Meningen

Toch een half puntje erbij gedaan na hem een derde keer gezien te hebben. Het verhaal is idd zo hol als een zwart gat. In contrast met zijn voorganger CR idd een afgang.

Maar dat is het net, je vergelijkt met CR, volgens mij de beste Bond ooit waarin het ontstaan van z'n karakter naar voren treed, moeilijk evenaarbaar.

Maar als je kijkt naar het strakke tempo van deze film(geen enkel moment verveling), de rauwe actie-sequentie( a la bourne), de score en de toch wel deftige acteerprestaties, kun je het beschouwen als meer dan degelijke actiefilm.

De verschillende locaties, de geheime dienst relatie met Leiter, afscheid van een dierbare vriend Mathis, de wraak van de mooie Olga, de wantrouw van M,allemaal elementen die de film toch nog boeiend maken...

Geloof me vrij, de nu volgende James Bond films ( vergelijkbaar met Goldeneye van den Pierce) zullen nooit CR evenaren, maar wel gelijkaardig zijn aan QOS (in tegenstelling tot het ronduit slechte Tomorrow never Dies van den Pierce), wat ik nog niet slecht vind.

Hoofdpijn.

Dat is wat deze film 1.30uur te bieden heeft.

Ik vond het camerawerk die in The Blair Witch, en Cloverfield voorkwam al op het randje... Maar deze spant na 2 Dafalgans genomen te hebben de kroon.

Het gekrijs en geschreeuw van de hoofdactrice: precies of een vrouw aan het bevallen was van een olifant. Tijd voor Dafalgan nr.3

Ook het verhaal is om te wenen. Van alle voorspelbare films die ik in mijn leven heb gezien, was deze de ergste.

Een stuk of 10 mensen die op dezelfde manier doodgaan, alhoewel heel het gebouw ondertussen gewaarschuwd was dat het om rabies ging.

Dan het kindje die natuurlijk niet mag gedood worden, maar uiteindelijk toch een bijl aan haar schattige hersenstam krijgt.

Ook de oplossing van het probleem is weer typisch Hollywoodiaans: met de hoofd in het zand.

"Je vergast heel het huis met sterke verdoving, onderzoekt iedereen terwijl ze in coma liggen, en problem solved". Maar nee, er moeten 3 mannekes naar binnengaan, die moet ik wel zeggen, ZEER sterk beschermd zijn tegen de omgeving zodat de film rustig kan doorratelen...

Maar nog een geluk dat er zo'n films bestaat.

Of we zouden niet kunnen onderscheiden dat films zoals 28 Days/Weeks Later en The Descent eigenlijk kunnen beschouwd worden als pareltjes in hun genre...

Grandioos gebuisd.