Meningen

Altijd leuk om een film te kijken waar je op voorhand vrijwel niets van weet, en die dan ook nog eens blijkt te boeien.

Gelukkig had ik de lage score niet gezien, wellicht had ik `m dan even laten liggen.

Ik hou wel van thriller/horror waar je niet de hele tijd van op het puntje van je stoel zit en waarbij je jezelf afvraagt welke kant dit opgaat. Wat mij betreft had het genre 'drama' niet misstaan achter eerdergenoemde genres.

Waarschijnlijk had deze film me eerder gaan vervelen als hij niet in de 'docu stijl' was geschoten. Dit maakte het sfeertje enigzins benauwder en 'closer'.

In tegenstelling tot veel meningen hier, kon ik me prima vinden in het einde.

Al met al heb ik mijn tijd niet weggegooid door deze eens op te zetten.

Jammer, maar dit komt niet in de buurt van de voorgaande delen.

Weinig verrassends, omdat we de bekende trucjes met de personages wel kennen.

De norse achterdochtige schoonvader, de wat sukkelige schoonzoon en de ex-vriend die weer om de hoek komt kijken, we kennen het.

Toch was het geen straf om deze film te bekijken. Het keek wel lekker weg ondanks dat de leuke grappen op èèn vuurwerk hand te tellen waren. Het laatste kwartier was zeer slap en erg kinderachtig.

Waar deel 1 en 2 af en toe nog wel goed zijn voor een kijkbeurt op televisie ( met een half oog) zal deze snel doorgezapt worden.

Een beetje dubbel gevoel hield ik over aan deze docu. Natuurlijk is het een uniek kijkje in wat eigenlijk niet gezien mag worden en toch is het nergens de freakshow die je van te voren verwacht.

Het gevaarlijke vond ik zelf dat je soms je best moet doen om geen sympathie te krijgen voor bepaalde personages. Zeker voor een vrolijk figuur als Rudy, die als een grappenmakende-pluk de dag figuur door deze docu stuitert.

Aan de ene kant geeft het een voldoening om te zien dat sommige 'patienten' oprecht spijt hebben van hun daden en aangeven dat ze ook niet voor hun geestelijke gezondheidsschade hebben gekozen en daarom zelf ook liever opgesloten blijven.

Bij dat gedeelte kwam bij mij heel even de 'voorzichtige sympathie' om de hoek kijken. Vervolgens merkte ik dat ik moest/wilde onthouden dat deze mensen de ultieme extreme ziektekiemen van de maatschappij zijn. De (lust) moordenaars van onze moeders, vaders, kinderen. De monsters voor wie eigenlijk geen straf te zwaar is.

Het is tijdens deze docu erg lastig om dat beeld vast te houden.

Het was erg vreemd voor mijn denkwijze om daders van de meest vreselijke delicten eventjes als 'gewone mensen' te zien. Toch blijf ik van mening dat - hoe wreed opsluiting ook is- deze longstayers het wel erg easy hebben. Soms nog veel beter als menig mens ìn de maatschappij waar zij uitgehaald zijn.

Voor de geïnteresseerden:

Deze week te zien op Holland Doc (thema kanaal)

Dins 12:15 - 13:49 en `s nachts 01:54 - 03:28

Woens 10:43 - 12:17

Het plot, de trailer en de eerste drie kwartier deed mij vermoeden dat dit weleens een zeer geweldige film zou kunnen worden. Een echte 'nadenker' waarin je je aandacht er constant bij zou moeten houden en wellicht een tweede of derde kijkbeurt nodig zou zijn om alles helder te krijgen. Er werd heel sumier een uitleg gegeven over het hoe en waarom van de Loopers. Erg duidelijk en concreet werd het allemaal niet. Zou dat later in de film een goede uitleg krijgen?

Naarmate de film vorderde werd langzaam aan duidelijk dat het allemaal helemaal niet zo vernuftig in elkaar stak en dat ging ten koste van de aandacht. Het idee ' tijdreizen' en/of het veranderen van het heden, blijft intrigeren en daar kun je zoveel kanten mee op maar het bleef redelijk vlak.

Ik zat met een soort 'Inception light' gevoel.

Wat overbleef was meer dan een gemiddeld goede actie/thriller waarin sommige scenes soms net iets te lang aanhielden maar zeker geen straf waren om naar te kijken.

Het einde zie je natuurlijk al van mijlenver aankomen; het was zo`n beetje de enige oplossing. Hollywood kennende had men nooit The Rainmaker als kind laten sterven.

Voldoende vermaakt.