Mulholland Dr. (2001)

Integendeel. Ik bedoel het exact zoals ik het geschreven heb. In tegenstelling tot deze film van Lynch is mijn zin toch erg duidelijk geformuleerd.
Als hij het vraagt zal ik hem daarop proberen te antwoorden. Ik zou hem natuurlijk ook vertellen dat ik niet iemand ben die graag zomaar wegdroomt bij films. Ik weet graag naar wat ik kijk.
Jij vond ze prachtig, die mening deel ik niet. Naomi Watts vind ik dan wel een goede actrice, maar dat staat hier los van. Die andere actrice (ken haar naam niet) vond ik verschrikkelijk.
Ook het mooie en sfeervolle waar jij het over hebt heb ik niet kunnen herkennen.
Mysterieus? Best wel, maar dat werkt voor mij alleen als ik de film boeiend vind. Dat was hier niet het geval.
Dat mag jij denken. Verschil is wel dat na dat lange wachten een overduidelijk antwoord krijgt op de 'waarom' vraag.
Op het dvd-doosje staat Drive, op de poster staat Drive, bij de alternatieve titel op MM staat Drive. Beetje kinderachtig om me hierop aan te vallen.

Maar goed. Of ik een film nu begrijp of niet, dat ontneemt mij toch niet het recht om de film te bestempelen tot één van de allerslechtste films die ik ooit heb gezien. Dat maak ik toch wel voor mezelf uit. Mensen genoeg die deze en andere films niet begrijpen en er wel een 4,5* of 5* voor geven. Maar daar ga jij niet mee in discussie.
Ik wist trouwens verdomd goed wat dit voor een soort film ging zijn. Maar desondanks wou ik de film gewoon toch eens zien en heb ik de dvd geleend van een vriend.
Neen, dat doe ik niet. Ik zet hier graag mijn mening neer en ben van plan om dat ook in de toekomst te blijven doen. Doe ik zoals ik al eerder zei in de eerste plaats voor mezelf. Als iemand het leest en een reactie wil geven is dat leuk, maar dan is het wel jammer dat er alleen hopen reacties komen als ik me eens negatief over een film uitlaat.
Moet commentaar iets toevoegen aan de mensheid? Lijkt me onzin. Met mijn commentaar heb ik gewoon duidelijk gemaakt hoe ik persoonlijk over de film denk.
Flauw.
Omdat één film uit het genre tegenvalt moet ik meteen een heel genre afserveren?

Meer had je niet hoeven schrijven!

Dit vind ik eigenlijk de vreemdste stelling in je relaas. Wat is nou het nut van een mening voor jezelf neer zetten op een sociaal forum? Dan kun je toch beter een eigen database bijhouden?

Over je mening over de film: ik ben het volstrekt niet met je eens, maar vind dat verder geen probleem. Ieder zijn mening. Wat wel jammer is, is dat je die mening met krachttermen onderbouwt en niet met argumenten. Je sluit daarmee oog bij voorbaat de deur voor elke discussie over de film zelf.

Uit je oorspronkelijke bericht blijkt in ieder geval dat films van deze regisseur niet je ding zullen zijn. Gelukkig zijn er nog veel meer regisseurs......

Een eigen database? Waarom zou ik? MovieMeter is een leuke en duidelijke database waar iedereen gebruik van kan maken. Dat het sociaal is is alleen maar een voordeel.

Neen hoor. The Straight Story vind ik bijvoorbeeld een prachtige film en Lost Highway is best wel goed. En wanneer ik de kans heb om meer films van David Lynch te bekijken zal ik dat ook doen.

Vreemd dat je Lost Highway wel goed vind dan, de films lijken bijzonder veel op elkaar. Lost Highway is misschien nog wel vager dan Mulholland Dr.

Vind Lost Highway ook een partij vager.

Lost Highway is ook vaag. Ook die film is niet echt mijn ding, maar is wel goed genoeg voor een (kleine) voldoende. De mysterieuze sfeer in die film sprak me veel meer aan. Ook had Lost Highway een aantal erg sterke scènes.

Dat zie je niet snel, van LH en MD totaal tegenovergestelde meningen hebben, maar iemand moet de eerste zijn. Wild at Heart al gezien Nomak? Benieuwd wat je daarvan vindt, ligt je wel wat beter denk ik.

Nog niet gezien, zal het wel eens bekijken als ik de kans heb.

Van Lynch heb ik wel nog The Elephant Man en die Twin Peaks film gezien. Maar dat is allebei te lang geleden om erover te kunnen oordelen. Daar herinner ik me haast niets meer van.

