Meningen

Als DC fanboy, best genoten van deze film (dc versie). Gelukkig behouden ze de duistere sfeer uit de comics. Ik snap de kritieken wel, de film vraagt kennis van de DC universum(s), en recente verhaal lijnen. De film tapt uit twee comics, voor het Karakter superman (de reguliere Justice leqeau en Action comics). Gelukkig hebben de makers de oer vervelende komische noot, zoals in de Marvel filmreeksen weg gelaten.

N.b. jammer dat ze voor de kijk cijfers en toegankelijkheid Suïcide Squad gaan aanpassen.

Een lief geschoten film, wat ik met best plezier heb uitgekeken. Een leuk en fantasierijk verhaal rondom een Berend botje en een bootje, dat is dan ook de enige overeenkomsten die de film heeft met het bekende liedje.

.

Een moeilijk plaatsbare film. Ik stemde direct eigenlijk 3*, maar na een nachtje slapen en alle indrukken rustig op zijn plek laten vallen, moet ik concluderen dat deze stem niet juist is.

Blow-up laat zich eigenlijk van vele kanten bekijken. De eigen interpretatie van de kijker als in een Hitchcock thriller. Zo laat Antonioni de kijker bij zich zelf gissen: "welke factoren spelen mee in de moord, is de moord er wel of niet. Wat is de invloed van het meisje in het park, is het haar geliefde. Waarom wil ze haar foto’s. Wat zijn haar motieven? Maar ook wat drijft Thomas. Voor wie doet hij het, wat wil hij zich zelf bewijzen".
Aan de andere kant, zien wij een La Dolce Vita over Londen. De Jetset, de “lege” Feestjes, de eenzaamheid en het isolement van de Elite. Alles draait om uiterlijke schijn. Dit is de wereld waarin Thomas zich bevind. De meisjes die bij hem langskomen, de vrienden die hij heeft. Iedereen lijkt iedereen te gebruiken om verder te komen in hun kleine en bekrompen wereld.


Blowup Balanceert tussen deze 2 film werelden De psychologie van Fellini en het thriller element van Hitchcock. De sfeer van de film begraaft het Moordcomplot, en lijkt ook niet het belang van de film te zijn. De passie die Thomas, krijgt voor het moordthema, is indrukwekkend. Maar zijn kille en afstandelijke interpretaties van de kansen in zijn eigen leven, leiden (bij mij althans) alleen tot zelfreflectie. Van niets raakt hij onder de indruk. De vrouwen, (niet alleen de modellen) aanbidden hem. Maar hij focust zich alleen op de liefde van zijn ex-vriendin. Hij is egocentrisch, verwent en zeer impulsief (zoals de propeller die hij kocht)In zijn passie voor de moord, herkent hij de liefde voor zijn werk, hij lijkt zelfs gelukkig.

Toen de film in ’66 uit kwam, was het een groot succes. Antonioni laat een rebelse jeugd zien, vol drugs, flair en mode. (de non die van de stoep wordt afgereden), maar ook Antonioni’s schets van de seksuele revolutie is iets wat ik zeker wil benoemen, zoals de orgy’s, maar ook het homo paar met de hond. Ik denk toen het uitkwam, dit zeker wat wenkbrauwen de lucht in het laten gaan. Maar zal weinig mensen van mijn generatie nog verassen.

AL met al zeg ik een goede film, zeker nog een keer bekijken.
4* (waarschijnlijk naar herkijken gaat het omhoog)

Zeer sterke en vooral technische film, die niet altijd even goed weet te raken. Het nadeel van dit soort minimalistische nihilisme, is dat het ook geen duidelijk emotief moraal aan stipt, behalve het nutteloos lijden (bestaan) en hier zingeving aan te geven. En toch zit er iets liefs en genade, hoop- en begripvol in de film. Sterke film zoals ik al stelde

Sterke film, die technische goed in elkaar zit. Nadeel is de tranentrekkende trucendoos wel erg vaak wordt opgetrokken. Des al niet te min. Een van de betere films van dit decennium