet helemaal correct. We eindigen met de zelfmoord van een actrice die door het harde leven in Hollywood compleet gefrustreerd is achtergebleven en erdoor tot wanhoopsdaden werd gedreven.
De hele film draait dan om de geleidelijke ontnuchtering van Betty. Zij komt erg naïef aan in Hollywood met allerlei dromen en wensen en beseft gedurende het verloop van de film (door de belevenissen met "Rita" en de andere personages en uiteindelijk door het verhaal van Diane te horen) dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is.

Het moment dat het blondje op bed wakker wordt, is wanneer ze beseft dat er op haar deur geklopt wordt (niet door de Cowboy) maar door de persoon van #12 van Sierra Bonita (het appartementen complex), die nog wat persoonlijke bezittingen komt ophalen.

Het is dat moment, waarop al het voorgaande in twijfel wordt gebracht, met name de naamsveranderingen treden nu aan het licht. Juist de droom/werkelijkheid interpretatie verklaart dit op een geloofwaardige manier.

Moet toch nog even vermeldt worden tussen het getheoretiseer door: de transformatie van vooral Naomi Watts van (bewust gekunsteld) naief naar uiteindelijk (zeer realistisch) getrergd vind ik ongekend goed gedaan. Ze laat alles zien wat een actrice vermag. Maar eigenlijk haalt Lynch sowieso het beste uit zijn acteurs en actrices.

Dubbele gevoelens. Na het kijken van de film had ik wel het idee dat ik het tot een dusver punt doorhad dat het een droom betrof, maar verder kon ik niet echt veel wijs worden uit het laatste halfuurtje. Wat een beetje overheerste was het gevoel dat ik een klein beetje bedonderd was ivm het Marco Borsato effect: alles was een droom... En daarnaast ook vooral: had Lynch dit echt zo maf in elkaar moeten steken? Is dit nu ‘moeilijk doen om moeilijk te zijn’? In alle eerlijkheid kon ik het niet echt waarderen.
Terwijl de film zelf van aardig niveau was. Nu snap ik uiteraard dat de film draait om de uiteindelijke achterliggende gedachte, maar in de eerste kijkbeurt heb je daar geen weet van. Naomi Watts speelt een sterke rol, echt typisch als een meisje die de American Dream nastreeft en haar heil zoekt in Hollywood.
Maar zoals gezegd, ik ben bang dat ik nog weinig aan kwijt kan. Ik vond het een onplezierige eerste kijkbeurt, te symbolisch en te vergezocht. Misschien dat een tweede kijkbeurt dit kan veranderen maar voorlopig blijf ik steken op een 2.5…

Geweldig, het was spannend en het zette je echt aan het denken, dat vond ik echt top. Ook goed geacteerd. Het was een een soort van mysterieuze film.

Ik wil echt wel even doordenken over een film maar dit gaat mij te ver. Om het te verklaren moet je maar stellen dat het overgrote deel vd film een droom betreft. Dat is ergens wat 'makkelijk'. Dat er, zoals uit spoilertopic blijkt, heel doordachte psychologische verklaringen voor alle scènes zijn te bedenken maakt de film bewonderenswaardiger maar het kijkplezier gaat er niets op vooruit. En dat is toch waar ik een film op beoordeel. Als filmkijker was ik vooral benieuwd naar hoe het verhaal de droom verder zou gaan...

De score op een film als deze hangt er sterk vanaf wat je van een film verwacht. Als je een film benadert als een puzzle en houdt van vervreemdende sfeer zit je met deze film goed. Ik heb de film met het gezin gezien en de dames hadden er duidelijk wat anders van verwacht: 'vage rotfilm'. Maar ze bleven wel zitten al was het soms met de handen voor de ogen. In deze film trof me het Twin peaks sfeertje, hoewel het lang geleden is dat ik die serie gezien heb. Realistische scenes afgewisseld met vreemde dialogen en situaties waar de plot moeilijk uit te destilleren is. Gelukkig hebben we het spoilertopic en toen steeg de film wel qua waardering. De film blijft nog lang hangen in je geheugen. Misschien was het beter geweest als we het spoilertopic eerst gelezen hadden zodat je tijdens het kijken van de film niet met zoveel vragen blijft zitten. Want om de film nu nog een keer te gaan zien, zoals de liefhebbers doen, hoeft voor mij nu ook weer niet.

Typische wazige mysterieuze David Lynch film met een maf maar wel aardig verhaal en met vele rare en vreemde karakters welke overigens wel allemaal interessant waren. Verhaal is boeiend en er zitten ook geregeld bijzondere en ook grappige (o.a. de espresso scene) scènes in. De film had wel iets korter gemogen (zing scene in het theater had er wat mij betreft uit gemogen, heb ik overigens ook vooruit gespoeld want ik heb een hekel aan zingen in een film) want bijna 2,5 uur vind ik persoonlijk iets te lang voor deze film hoewel hij nergens echt saai werd. De cast deed het overigens prima en met Naomi Watts en vooral Laura Harring zaten er natuurlijk ook nog eens twee schoonheden van vrouwen in. De lesbische scènes tussen beide dames vond ik trouwens wel bijzonder en fraai. Het laatste half uur (vanaf de blauwe doos) van de film is trouwens een groot raadsel voor mij want dat vond ik maar allemaal wazig en ik snapte er eerlijk gezegd ook niets van. Na het belachelijke maffe einde geldt dat overigens voor de gehele film. Waar ging het in hemelsnaam over ? Maar ja dat heb je eigenlijk bij iedere David Lynch film.

