De regisseur van The VVitch: A New-England Folktale, die ik toevallig niet zolang geleden heb gezien en daarna beoordeeld heb met een 0,5*. Hoe gek kan het lopen dat ik deze film nu met een 4,0* beoordeel. Dit was een heel stuk beter.
Deze film biedt veel meer dan The VVitch, want daar vergelijk ik het nu een beetje mee. Waarbij deze film veel sfeervoller, duisterder en interessanter is om naar te kijken. Je voelt je helemaal wegdommelen in die tijd, omdat het plaatje klopt. De acteurs doen het goed. Vooral Kidman heeft een interessante rol. Vooral de scene die zij voert met de volwassen Amleth vond ik heel goed geacteerd en goed geschreven. Lekker verknipt, maar ook wel geinig.
Het einde had wel veel sterker gekund. Het eindgevecht liet de wensen over en was niet echt een spektakel. Wel een mooie locatie met de lava, maar eigenlijk was het allemaal niet goed te zien. Voor de rest eigenlijk weinig op- en aanmerkingen.
Het leek me wel leuk om Efron en Kidman weer samen te zien na The Paperboy, een film die ik wel erg leuk vond. Helaas. Het verhaal laat de wensen over. Het is nergens echt boeiend of leuk. Nergens grappig of droevig. Deze recensie schrijf ik een maand na het zien van de film en ik weet nu al niet meer hoe die eindigde.
De acteurs doen het wel leuk, maar dat is dan ook het enige.
Ik had best zin in de film zodat ik wat meer te weten zou komen over Lucille Ball en haar geschiedenis. Helaas, het blijkt een momentopname te zijn van een paar dagen op de set. Hier heb je niks aan. Je wordt niks wijzer, het is niet interessant en is oer en oersaai met hier en daar een paar lichtpuntjes. De tweede helft maakt het allemaal wat aangenamer en waardoor toch nog twee sterren.
De eerste helft is niet om doorheen te komen. Kidman lijkt in niets op Lucille Ball. Alleen tijdens het acteren (de oorspronkelijke scenes na doen) komt ze wel in de buurt.
Vreselijke glitterpoep, weinig boeiends en diepgang in deze film.
Stond al heel lang op mijn lijstje, vanwege de cast en omdat ik van musicals hou. Het verhaal sprak me niet meteen aan, maar daar dacht ik me wel overheen te zetten. Het verhaal is echter één van de grootste problemen van deze film. Het is niet boeiend genoeg om twee uur lang te vullen en te boeien. Daarnaast zijn de liedjes niet pakkend of leuk, het lijkt allemaal op elkaar en ook de personages zijn leeg, oninteressant en cliché.
Het onderwerp is dan best diepgaand, maar alles eromheen gaat nergens over. Het is alleen maar lachen, gieren, brullen. Kidman heeft letterlijk helemaal niets te doen. De andere drie hebben veel meer aandacht in de film. Waarvan die vreselijke James Corden de ergste is. Het idee dat 4 vergane glorie artiesten lucht krijgen van wat er in een klein stadje/dorpje gebeurt is ook belachelijk. Het slaat gewoon nergens op.
Aan het einde blijken dan de pestkoppen of populaire kids of hoe je ze wil noemen ineens na 1 nummer het allemaal te begrijpen hoor. Ze zijn ineens heel tolerant. Hoezo dan? Waarom? Het is zo makkelijk.
Helaas één van de slechtste musicalfilms die ik ooit heb gezien. Geen aanrader. Zeker niet als je niet echt van musicals houdt.
Originele film, te gehaast, maar toch indrukwekkend
Een film die gebaseerd is op een ware gebeurtenis, maar toch een paar feiten heeft verdraaid aldus Megyn Kelly. Dit wordt overigens ook aan het begin vermeld. Al zullen we nooit echt voelen wat deze dames hebben ervaren...
Het onderwerp is interessant, ook de manier van vertellen en het schakelen tussen de verschillende personages op een flitsende snelle manier zoals in televisiewereld ook gebeurt. Dit zorgt er echter wel voor dat het soms te snel gaat en te onduidelijk is wie nou wie is en wat zijn/haar rol/functie precies is. Ik kende namelijk alleen Megyn Kelly en verder niemand van Fox en hoe daar alles gaat.
De film doet wel iets met je en bij afloop blijft de film toch een tijdje door je hoofd spoken. Al had ik ook zoiets als ''was dit het?''. Een dubbel gevoel dus. Al was de boodschap wel goed overgekomen en het doet wat met je.
Er zitten een paar goede momenten in zoals bepaalde scenes met Margot Robbie en de lift scene. Charlize Theron hebben ze goed gestyled waardoor ze bijna, maar net niet helemaal, Megyn Kelly is. Soms zie je Theron er goed doorheen terwijl een andere keer ze wel heel goed gelukt is.
