Meningen

Ik kon als echte SAW liefhebber niet wachten tot hij in de bios te zien was. Zeker niet wanneer hij in andere landen al enige tijd te zien is.
Eindelijk vandaag kunnen kijken in zeer goede kwaliteit (blu-ray 1080p) dus ging er eens lekker voor zitten.

Helaas werd al snel duidelijk dat het acteerwerk zeer ondermaats was, soms bij het lachwekkende af. Dat stoorde mij enorm.

De traps waren aardig bedacht maar meer gericht op het gore-publiek. Zoveel mogelijk bloed en ingewanden laten zien, maakt een 'trap' nog niet geslaagd. Sleutels in het lichaam, dat kennen we nu ook wel..

Het feit dat Dr. Gordon nog een rol van betekenis zou gaan spelen op het einde was wel duidelijk. Zijn rol in het begin was te onbetekenend om hem daarvoor te laten opdraven.

Als Saw-fan van het eerste uur ben ik jammer genoeg niet vermaakt.

Tja, komedie of niet? Die discussie is al gevoerd hier, zag ik.
Wat mij betreft niet, of het moeten die hoofdschuddende glimlach momenten zijn , die de film het predicaat 'Komedie' geven. Enkel de scene`s waarin Giamatti de portemonnee terug gaat halen, en het moment dat hij de wijnspuugbak tot zich neemt, kon rekenen op een flinke lachstuip.

Hoewel ik absoluut geen fan ben van het drama genre, kon ik deze film uitstekend waarderen. Heeft er ook mee te maken dat ik Paul Giamatti graag zie spelen. De lulligheid druipt van die man af en maakt het heerlijk om naar te kijken.

Een vermakelijk kijkje in de elitaire wijsneuzerige wijnproeverij-wereld. Lekker interessant doen over de geur en je verheven voelen boven de rest wanneer je de smaken kan benoemen.
De afkeer is van Giamatti`s gezicht af te lezen wanneer Jack het gewoon heeft over 'een lekker wijntje'.
Een erg fijne en misschien wel de mooiste scene is wanneer hij met Maya bespreekt waarom hij zo`n fan is van Pinot. De manier waarop hij de wijn omschrijft, is een metafoor van zijn eigen ik.

Net iets minder dan Giamatti`s 'Barney`s Version' maar zeer zeker de moeite waard.

Wat een tenenkrommend slecht acteerwerk is er in deze film te zien. In een gemiddelde regionale soapserie zitten acteurs die geloofwaardiger overkomen dan in Sint.

Pijnlijk om sommige dialogen op zo`n amateuristische manier te moeten zien. De wanstaltige, geforceerd stoere one-liners zorgden vaak voor een plaatsvervangende schaamte.

Vorig jaar zag ik bij de making of dat ze klaarblijkelijk veel aandacht hadden besteedt aan het zo realistisch mogelijk eruit laten zien van het rennende paard over de daken. Ik hoor het Dick Maas nog zeggen:" We doen niet onder voor Amerikaanse films qua special effects".

Ik denk dat Dick teveel opgespoten sneeuw heeft ingeademd of dat de mist-machines teveel in zijn richting hebben geblazen, want het zag er te slecht uit om te kunnen spreken van een schoonheidsfoutje.

Het verhaal zelf zit leuk in elkaar en met name de beginscene had een heerlijk sinister sfeertje. De locaties waren top, alhoewel dat in hartje Amsterdam ook niet zo moeilijk is.Amsterdam bij nacht, is sowieso al een heerlijk sfeervol beeld waar je alle kanten mee uit kunt.

Ik begrijp trouwens ook waarom die Veronicagids zo overdreven in beeld werd gebracht. Ik kan me de uitgebreide propaganda van dat magazine nog goed herinneren tav deze film.

1.5

Tja, en dan zit je begin oktober met je kind in de bioscoop naar een sinterklaasfilm te kijken.

Het verhaal is simpel en klein maar gelukkig geen vreselijk debiel gedoe zoals in de Sint-films van van Nellestijn. Dat was opzich al een verademing.

Hoewel het ernstig bleef hangen op een niveautje tv-serie heeft de kleine zich prima vermaakt. En daar gaat het tenslotte om bij dit soort films.

Regelrechte drab..

De eerste Sinterklaasfilm uit de reeks van van Nellestein die ik heb bekeken en dat zal ook gelijk de laatste zijn.

