The SpongeBob Movie: Sponge out of Water (2015)

Ik ben verder totaal niet bekend met de serie dus ik weet niet in hoeverre deze film daarop aansluit maar ik weet wel dat ik me prima heb vermaakt. Allemaal niet groots maar leuk voor tussendoor. Banderas had wel overduidelijk heel veel plezier in zijn rol en voor mij werkte dat aanstekelijk. Verder vond ik die meeuwen en die dolfijn erg grappig. Een leuke tijd voor een film die daar op gericht is dus een voldoende: 3*

De hyperactieve ADHD-spons komt naar onze wereld en nog wel in 3D ook. Na het succes van de eerste Spongebob bioscoopfilm, kon een vervolg natuurlijk niet uitblijven. Hoewel er elf jaar tussen beide films zit, is Spongebob er zeker niet minder populair om geworden. Sterker nog, Spongebob is populairder dan ooit. De humor moet je wel liggen, want niet iedereen wordt vrolijk van de hyperactieve en vol irritante streken zittende Spongebob en zijn vriend Patrick de zeester. Gelukkig dat ik mijn innerlijke kind nog steeds niet uit het oog ben verloren en nog steeds hard kan lachen om de rare streken die worden uitgehaald in de Spongebob-serie. De serie loopt overigens nog steeds op Nickelodeon en is ondertussen alweer in het negende seizoen beland.

In de eerste film zagen we niemand minder dan David Hasselhoff zichzelf compleet belachelijk maken. Voor deze tweede film wisten de makers Antonio Banderas te strikken. Als de gemene piraat Burger Beard vaart hij op een belachelijk klein piratenschip rond en leest verhalen voor aan de meeuwen op zijn schip. Als Burger Beard op een klein eiland een boek steelt uit de handen van een skelet, leest hij het verhaal over Bikinibroek en hoe het geheime recept van de Krabburger is gestolen. Dit klinkt net zo belachelijk als het is en dat is de humor ook van het geheel. De acteerprestaties zijn hier dan ook compleet niet van belang, want in een Spongebob film lijkt de gouden regel: hoe gekker, hoe beter.

Wat wel opvalt als je de trailer en de poster van de film bekijkt is dat je meteen denkt dat de film voor het grootste deel met de computer geanimeerd is. Dit is absoluut niet het geval, want tachtig procent van de film is gewoon getekend, net als in alle eerdere avonturen het geval al was. Voor de één een schok, voor de ander een verademing. Het tekenwerk heeft weinig uitwerking op het 3D-effect, feitelijk is het daar zelfs volstrekt overbodig, wat vooral jammer is voor de jongste kijkertjes onder ons. Toch wordt dit aan het einde nog goed gemaakt. Het effect bewijst namelijk wel zijn nut in het laatste kwartier en komt daar goed uit de verf. Wellicht is het niet geheel toevallig dat juist dit deel erg leunt op computeranimatie. Achteraf kan je je afvragen of de makers er toch misschien niet beter aan hadden gedaan om de film alleen maar in 2D uit te brengen, maar 3D is hot en men moet met de tijd mee gaan.

Spongebob: Spons op het Droge is een hilarische film geworden waarbij de fans flink aan hun trekken komen. De absurditeiten vliegen je weer om de oren, zoals we gewend zijn van Spongebob. Dus kan je niet zo goed tegen drukte? Dan kan je de film beter over slaan, want het ADHD-gehalte ligt weer zeer hoog. Voor de rest is het voor de liefhebbers zeker aan te raden om de Blu-ray (dvd) aan te schaffen, vooral omdat dit films zijn die je na vijf kijkbeurten nog steeds allesbehalve zat bent.

Meer dan 10 jaar na de eerste Spongebobfilm verschijnt deze teleurstellende sequel. Deze keer is de formule voor Krabburgers verdwenen waardoor Mr Krabs zijn geliefde specialiteit niet meer kan maken en zijn restaurant failliet dreigt te gaan. Uiteraard is het aan Spongebob en Patrick om de formule terug te halen.

De animatie is hier een stuk gelikter, maar in mijn beleving was de (relatieve) eenvoud van de eerste film een belangrijk onderdeel van de setting en past dat beter bij de toch wat anarchistische inslag van Spongebob Squarepants. Belangrijk is dat de stemvertolkingen wat mat zijn en Spongebob en Patrick een groot deel van dat aanstekelijke, kinderlijke enthousiasme zijn kwijt geraakt. Dat heeft allicht te maken met het feit dat bedenker Stephen Hillenburg niet bij de productie betrokken was (hij schreef wel mee aan het verhaal) en de regie is overgedragen aan Paul Tibbitt, die weliswaar een handjevol afleveringen van de serie regisseerde maar er niet in slaagt om de juiste snaar te raken.

Antonio Banderas doet een Puss-In-Boots Piratenversie en voegt derhalve te weinig toe om de film echt leven in te blazen. Wat overblijft is natuurlijk wel de grappige karakters, maar in handen van Hillenburg was er ongetwijfeld een meer levendige, leukere film uit gekomen.

