Meningen

Nadat ik eens een aflevering heb gezien van Ray Mears' Bushcraft over de Bielski-partizanen, intrigeert dit onderwerp mij zeer. Op Wikipedia heb ik toen een vertaling gemaakt van het Engelse artikel over de Bielski-partizanen en dat geplaatst. Later heb ik nog een artikel geschreven over Tuvia Bielski; deels gebaseerd op het Engelse artikel maar ook op het Poolse en het Hebreeuwse artikel.

Nu heb ik ook de film over de Bielski-partizanen gezien met Tuvia Bielski als hun leider. Tuvia een veteraan uit het Poolse leger strijdt samen met zijn broer Alexander Zisel, die beter bekend is onder zijn bijnaam 'Zus', tegen de nazi's. Hun doel is om zoveel mogelijk joden te redden van een zekere dood.

Tuvia en Zus leidden diverse joden in het geniep vanuit de getto's naar het Naliboki-woud. Het Naliboki-woud ligt tegenwoordig grotendeels in het westen van Wit-Rusland. Maar tijdens de Tweede Wereldoorlog lag het nog in het oosten van Polen. Vanuit de steden Navahrudak en Lida werden steeds meer joden opgevangen, diep in het woud. De gebroeders Bielski vingen iedere jood op, maar verplichtten hen om mee te werken. Telkens wanneer zij van plek veranderden diende hutten te worden gebouwd van hout wat zij kapten. Mensen die een ambacht kende dienden deze vaardigheden aan te wenden voor het goed van de partizanen. Zij vervaardigden kleding, repareerden wapens, bouwden hutten, verzorgden de zieken en onderwezen de kinderen. De zelfredzaamheid van de partizanen is absoluut legendarisch!

Maar immer werden zij opgejaagd door de nazi's, werden zij verraden voor het losgeld of uit wraak wanneer zij voedsel of kleding hadden gestolen. De Bielski-partizanen schuwden weinig middelen om hun doel te bereiken.

Door diep in het woud te blijven, door intelligent, berekend, inventief en coöperatief te zijn en heel veel doorzettingsvermogen tijdens de bar koude winters te tonen, hebben 1.200 mensen de Tweede Wereldoorlog grotendeels kunnen doorstaan in het Naliboki-woud.

Deze film gaat over die partizanen! Wellicht is het niet altijd even trouw aan de feitelijke geschiedschrijving. Toch zet deze film de deur open naar het ware verhaal over de Bielski-partizanen. Het enige echte joodse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De film is mij goed bevallen ik geef hem 4 sterren.

Deze, naar in mijn optiek, draak van een film! Is geregisseerd door Jeroen Krabbé, naar het fantastische boek van Harry Mulisch; 'De ontdekking van de hemel'. Deze film is absoluut een grove belediging naar Harry Mulisch, want hoe houd je het voor mogelijk dat iemand van zo'n mooi boek, zo'n verachtelijke verfilming maakt!? Het absolute bewijs dat Jeroen Krabbé een mismaakte regisseur is waarvoor honderd jaar celstraf eigenlijk nog té goed is! Om de verschrikking helemaal compleet te maken, is het verhaal gefilmd met een Engelse cast en daarvoor heeft men acteurs gekozen - die toch bijna allemaal een redelijke reputatie hebben in de filmwereld - hoe zij er toe zijn gekomen om mee te doen in dit amateuristisch prul is mij een raadsel! Mocht het nu zo zijn dat je cultureel echt een nul bent, want je hebt het boek niet gelezen, hoef je jezelf niet te schamen! Immers 90% van de Nederlandse bevolking staat cultureel gezien op het niveau van een neanderthaler en heeft dus het wonderlijke boek van Harry Mulisch ook niet gelezen.

Voor hen een korte samenvatting:

God vindt dat de mensen er op aarde een rommel van maken. Hij wil dat de stenen tafelen met daarop de tien geboden terugkeren naar de Hemel. Zijn engelen moeten een mens ‘creëren', die in staat is om de stenen tafelen te vinden, welke vervolgens zijn leven opoffert om de tafelen naar de hemel te brengen. De engelen plaatsen twee mannen en een vrouw bij elkaar: Bolleboos Ono, vrouwenversierder Max en de beeldschone verlegen Ada. Uit deze gepassioneerde driehoeksrelatie wordt een bijzonder kind geboren. Quinten. Hij is de uitverkorene om de stenen tafelen op te speuren en te retourneren aan god. Zal hij in staat zijn om de tafelen te vinden? En hoe brengt hij ze naar de Hemel?

