Meet Me in the Bathroom (2022)

Je kan natuurlijk discussiëren over de vraag of de bands belangrijk waren, (voor mij was dit de muziek die ik toen o.a. luisterde) aangezien de meeste niet zo bekend zullen zijn als de toen populaire Limp Bizkit, Metallica, Offspring, Nickelback of Blink-182. Maar daar is het de documentaire niet om te doen! Nee het probeert je meer een beeld te geven van de NY-scene waaruit deze bands voortkwamen, tegen een achtergrond van gebeurtenissen zoals de Y2K-angst, de aanslagen van 9/11 en de vernieuwing en renovatie van Brooklyn.

Daarnaast is er ook geen vaste stijl of genre die hier wordt behandelt. Zo is er de ongepolijste anti-folk van de "Moldy Peaches", het Alternative minimalistische van "Yeah Yeah Yeahs", de postpunk- en garage rock van de "The Strokes", het Joy Division-sound-alike "Interpol"en de elektronische rock/dancemuziek van "LCD Soundsystem" Daarnaast is er ook nog wat ruimte voor de dance punk van de "The Rapture, de experimentele psychedelica van "TV on the Radio", en noise-band "Liars"

In overeenstemming met het verloop van de tijdslijn verdwijnen de Peaches na de eerste Britse tournee van de Strokes, terwijl de DFA-dingen steeds meer zendtijd in beslag gaat nemen. Positief van deze documentaire is dat het grotendeels privé-archiefbeelden (repetities, tour-en en concerten) van (en door) de bands bevat, naast live festivaloptredens, nieuwsuitzendingen en MTV-sketches zijn er ook in voice--over interviews met enkele van de sleutelfiguren van de scene. Hier maar weinig of geen typische pratende hoofden, die vertellen hoe geweldig een artiest wel niet is!

"Meet Me in the Bathroom" is een degelijke documentaire die dient als een tijdcapsule naar de New Yorkse underground muziekscene. Hoewel het qua presentatie misschien lijkt alsof het van de hak op de tak springt, is het redelijk informatief en bevat het voor mij geweldige muziek. "Is This It" en "Maps" en "Evil" en "House Of Jealous Lovers" en "Losing My Edge"

In de jaren 90 bleef er van de levendige muzikale scène in New York weinig over. Aan de hand van amateurbeelden (vaak van twijfelachtige kwaliteit) schetst deze documentaire hoe de opkomst van The Strokes de muziekscene nieuw leven inblies en hoe en waarom de terreuraanslag van 11 september 2001 de heropleving van de muziekscene in een stroomversnelling bracht. Onder anderen The Yeah Yeah Yeahs en LCD Sound System komen ruim aan bod. Voer voor fans voor wie het gemakkelijker is om hier iets van samenhang in te ontdekken.