Natuurlijk stelde ik mij van tevoren in op een film die niet gemaakt is voor mij (hoewel ik van andere Sint gerelateerde films best genieten) maar voor de kleintjes.

Zodra drie kinderen van 4, 5 en 6, bij de eerste keer dat Sinterklaas in beeld komt, bijna in koor beginnen te roepen 'dat Sinterklaas zo`n rare andere stem heeft' heb je eigenlijk als filmmaker al flink gefaald. Natuurlijk kan niet elke Sint de stem van good old Bram nabootsen, maar de Sint uit deze film klonk gewoon bij tijd en wijle ( om het op z`n oud-Hollandsch te zeggen) erg nichterig.

Of dat de regisseur ontgaan is, of dat er sprake is van een gimmick, weet ik niet.

Ik gok op het laatste, aangezien er nog al wat gay-ish dubbelzinnige 'grapjes' in voorkomen.

Leuk om in een kinderfilm af en toe wat humor voor de ouderen in te stoppen, maar dan moet het ook wel leuk zijn. Dit was tenenkrommend. Joling die met een - ik noem het maar- quasi ondeugende blik zegt:" Het is inderdaad wel een boefje hoor". Lachen joh..

Nergens is er ook maar enig sfeertje te herkennen die zo typerend is voor `t Sinterklaasfeest. Het is dat Sinterklaas nog leeft, anders had-ie zich omgedraaid in zijn graf.

Boeven in een kinderfilm horen dom te zijn, (zo hebben we dat volgens mij afgesproken ooit met z`n allen ) maar Joris en Boris waren gewoon -forgive me my french- zum kotsen. Wie die twee verzonnen heeft, moeten ze direct opsluiten en wat mij betreft een sessie waterboarding laten ondergaan van 75 minuten. Payback time!

Nogmaals, dit is een kinderfilm en die zijn voor kinderen geschikt. Normaal gesproken dan. De kinderen die `m hier thuis bekeken hebben, raakten na een half uur al verveeld.

De Sint was raar, de boeven te imbeciel en de rest van de personages nietszeggende beeldvulling.

Leuk om zo`n film op te vrolijken met BN-ers maar daar redt je het uiteindelijk niet mee.

Al met al misschien niet een film voor de allerkleinsten, alhoewel ik mij afvraag of een kind van 8 jaar of ouder nog wel een Sinterklaasfilm wilt kijken als ze niet meer geloven.

Vervolgens aansluitend Het Paard van Sinterklaas opgezet wat gelukkig wel erg beviel bij de kinderen.

Kijk deze film dus niet met kleintjes en als je waarde hecht aan dit gezellige oer-Hollandse tafereel. Je komt namelijk van een koude kermis thuis..

Helaas, heb ik deze film moeten kijken. Je moet wat over hebben voor je kinderen dus ga je met straffe tegenzin te film bekijken.

Hopende dat ie toch iets beter te doen was als de vorige, kwam ik bedrogen uit. Net als bij de vorige film vonden de kinderen de Sint maar raar en de Pieten te cartoonesk. Tenminste, die term hoorde ik niet uit hun mondjes maar de boodschap was duidelijk. De sfeer is de zaal was onrustig, veel kinderen hadden moeite om de aandacht erbij te houden. Iets wat ik twee dagen later bij Bennie Stout niet heb gemerkt.

Dat is nou een film die weet om te gaan met het Sinterklaas feest. Warmte, gezelligheid en geen debiel gedoe zoals deze film wel had.

De nichterige grapjes zijn flauw en komen raar over op kinderen van 5 en 6 jaar.

Kortom, een totaal wanproduct waar je je geld niet aan uit zou moeten geven. Ga voor een echte familiefilm naar eerder genoemde Bennie Stout toe, wanneer je met een goed gevoel uit de bioscoop wil lopen.

Qua beeld zag het er allemaal best gelikt uit. Het verhaal daarentegen sloeg kant noch wal.

De toevalligheden en de 'te ver gezocht'-momenten zorgen ervoor dat je zeker je verstand op nul ( zo niet lager) moet zetten. Het is aan Channing Tatum, Ray Liotta en good old Al Pacino te danken dat de film enigszins nog tot een redelijk niveau getrokken wordt, al vraag ik me zeker bij Pacino af waarom hij zich leent voor zo`n film.

Een zeer krappe 2.5