The Prom (2020)

nu ik de trailer ervan had gezien, en ook nog eens stukjes op de tv ben ik minder gemotiveerd als de poster en de omschrijving in eerste instantie bij mij deed.

Te veel zang en te tiener-achtig.

Haha, dit ziet er echt schrikbarend kut uit.

Meryl Streep zit ook al in deze film Let Them All Talk (2020) - MovieMeter.nl

Gaat in deze fase van haar loopbaan zeker meer om kwantiteit dan kwaliteit. Ik heb al heel lang niets goeds meer gezien van haar.

Oke film, maar ook niet met deze cast echt bijzonder. Vrees dat James Corden zich voorlopig maar op zn talkshow moet richten. De liedjes zijn wel oké. Nicole Kidman en Andrew Rannels springen er voor mij het meest uit.

Meryl Streep weet helaas niet wanneer ze een streep door haar acteerloopbaan moest trekken... Te pijnlijk om haar nu te zien, en haar lach is zo onnatuurlijk dat ik het einde niet heb willen meemaken.

Zal waarschijnlijk aan het feit liggen dat ik tijdens dit jaar geobsedeerd ben geraakt met broadway musicals maar ik heb erg genoten. Ik vind de show zelf beter maar ik vond dat de broadway acteurs (voornamelijk de rollen van Streep en Corden) hier veel sympathieker waren. De muziek en humor is voornamelijk hetzelfde maar daar heb ik helemaal geen probleem mee. Maar als je een hekel hebt aan musicals kun je deze film beter vermijden. Af en toe probeerden ze de muziek wel iets te hip te maken. En net als in de show is de finale waarin de moeder van Alyssa haar accepteert nogal geforceerd. Voor de rest heb ik puur genoten.

‘The Prom’ op Netflix lééft, swingt en is een feest! | Humo

Vond ik wel goed:

Florence Foster Jenkins (2016)

August: Osage County (2013)

Viel me iets tegen, maar toch een interessante en (iets te) degelijke film:

The Post (2017)

Aardige film waarin een paar musical-sterren een meisje te hulp schieten die niet met een ander meisje naar het eindejaarsbal mag. Een musical met dik aangezette personages waarbij de boodschap er ook duidelijk bovenop ligt. Vooral vanwege de vele zij-paadjes nogal aan de lange kant. De liedjes (alhoewel ze een beetje op elkaar lijken) zijn goed te doen.

Het is heel simpel, heb je een bloedhekel aan musicals dan moet je deze "The Prom" gewoon niet kijken.

Ben je wel een theater en musical liefhebber kom je zeker aan je trekken.

"The Prom" is muzikaal gezien heerlijk bombastisch.

De typetjes zijn hysterisch, over de top en de settings kleurrijk.

Verhaaltje is luchtig met een overduidelijke door je strot geramde boodschap.

Flink aantal bekende namen komen voorbij gedurende dikke 2 uur.

Leuke musicalfilm die ook liefhebbers van de serie "Glee" zeker zal aanspreken.

3.5*

Vroeger dacht ik altijd dat Amerikaanse tieners er ouder uitzagen voor hun leeftijd, omdat dit zo in de films werd vertoond.

Ook in deze film kiezen ze een veel oudere actrice voor de rol van een tiener. Ik bedoel kom op, ze is 24 jaar en ziet er in de verste verte niet uit als normale 17 jarige. Is het zo lastig om een actrice te vinden in die leeftijdsgroep die kwalitatief goed genoeg is? Ik vind het een beetje een afknapper.

Zo zie je maar weer hoe smaken verschillen ik heb genoten van deze film. Mierzoet maar met een boodschap die helaas anno 2020 nog zeer relevant is. Dat het de smaak niet is voor velen kan ik inkomen maar voor mij was het genieten.

Vlotte verfilming van een geëngageerde Broadway musical. Ik vind het wel jammer dat regisseur Ryan Murphy blijkbaar niet de verleiding heeft kunnen weerstaan om de sterren van zijn cast meer screentijd te geven dan de twee lesbiennes om wie het verhaal feitelijk draait.

Los daarvan met heel aardige musical met een aantal mooie muziek- en dansnummers. De uitvoering heeft wel wat weg van een doorsnee Bollywoodfilm. En de boodschap is duidelijk. Dat is ook belangrijk, zelfs anno 2020.

Als je deze film/musical gaat kijken. doe dat met je vrouw. Waarschijnlijk doe haar er een plezier mee. Ik had zelf een fles vieux naast me staan . Tis echt een vrouwenfilm. Ik geef een 2,5 want dat verdiend Meryl Streep wel. Zij deed erg haar best

Tja. Ik heb een hekel aan theatermusicals, maar filmmusicals behoren in contrast tot m'n favorieten. Dat is deze er geen van geworden. De film heeft enkele hoogtepunten, maar de dalen (lees: lange, nietszeggende scènes) zijn er meer. De liedjes zijn aardig, maar het was vaak goed te horen dat ze afgeleid zijn van de 'groten der musicals' Evita, Hairspray en wat meer obvious; Chicago.

De acteurs zijn goed, al verdween Nicole Kidman te veel naar de achtergrond en is de enorme kritiek naar James Corden nogal overtrokken.

Ik vond het zijplot van de lesbische dames (want het is daadwerkelijk een zijplot) nogal achterhaald, net niet meer van deze tijd. Dus ik zat er met wat ongeloof naar te kijken. Vijftien jaar geleden was dit passender geweest, of in die setting.

Tegen het einde was ik wel klaar met de positieve energie van al die Prodent-gebitten en was ik blij dat 'ie afgelopen was. 130 minuten was wat mij betreft echt veertig minuten te lang.

Houd van Ryan Murphy. Houd van queerfilms.