“The Discovery of Heaven is een unieke en magische film. Een onvoorstelbaar groot succes in de bioscoop. Dit meesterwerk moet je gezien hebben.”

U begrijpt dat die laatste twee zinnen niet van mijn hand zijn maar van de filmbaas die ook wel snapt dat hij veel moet doen om deze rootzooi aan iemand te verkopen.

Het gedrocht is in het Engels maar wordt ondertiteld in het Nederlands en duurt ongeveer 150 minuten. Om één of andere reden is deze film geschikt bevonden voor personen vanaf 16 jaar. Oh ja, christenen kunnen beter deze film links laten liggen,deze film is zo blasfemistisch dat Bas van der Vlies direct het leven zou laten en André Rouvoet zal op z’n minst een hartinfarct krijgen.

Ik vind de film eerlijk gezegd nogal tegenvallen, ik had graag gezien dat men iets meer met het virus en het vaccin zou doen, maar het is toch vooral een hoop geschreeuw, een hoop geweld en weinig inhoud. Heel erg jammer, want er had zoveel meer kunnen worden gedaan met dit concept.

Downsizing verhaalt over een Noorse techniek om mensen te verkleinen naar een lengte van 12 centimeter (5 inch). Het idee is dat je als klein mens, een kleinere carbon footprint hebt, dus minder belastend bent voor het millieu en dat het leven als miniatuur mens gemakkelijker en goedkoper is. In de film laat Paul (Matt Damon) zich verkleinen.

Een film met een heel groot potentieel, dat helaas niet wordt benut. Het verhaal is leuk en onderhoudend in het eerste deel, in het tweede deel zakt het hele verhaal onderuit en wordt het één groot fiasco. Eén groot probleem met de film is dat men een loopje neemt met de natuurkunde.

Uiteraard, ervan uitgaande dat het mogelijk zou zijn om zo klein te worden en dit geen problemen zou opleveren (wat overigens niet zo is, je zou direct sterven door onderkoeling en je brein dat fysisch niet kleiner kan worden zonder neuronen te verliezen, zou resulteren in zware mentale retardatie) heeft de regisseur onvoldoende getracht een aantal natuurlijke constanten te eerbiedigen in de film.

De grootste en belangrijkste hiervan is oppervlaktespanning van vloeistoffen, zoals water en wijn. In de film zien we mensen water en wijn drinken. Ervan uitgaande dat mensen heel klein zijn, hebben zij ook kleine glazen met relatief weinig vloeistof hierin, maar de relatieve oppervlaktespanning van deze vloeistoffen blijft ongewijzigd, wat erin resulteert dat de adhesieve werking van water en wijn veel duidelijker zichtbaar moet zijn. Ook zien we een vrouw roken in de film, het verkrijgen van een vlam vergt een bepaalde kritische minimale hoeveelheid aan energie om een vlam te kunnen produceren, dit betekent dat een vlam behoorlijk groot zal zijn voor iemand van 12 cm (5 inch) groot. Ook de rookontwikkeling van deze sigaret komt overeen met onze normale omgeving, echter een minisigaret zou binnen de korste keren uitgaan want de vlam is te klein en de rookontwikkeling zou onvoldoende zijn om écht te kunnen roken.

Hierbij is onvoldoende nagedacht bij de productie van de film en dat is erg jammer. De film zou heel erg veel meer kunnen doen met het contrast tussen klein en groot, maar in plaats daarvan krijgt de kijker een portie ecologieporno voorgeschoteld, waar ik niet op had gerekend en waar ik ook niet op zat te wachten.

Helaas is het acteerspel van Matt vlak en niet uitnodigend. Matt, de mooie sexy man wordt óók ouder en in deze film is dat helaas erg goed zichtbaar.

2,0* ; oordeel: teleurstellend