Meningen

Verplicht meekijken met de kleine werd meer dan genieten.
Los van het werkelijk sublieme visuele werk, was de opzet van het verhaal briljant bedacht. Knap van de makers om ook met de emoties van volwassenen te spelen.
Hier en daar wat spannend maar wat een prachtige (bijna) slotscene in de afvalverwerkingsmachine waar ze elkaars handen beetpakken en de emoties sterk van het gezicht af te lezen zijn zonder daarbij overdreven gebruik te maken van mimiek.
De kleine genoot, maar ik stiekem nog meer.

De eerste 20 minuten waren leuk. Daarna begint het trucje zijn uitwerking te verliezen en wordt de film erg flauw met zichzelf herhalende kunstjes en grappen die je ver van te voren ziet aankomen.

Na het zoveelste (bewuste) cliché had ik het wel gehad.

Slechts een enkele keer heb ik een glimlach gekregen, verder was dit totaal niet bijzonder genoeg om de film nog eens te herzien.

(te)Trage film die teveel leunt op de grauwe sfeerbeelden van de Engelse achterbuurt straten.

Dat is wat mij betreft een te makkelijke oplossing om een duister sfeertje neer te zetten. De pub, de woningen, de straten, de mensen.. Allemaal erg deprimerend natuurlijk, maar het bij mij niet het effect waarvoor het waarschijnlijk bedoeld is. Deze omgevingen en de daarbij horende leefgewoontes ken ik nu wel zo`n beetje, en dan redt je het verder niet met een verhaal van een nukkige, harde doch (diep in zijn hart) goede klootzak die toe groeit naar een vrouw met een naar en zwaar verleden en heden.

Met moeite afgekeken.