Meningen

Girl, Interrupted

Een realistische en een vrij zware film maar wel met geweldig acteerwerk. Dat is ook de kracht van deze film, want het verhaal bied niks bijzonders en het moest mij vaak denken aan de klassieker One Flew Over the Cuckoo's Nest. Maar dit is wel een film die gebaseerd is op ware gebeurtenissen en we zien een periode uit het leven van schrijfster Susanna Kaysen.

Petje af voor Jolie, want wat acteert zei hier overtuigend goed. De acteerprestaties van de andere vrouwen uit de kliniek zijn ook super, vooral van de te jong overleden Murphy.

Al met al is dit een zeer boeiende film, die het kijken absoluut waard is!

Voordat ik naar deze film ging had ik een afspraak gemaakt met mezelf: ik ga deel 1 niet vergelijken met dit vervolg. Gladiator is inmiddels een klassieker geworden en die laat ik volledig in z’n waarde en met rust. Zodoende kan het vervolg alleen maar meevallen.

Deze film heb ik dan ook aangevlogen als een compleet nieuwe (losstaande) film. Het ging al vrij snel mis in de openingsscène, de verovering van de Romeinen op Numidia. Weinig indrukwekkends aan en matige CGI. Verloop van het verhaal is zo verschrikkelijk voorspelbaar en cliché. Maar ook de gevechten in het colosseum zijn niet spectaculair. Met natuurlijk de haaien als grote dieptepunt. Hoe bedenk je het.. nog niet gesproken te hebben over die hond-apen of wat ze ook maar waren. Maar de voorspelbaarheid doet mij de film compleet de das om. Geen één keer wordt de kijker verrast (ik niet althans) en je ziet alles van mijlen ver aankomen. Matig geschreven script en de regie van Scott is niet al te best. Acteurs doen wat van ze verwacht wordt, met Denzel, my man, die er toch uitspringt.

Helaas, Gladiator 2 vloog ik aan als een losstaande film, maar als nog krijgt de film een onvoldoende van mij. Een film die ook niet blijft hangen.

Frankly, my dear, I don't give a damn

Een ware klassieker die nooit zijn kwaliteiten zou verliezen, niet nu maar ook niet over 50 jaar.

Een aantal jaren geleden deze film gezien en aangezien de film lang duurt, vergeet je heel veel scenes en blijft het leuk om er weer naar te kijken. Het prachtige liefdesverhaal tussen Rhett en Scarlett is er één om nooit te vergeten, wat zich afspeelt op de achtergrond van de Amerikaanse Burgeroorlog, Anno 19de eeuw. Erg jammer dat Leigh en The King of Hollywood Gable niet oud zijn geworden. Erg goede acteurs die nog meer films hadden kunnen maken.

Ik kan een hele pagina gaan vol schrijven over Gone With The Wind, maar ik zal het in het kort zeggen:

Dit is één van de beste films ooit gemaakt en dat zal het ook altijd blijven *****

Denk dat ik deze film al een stuk of 15 keer heb gezien en ook bij de kijkbeurt van gisteravond (op bluray), werd ik wederom (en zoals bij iedere kijkbeurt) meegezogen in het verhaal door mister Scorsese himself. We volgen Henry Hill die vanaf jongsaf aan niets anders wilde, dan bij de bigshots-wiseguys horen, zelfs nog liever dan dé president worden van de U.S.A...

Decennia lang wordt het leven van deze Hill gevolgd. Zijn werkgever is caporegime Paul Vario (in de film Cicero). Zij allen vallen onder de beruchte maffiafamilie Lucchese, die vanuit Brooklyn N.Y. opereert. Liotta zet echt een heerlijke rol neer. Niks op aan te merken. Je wordt door zijn voiceover ook nog eens heerlijk meegezogen in het verhaal. Dan hebben we nog de levensgevaarlijke Jimmy the Gent, gespeeld door De Niro. Niet zijn beste vertolking, maar hij weet absoluut te overtuigen als een doorgewinterde harde crimineel. En dan de psychopaat Tommy, die werkelijk briljant neergezet is door Joe Pesci. Meer dan terecht kreeg hij dan ook de Oscar voor de beste mannelijke bijrol. Deze man kan je echt het stuipen op het lijf jagen. 'You know Spider, you're a fuckin' mumbling stuttering little fuck. You know that? of deze; Hey spider that fucking bandage on your foot is bigger than your fucking head

