Mulholland Dr. (2001)

Same here. Die films hebben een bepaalde sfeer en vibe die erg isolerend en bevreemdend werkt. Heb ik bij LH ook erg sterk vooral met de segmenten met de Mystery Man .

Bij Mulholland Drive ontdek ik telkens weer nieuwe dingen, hints die verwijzen naar hetgeen Betty/ Diane overkomt en wat er in haar hoofd omgaat. Iets teveel van het goede misschien, maar goed, Lynch laat weer lekker veel over aan je verbeelding. Ik vraag me bijna af of alle betrokkenen bij de film wel helemaal op de hoogte zijn van zijn hersenspinsels

Toch blijft de langdradigheid me tegenstaan. Lost Highway bijvoorbeeld sleurt me veel meer mee, ook door de imo veel betere soundtrack en meer (andersoortige) spanning. Maar Mulholland Drive heeft gelukkig genoeg positieve elementen. Die typische matte kleuren en sfeer, de vreemde personages die je op een verkeerd been willen zetten, de sluimerende spanning, Naomi Watts en Harring uiteraard. En de ontknoping blijft ontroerend, wat een emoties.

Wat me trouwens de eerste keer wel schokte was het moment dat je op het eind al die "belangrijke personen" heel kort zag langskomen, in werkelijkheid dus. Dat zie je bij je zelfs soms ook, dat nietszeggende dingen of personen opeens in je droom verschijnen.
Lynch is de 'droomverfilmer' bij uitstek.

In het begin dacht ik naar een gewone film te kijken, maar bij het laatste kwart was ik weg volledig kwijt. Ik heb het spoiler topic bekeken en nu vallen er veel dingen op zijn plaats. Maar toch vond ik dat je in deze film iets teveel zelf moet invullen. Het acteren leek soms ook wat geforceerd(vooral in het begin). Het eerste deel was dus waarschijnlijkeen droom was.. Vond ik ook wat langdradig.

Ik heb nog nooit een film gezien waar je zo veel zelf moest invullen, en dit vind ik iets unieks(ik zeg niet dat het me bevalt). Ik ga deze zeker nog een keer kijken om sommige dingen te bevatten/begrijpen. Na herziening waardeer ik deze film mischien meer. maar voor nu...

3.5*

Nadat ik de film een paar keer gezien had en vooral op de ironie van de dialogen lette vulde zich veel als vanzelf in. De scéne van het 'expresso incident ' is voor mij een van de brijantste, zeker wat dialoog betreft, uit de filmgeschiedenis. Lynch is veel meer een kunstenaar dan alleen maar regisseur. Dat vind je terug in het plot. Dat vind je terug in het acteren. Er wordt inderdaad geforceerd geacteerd maar dat is een bewuste stlijlvorm. Logisch want actrices en een regisseur spelen de belanrijkste rollen...

"Hollywood".....de naam alleen al roept veel suggesties op. Dus zeker ook bij de 'wanna be actrce' als ze samen met dat oude stel in de City of Dreams arriveert. Dat typische Amerikaanse....."WOW is this (for) real" Lynch ironiseert dat tot het bot. Het eind zegt genoeg. "What do you mean?..... An open mind"

Een film die je heel vaak kan bekijken....ik kijk sinds ik deze film gezien heb met andere ogen naar de wereld.....er is voor mijn nog meer nuance zichtbaar. Alleen kunst van de 'hoogste catergorie" doet dat.....het reflecteert iets in je wat anders nooit gebeurt zou zijn.

@ Narcissusbladsp, ik ga deze film zeker nog een keer bekijken, en dan begrijp ik al veel meer denk ik. Nu lette ik echt op het verhaal. Dan kan ik beter over de sfeer acteerwerk en andere dingen praten.

Dat somt het eigenlijk ook voor mij op !

Het is gewoon geniaal hoe je uit zo'n simpel gegeven zo'n ontzettende mindfuck kan maken.

De 'Silencio'-scène is een van de meest hypnotiserende scènes in filmhistorie.

Verder ken ik niemand die een droom/nachtmerrie zo goed weet te reconstrueren op film.

Geweldige mindfuck. Heerlijke sfeer en super geacteerd. Het enige wat ik jammer vond is dat je op het einde een overload aan details te zien krijgt, die het gevolgde plot verder uit zouden moeten diepen.

W-O-W, WOW!

YouTube - llorando (mulholland drive)

"Mindfuck"... Freud zou dat een mooie omschrijving van een wensdroom hebben gevonden...maar een droom kent geen uitgewerkt plot....een droom is er om de overload van info te kunnen verwerken. Lynch heeft een nachtmerrie gemaakt waar je vervreemd uit wakker wordt.....Droomuitleggers kunnen er hun leven lang over nadenken.......

Vind dat een nogal zweverige uitleg, ligt er maar net aan hoe je een film interpeteert.

Gister voor de 2e keer gezien. Eerste keer expres geen beoordeling gegeven omdat ik er weinig van snapte. Gister nogmaals gekeken en heel kritisch proberen te volgen. Als ik iets niet begreep stilzetten, terugspoelen en herkijken. Alle tijd voor nemen. En nog had ik de vraagtekens; over de Cowboy, over de 2 oudjes, over de serveerster en de zwerver.