Film net gezien en het eerste wat ik dacht was:"Waar ging dit in hemelsnaam allemaal over?"
Toen maar even het spoilertopic gelezen en na wat interessante bevindingen daar ging het lichtje ook enigszins voor mij schijnen. Ik vind wazige films leuk hoor, maar als een film als deze van het 1 op het andere moment totaal anders blijkt dan bijna de gehele film moet ik eerst wel even afkoelen van irritatie om daarna eens rustig na te denken wat ik nou eigenlijk heb gezien.

Even de standaard-zaken eerst afhandelen. Acteerwerk is bovengemiddeld. Ben zeker geen fan van Watts, maar hier doet ze het op alle fronten geweldig. Ook Harring met haar heerlijke lichaam speelt de rol van haar leven. 2 tegenovergestelde karakters (in de realiteit althans).
Ook het gebruik van kleuren, de mystiek die over de hele film hangt en de mooie muziek(echt muziek uit de hoogtijdagen van Hollywood) dragen bij aan een geweldige filmervaring.

Ik had overigens een totaal andere film verwacht. De plot en de poster geven eigenlijk nog geen 10 procent weer van wat MD allemaal herbergt. Aparte ervaring dus met veel WTF-momenten. Mijn hersens draaiden overuren en dan nog had ik het spoilertopic nodig om in ieder geval nog iets te snappen. Met die informatie in mijn achterhoofd zal ik hem snel nog eens gaan zien. De irritatie zal dan weg zijn en de slimmigheidjes van Lynch zal ik dan zeker nog beter kunnen waarderen. Hij heeft het voor elkaar gekregen dat ik 2 en een half uur in een soort onwerkelijke, maar toch ook weer realistische wereld heb gezeten waarbij de afloop in beide werelden nou niet echt een prettig gevoel achterlaat. De werkelijkheid deed overigens meer met me dan de droom. Die nepheid van dat Hollywood, je constant moeten bewijzen tegenover mensen met de diepgang van een garnaal. Dat je daar als onwetend, naïef vrouwtje van kan door draaien is niet zo lastig voor te stellen. Hollywood is niet DE reden van haar zelfmoord-besluit, maar heeft zeker zaken getriggerd en haar doen inzien dat niemand te vertrouwen is en echte liefde een fabeltje is.

De oppervlakkigheid van de mens in alle kleuren en geuren komt voorbij en laat een leeg en ook wel pissig gevoel achter jegens sommige mensen in onze maatschappij die denken dat ze beter zijn dan een ander wanneer ze meer geld of succes hebben.

Lynch heeft me zeker niet teleurgesteld. Heel even was ik boos over alle plotholes, maar na nu even rustig na te hebben gedacht bestonden die plotholes alleen in mijn hoofd. Niet alles is wat het lijkt.

En voor nu alleen nog : Silencio !

Ik vond werkelijk niks aan deze film.

Snapte er helemaal niks van, en op het einde vroeg ik mij echt af waarom ik uiteindelijk twee en een half uur heb zitten kijken. Ik vind het geen probleem dat een film wat diepzinniger is, maar je zou toch tenminste genoeg elementen moeten krijgen om het verhaal te snappen. Hier krijg je niks, ik moest uiteindelijk opzoeken waar het nu precies over ging.

Maar bon: de film is langdradig en saai. Ik heb meer op mijn klok zitten kijken daar naar de film. Op het einde kon het niet snel genoeg gedaan zijn en heb ik mijn speed zelf op 2x gezet.

Meer dan een 0,5 kan ik echt niet geven.

Lynch reikt genoeg strohalmen aan om hier wat van te maken. Dat je dat zelf niet ziet is spijtig. Als je meer op je klok kijkt dan de film en ook nog eens de snelheid verhoogt zet ik toch wel mijn vraagtekens bij je beoordeling. Als je al zo ongeinteresseerd te werk gaat ga je het niet goed vinden nee.

Films op Speed x2 zetten, geniaal

Die ga ik onthouden!

Je kunt een film ook achteruit kijken, vooral met David lynch films een Duivelse ervaring!

Ook dat heeft Lynch zelf al getoond: Twin Peaks ...

En ik kan mij ook nog een achterwaards reclamefilmpje herinneren!

YouTube - David Lynch's Wacky Cigarette Ad

maar goed het gaat hier over Mulholland drive.

Het is de taak van de filmmakers om te zorgen dat een film mij boeit, of beter: blijft boeien. Daar zijn ze absoluut niet in geslaagd. Dus ik zie niet in waarom mijn beoordeling onterecht zou zijn.

Ik denk dat dit waarschijnlijk de slechtste film is die ik ooit heb gezien, ik vind het zelf spijtig dat ik hem geen 0 kan geven.

Deze film is net zoals moderne kunst: Je zet wat dingen neer, en zegt dat de toeschouwer zelf maar de symboliek moet zoeken. Sorry, dat is niets voor mij. Misschien wel voor anderen, en dat is hun goed recht.