Maar houd niet van deze film. Oppervlakkig zangspektakel.

Zoals met elk werk van Ryan Murhpy, halverwege haak ik af.

Die man kan gewoon geen verhalen schrijven. Het is elke keer hetzelfde. Ongelofelijk.

Voor conservatieven uit smalltown Amerika is dit wellicht nog iets om van te leren, maar verder vind ik het hele ‘je mag gay zijn’ anno 2020 toch wel een beetje een uitgewrongen thema. Ik mag toch hopen dat we inmiddels al een aantal jaar zover zijn met z’n allen. Een hele prom wordt gecanceld omdat iemand haar vriendin mee wil nemen, dit is anno nu nog een realistisch scenario? Maar goed, vooruit.

Het musicalelement gaat wel, het ene liedje is beter dan het andere, ze zijn vooral nogal ongeïnspireerd en 'cliché musical'. Vooral als er wordt uitgepakt met choreografie, kleur en spektakel is het wel leuk, maar je moet er wel een beetje tegen bestand zijn. Scheelt dat de cast best aardig is ( Meryl Streep en vooral Andrew Rannells kan wel wat) en dat er dus regelmatig wordt verhuld dat het script niet echt sterk is. Ook had er her en der wel wat geschrapt kunnen worden, want ruim 2 uur is erg lang.

Twijfel een beetje tussen 3* en 2,5*. Als je een wat jongere doelgroep in het oog houdt, een beetje het Glee-publiek, is het allemaal zo vreselijk niet, maar echt top is het verder ook niet.

2,75*

Een Golden Globe nominatie voor de film EN voor James Corden. Onbegrijpelijk, hij was veruit de zwakste van deze middelmatige productie.

Een film met de nodige clichés en door het blik sterren is het nogal geforceerd. Maar op zich is er niets mis mee, als je wat houdt van het genre. Maar de liedjes klinken niet slecht en er is voldoende humor. Het geheel is een nogal gemiddelde feelgood film. Ryan Murphy gaat eigenlijk verder op zijn succesverhaal Glee. De tieners doen het gelukkig beter dan de ervaren namen. Al bij al nog niet zo slecht.

Deze muzikale film bekeken en het was niet mis. De film heeft een duidelijke boodschap en zag er kleurrijk uit. De liedjes waren leuk, de ene al wat swingender dan de ander.

De cast deed het zeker niet slecht, maar de minder bekenden moesten zeker niet onderdoen.

Een redelijk lange film, maar verveelde gelukkig niet.

Een school in Indiana besluit onder druk van kritische ‘The Prom’ af te blazen omdat de lesbische Emma Nolan [Jo Ellen Pellman] heeft aangekondigd om tegen de traditie in een vrouwelijke date mee te nemen. Dee Dee Allen [Meryl Streep] en Barry Glickman [James Corden] zijn twee zelfingenomen Broadwayveteranen die in zak en as zitten nadat ook hun nieuwe productie, een musical over Eleanor en Franklin Delano Roosevelt, is geflopt. Zij zien de controverse rondom The Prom als een uitgelezen mogelijkheid om zichzelf op de kaart te zetten als LHBTG-activisten en zo hun reputatie wat op te vijzelen. Met hulp van de ambitieuze danseres Angie Dickinson [Nicole Kidman] en sitcomster Trent Oliver [Andrew Rannells] vestigen ze met een hoop bombarie de aandacht op de kwestie... maar vooral op zichzelf. Maar wanneer ze Emma en de schooldirecteur [Keegan-Michael Key] die het voor haar opneemt leren kennen, raken ze daadwerkelijk persoonlijk betrokken bij de strijd voor een ‘all-inclusive prom’. Energieke, vrolijke showmusical met een ijzersterke cast klinkt wellicht als een liberale pamflet voor acceptatie van de LHBTG-gemeenschap – en het einde zal dan ook geen verrassing zijn – maar onderscheidt zich door het milde, empathische standpunt ten opzichte van de tegenstanders en hilarische, maar niet te missen kritiek op de zelfingenomenheid waarmee beroemdheden hun beroemdheid kunnen misbruiken voor eigen gewin onder het mom van activisme. Met meer dan voldoende goede song en een tomeloze energie is een brede glimlach – en zo nu en dan een traan – gegarandeerd. Oorspronkelijk (hoe kan het ook anders) een Broadwaymusical.

Nicole Kidman marathon 54#

Vreselijke glitterpoep, weinig boeiends en diepgang in deze film.

Stond al heel lang op mijn lijstje, vanwege de cast en omdat ik van musicals hou. Het verhaal sprak me niet meteen aan, maar daar dacht ik me wel overheen te zetten. Het verhaal is echter één van de grootste problemen van deze film. Het is niet boeiend genoeg om twee uur lang te vullen en te boeien. Daarnaast zijn de liedjes niet pakkend of leuk, het lijkt allemaal op elkaar en ook de personages zijn leeg, oninteressant en cliché.

Het onderwerp is dan best diepgaand, maar alles eromheen gaat nergens over. Het is alleen maar lachen, gieren, brullen. Kidman heeft letterlijk helemaal niets te doen. De andere drie hebben veel meer aandacht in de film. Waarvan die vreselijke James Corden de ergste is. Het idee dat 4 vergane glorie artiesten lucht krijgen van wat er in een klein stadje/dorpje gebeurt is ook belachelijk. Het slaat gewoon nergens op.

Aan het einde blijken dan de pestkoppen of populaire kids of hoe je ze wil noemen ineens na 1 nummer het allemaal te begrijpen hoor. Ze zijn ineens heel tolerant. Hoezo dan? Waarom? Het is zo makkelijk.

Helaas één van de slechtste musicalfilms die ik ooit heb gezien. Geen aanrader. Zeker niet als je niet echt van musicals houdt.