Mooi ook op het eind, dat Camilla Diane bij de hand nam om met een kortere weg bij de belangrijke mensen te belanden bij de dinner-party. Een short-cut naar succes in plaats van de kronkelige weg naar de top (van de Mulholland Drive)? Mooi ook dat Lynch zo met die kleuren werkt (zelfs het shirtje van Betty was rood, toeval? Neuh, denk het niet. De blauwe sleutels en het blauwe haar van de eindvrouw. Ook geen toeval). Hij is een perfectionist ten top.

Toch is dit een kunstvoorwerp verpakt op een dvd-schijfje over ambitie, dromen, drama, hoop en verwachtingen die je 5* mag geven, ondanks dat je hem niet volledig kan verklaren. Nog maar eens het spoilertopic doorlezen....

Is Mulholland Dr. eng? Is het een thriller? Wat is het en wat moet ik verwachten?

Mystery dekt de lading eigenlijk het best. En screw expectations, sit back, relax and enjoy the show.

Ik weet niet of die kortere weg al of niet veel symboliek had voor Lynch. Ik vond het vooral mooi om de scene als een soort déjà-vu in de droom te verwerken ("We don't stop here").

Ik hoop een sfeervolle, obsecure film te zien waarbij het me uiteindelijk weinig kan schelen wat er nou precies gebeurt is.

Alles wat ik over deze film weet en verwacht wordt hier prachtig verwoordt door Roger Ebert:

''This is a movie to surrender yourself to. If you require logic, see something else. "Mulholland Drive" works directly on the emotions, like music. Individual scenes play well by themselves, as they do in dreams, but they don't connect in a way that makes sense--again, like dreams. The way you know the movie is over is that it ends. And then you tell a friend, "I saw the weirdest movie last night." Just like you tell them you had the weirdest dream.''

Dat ga ik zeker doen!

Soms hangt de film tegen het langdradige aan, maar er zitten stukken in die zo spannend en beklemmend zijn dat het nergens saai wordt.

Als je de makkelijkste uitleg hanteert voor deze film dan valt alles wel een beetje op zijn plaats. Er zijn mensen die er veel verder in gaan door te praten over parallelle dimensies, maar ik vind de film prima verklaarbaar. Desondanks is het een kunststukje waar je echt wel even over nadenkt na de aftiteling.

Ook denk ik je bij een tweede kijkbeurt nog veel meer hints oppikt, maar ik geloof het voorlopig wel.

4.5 sterren

Nico Dijkshoorn heeft ooit gezegd: "Echte Kunst wrikt zich in de geest."

Als er iets is wat zich in de geest wrikt dan is het deze film wel. Lynch overstijgt zijn leermeesters als Hitchcock, Fellini, Kubrick, Bunuèl met 'verve', vind ik. Onzin om 'parallelle dimensies' in verband te brengen met zijn creaties. Wie werkelijk graaft in de achtergronden van dit meesterwerk komt terecht in het gebied van de psychologie.

Hafijn, zie maar.

Ja die vragen van Bart Simpson zijn eigenlijk vragen die héél relevant zijn, maar omdat ze op deze manier gesteld zijn weer eigenlijk totaal irrelevant

Ben het hier mee eens

Oei, deze film heb ik al weer een tijd geleden gezien. Dus nu maar 3,5* voor de herinneringen die ik eraan heb, hij is me in ieder geval goed bijgebleven, dat is een goed teken. Ik houd ook wel van David Lynch, dus moet deze maar weer eens gaan bekijken dadelijk. Samen met Lost Highway en Blue Velvet

Oke, deze ga ik dus binnenkort herzien..Want de eerste keer was ik er niet geheel bij met mijn hoofd en eindigde deze film voor mij in 1 groot vraagteken. Hoop dat het dit keer wel lukt

This is the girl

Heerlijke heerziening na een paar jaar, maar hij blijft toch mooi op 4 staan

Tja, wat zal ik zeggen......

Ik begrijp alle mensen die Mulholland Dr. van Lynch de hemel in prijzen, en tegelijkertijd begrijp ik ook alle mensen die gefrustreerd met een pruil lip op de bank achter bleven na het zien en zelfs herzien van deze film.

Zoals al eerder gemeld door andere gebruikers, een droom / nachtmerrie verfilmd. Goed acteerwerk, mooi gebruik gemaakt van geluid/muziek. Echter persoonlijk vond ik het af en toe te traag.

Conclusie: Niet te graag willen begrijpen & Een kwestie van smaak

Onverteerbaar? Snel eten? Een film voor herkouwers?

Filmkijken is voor de grote meerderheid ontspanning en houden, na een dag hard werken en relatie perikelen, meestal van snel herkenbare hapklare brokken. Begrijpelijk. Maar als je door een film gefascineerd raakt....kan het je denken en (smaak)gevoel verrijken. En dat neem je bijna onbewust weer mee in het slikken van je dagelijkse belevenissen....

Bewust actief kijken en luisteren kan veel extra papillen opleveren....

Kortom, dooddoeners zijn vaak zoutloos... .

Ik vond deze uitleg van de film toch een van de meest plausibele die ik gelezen heb. Vrijwel alles lijkt hier op z'n plaats te vallen.

Voor nog meer details kan ik deze webstek aanbevelen:

mulholland-drive.net