Een bevestiging dat ik geen mystery liefhebber ben. Toen ik aan de film begon had ik verwacht dat alles langzamerhand een beetje duidelijker werd. Maar het tegenovergestelde gebeurde, en snapte ik er gewoon helemaal niets meer van. Het zal ongetwijfeld een leuke film zijn als je hem snapt, maar ik ben bang dat ik deze film niet voor de 2e keer ga kijken. Wel knappe dames, en goed acteerwerk.

Toch vreemd, aangezien je Lost Highway kent en als gerenommeerde filmkijker weet je van tevoren ook al dat je voor Mulholland Drive en ook Lost Highway(vergelijkbare films) toch wel meer middelen nodig hebt om de film een beetje te kunnen snappen.

Vraag is dan ook, wat heeft jou ertoe gezet om deze film dan te gaan kijken.

Ik vind het niet zo vreemd dat iemand Lost Highway nog wel goed vindt en Mulholland Dr. in het geheel niet. Behalve dat het om een mysterie gaat zijn het toch wel heel verschillende films, waarbij in eerstgenoemde vooral meer actie zit en het is meteen duidelijk dat het om mysterie gaat.

Bij Mulholland Dr. word je wat dat betreft op het verkeerde been gezet. Het lijkt de eerste helft van de film een raadsel dat opgelost gaat raken. Maar aan die verwachting wordt niet voldaan, om het zacht uit de drukken. Vandaar bij velen verwarring en teleurstelling vermoed ik.

Inland Empire is zo mogelijk nog wat erger. Daar waar Lost Highway nog toeliet te genieten van de fotografie en muziek krijgen we hier te maken met een drie uur durende bad trip die alleen gestoorde Lynch-fanaten zoals ik voor hun plezier maken.

Ik genoot in Mulholland Drive meer van de muziek en de sfeer dan in Lost Highway hoor. Dat is niet een specifiek kenmerk wat die film wel bevat en deze niet. Daarnaast snapte ik na een half uur de ballen al niet meer van Lost Highway, figuren die opeens verdwenen en weet ik veel wat allemaal

Dit is voor mij een hoogtepunt uit Mulholland Drive. Lekkere muziek, mooie vrouwtjes, mysterieuze, spannende en vooral ook een vreemde sfeer die Mulholland Drive perfect weergeeft.

Heerlijk :

YouTube - Mullholland Drive- Nice Singer

Of The Straight Story. Die is zeker niet "onnodig vaag". Hoewel die in zekere zin toch ook wel vaag te noemen is. Maar dat is de charme van de film.

The Straight Story vind ik inderdaad een prachtige film.

Het feit dat ik een echte filmliefhebber ben. Ik zag de film bij een vriend liggen en vond dat een mooie kans om hem eens te bekijken. Ik kon toch onmogelijk weten dat ik het helemaal niets zou vinden. Ook al zou ik dat vermoeden, dan is dat nog geen reden om hem niet te bekijken.

Jij kijkt toch ook films als Mega Python vs. Gatoroid en Sharktopus terwijl je al bij voorbaat weet dat het films zijn die voor jou gaan tegenvallen.

Ik denk dat dit het moment is dat ik besefte dat het weleens een 0,5* kon worden. Wat een afschuwelijke scène, en daarna werd het er niet beter op.

Klopt, maar ik redeneerde meer vanuit het standpunt dat jij niet met meerdere mediums de film wilt proberen te ontrafelen. Maar gezien de reputatie van de film had je dit eigenlijk al moeten weten toch? Dit is ook niet zo'n lekker tussendoor afkraakfilmpje als zo'n syfy productie. Het duurt toch 2,5 uur en als je niet van zulke moeilijke films houdt kan het een ellenlange 2,5 uur worden.

Wat is er overigens afschuwelijk aan die scene?

Dit schreef ik ooit bij een andere film:

En zo denk ik er bij deze film dus ook over.

Ik weet niet precies waarom, maar ik vind het verschrikkelijk om naar dit soort scènes te moeten kijken. Die theaterscène was ook zo een marteling voor me, al was die zelfs nog een stuk erger.

Coco zou gezegd hebben: "What you're telling me is a load of horse puckey." Of zou ze bedoeld hebben "whore's pucky"

Hoepel toch op jongen. Ik vind één van jouw favoriete filmpjes barslecht, leer ermee leven. Ik ga toch ook niet constant tegen jouw zeiken als je één van mijn favoriete films een onvoldoende geeft.

Voor de werkelijk goed geïnformeerden, zal de woordspelling, die ik noemde weleens een lichtje kunnen doen laten branden van een rood schemerlampje, wellicht.

Ene Nomak heeft nog een hele lange Mulholland Dr. af te leggen, voor ie over de inhoud kan meepraten.

Moet ik er ook over willen meepraten.

