Alternatieve titel: Dance Me to the End, 29 april, 18:59 uur
Hartverwarmende, bijzonder mooie docu over een jongeman uit de Dominicaanse die een eerste stage zorgkunde loopt in een WZC in het Gentse.
Hij doet het zo mooi, zo fantastisch.. Een droom voor elk WZC vind ik. Ben zelf verpleegkundige, en op randje van uitgeblust te zijn.. Als je Simeon dan bezig ziet, smelt je hart gewoon weer.. Zoals hij een band creëert met de bewoners.. Elk zijn ze zot van hem. De docu toont ook hoe hij zichzelf in vraag zet, wat zijn rol is, waar de grens privé/professioneel ligt. Luistert en op zoek gaat naar de wijze raad van zijn lieve oma die ergens boven hem zweeft en over hem waakt..
En helaas een hele tegenstrijdige boodschap van zijn docenten of begeleiders, over hoe zijn werktempo naar boven moet. En in één klap ook ons heel zorgsysteem ondermijnt. Doordat er zo'n druk is ontstaan, kunnen zorgverleners zoals Simeon gewoon niet meer doen waar ze goed in zijn, er zijn voor de mensen, hun bijstaan. Ben zo blij met hoe deze docu getoond en gemaakt is geweest. Akkoord, eens je werkt kan je dit allemaal niet meer waarmaken. Maar verdorie, zo zou het wel moeten zijn. Dankzij deze docu op een hele mooie manier kritiek naar ons zorgsysteem dat op barsten staat, en eigenlijk al aan het instorten is.
Bijzonder knap gemaakt, dankjewel!