Idioot en hyperkinetisch, maar 93 minuten dikke fun. Wie de serie kent weet dat het even wennen is aan de aparte humor en irritane spons, maar na wat doorbijtwerk volgt gewoonlijk appreciatie voor de sociale satire dat het op zijn eigen vreemde manier tentoonspreidt. De uitgebluste werknemer, de nietsontziende kapitalist en ander zeevolk als amper nadekende, gulzige consument. Het contrast tussen de uitgebluste ziel in de vorm van een immer sarcastisch kijkende octopus met een kinderlijk naïeve knalgele zeespons kon niet groter zijn, en zorgt voor heel wat hilariteit. De groteske animaties bij acties en reacties, waarbij geen enkele natuurwet in de onderwaterwereld gerespecteerd wordt, sluit hier perfect op aan. In deze tweede verfilming gaat het zoals vaak in de serie weer eens over 'het geheime recept' van de kennelijk onweerstaanbare krabburger, maar dat geeft op zich absoluut niet. Belangrijk is dat we in een krankzinnig avontuur meegesleurd worden met laser-spuiende dolfijnen from space, dansende meeuwen en een belachelijk reusachtige eekhoorn die nootjes schiet. Tenenkrommendheid als kunstvorm.

Weer een deel.

Tja, het idee en de trailer waren vrij interessant, maar het is gewoon wat minder uitgewerkt. De animatiefilm van 2004 is dan nog steeds wat beter gelukt wat mij betreft. Gelukkig blijft ook dit deel wel vrij vlot in zijn opzet en heeft een aantal leuke ideeën.

Vooral het tweede deel in een soort 3D film op het droge is best cheesy en lollig om zo te zien. Helaas lijkt het soms behoorlijk lang te duren voordat het daar aan toekomt, en zit je eigenlijk met een lichte teleurstelling aan het einde.

Blijft vlot, maar het recept voor Spongebob is een beetje weg. De humor was er nauwelijks echt scherp aanwezig en bleef vrij flauw. Enkele leuke spektakel scenes en dan heb je het ook weer gehad. Wel ok om een keer gezien te hebben. Die Spongebob blijft een spons apart.

Het was even tijd voor kwaliteitscinema. Spongebob, held van menig brakke ochtend, is terug voor een nieuw avontuur, en het is precies wat je kan verwachten. Ik snap heel goed dat sommige mensen dit flauw of kinderachtig vinden, of moe worden van de absurde wendingen en sommige karakters. Maar ik vermaak me er wel mee. Om eerlijk te zijn, de film is eigenlijk niet heel veel meer dan een tot film uitgerekte serie episodes, waar meerdere zoektochten naar het geheime recept van de Crabby Patty centraal staan. Verwacht geen vernieuwende zaken, het is voornamelijk dezelfde anarchistische, drukke humor die ook in de serie centraal staat, en die ik wel kan hebben. Menig geslaagd grap en ook menig wat minder geslaagde grap, en uiteindelijk wellicht niet beter dan je in de serie zal zien. Leuk voor mensen die Spongebob al leuk vinden, maar het zal geen nieuwe zieltjes winnen ben ik bang.

Die koude, bloedeloze blikken als mijn favoriete spons en zeester me aankijken. Gespeend van elke expressie of charme, maar als dode karkassen. Merkwaardig genoeg lijkt het ook alsof de handgetekende animatie meer ruimte biedt voor grovere grappen, terwijl het in drie dimensies beperkt blijft tot een slappe superheldenparodie met hysterische actiescènes. Het live-action personage Burger Beard (Antonio Banderas) is leuk wanneer hij wordt geïntroduceerd in een melige openingsscène, maar wordt al gauw vermoeiend wanneer hij vooral lijkt bedoeld voor poep- en scheetgrapjes rond lelijk geanimeerde meeuwen.

Wel aardig maar niet zo goed als de eerste uit 2004. Het is wel mooi gemaakt en Antonio Banderas doet het wel goed als piraat, of moet ik zeggen als Johnny Depp

Dit was nog een leuke film. Natuurlijk moet je niet naar Spongebob kijken voor een hoogstaand verhaal, maar de film keek toch leuk weg. De film zag er goed uit, en op het laatste half uur of zo was het zelfs een 3D Spongebob die wel tof gedaan was. Er was ook nog een rol voor Antonio Banderas als piraat

Wel een grappige film en gekeken ,omdat er niks anders op tv was. Ben wel een fan van SpongeBob, maar ik vond SpongeBob the movie Velen malen leuker dan deze film. Hier zat een veel minder verhaal in maar wel oké weg gekeken. Verder hield het daar bij op.

Herzien en het cijfer blijft hetzelfde als vorige keer. Uiteindelijk is het gebeuren creatief te noemen en zit het tempo er degelijk in, maar ten opzichte van de eerste film loopt het allemaal een stuk minder lekker. Met name de humor is een aanzienlijk stuk minder effectief en breekt de opgehemelde superheldenslotfase simpelweg veel te laat aan. Waarbij het andere deel dusdanig melig was dat de cheese redelijk onopvallend werd neergezet stikt het bij Sponge Out of Water van de kaas. Het absolute fungehalte ontbreekt, maar uiteindelijk is de afwisseling tussen de vele gebeurtenissen vermakelijk genoeg.