Meningen

Ik heb eerst Mijn Ouders en Ik gekeken. Dit was een zeer oprechte docu. Een zoon die in strijd is met zich zelf, aan ene kant de druk ervaart van de wensen van zijn ouders en aan de andere kant zijn eigen weg wil gaan, zich los maken van zijn ouders. Eigen keuzes maken. De docu schets heel scherp het tijdsbeeld van de jaren 70 neer. Hoe beide generatie begrip proberen te krijgen voor elkaar. (Moeder, probeert haar zoon te begrijpen, dat hij los wil komen van zijn ouders. Alleen geeft ze aan wij hebben dat ook nooit gedaan).

Maar het mooiste vond ik: Hoe byzonder "gewone"mensen zijn, het gewone familie leven. Hoe vader en moeder met elkaar leven, een mooi voorbeeld vind ik: met de radio's in de keuken.

Ik en Mijn ouders, borduurd letterlijk voort op Mijn ouders en Ik.

Gerrit verzorgd zijn ouders, maar laat ook de kanten van het ouder worden. Dit deel vond ik voornamelijk integer en ontroerend. Het gewoon zien van de oudere mens. Een zoon die samen met zijn ouders terug kijkt op hun leven, maar ook op zijn leven. De vragen die alle kinderen zullen krijgen.. Wat willen mijn ouders. Voor wie neem ik deze beslissingen, voor mij zelf, voor hun? Moeder die hele dubbele boodschappen geeft: niet willen eten, "voor mij hoeft het niet", waarnaar Gerrit zelf vraagt of ze dood wil". Maar hoe moeilijk is het voor een ouder iemand om toe te geven dat je liever niet meer leeft, tegen je eigen zoon. Deze spanning kwam regelmatig terug. De verzorgende merkte dit heel scherp op!

In veel dingen zie, je dat gerrit graag waardering wil van zijn ouders. De relatie tussen vader en moeder was prachtig, want zo iets wil toch iedereen samen oud worden.

Persoonlijk vond ik Mijn ouders en Ik beter, misschien heeft het te maken dat ik zelf ook meer in die leeftijd zit.

al met al toch een dikke 4*