Meningen

Erg leuke film! Ik heb de film gekeken zonder enige verwachtingen en ik moet zeggen dat ik zeer positief verrast ben!

De stop-motion animaties zijn anders dan anders maar zo prachtig uitgewerkt. Juist het gegeven dat de animaties niet perfect vloeiend verlopen, zorgt voor een prachtig theatraal karakter! Ik vind het zelfs een pluspunt, want zo'n vloeiende computer animatie zou ik veel eerder erg saai hebben gevonden. Het past ook bijzonder goed bij de verhalen van Roald Dahl, geliktheid past niet bij zijn verhalen.

De sluwheid, de humor, de eruditie en de wat arrogante attitude van de fantastische meneer Vos vind ik heerlijk om naar te kijken. Hij maakt fouten, maar is zeker niet te beroerd zijn minpunten toe te geven. De stem van George Clooney geeft Vos een extra dimensie. Wat een prachtige donkere whiskey stem!

Ik vind het verhaal vermakelijk en onderhoudend. Werkelijk ik heb me uitstekend vermaakt met deze film.

4,5 sterren

Zojuist heb ik de film Festen voor de eerste maal gezien, op aanraden van een vriend van mij. Ik was overigens nog niet bekend met de term 'dogme film'.

Ik kan me bijzonder goed vinden in de kritiek van film_kaza, het zijn juist die punten waaraan ik me stoorde tijdens het kijken. Nu ik achteraf heb gelezen dat de film Festen is opgenomen naar de regels van de Dogme films, snap ik waarom de film is gemaakt zoals hij is gemaakt. En ergens is dat ook wel erg kunstzinnig!

En wellicht had ik het niet zo erg gevonden in een andere film als het verhaal me meer had gegrepen! Het duurde mij te lang voordat ik grip kreeg op het verhaal en snapte wat de hele opzet was. Ik heb naar mijn idee een dik half uur naar kwalitatief mindere beelden zitten kijken, terwijl ik geen idee had waar de film nu eigenlijk heenging.

Ergens vind ik dat jammer, een film is naar mijn idee een combinatie van twee factoren; namelijk een verhaal en de dramatische uitwerking geleid door een regiseur en vastgelegd op film. En wanneer de kwaliteit van de één van de factoren niet optimaal is, moet de kwaliteit van de andere factor bovengemiddeld scoren! Uiteraard is dit bijzonder subjectief en ik kan dan ook niet voor anderen spreken, daarvan ben ik mij bewust. Maar in mijn optiek zijn beide factoren niet optimaal!

Het verhaal vind ik goed, maar wordt niet goed verteld, net als een goede mop die verkeerd wordt getapt en hoezeer ik ook respecteer dat een regiseur volgens bepaalde regels wil werken, vanuit een idealistisch oogpunt, vind ik de dogme regels niet geweldig.

Een dogme film met een goed verteld verhaal kan volgens mij een pareltje zijn. Dan prik ik door die regels heen en neem ik ze voor lief en misschien respecteer ik de film om die reden nog wel meer! Maar ik kan Festen niet zien als zo'n film, hoezeer anderen deze film ook prijzen.

2 sterren voor het goede verhaal wat naar mijn mening niet goed werd verteld.

In een naamloze stad ergens in de Amerikaanse staat Pennsylvania vormt de bar ‘The Florentine’ het decor voor de gelijknamige film. In de verpauperde wijk heerst werkloosheid en delen zware jongens, behangen met dikke gouden kettingen, de lakens uit. The Florentine, een film over harde mannen met een peperkoeken hartje.

Bar eigenaar Whitey heeft schulden bij de plaatselijke zware jongens, een soort van maffia-achtige bende; bestaande uit forse mannen wier blousejes net één knoop te ver open staan, die erg veel roken en vloeken en zo eigenlijk een karikatuur van zichzelf neerzetten. Wanneer Whitey dan toch op het hart wordt gedrukt dat het tijd wordt om te gaan betalen is hij in dubio. Want zijn zuster Molly gaat trouwen met een armoedzaaier die geen rooie cent heeft om mee aan z’n kont te krabben. Whitey wil dat zijn zus een onvergetelijke bruiloft heeft, opgesierd door de plaatselijke zanger die zijn schnabbeltje op het botenfestival laat schieten voor Molly.

Maar wanneer dan alles mis lijkt te gaan en het geld bestemd voor de bruiloft in verkeerde handen komt, duikt de Deus ex Machina van het verhaal op. Molly’s ex-verloofde, die haar jaren geleden voor het altaar heeft laten barsten, komt terug naar het treurige stadje en de nog meer deprimerende inwoners. En ondanks het feit dat men niet geheel onverdeeld gelukkig is met zijn terugkomst, doet hij deze keer enkel goed. Of dit komt omdat hij het licht heeft gezien of juist de plaatselijke schone, is niet geheel duidelijk; doch weet hij het geld voor Molly’s bruiloft op gewiekste wijze, met een beetje hulp van God, weer te retourneren aan de rechtmatige eigenaar. Vervolgens krijgt ook Whitey een duwtje in de rug en leeft iedereen weer vrolijk en gelukkig in dat naamloze deprimerende gat ergens in Pennsylvania.

Regisseur Nick Stagliano zet met zijn tweede film, The Florentine, een saai en deprimerend verhaal neer over een gemeenschap die lijdt onder werkloosheid, schulden en een zware vorm van nostalgie. De plot is aardig in elkaar gedraaid, er zijn een aantal verhaallijnen, maar het is helaas overduidelijk welke verhaallijnen er echt toe doen en welke van ondergeschikt belang zijn. De film heeft de juiste cast, stuk voor stuk zijn het figuren die met verve een gedesillusioneerde loser neer kunnen zetten of die het goed doen als zware jongen.

The Florentine is saai en deprimerend, maar komt ook laat op gang, de plot ontvouwt zich vrij langzaam en de film zit vol met oeverloos geklets dat echt werkelijk nergens over gaat. Verder begint halverwege de film ook de overmaat aan vloeken te irriteren; gevloek hoort er natuurlijk bij wanneer je diep in de shit zit, maar het is wel prettig als het enigszins een doel dient. Het enige doel die de vuilbekkerij nu dient is kennelijk het wat ruwer maken van het personage, het zijn immers échte kerels en niet een stel nichterige zelfgebreide linkse geitenwollen sokken boomknuffelaars.

Valt er iets positiefs te melden over dit troosteloze creatuur van Nick Stagliano, welnu de dvd-schijfjes zijn ongetwijfeld zeer decoratieve onderzetters of zullen het leuk doen als alternatief voor kerstbal. Maar echt iets positiefs valt niet te zeggen over deze film, de afsluiting van de film heeft wel wat aardigs in zich maar hangt aan elkaar van clichés en semi-diepzinnigheid. Al met al een film die je beter kunt laten staan.