De films is erg sfeervol. Zoals bijvoorbeeld de bar- restaurant scenes. Typische misdaadsfeer, maar deze moet je wel weten te creëren. Laat dat maar aan Scorsese over. De film verliest nergens zijn vaart. Het opvallende camerawerk krijgt ook mijn complimenten. Let op de lange shot als Hill Karen uiteten neemt. Via de 'achterdeur', door de keuken, door het restaurant waarna hun tafel wordt klaargezet en vervolgens gaat ook nog eens de cabaratier los. Een paar heerlijke nummers doen het ook goed. Nummer van Clapton bijvoorbeeld, als Jimmy het plannetje aan het smeden is om Morrie uit de weg te ruimen.

Dit blijft voor mij de ultime maffiafilm. Perfecte films zullen wel niet bestaan, maar deze komt voor mij tegen het perfecte aan!

John Travolta zei ooit: 'Grease is een onderdeel van de Amerikaanse cultuur'. Gelijk heeft hij. Want er komen zoveel culturele factoren naar voren. Natuurlijk de High School, drive-in bioscoop, grote auto's (een dikke Ford uit jaren '40), het grote huis waar Olivia Newton-John 'Hopelessly Devoted To You' zingt om maar eens een paar voorbeelden te noemen. Daarnaast zijn er tig verwijzingen naar de jaren '50, die mij uiteraard ook ontschieten. De film draait ook waar de tieners mee te maken krijgen; ergens bij willen horen, eerste liefde, de onbekende toekomst na het afstuderen en populair willen zijn.

Het liefdes verhaal biedt geen diepgang, maar blijft lekker luchtig en dat is juist fijn bij een film als deze. Want uiteindelijk draait het om muziek en dans. En dat is wat o.a. de film zo groot heeft gemaakt. Op de dag van vandaag kan je op radio 'summer nights', 'You are the one that I want' of 'Grease lightnin' horen. Tijdloos dus. Maar de liedjes die te horen zijn op het dansgala zijn ook lekker hoor (Those Magic Changes, Born to Hand Jive en Tears On My Pillow). Vooral bij Those Magic Changes heb ik het niet meer. Hoe Travolta dat nummer mee zingt. Rock-n-roll en disco-achtige liedjes, ondersteund door goede choreografiën. Wel zijn natuurlijk de meeste acteurs flink te oud om nog op een high-school te zitten, maar ach. Dat kan ik gelukkig voor lief nemen, omdat de acteurs een hele grote bijdragen leveren aan het succes van de film.

Humor, muziek, romantiek, dans, John Travolta, Olivia Newton-John (R.I.P.).. Ja, Grease heeft heel veel te bieden en ik heb deze film meer als 10 keer gezien, maar dit is een film die mij nooit kan gaan vervelen. Pure amusement. Grease is klassiek. Grease is tijdloos.

Ja, ik kan mij niet herinneren wanneer ik voor het laatst een film de volle mep van 5 sterren had gegeven. Tot ik Green Book zag. Een wonderschone film die volledig aan mijn smaak voldoet. Het waargebeurde verhaal is mooi uitgewerkt, met soms wat zwaardere scenes, maar de humor overheerst duidelijk. En dat is het mooie aan deze film. Het is allemaal niet te diepzinnig, niet te dramatisch. En dat hoeft ook niet (altijd).

