Meningen

Goed filmdebuut van deze jonge regisseur. Het plot wist mij van begin tot eind te boeien en het einde was zelfs tamelijk spannend. Ik betrapte mezelf dat ik op het puntje van de bank zat. Het was mooi om te zien hoe de personages naar elkaar toegroeiden, terwijl ze dat van elkaar niet wisten. Ik zal niet teveel van het plot verklappen, maar ik was blij dat alles aan het einde duidelijk werd voor de hoofdpersonen.

Gefilmd in een mooie stijl, zo vond ik het bijvoorbeeld heel mooi dat de scenes waarin de Stasi-man op zijn kamertje af zat te luisteren altijd in kille grijstinten gefilmd werden en dat de scenes van de theatermaker altijd in warme rode kleuren. Thematiek lijkt me duidelijk.

Heerlijke indiefilm over een gezin en hun problemen. Deze film moet je wel haast leuk vinden, net zoals bv. Juno en andere indiefilms van de laatste 5 jaar. Leuke soundtrack, sympathieke, uiteenlopende personages, een erg grappige plot en een heleboel herkenbare situaties.

Tegen het einde van de film begreep ik weer eens heel goed hoe jongens zoals de jongen in deze film (fan van Nietzsche, haat voor mensen) overgaan tot het neerschieten van scholieren op scholen. De frustratie die bij mij naar boven kwam tijdens de Little Miss Sunshine-verkiezing ging ook redelijk ver. Ik heb het al vaker gezegd en ik ga het weer doen. Wat wonen er toch een boel mongolen in Amerika!

Voor de rest is deze film gewoon zeer onderhoudend door de leuke dialogen, elk karakter vult de ander perfect aan en zelfs de streberige vader is aan het einde geweldig. Scherpe blik op de Amerikaanse maatschappij. Het is maar goed dat veel mensen erom kunnen lachen, anders was deze film onder de noemer drama gevallen.

Heerlijk onconventionele western uit 1996. John Sayles schreef en regisseerde deze film en je kon duidelijk zien welke stempel hij hierop gedrukt heeft. Een redelijke sterrencast speelt fantastisch in deze independent film. Frances McDormand heeft een grappige bijrol, Chris Cooper speelt heerlijk zichzelf, Matthew McConaughey is minder irritant dan normaal en het belangrijkste van alles is dat je erg duidelijk kon zien dat de Coen Brothers deze film erg zorgvuldig hebben bekeken bij het maken van No Country for Old Men.

Ook erg grappig om te zien dat veel van de typische Western-stereotypes op de hak genomen worden. Zo zien we een oude vrouw op een Gameboy spelen en meer van dit soort 'moderne' grapjes die vaak expres weggelaten worden in moderne westerns.

Erg saai einde, wat de climax flink verstierd, maar mede dankzij de originele aanpak toch een aardig rapportcijfer.

Louisiana Story is een film die een jongetje van 12 volgt, levend in de bayous van Louisiana. Terwijl hij opgroeit in dit ongerepte gebied, levend op zelfgevangen dieren, gevangen met zelfgemaakte wapens, vestigt een grote oliemaatschappij zich midden in zijn leefgebied.

Flaherty maakte deze documentaire met geld van een oliemaatschappij om een beeld te scheppen dat oliemaatschappijen de natuur niet veranderen en de natuurlijke habitat van het gebied met zijn inwoners niet aantast. Ten eerste vind ik dat dit totaal niet waar is. De jongen jaagt op een gegeven moment op vogels en dan plots hoor je knallen zo hard als kanonsschoten. Het blijkt van de bouw van de fabriek af te komen. Het klinkt ook meteen als een enorme inbreuk in het leven van het jongetje. Daarna gaat het jongetje ook nog eens werken voor de fabriek.

Ik vond het allemaal een beetje twijfelachtig. Een raar propagandafilmpje in documentairestijl, maar dan geacteerd. Door locals. Nouja.

Op A Woman Under the Influence is dit wat mij betreft de beste Cassavetes-film. Groot aandeel in dit oordeel is het feit dat Gena en John samen de hoofdrollen verdelen. Ze spelen samen broer en zus (in het echte leven zijn ze getrouwd) en dat doen ze fantastisch. De chemie tussen deze mensen is zo enorm, makkelijk te verklaren door het huwelijk, en het is elke keer weer een voorrecht om John en Gena in de bioscoop te mogen aanschouwen.

Alleen in Opening Night waren ze ook samen in hoofdrollen te zien en ik had graag nog een film gezien waarin ze samen spelen. Leuk verhaal met diverse vrij komische scenes (de scene waarin Gena de halve kinderboerderij opkoopt en bij John thuis dropt was erg leuk!)