Meningen

Vrij harde film in psychologisch opzicht. Heb deze film enkele dagen geleden bekeken en wachtte mijn stem even af.

Uitstekende schets van de leefwereld en sfeer van meisjes en jongens op school, daar een pluspunt . Je stapt als het ware in de scène en loopt overal mee.

Ook beklemmend einde natuurlijk, die tijdje door mijn hoofd spookte.

Toch had ik soms het gevoel dat de film vaart mistte, wat helemaal de bedoeling van Van Sant neem ik aan, om zo het alledaagse leven van een mens voor zo'n catastrofe te schetsen, waar er abrupt een einde aan komt.

3.5*

Waw, wat heeft deze film mij aangegrepen.

Het is nu bijna 5 jaar geleden dat ik "ontslagen" ben aan het middelbaar onderwijs. Deze film schetst bijna exact dezelfde wereldbeeld van de jonge pubers ( waar ik mijzelf en mijn vrienden bijreken).

Soms zelf een kortzichtige ingesteldheid, en bij momenten respectloos voor de leerkrachten. En net nu, 5 jaar later en met behulp van deze film zie ik hoe moeilijk het wel soms is om pubers te vormen vooraleer ze (hopelijk) een gunstige toekomst tegemoet gaan.

Natuurlijk kan ik mij vinden in de studenten die achter de schoolbanken zitten. Leergierig, enthousiast maar bij momenten geïrriteerd, schoolmoe en rebels. Helaas zijn er door onze klas (in symbiose met andere klassen) leerkrachten gesneuveld onder de druk, met al mijn spijt tot gevolg . Maar net als het hoofdpersonage in de film, subliem vertolkt door Francois Begaudeau, kent elke leerkracht een moeilijk moment, soms tot het breekpunt toe. Het is dan aan hen om zich niet te verlagen tot de soms wel vurige taal van de agressieve studenten ( leerkracht verwijt impulsief 2 studentes). Wat natuurlijk niet altijd eenvoudig is, het blijft 1 tegen allen.

Een surplus volgens mij is ook dat de film direct de schoolsfeer tot in de huiskamer binnenbrengt. Vanaf minuut kon ik quasi de "geur" herinneren van de klassen waarin ik 6 jaar vertoefde op de middelbare school.

Ook sommige passages in de film lijken direct uit het leven gegrepen, wat natuurlijk ook de opzet is van de regisseur. Hierbij bedoel ik algemene dingen, maar ook de typische leerkracht-studenten wedstrijd op het eind van het jaar, de ik-portfolio waar je je eigen personage met reflecteren, ruzietjes met beste vrienden...

Niets dan mooie woorden voor deze, uiteindelijk sobere en eenvoudige film met niet direct een boodschap, maar gewoon puur 100% het leven zoals het was op de schoolbanken.

Moest ik directeur zijn, ik zou dit een verplichte film kiezen

5*

Verfrissend origineel verhaaltje sterk gelijkend op de stijl van Wes Anderson.

De film neemt zichzelf niet au serieux, meligheid noch liefde, vriendschap en moraal worden hier vingerdik opgelegd. Integendeel, alles wordt voorgesteld als een toneelstukje bestaande uit een luchtige aaneenschakeling van leuke typetjes, fragmenten en scenes die je overhalen om verder te kijken. Drama zoals ralfsjam hieronder beweert is het zeker niet.
De gebeurtenissen zijn bizar tot lachwekkend en zelfs hilarisch Bij de scene waar Henry thuiskomt van Florida en Louis verkleed als travestiet staat te pronken begon ik bijna te wenen van het lachen, zo belachelijk was dat

De cast speelt gewoon geweldig overtuigend, dat je niet anders kan bedenken dat er wel zo'n type mensen op deze aardkloot rondlopen. Wat natuurlijk realistisch is.
Ja, ik hou gewoon van films die zich niet gedragen als de dagelijks passerende mainstream, en deze hoort hier duidelijk niet bij.


3.5* voor dit extravagant meesterwerkje.