Wat heeft Farrely toch voor een prachtige sfeer gezorgd. Iets wat je niet echt zou verwachten. Deze man (samen met zijn broer) was in de jaren 90' goed voor een aantal top komedies, maar dit had ik niet van hem verwacht. Je wordt vrijwel direct meegezogen in de jaren 60' sferen. Prachtig gefilmde natuurshots, dat heel toepasselijk is bij een roadmovie. Zoals het eigenlijk hoort. Stad/dorp scenes zien er ook sfeervol uit. De sfeer is echt een grote pluspunt van deze film. Daarnaast uiteraard de mooie opbouwende vriendschap tussen Lip (Mortensen) en de muzikant (Ali). Beide heren acteren erg goed. Vooral Mortensen. Prachtig staaltje acteerwerk. Lekker fatsig ziet hij eruit, die hele film door alleen maar eet en anders in de brieven het over eten heeft. Hilarisch! De muziek is ook top. Tja eigenlijk alles wel, vind ik.

Dit is ook zo'n film die ik graag nog een keer zou willen zien en ik denk dat ik hem dan alleen nog meer kan gaan waarderen. Terechte Oscar gewonnen voor Beste film uit 2018 *****

Hoorde reacties over deze film zoals, traag, bij vlagen saai, heb hem op het laats uitgedaan het werd me te langdradig..

Hoe ik het wende of keerde, ik kon het me niet voorstellen. Waarom niet? Met Liam Neeson in de hoofdrol, een prachtige locatie, wolven, bossen, veel sneeuw, kon de film niet stuk voor mij.

Inderdaad, hoe ik mij de film had voorgesteld, zo pakte hij ook uit. De film zuigt je mee vanaf dat het vliegtuig neerstort, tot de laatste scene van de film. Een barre overlevingstocht voor deze mannen die het aan de stok krijgen met een groep wolven in dit ijskoude Alaska. Veel realistisch in beeld gebrachte scenes, een pracht locatie waar je het thuis op de bank er zelfs van koud kan krijgen en genoeg spanning. Daarnaast is Neeson inderdaad weer erg op dreef, wat een geweldige acteur! 3,5*

Erg matige film..

Te beginnen met de special effects. De eerste redding scenes op de zee zagen er zo nep uit dat het mij al meteen mateloos begon te storen. Een aantal golven zagen er lachwekkend nep uit.

Vervolgens komt Kutcher in het verhaal en toen ik deze man zag, vond ik het direct een mis cast. Kutcher probeert anders te acteren dan hoe we hem kennen, geen slonzige, onzekere romanticus, maar een man met een missie. Hij komt voor mij niet overtuigend over, want de onzekere blik in zijn ogen uit de voorgaande romantische projecten van hem, komen duidelijk weer naar boven. Vervolgens is deze Fischer ook nog eens de beste zwemmer uit het team, terwijl hij totaal geen atletisch lichaam heeft van een echte (reddings) zwemmer.

De aller grootste minpunt van de film is toch wel dat je maar liefst 1,5 uur kijkt naar de trainingen van de mannen. Sorry hoor maar dan kijk ik liever een goede documentaire op Discovery Channel over dit, want 1,5 uur training in beeld weet de aandacht niet bij te houden. Oke, in afwisseling met een cliché liefdesverhaaltje a la 'Top Gun, An Officer and a Gentleman'. Dit is ook zo typerend voor een film als deze, om een klein beetje romantiek erin te gooien wat de film niet ten goede komt, aangezien we dit al meer dan 5x in films hebben gezien.

Tot slot is het einde van de film zo typerend irritant, waar de meeste kijkers medelijden krijgen met personage van Costner, werd mijn beoordeling voor deze film nog eens met een halve ster naar beneden gehaald. Hoe slecht bedacht, dat het ophijs draad 2 man niet kan houden? Zo'n stalen of van wat voor materiaal het ook maar is gemaakt, moet met gemak 3 man omhoog kunnen hijsen, maar toevallig bij deze mannen niet, terwijl ze een normaal gewicht hebben. Daarnaast hoeft Randall niet dood, maar kiest er voor om zijn handschoen uit te trekken? Waarom? Geen idee, oke hij heeft wat trauma's gekregen tijdens zijn loopbaan, maar niet gered worden is wel erg kort door de bocht. Puur van de makers om de film sterker te maken maar totaal niet logisch waardoor ik dit, samen met een aantal andere punten die ik genoemd had, een 'slechte' clichématige film vind!