In the Line of Fire (1993)

Eerlijk gezegd vind ik deze week tegenvaller.

Nergens is het verhaal echt spannend of interessant en de film staat bol van clichés zoals de collega die zegt op pensioen te willen gaan en de volgende dag neergeschoten wordt...

Er zaten toegegeven fijne dialogen in en John Malkovich speelt hier prachtig de tegenstander. Maar het is voor mij niet voldoende om een speelduur van 2u te verantwoorden voor zo een eenvoudige film die verder nergens een hoogvlieger is.

De verplichte, voor mij overdraagbare, romance zorgt dat de film nog een half sterretje lager afklokt dan hij had mogen verdienen.

Matig.

Clint Eastwood komt niet echt uit de verf in deze stijve politiethriller. Zijn komische en romantische scènes zijn vrij slecht, maar ook het typische machogedrag is wat tegendraads met de ervaren agent die hij moet voorstellen.

Uiteindelijk maakt het niet veel uit, want de film is een typisch product van z'n tijd en overstijgt z'n genre op geen enkel moment. Het is allemaal keurig binnen de lijntjes gemaakt. Spannend wordt het dan ook nooit. Sommige dingetjes zoals de verkleedpartijtjes van John Malkovich' slechterik slaan als een tang op een varken. Nog net uit te kijken, maar niet voor herhaling vatbaar.

2,5

Degelijke old school thriller over een bodyguard. Misschien minder flitsend dan The Bodyguard (1992) met Costner, maar wel iets beter. Vandaag zien we het Eastwood zeker niet meer doen, maar ook 27 jaar geleden al botste Eastwood toch wat op zijn limieten in zijn actieve rol. Uiteraard ook omdat dit zo gestipuleerd werd voor zijn personage dat de houdbaarheidsdatum benaderde.

Prima rol ook van Malkovich die als psychopaat een kat-en-muisspelletje speelde met Eastwood. Vond de film best spannend zoals bvb de achtervolging op het dak. Al is de afloop natuurlijk voorspelbaar omdat er te veel naar verwezen wordt in de loop van de film.

De romance met Russo komt weinig uit de verf al zijn de steekjes meestal wel geslaagd. Eastwood moet je niet leren om oneliners te maken. Onderhoudende thriller dus, niet memorabel, maar altijd fijn om eens te zien.

In the Line of Fire is een fijne duistere thriller waarin Clint Eastwood nog een keer de verbeten en zelfgenoegzame actieheld speelt. Het script is behoorlijk rechttoe rechtaan. De strakke regie is van Wolfgang Petersen. De ingetogen score van Ennio Morricone.

Petersen geeft Eastwood ruim de gelegenheid om zich fysiek uit te leven. De toen 63-jarige Eastwood rent en klimt als een jonge hond en deelt af en toe een harde vuist uit als in zijn beste dagen. Het script voorziet niet alleen in de fysieke kant maar verleent hem ook een zachtere kant. Als Eastwood niet in functie is als geharde en koelbloedige beveiliger van de president van de VS, speelt hij fijngevoelig een stukje easy listening op de piano. En alsof dat nog niet genoeg is, wordt hem in een scène zelfs toegestaan blijk te geven van ontroering. Mooie rol.

De andere mooie rol is voor John Malkovich. Hij speelt een krankzinnige psychopaat. Hij speelt hem angstwekkend beheerst, gecontroleerd en gedreven. Diabolisch. Hij is eng en koudbloedig op een manier zoals alleen Malkovich dat kan zijn. Eastwood vindt in hem een waardig opponent.

In de film mag Eastwood zijn angst tonen en gevoelens hebben. Hij mag menselijk zijn. Dat is een sterk punt te midden van de spannende en meer obligatoire thrilleraspecten in de film. Het kwetsbare psychologische deel van zijn karakterbeschrijving werkt positief door in het verhaal. De geloofwaardigheid van zijn karakter ondersteunt de geloofwaardigheid van het verhaal en doet de spanningsboog toenemen. Bovendien krijgt het duel tussen Eastwood en Malkovich dat vooral psychologisch is gestoeld, er een nog verontrustender tintje door.

In the Line of Fire is een intelligente thriller. Met de spanning zit het goed. Een beetje hartzeer, schuldgevoel en ander drama ontbreken niet. Mooi gefilmd. Dynamisch en atmosferisch camerawerk. Goed verhaal ook. Verder goed acteerwerk en prima uitgewerkte hoofdpersonages.

Uitstekende film over een geheim agent op leeftijd die weer gaat werken in de beveiliging van de president. Simpelweg een onderhoudende thriller met ook een aantal goeie dialogen. Genoeg spannende scenes en de spanningsverhogende muziek van Ennio Morricone helpt hier ook bij. Een heerlijke rol van de toen ook al oude rot Clint Eastwood, maar het is John Malkovich die de scenes weet te stelen.

Niet beslist Clint Eastwood's beste film - het rammelt in het verhaal toch wel bedenkelijk, en in zo ongeveer alle dimensies. Clint zelf mag een ietwat ongeloofwaardig en dun karakter spelen, maar erger dan dat is de bad guy van Malkovich niet zelfs maar in de verte geloofwaardig. Russo dan, op het randje, en haar fraaie verschijning redt de film wel wat, in alle opzichten, al is haar karakter veel te gezocht en de romance ook.

Als kijkvoer bekruipt me dan ook nog eens dat de film toch wat te langdradig is. Leuk om de bekende plekjes in Washington even langs te zien komen, maar dat is het dan ook wel een beetje. Spannend wordt het toch eigenlijk nergens, een film met Eastwood in de hoofdrol weet je wel waar de huis woont.

Een vrij degelijke thriller met een toen al oude Eastwood en John Malkovich. De films van Wolfgang Petersen blinken misschien niet uit in cinematografie, maar hij kan wel een verhaal neerzetten voor de camera. In the line of fire is vooral een verhaal en springt nooit echt uit tussen gelijkaardige films. Maar toch is het goed gemaakt en heeft het de tand des tijds wat doorstaan. Maar er zijn te veel clichés en te weinig opvallende elementen om er een klassieker van te maken.