Leuk Nomak dat je de knuppel in het hoenderhok van Mulholland Dr. liefhebbers gooit. Ben dan ook benieuwd wat je van Inland Empire vindt: daar blijkt namelijk de Walk of Fame een soort Lost Highway te zijn en tegelijk een Straight Story over een vreemdgaande actrice...

Nee, dit soort films zullen het voor mij niet worden. Zojuist gekeken, maar na afloop van de film dacht ik: heb ik iets belangrijks gemist gedurende de film? wat heb ik nu eigenlijk gekeken? Na wat zoekwerk op internet kwam ik achter alle symboliek in de film, waardoor het al gelijk een andere kijk geeft op het verhaal. Echter ben ik denk ik te nuchter om de symboliek tijdens de film al te herkennen. Vanwege het goede acteerwerk en de spanning in de film wel een voldoende, 3*

Pure tijdsverspilling

Oke.

Ik weet niet wat het is met deze film heb hem nu al 2x proberen te zien met vrienden, de eerste keer ging hij uit na 30 min en de 2e keer naar 60 min. kan maar niet egt in het verhaal komen.

zal daarom nog geen stem uitbrengen maar wie weet op een saaie zondag ga ik het nog eens proberen.

...als je wakker wordt na een vreemde droom weet je vaak ook niet meer wat het verhaal was...

Als je uiteindelijk Mulholland Dr stap voor stap kunt dromen en als je het punt bereikt om 16 Reasons Why op de juiste manier in verband te brengen met Diane's mysterie pas dan kan je de DVD opbergen en ben je voldoende uitgerust om door te stomen naar de waanzinnige eindbestemming:

INLAND EMPIRE.

Zo hey, wat een film. heb hem net uitgekeken.
wel heel erg vaag allemaal maar inderdaad op een gegeven moment kom je er dus achter dat de ze de eerste 3 kwartier aan het dromen is en daarna in vage flashbacks de realiteit ziet (kort gezegd).
dat ze aan het dromen was kon ik nog vatten maar daarna werd het allemaal wat vaag en ben ik hier en daar 's wat gaan lezen hoe anderen er over dachten.
al met al een hele goede film alleen dus die eerste 3 kwartier vond ik erg zwaar maar daarna als je het allemaal wat begint te snappen is het genieten. ik hou het eerst op een 4* maar ga hem binnenkort weer eens kijken en dan gaat het cijfer vast omhoog.

Heb nu Blue Velvet en Mulholland Dr. gehad.
ik denk dat ik nu voor Lost Highway en The Straight Story ga.
en dan volg ik je advies op xav en ga ik voor Inland empire

eindelijk gekeken nadat hij maanden in mijn kast stond te wachten. ik wilde hem namelijk perse niet alleen kijken, omdat ik na mijn vorige Lynch-ervaring (Lost Highway) verwachtte dat ik tijdens de film het een en ander te 'sparren' nodig had.
extreme vaagheid die veel aan de interpretatie van de kijker overlaat. dat is tegelijkertijd de sterkte en zwakte tegelijk, daar moet je ook tegen kunnen. de film zit vol scenes waarbij je je afvraagt wat ze gaan toevoegen aan het verhaal en bij een groot deel van die scenes krijgt je daar geen antwoord op. het voelt daarbij alsof Lynch ze lukraak de film in heeft gegooid om het verwarrende gehalte te verhogen zonder dat het enig nut heeft, en dat is niet altijd even fijn. maar ook als het niks inhoudelijks toevoegt, hebben ze wel degelijk nut: het is tenslotte van grote invloed op de sfeer en het bevreemde/ongemakkelijke gevoel (en daarbij wellicht het grootste kenmerk van Lynch).
ik hou van films waar je geen hapklare brokken krijgt, maar wellicht is dit teveel van het goede. het verhaal lijkt ook onderdanig aan de camera- en sfeerbeleving. close-ups van indringende ogen, spelen met donker en lichtval en tegenstrijdig gebruik van achtergrondmuziek zijn daar de beste voorbeelden van. heerlijk is dat allemaal!
als de aftiteling start, schreeuwt het om verschillende interpretaties te gaan horen/lezen. ik kan me het meeste vinden in het droomscenario, hoewel ik tijdens de film zelfs even aan parallel lopende tijdslijnen moest denken bij de scene rondom het openen van de blauwe kubus, gezien het verdwijnen van Betty, dan het verdwijnen van Rita en dan de tante die in de kamer komt kijken omdat ze iets hoorde vallen, maar niks ziet. hoe dan ook is de film weer iets beter te verteren na er meer over gelezen te hebben.
met gemengde gevoelens heb ik de dvd terug in de kast gezet. ik ga hem in de toekomst zeker nogmaals kijken, want het is duidelijk een prent die herzieningen nodig heeft.