Meningen

Geweldige Antonioni wat mij betreft. Het heeft de landschappen, de emotionele onderlinge spanning, én dit keer zelfs een geweldige soundtrack. Ondanks de matige ontvangst door de jaren is dit wat mij betreft de meest bijzondere Antonioni die ik tot nu toe gezien heb (Blowup, L'éclisse, L'avventura zijn de andere films).

De laatste scene zit zelfs zo vol met power dat het me verbaasd dat het uit het brein van Antonioni ontsproten is. Middenstuk is ook heel typisch, met de slopend lange woestijnscene, maar toch meer dan het zien waard!

Dit was mij allemaal veels te bombastisch. Een heleboel Oekraïense boeren en boerinnen die gillend en krijsend achter elkaar aan rennen met een glazige blik in de ogen terwijl ze ondertussen met hun hoofden door het gras wroeten en weet ik het allemaal niet.

Dovzhenko weet voor mij de regiestijl van bijvoorbeeld Vertov en Eisenstein zeker niet te evenaren en het verhaaltje is ook stukken minder interessant. Het collectivisme van de maatschappij wordt goed in beeld gebracht en als historisch tijdsdocument is deze film ook belangrijk. Ik vind alleen de amusementswaarde tegenwoordig niet zo groot meer en de film is veel van zijn urgentie verloren.

Een klassieker zal het echter altijd blijven, vanwege de status die deze film heeft (1 van de meest vooraanstaande vroege Russische films).

Ongelofelijk zware kost en overduidelijk de allermoeilijkste film van Tarkovsky. Na ongeveer 45 minuten verzwakte mijn aandacht en bij dit soort films is het dan vreselijk moeilijk om weer in dat momentum te komen omdat er geen enkele verhaallijn is die je daar weer in kan trekken.

Desondanks waren er veel prachtige beelden te zien en ben ik blij dat ik de zware zit heb uitgekeken. Ook opvallend dat Stalker bijna een uur langer is en toch veel makkelijker en leuker is om te kijken. Het toont maar weer eens aan dat ook films van anderhalf uur ontzettend lang kunnen duren.